"..ο Χριστιανός είναι μες στην ποίηση..."

[NIKOSZ]

"Σκια"

Στίχοι: Γιώργος Θεοδωρόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Ορφέας Περίδης


Δεν ημουν εγω που αγαπησες
ητανε η σκια μου
και την σκια μου αγκαλιαζες
σαν ησουνα κοντα μου

Δεν ημουν εγω που αγαπησες
ητανε εικονα αδεια
μ'αυτην περνουσες αγκαλια
τα πιο γλυκα μας βραδυα

Δεν ημουν εγω που αγαπησες
ητανε καποιος ξενος
μες στο σκοταδι ηταν τυφλος
ερωτας γελασμενος

[NIKOSZ]

Για πού το βαλες καρδιά μου

Στίχοι: Νατάσσα Μεσσήνη
Μουσική: Ορφέας Περίδης
Πρώτη εκτέλεση: Ορφέας Περίδης

Για πού το βαλες καρδιά μου μ' ανοιχτά πανιά
για ποια πέλαγα ουράνια άστρα μαγικά
για πού το βαλες καρδιά μου μ' ανοιχτά πανιά

Για ποια μακρινή πατρίδα έρμη ξενητειά
θάλασσα ουρανός μ' αστέρια πουθενά στεριά
για πού το βαλες καρδιά μου μ' ανοιχτά πανιά

Ποια αγάπη ποιο λιμάνι ποια παρηγοριά
θα χεις αγκαλίά το κύμα χάδι το νοτιά
για πού το βαλες καρδιά μου μ' ανοιχτά πανιά

[NIKOSZ]

Ένα μικρό παιδί σ' ακολουθάει

Στίχοι: Ορφέας Περίδης
Μουσική: Ορφέας Περίδης
Πρώτη εκτέλεση: Ορφέας Περίδης

Πήγα παντού, γύρισα τον κόσμο
Με το νου και με τα πόδια
Δύση και Ανατολή
Πέρασα τη θολή γραμμή

Χάθηκα μόνος, χάθηκα στον κόσμο
Στην βοή, στην ησυχία
Μίλησα με τους ανέμους
Πού θα βρω την ευτυχία

Όπου κι αν πας, όπου κι αν πας
Ένα μικρό παιδί σ' ακολουθάει
Το χαμένο του δίκιο ζητάει
Κλαίει, γελάει
Μοναχό του παραμιλάει
Ο καιρός περνάει
Μα η ψυχή ποτέ δεν γερνάει

Σε πυκνά παρθένα δάση
Σε απάτητα μονοπάτια
Έψαξα το θησαυρό μου
Της ψυχής μου τα διαμάντια

Στάθηκα σε σταυροδρόμια
Αερικά με μαστιγώσαν
Έφτασα ως της γης την άκρη
Μα απάντηση δε μου ‘δώσαν

Όπου κι αν πας, όπου κι αν πας
Ένα μικρό παιδί σ' ακολουθάει
Το χαμένο του δίκιο ζητάει
Κλαίει, γελάει
Μοναχό του παραμιλάει
Ο καιρός περνάει
Μα η ψυχή ποτέ δεν γερνάει

[NIKOSZ]

Δεκέμβρης 1903

Στίχοι: Κωνσταντίνος Καβάφης
Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας
Πρώτη εκτέλεση: Σωκράτης Μάλαμας

Kι αν για τον έρωτά μου δεν μπορώ να πω
αν δε μιλώ για τα μαλλιά σου, για τα χείλη, για τα μάτια·
όμως το πρόσωπό σου που κραταω μες στη ψυχή μου,
ο ήχος της φωνής σου που κρατάω μες στο μυαλό μου,
ημέρες του Σεπτέμβρη που ανατέλλουν στα όνειρά μου
τις σκεψεις και τις πράξεις μου πλάθουν και χρωματίζουν
σ' όποιο θέμα κι άν περνώ, όποια ιδέα κι αν λέγω

[lovethink]

ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΣΙΓΗ
Ποίηση Ν.Χριστιανόπουλος

Εσείς που βρήκατε τον άνθρωπό σας

κι έχετε ένα χέρι να σας σφίγγει τρυφερά,

έναν ώμο ν' ακουμπάτε την πίκρα σας,

ένα κορμί να υπερασπίζει την έξαψή σας,

κοκκινίσατε άραγε για την τόση ευτυχία σας,

έστω και μια φορά;

είπατε να κρατήσετε ενός λεπτού σιγή

για τους απεγνωσμένους;

[vasilis_m21]

Απ'την Ηλέκτρα του Σοφοκλή


ΧΟΡΟΣ
Κάνε καρδιά παιδί μου, έχε κόρη θάρρος,
είναι ακόμα μεγάλος Θεός στον Ούρανό ο Δίας
έχει σ' όλα το μάτι του κι όλα διευθύνει·
σ' αυτόν τον πικρό σου το χόλο εμπιστέψου,
δίχως έξω απ' το μέτρο να βγαίν' η οργή σου
για όσους εχθρεύεσαι, μα ούτε και να τους ξεχνάς·
γιατί καλοπίχερος είναι θεός ο Καιρός,
κι ούτε κείνος, που τώρα στα πλούσια λιβάδια
ζη της Κρίσας, του Αγαμέμνονα ο γυιός,
έτσι αδιάφορος πάντα του θά 'ναι,
ούτ' ο Θεός, που πλάϊ στου Αχέροντα
τις όχθες έχει το θρόνο του.

ΗΛΕΚΤΡΑ
Δίχως ελπίδα, η πιότερη εμένα η ζωή μου

[lovethink]

Προσπαθείς τώρα να κάνεις παιχνίδι εσύ

Το απόσπασμα που έβαλες ωραίο μεν , αλλά είναι σε λάθος Θέμα
Μόλις ανοίξουμε θεματολογία με τίτλο "ο ειδωλολάτρης είναι μές στη ποίηση" μας βάζεις ότι έχεις εύκαιρο από Αισχύλο Ευρυπίδη κτλπ



Το αρχικό θέμα θέλει να μας πει πως ο άνθρωπος που πιστεύει στο Χριστό πρέπει να έχει καρδιά ευαίσθητη , είναι φυσικό επόμενο όποιος πιστεύει στο Χριστό να είναι ευαίσθητος ποιητής
Οχι ότι δεν υπάρχουν γενικά ποιητές

[NIKOSZ]

Της σιωπής

Στίχοι: Άλκης Αλκαίος
Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας
Πρώτη εκτέλεση: Σωκράτης Μάλαμας

Όποιος ξεχνάει χάνεται
ραγίζει όποιος θυμάται
κι αυτός που παραστράτισε
στις ερημιές κοιμάται
Στα γιορτινά τα μαγαζιά
πολύχρωμες βιτρίνες
είπες πως θα 'ρθεις να με βρεις
δυο χρόνια κι έξι μήνες

Μάθε τη γλώσσα της σιωπής
κι ύστερα έλα να μου πεις
πώς κλίνεται το σ' αγαπώ
πώς βγάζει η έρημος καρπό

Αλλάζουν δρόμοι και μορφές
Οι εποχές αλλάζουν
κι οι από μηχανής θεοί
αμήχανα κοιτάζουν
αστο παράθυρο ανοικτό
σ' όλες τις καταιγίδες
θα δεις στο φως μιας αστραπής
όσα ποτέ δεν είδες

Μάθε τη γλώσσα της σιωπής
κι ύστερα έλα να μου πεις
πώς κλίνεται το σ' αγαπώ
πώς βγάζει η έρημος καρπό

[NIKOSZ]

Αποσπερίτης

Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Πρώτη εκτέλεση: Χάρης&Πάνος Κατσιμίχας
Άλλες ερμηνείες: Σωκράτης Μάλαμας

Η μέρα φεύγει ποιος την κλέβει
ήξερα μα ξέχασα
όσοι δουλέψαν κι όσοι παιδέψαν
τα λερωμένα πέταξαν

Κι εσύ αποσπερίτη μου
του δειλινού ταιριάζεις
άδολα είναι τα μάτια σου
και μην τα κατεβάζεις

Οι πολιτείες πάντα χορεύουν
σε ρυθμό κιρκαδιανό
τα φώτα ανάβουν να προλάβουν
της νύχτας το μετέωρο

Κι εσύ αποσπερίτη μου
του δειλινού ταιριάζεις
άδολα είναι τα μάτια σου
και μην τα κατεβάζεις

Μες στο σκοτάδι θα 'ρθουν πάλι
μακρινές μαρμαρυγές
να ψιθυρίσουν να θυμίσουν
τρεις απανωτές φορές

Κι εσύ αποσπερίτη μου
του δειλινού ταιριάζεις
άδολα είναι τα μάτια σου
και μην τα κατεβάζεις

Τα βήματά μας άθελά μας
είναι δώρα ακριβά
γι' αυτούς που μένουν και περιμένουν
το σούρουπο μιαν αγκαλιά

Κι εσύ αποσπερίτη μου
του δειλινού ταιριάζεις
άδολα είναι τα μάτια σου
και μην τα κατεβάζεις

http://www.youtube.com/watch?v=DkX3chQ0O-4

[NIKOSZ]

Στους νέους


Σας αγαπώ

Με το δικαίωμα του Κυρίου μου

να σας βλέπω ψυχές.

Ξαγρυπνώ στο ξύπνημα της εφηβείας σας.

Παίρνω σφουγγάρι

και σβήνω τα λάθη σας.

Στη λησμονιά της άμμου

γράφω τα παραπατήματά σας.

Μαζί σας στʼ αγκάθια

ματώνω το χέρι

να σας γλυκάνω τα πληγώματα.

΄Ομως δεν απελπίζομαι.

΄Ενας Θεός αγρυπνά επάνω σας.

Να προσευχόμαστε πρέπει

για «τους εσομένους αγίους».


Κούλα Παρασκευά