Re: Οι παλιοί μας φίλοι
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Σεπ 29, 2011 5:38 am
Φίλοι παλιοί
Στίχοι - Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
Είναι Φθινόπωρο, Φθινοπωράκι
λάμπω με το άσπρο μου σαν προσκοπάκι
κι όπως ζυγώνει η επέτειος του "ΟΧΙ"
λέω ο Έλληνας γούστο που το 'χει.
Όταν αντί να πατά τον πλαϊνό του
ξάφνου εκεί δα ξεπερνά τον εαυτό του
έτσι και 'γω τους εχθρούς μου σχωρνάω,
πλένομαι, ντύνομαι και τραγουδάω.
Φίλοι παλιοί που τώρα δεν μιλιόμαστε
κι όμως κρυφά πονούμε κι αγαπιόμαστε
τί κρύβουν τα ρεφραίν μας και μαλώσαμε,
πόσες γενιές παιδιών θα μεγαλώσαμε.
Πέφτει το σούρουπο, πέφτουν τα φύλλα,
η Ελληνότητα έχει μια βίδα
κι αν στον εμφύλιο σερνόταν σαν δούλα
στην κατοχή ήταν λυμένη ψυχούλα.
Οι αριστεροί μα και οι άλλοι επίσης
αντισταθήκαν, δε θέλω αντιρρήσεις!
τέλος τα μούτζωσαν, κονομηθήκαν
και με τους δίσκους μας εξελιχθήκαν.
Φίλοι παλιοί που τώρα δεν μιλιόμαστε
θεία είναι η τέχνη που αφιερωνόμαστε.
Πλάϊ στους Ρωμιούς μας διάλεξε να ζήσουμε,
το άλλοθι της πόλης τους να υπερασπίσουμε.
Αχ, όταν παντρεύτηκα στην εκκλησία
μέρα του "ΟΧΙ" με δικτατορία
είπα το "ναι" σαν συνθέτης που ελπίζει
σ'ό,τι απ'αυτές τις γραμμές ξεχειλίζει.
Ζούν κι οι συνθέτες επίσημες φάσεις,
στάσεις, μυστήρια και παρελάσεις
και επιστρέφοντας ίπι-ίπι-ούνε
τον Ελληνόκοσμο ψυχαγωγούνε.
Φίλοι παλιοί που τώρα δεν μιλιόμαστε
κι όμως κρυφά πονούμε κι αγαπιόμαστε
ό,τι απεδείχθη γέρικο δεν γέρασε,
ζεί στο κοινό μας άσμα: μας ξεπέρασε..
Στίχοι - Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
Είναι Φθινόπωρο, Φθινοπωράκι
λάμπω με το άσπρο μου σαν προσκοπάκι
κι όπως ζυγώνει η επέτειος του "ΟΧΙ"
λέω ο Έλληνας γούστο που το 'χει.
Όταν αντί να πατά τον πλαϊνό του
ξάφνου εκεί δα ξεπερνά τον εαυτό του
έτσι και 'γω τους εχθρούς μου σχωρνάω,
πλένομαι, ντύνομαι και τραγουδάω.
Φίλοι παλιοί που τώρα δεν μιλιόμαστε
κι όμως κρυφά πονούμε κι αγαπιόμαστε
τί κρύβουν τα ρεφραίν μας και μαλώσαμε,
πόσες γενιές παιδιών θα μεγαλώσαμε.
Πέφτει το σούρουπο, πέφτουν τα φύλλα,
η Ελληνότητα έχει μια βίδα
κι αν στον εμφύλιο σερνόταν σαν δούλα
στην κατοχή ήταν λυμένη ψυχούλα.
Οι αριστεροί μα και οι άλλοι επίσης
αντισταθήκαν, δε θέλω αντιρρήσεις!
τέλος τα μούτζωσαν, κονομηθήκαν
και με τους δίσκους μας εξελιχθήκαν.
Φίλοι παλιοί που τώρα δεν μιλιόμαστε
θεία είναι η τέχνη που αφιερωνόμαστε.
Πλάϊ στους Ρωμιούς μας διάλεξε να ζήσουμε,
το άλλοθι της πόλης τους να υπερασπίσουμε.
Αχ, όταν παντρεύτηκα στην εκκλησία
μέρα του "ΟΧΙ" με δικτατορία
είπα το "ναι" σαν συνθέτης που ελπίζει
σ'ό,τι απ'αυτές τις γραμμές ξεχειλίζει.
Ζούν κι οι συνθέτες επίσημες φάσεις,
στάσεις, μυστήρια και παρελάσεις
και επιστρέφοντας ίπι-ίπι-ούνε
τον Ελληνόκοσμο ψυχαγωγούνε.
Φίλοι παλιοί που τώρα δεν μιλιόμαστε
κι όμως κρυφά πονούμε κι αγαπιόμαστε
ό,τι απεδείχθη γέρικο δεν γέρασε,
ζεί στο κοινό μας άσμα: μας ξεπέρασε..