Θάνατος

[dionysisgr]

Aposal, στον λαθος ορισμο-λεξη αναφερομαι.

Λεγεται εξαγορευση αμαρτιων , οχι εξαγορα αμαρτιων.

Παω να εξαγορευσω οχι να εξαγορασω. (Το δευτερο το κανουν οι εταιρειες)

Το ενα ειναι εξωτερικευση αμαρτιων και λογισμων, και το αλλο ειναι το να πας και να τα αγορασεις απο το ραφι του super market.

Απλα για να μιλαμε τους σωστους-ορθοδοξους ορους.

[panagiotis2008]

Όχι δεν φοβάμαι.
Γιατί μετά την επίγεια ζωή ακολουθεί η αληθινή ζωή.
Αυτό που φοβάμαι είναι μήπως δεν έχω εξομολογηθεί όσες αμαρτίες χρειάζεται ώστε να μην μου μείνου ανεξομολόγητες και να μπορέσω να περάσω άνετα τα τελώνια που θα προσπαθήσουν να με εμποδίσουν να ανέβς προς τον ουρανό.
Στην κρίση έχω φόβο αν θα 'μαι έτοιμος αλλά ελπίζω στο απέραντο έλεος του Θεού.
Για όλους τους αδελφούς μου,τους αληθινούς Ορθοδόξους Χριστιανούς υπάρχει βέβαια το ελπιδοφόρο "Τίμιος έναντι Κυρίου ο θάνατος του οσίου Αυτού."
Αν είμαστε έτσι δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα γιατί ο θάνατος θα σημάνει όχι τον πνευματικό θάνατο,θα σημάνει την μετάσταση μας σε έναν άλλο τρόπο ζωής.

[panosgreece]

ωρα αναχωρησεως : καθ ολο το 24/ωρον

τα εισιτηρια εκδιδονται στον ουρανο , αλλα πληρωνονται στη γη

ΑΠΟ [ ΔΙΔΑΧΕΣ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΓΕΡΟΝΤΩΝ ] τομος δ

[smarti]

Aν καποιος φυγει απο τη ζωη και δεν προλαβει να εξομολογηθει και να κοινωνησει, τι γινεται με αυτον τον ανθρωπο?
Και μια αλλη ερωτηση:
Τα παιδια ολα πανε στον παραδεισο ,οταν πεθανουν?

[panos0]

Aν καποιος φυγει απο τη ζωη και δεν προλαβει να εξομολογηθει και να κοινωνησει, τι γινεται με αυτον τον ανθρωπο?
Και μια αλλη ερωτηση:
Τα παιδια ολα πανε στον παραδεισο ,οταν πεθανουν?

Αναλογα, αλλο λογικα γινετε σε εναν που δεν εξομολογηθηκε ποτε και "δεν προλαβε" και αλλο σε εναν που εξομολογουνταν τακτικα και απλα δεν εφτασε την επομενη φορα...
Τα παιδια κατα την γνωμη μου πανε ολα στον παραδεισο, δεν νομιζω να μπορει να υποστηριχθει αλλη αποψη, διοτι οδηγει σε λογικα αδιεξοδα και Παπικες ανοησιες αλα "limbus infantum".

[smarti]

Ευχαριστω panos για την απαντηση σου!!!!
Εδω μου ερχεται και αλλη ερωτηση.Τα παιδια που ειναι αλλης θρησκειας η τα γυφτακια που δεν πιστευουν τιποτα ,που πανε?

[smarti]

Ευχαριστω panos για την απαντηση σου!!!!
Εδω μου ερχεται και αλλη ερωτηση.Τα παιδια που ειναι αλλης θρησκειας η τα γυφτακια που δεν πιστευουν τιποτα ,που πανε?

Δεν θα μου λυσει κανεις την απορια?

[panos0]

Η αποψη μου ειναι η εξης, σιγουρα ο Θεος εχει δειξει οτι ειναι πολυ φιλευσπλαχνος οποτε υποθετω :D δεν θα τα αδικησει.
Αυτο σημαινει οτι θα πανε ποιο ευκολα στον παραδεισο.
Ισως εχω την λανθασμενη εντυπωση οτι ο Θεος αγαπει υπερβολικα τον ανθρωπο.


ο δε ιησους ελεγεν πατερ αφες αυτοις ου γαρ οιδασιν τι ποιουσιν
ει μη ηλθον και ελαλησα αυτοις αμαρτιαν ουκ ειχον νυν δε προφασιν ουκ εχουσιν περι της αμαρτιας αυτων
εκεινος δε ο δουλος ο γνους το θελημα του κυριου εαυτου και μη ετοιμασας μηδε ποιησας προς το θελημα αυτου δαρησεται πολλας ο δε μη γνους ποιησας δε αξια πληγων δαρησεται ολιγας

[aposal]

Ευχαριστω panos για την απαντηση σου!!!!
Εδω μου ερχεται και αλλη ερωτηση.Τα παιδια που ειναι αλλης θρησκειας η τα γυφτακια που δεν πιστευουν τιποτα ,που πανε?

Δεν θα μου λυσει κανεις την απορια?

Ο Θεός μόνον γνωρίζει. Και είναι δίκαιος! Ο μόνος δίκαιος!
Αυτό που ενδιαφέρει, νομίζω, είναι ότι εμείς οι ζώντες μπορούμε να βελτιώσουμε την κατάσταση του κεκοιμημένου αδελφού μας με τις προσευχές μας, τα τρισάγια, τις ελεημοσύνες και - κυρίως - τα μνημόσυνα.
Αλλά το μεγαλύτερο μνημόσυνο όλων είναι να κόψουμε τα πάθη μας! Η δική μας πνευματική άνοδος δηλαδή, βοηθάει ακόμη περισσότερο τους κεκοιμημένους για τους οποίους προσευχόμαστε!

[tanos]

Μπορεί τωρα που είμαστε υγιείς να μην έχουμε πλήρη επίγνωση του θανάτου .Αν όμως βρεθούμε κοντά σε κάποιον δικό μας σε νοσοκομείο πριν μια μσοβαρή εγχείρηση τότε θα διαπιστώσουμε πόσο γατζωμένοι είμαστε με τη ζωή.Παρόλο που έχουμε ελπίδες ότι θα ξυπνήσουμε ζωντανοί απο τη νάρκωση,πάλι ο ψυχικός κόσμος πλησιάζει το θάνατο.Δεν ενδιαφέρει σχεδόν κανένα τα υλικά του πράγματα αλλά πως θα ξεφύγει απο το θάνατο,τη μετάβαση στο άγνωστο.Μπορεί εμείς να έχουμε μια μικρή εικόνα της μελλοντικής ζωής στον ουρανό,αλλά προσωπικά δεν το σκέφτομαι μου φαίνεται απομακρο.Αν είχα ένα μήνα πιστεύω οτι θα έκανα πράγματα που τωρα μου φαίνονται δύσκολα και επουσιώδη.Τότε πιστεύω οτι θα έβγαινε η πραγματική αξία της ψυχής μου.