"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Προσέχετε την υπακοήν σας, εάν καλώς την εργασθήτε, δι’ αυτής θα κερδίσετε την αιώνιον ζωήν, εάν κακώς, η κόλασις θα είναι το τέλος (Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης)

Προσέχετε την υπακοήν σας, εάν καλώς την εργασθήτε, δι’ αυτής θα κερδίσετε την αιώνιον ζωήν, εάν κακώς, η κόλασις θα είναι το τέλος. Λοιπόν ξυπνάτε από την λήθην και την ραθυμίαν, καιρός εξ ύπνου αμελείας να εγερθώμεν, διότι το τέλος της ζωής μας άδηλον και πότε θα ξυπνήσωμεν; Όταν έλθη ο Αρχάγγελος να πάρη την ψυχήν μας; Τότε το ξύπνημα εκείνο δεν ωφελεί. Καιρός στεφάνων ο μέλλων αιών, ο νυν, αγώνος, κόπου και πάλης.

Βιάζεσθε, λέγετε την ευχήν, παύσατε τας αργολογίας, κλείσατε το στόμα σας από την κατάκρισιν, βάλετε θύραν και κλείθρα εις τα περιττά λόγια. Ο καιρός περνά και οπίσω δεν γυρίζει και αλλοίμονόν μας, εάν χωρίς πνευματικά κέρδη φύγη ο χρόνος. Αυτά σας γράφω, αυτά να μελετάτε, αυτά να πράσσετε, και ο Θεός της αγάπης να είναι μαζί σας και η γλυκειά μας Παναγία να σας δυναμώνη, να σας φωτίζη και να σας προθυμοποιή εις τον αγώνα.

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης

http://elderephraimarizona.blogspot.gr/

Κατώρθωσες να καταισχύνης τον διάβολον, που χαίρει τόσον πολύ, όταν κρύβη τους λογισμούς του κανείς από τον πνευματικόν του πατέρα (Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης)

Αύτη η εξομολόγησις μου έδωσε χαράν εις την ψυχήν, διότι εχάρη ο Θεός και οι άγγελοι, που την περίμεναν από στιγμήν εις στιγμήν. Κατώρθωσες να καταισχύνης τον διάβολον, που χαίρει τόσον πολύ, όταν κρύβη τους λογισμούς του κανείς από τον πνευματικόν του πατέρα.

Το φίδι, όταν βγη από την φωλιά του, τρέχει δια να κρυφθή, διότι αισθάνεται ότι θα το κτυπήσουν. Έτσι και ο διαβολικός λογισμός, που είναι ωσάν φαρμακερό φίδι. Όταν βγη από το στόμα του ανθρώπου, διαλύεται και εξαφανίζεται, διότι η εξομολόγησις είναι ταπείνωσις, οπότε ο σατανάς ούτε να μυρισθή δεν δύναται την ταπείνωσιν, και πως είναι δυνατόν να σταθή μετά την ταπεινήν και ειλικρινή εξομολόγησιν; Αλλά, παιδί μου, εύχομαι καλήν αρχήν και προσοχήν. Να μην εντρέπεσαι καθόλου εμένα, μη με εκλαμβάνης ως άνθρωπον, αλλά ως αντιπρόσωπον του Θεού. Τα πάντα σου να μου λες έστω και αν κάτι σου λέγη ο λογισμός και δι’ εμέ, διότι εγώ έχω πείραν των διαβολικών επηρειών και γνωρίζω πως πολεμά τον άνθρωπον και ότι τα πνευματικά παιδιά έχουν απλήν καρδίαν και αν τους έρχωνται λογισμοί κακοί, αυτό οφείλεται εις την κακίαν του διαβόλου και εις τον εγωϊσμόν του παιδιού, που παραχωρείται να υποπίπτη εις παρομοίους λογισμούς προς το πρόσωπον του Γέροντος, όπως ταπεινωθή περισσότερον. Δια τούτο μη λυπήσαι, θα χαίρωμαι πάντα, όταν μου μιλάς ελεύθερα και ειλικρινά, διότι χωρίς καθαράν εξομολόγησιν δεν πρόκειται να γίνη ουδεμία πρόοδος εις τον πνευματικόν τομέα.

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης

http://elderephraimarizona.blogspot.gr/

Κάποτε ένας άπιστος έλεγε στον ιερό Αυγουστίνο:
- Οι εντολές της πίστεως είναι ένα φορτίο που περιορίζει την ανθρώπινη ελευθερία. Αληθινά ελεύθερος είναι μόνο εκείνος πού κάνει ό,τι θέλει ο ίδιος.
Κι ο ιερός Αυγουστίνος τού απάντησε με την εξής εικόνα:
- Τα φτερά του χελιδονιού είναι ένα πρόσθετο βάρος στο σώμα του. Όμως, ακριβώς χάρη σ’ αυτό το πρόσθετο βάρος, το σώμα του χελιδονιού δεν μένει χάμω στη γη, αλλά διασχίζει τους αιθέρες. Το ίδιο συμβαίνει και στον άνθρωπο. Οι εντολές του Θεού φαίνονται βαριές. Αλλά μονάχα χάρη σ’ αυτές ο άνθρωπος υψώνεται από τη λάσπη και τη δουλεία της αμαρτίας στους ουρανούς της θείας μακαριότητας και ελευθερίας.

Ι. Ν. Αγίας Κυριακής Αμφιθέας-Παλαιού Φαλήρου

Η βοήθεια του Θεού σε κάποιον, που επιθυμούσε να συγχωρήσει τον υβριστή του.

Ήταν κάποιος μοναχός στη Μονή του Γκλίνσκ, τον οποίο έβριζε πολύ ένας από τούς συνασκητές του.
Πράος και υπομονετικός καθώς ήταν ο πρώτος, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο υβριστής του φερόταν έτσι υπό την ενέργεια του εχθρού της σωτηρίας μας και άρχισε να προσεύχεται γι’ αυτόν. Στην προσευχή του ζητούσε από τον Κύριο δύναμη για να μην θυμώνει με τον υβριστή του και για να τον συγχωρήσει. Για πολύ καιρό προσευχόταν, αλλά ιδιαιτέρως προσευχήθηκε κατά τη νύχτα πριν την ονομαστική του εορτή γνωρίζοντας ότι και ο υβριστής του γιόρταζε την ίδια ημέρα.

Όταν επέστρεψε στο κελί του μετά τη Λειτουργία, ήρθε ο αδελφός πού τον έβριζε, του έδωσε φρέσκο, ζεστό λευκό ψωμί, του έβαλε μετάνοια και του είπε:
Είδα, πάτερ, πώς προσεύχεσαι για μένα και με μνημονεύεις. Συγχώρησόν με». Δεν πρόλαβε ό μοναχός να συνέλθει από την απροσδόκητη επίσκεψη και ό άλλος βγήκε έξω. Ό μοναχός όρμησε στην πόρτα... Κανένας! Αποφάσισε τότε να πάει να πιει τσάι μ’ αυτόν, πού του έφερε το φρέσκο ψωμί. Δοκίμασε πρώτα το ψωμί, πού ήταν ασυνήθιστα νόστιμο. Δεν είχε φάει ποτέ άλλη φορά κάτι τέτοιο. Αποφάσισε ότι πρέπει να πάει στον συνονόματό του, πού εόρταζε, και να τον ευχαριστήσει για το κέρασμα. Πήγε. Ο συνονόματος του μοναχός τον κοίταξε επιφυλακτικά, σαν να μην είχαν ειδωθεί εκείνη την ημέρα. Άρχισε ό άλλος να τονευχαριστεί.

Εκείνος έδειξε φανερή απορία και τον έπεισε ότι δεν είχε πάει σ’ αυτόν, μα ούτε και σκέφτηκε κάτι τέτοιο. Και το... ψωμί; Το ψωμί τούς βεβαίωσε και τον ένα και τον άλλο ότι ό ίδιος ο Κύριος τούς κάλεσε να ειρηνεύσουν. Ο υβριστής εύκολα ζήτησε συγχώρηση και ο ύβρισθείς με χαρά τον συγχώρησε. Μετά από αυτό το γεγονός έγιναν φίλοι.

http://www.agiameteora.net