Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

[panosgreece]

HYG.JPG

Ἦταν ἡ 28η Σεπτεμβρίου τοῦ ἔτους 1992. Σέ ἕνα Κελλί τῆς Καψάλας γινόταν
ἀγρυπνία πρός τιμήν τοῦ ὁσίου Ἰσαάκ τοῦ Σύρου. Μεταξύ τῶν πατέρων ἦταν καί
ò ὁ γέροντας Παΐσιος, πού εὐλαβεῖτο ἰδιαιτέρως τόν
ἅγιο Ἰσαάκ. Συμμετεῖχε στήν ἀγρυπνία ἀπό ἕνα
Κελλάκι, πού ἦταν συνέχεια τῆς μικρῆς Λιτῆς.
Πρίν ἀπό τήν εἴσοδο τοῦ Ἑσπερινοῦ οἱ ψάλτες
ἦταν ὅλοι στόν δεξιό χορό καί ἔψαλλαν τό δοξα-
στικό. Στό μικρό Ἐκκλησάκι ἐπικρατοῦσε ἔντονα
κατανυκτική ἀτμόσφαιρα. Ὅλοι ἄκουγαν μέ προ-
σοχή. Τήν ἀγρυπνία παρακολουθοῦσαν καί δυό Ὀρ-
θόδοξοι Λιβανέζοι, ἕνας κληρικός καί ἕνας νέος,
πού τήν ὥρα ἐκείνη στέκονταν στά στασίδια τοῦ
ἀριστεροῦ χοροῦ. Σέ μιά στιγμή γύρισε νά πῆ κάτι
ὁ κληρικός στό νέο καί βλέπει τόν Γέροντα ὄρθιο,
ὑπερυψωμένον ἀπό τό ἔδαφος 25-30 ἑκατοστά, νά
κρατᾶ μέ τό ἀριστερό χέρι τό κομποσχοίνι του καί
νά βρίσκεται ὁλόκληρος μέσα σέ φῶς. Τά ἀκάλυ-
πτα μέρη τοῦ σώματός του, πρόσωπο καί χέρια,
ἐξέπεμπαν φῶς˙ πολύ δυνατό φῶς! Ἀντικρύζοντας
τό ἀσυνήθιστο καί ὑπερκόσμιο θέαμα τοῦ ἦρθε νά
ξεφωνήση, ἀλλά ἡ φωνή του δέν ἔβγαινε. Βλέπο-
ντας τήν ἔκπληξη τοῦ κληρικοῦ ἐστράφη καί ὁ νέ-
ος πρός τά πίσω καί εἶδε καί αὐτός τό ἴδιο θέαμα.
Ὁ Γέροντας εἶχε λίγο σκυμμένο τό κεφάλι, προσέ-
χοντας στόν ἑαυτό του. Φαινόταν εὐχαριστημένος
καί μειδιοῦσε. Αἴφνης δέν μποροῦσαν νά τόν ἀντι-
κρύσουν θαμβωμένοι ἀπό τό φῶς πού εἶχε δυνα-
μώσει. Ὅταν σέ λίγο κατώρθωσαν νά σηκώσουν
πάλι τά μάτια τους νά τόν κοιτάξουν, τόν εἶδαν
πλέον στήν φυσιολογική του κατάσταση.

[panosgreece]

ff.jpg

[panosgreece]

ytgfr.JPG

Τό ἔτος πού γεννήθηκε ὁ Γέροντας ἔγινε ἡ ἀνταλλαγή τῶν πληθυσμῶν καί
ξερριζώθηκε ὁ Ἑλληνισμός τῆς Μικρᾶς Ἀσίας ἀπό τίς πατρογονικές του ἑστίες.
Πῆρε καί ἡ οἰκογένεια τοῦ Γέροντα μαζί μέ τούς ἄλλους Φαρασιῶτες καί τόν
ὅσιο Ἀρσένιο τόν δρόμο τῆς πικρῆς προσφυγιᾶς

[smarti]

Aναδημοσίευση από το ιστολόγιο:http://misha.pblogs.gr/2010/07/

Θαυμαστή εμφάνιση του γέροντος Παϊσίου σε προσκυνητή

Φίλε Misha σε χαιρετώ,

Τελικά ύστερα από σχεδόν 5 χρόνια, η ιστορία της συναντήσεως μου με τον Γέροντα Παϊσιο καταλήγει σε αίσιο τέλος έτσι τελικά μπορώ να ρίξω την αυλαία και να βρω λίγη ψυχική γαλήνη.
Είναι αναγκαίο να μοιρασθώ αυτην την εμπειρία με κάποιον.
Ιδιαιτέρως όταν αυτός ο κάποιος είναι ένας που έχει συναντήσει τον Γέροντα.
Όπως εσύ.
Και εδώ μπορώ να δω την μεσολάβηση του Γέροντα.
Το μόνο που θέλω από εσένα είναι να ακούσης την όλη ιστορια σαν είδος Εξομολογήσεως.
Είμαι βέβαιος ότι θα δείξεις κατανόηση όσο κανείς άλλος και αυτό είναι αρκετό για εμένα.
Στην ιστορια μου θα βάλω και μερικές φωτογραφίες μια και που μια φωτογραφία αξίζει για 1000 λέξεις.

25 Νοεμβρίου 2001



Στο μονοπάτι προς την Ιερά Μονή Καρακαλλου, λίγες ώρες πριν συναντήσω τον Γέροντα
(Η παρατιθέμενη φωτογραφία είναι του συντάκτη της επιστολής ελαφρώς «πειραγμένη» για λόγους προστασίας των προσωπικών δεδομένων)

Τον Γέροντα τον συνάντησα σε ένα ακριβώς όμοιο σημείο δρόμου, και ήταν ακριβώς το ίδιο ακριβώς ντυμένος.
Η μόνη διαφορά στην φωτογραφία είναι ο καιρός που εκείνη την ημέρα ήταν κρύος, μουντός και στις πλευρές του δρόμου εδώ και εκεί υπήρχε χιόνι και ήταν πολύ λασπερός λόγω που ήταν φρέσκοκομμένος.
Σε αυτό το σημείο ο δρόμος έκανε μια διχάλα σχήματος Υ.
Εγώ ήμουν έτοιμος να ακολουθήσω τον αριστερό δρόμο με κατεύθυνση προς την παραλία Γιατί είχα σχηματίσει την λανθασμένη εντύπωση ότι η Μονή ήταν κλειστά στην παραλία.
Παρουσιάσθηκε ο Γέροντας και ύστερα από το «Δεν πας καλά, ακολούθησε με» άρχισε να περπατάει προς τον δεξιό δρόμο.
Ακολουθώντας τον Γέροντα αρκετά βήματα πιο πίσω διερωτόμουν «Γιατί δεν κρύωνε τόσο ελαφρά ντυμένος?»
Και «Γιατί τα παπούτσια του ήταν τόσο καθαρά και όχι λασπωμένα όπως τα δικά μου?»
Μου έκανε εντύπωση πόσο γρήγορα περπατούσε, είχα αρχίσει να λαχανιάζω και αισθάνθηκα ανακούφιση όταν ύστερα από τις λίγες λέξεις που ανταλλάξαμε κατά την διαδρομή «Βάζουν τις μπουλντόζες και καταστρέφουν τα μονοπάτια του Αγίου Όρους» και «Χιονίζει στην Ι…ία;»τελικά είπε
«ακολούθησε το μονοπάτι, Ο Χριστός και Η Παναγία θα σε προστατέψουν εγώ γυρίζω στην σκήτη μου.»
Η όλη ιστορία βάστηξε περίπου 10 λεπτά πάνω κάτω.
Όταν χωριστήκαμε με τον παράξενο τρόπο που ήδη σου έχω γράψει, κατάλαβα ότι κάτι πολύ παράξενο είχε συμβεί αλλά δεν μπορούσα ακριβώς να καταλάβω τι.
Στις 15 Δεκεμβρίου έφυγα από το Άγιο Όρος.
Όπως το Ferryboat απομακρυνόταν από την προβλήτα της Δάφνης ένοιωσα ένα πολύ βαθύ πόνο που έφευγα από το Άγιο Όρος, τώρα ξέρω ότι ύστερα από 5 χρόνια ένα πολύ μεγάλο κομμάτι από τον εαυτόν μου είναι ακόμη εκεί.
Έκανα Χριστούγεννα , Πρωτοχρονιά 2001 , 2002 με την οικογένεια μου
Πάλι έβαλα τον σάκο και την σκηνή μου στην πλάτη και άρχισα τις περιηγήσεις μου.
(Ακολουθούν κάποιες προσωπικές αναφορές του φίλου επιστολογράφου για όμορφες πεζοπορικές περιπέτειες και τους λόγους που τον ανάγκασαν . να φύγει από την Ελλάδα)
Ο πόνος του χωρισμού από την Ελλάδα ήταν πολύ δυνατός αυτήν την φορά, τα χρόνια περνάνε και η πιθανότητα ότι ίσως να μην ξαναδώ ποτέ την Ελλάδα γίνονται όλο και περισσότερες.

(Ακολουθούν κάποιες ακόμα προσωπικές αναφορές του φίλου αποστολέα για τα έτη 2002- 2003)
Ο πόνος του χωρισμού δεν ήταν πια τόσο δυνατός αλλά η ανάμνηση της συναντήσεως με τον Γέροντα γινότανε δυνατότερη σε σημείο που ο αδελφός μου στην Ελλάδα έφθασε να μου πει όταν τον είχα πάρει τηλέφωνο …. σε παρακαλώ ας μην αρχίσουμε πάλι με το Καλόγερο.

(Ακολουθούν κι άλλα προσωπικά στοιχεία για τα χρόνια 2003-2004 )
Κατά την διάρκεια των Ολυμπιακών μου ήρθε η ανεξήγητη επιθυμία να φτιάξω μια μικρή εκκλησούλα για τον κήπο.
Η επιθυμία ήταν πολύ δυνατή παρόλο που στην ζωή μου το Θρησκευτικό μέρος δεν ήταν πολύ έκδηλο.
Οι σχέσεις μου με την εκκλησία ήταν πολύ τυπικές,
Απλώς σεβόμουν Θρησκεία και Εκκλησία και αυτό ήταν ΟΛΟ.

Το Φθινόπωρο του 2004 άρχισα να κάνω τα σχέδια και να μαζεύω τα υλικά και τον χειμώνα του 2004 -; 2005 έφτιαξα την Εκκλησούλα στο δωμάτιο που χρησιμοποιώ ως Hobby roomComputer room.
Όλα πήγαιναν σαν ρολόι και πραγματικά το γλεντούσα, το παράξενο ήταν ότι πολύ συχνά το δωμάτιο γέμιζε από μια θαυμάσια ευωδιά που δεν μπορούσα να καταλάβω από που προερχόταν.
Η γυναίκα μου που ερχόταν στον δωμάτιο δεν της μύριζε τίποτα.
Την έφτιαξα κομμάτι κομμάτι από καλής ποιότητας τσιμέντο έτσι θα υπάρχει για πολλά χρόνια.
Τελείωσα στις αρχές Μάιου του 2005 και κατέβασα τα κομμάτια στον κήπο για συναρμολόγηση.
Στις αρχές του Αυγούστου 2005 όλα ήταν έτοιμα, από την Ελλάδα μου έστειλαν το Καμπανάκι επίσης Αγιασμό από την Εκκλησία των Σπάτων και λάδι από το καντήλι του Αγίου Εφραιμ.
Στις 15 Αυγούστου 2005 κάναμε την αφιέρωση της Εκκλησούλας μου Στην Παναγία και την ονομάσαμε Η Πανταχού Παρούσα.

Ekklisoula.jpg



Οι εικόνες είναι δώρα από την οικογένεια μου στην Ελλάδα.
Αμέσως άρχισαν να συμβαίνουν παράξενα πράγματα.
Την επόμενη ημέρα δούλευα στο Κομπιούτερ μου. Συνήθως έχω πολλές σελίδες ανοιχτές ταυτόχρονα.
Όταν τελείωσα και έκλεινα τις σελίδες στο τέλος εμφανίστηκε η φωτογραφία του Γέροντα που μου έδειξε τον δρόμο στο Άγιο Όρος και έψαχνα τόσο καιρό να βρω κάτι σχετικό με αυτόν. Ακόμη δεν ήξερα το όνομα του.
Έπαθα σοκ και αμέσως πήρα τηλέφωνο την αδελφή μου στην Ελλάδα λέγοντας της ότι Βρήκα τον Καλόγερο …. βρήκα τον καλόγερο και ότι μου μοστράριζε το παπούτσια του σαν να μου έλεγε «Με Θυμάσαι;»
Τις είπα ότι θα της έστελνα μια φωτογραφία και να πήγαινε στον Παπά της ενορίας και αυτός ίσως να ήξερε ποιος είναι. Η αδελφή μου ήταν πιο προσγειωμένη και μου είπε κατά τα φαινόμενα θα ξαναπαρουσιαστεί η θα σου δώσει σημάδια ποιος είναι.
Μερικές μέρες αργότερα εντελώς τυχαία έπιασα την εκπομπή του Μάνου Τσιλιμίδη agrypnos στην ΝΕΤ και άκουσα όταν κάποιος από τους ακροατές του τον ρώτησε εάν ήξερε που μπορούσε να βρει για τους εορτάζοντες της ημέρας. Ο Τσιλιμίδης του είπε να κοιτάξει στην σελίδα www.eortologio.gr
Από περιέργεια πήγα στην σελίδα, πραγματικά ωραία σελίδα και πολύ χρήσιμη για ανθρώπους όπως εγώ.
Πήγα στο Guestbook και αφίσα ένα Comment κάτι πολύ τυπικό,
Ύστερα από 10 ημέρες είχα ένα e-mail από ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ kivotos Help– www.kivotos.1821.gr στο οποίον μου έλεγαν σχετικώς με την σελίδα τους.
Τους απάντησα ρωτώντας τους πως βρήκαν την διεύθυνση μου. Μου είπαν από το eortologio
Η kivotos Help μου αρέσει παρά πολύ, θαυμάσιοι άνθρωποι, ιδιαιτέρως μου αρέσουν οι απαντήσεις που δίνουν σε απορίες μελών.
Αλλάξαμε αρκετά πολύ ενδιαφέροντα e-mail σε ένα από αυτά είχα αναφερθεί στον άσχημο δρόμο που ακολουθεί η σημερινή μοντέρνα Ελληνική οικογένεια.
Συμφώνησαν μαζί μου προσθέτοντας «τώρα που δεν υπάρχει πια μαζί μας ο Πάτερ Παισιος για να μας οδηγήσει …. »
Τους ρώτησα ποιος ακριβώς ήταν ο π. Παισιος μου απάντησαν ότι ήταν ένας από τους καλύτερους και ποιο αγαπητούς Αγιορείτες των τελευταίων ετών και μου έστειλαν και 2 φωτογραφίες
Νόμισα ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή να τους ρωτήσω σχετικώς με τον Γέροντα μου και τους έστειλα την φωτογραφία του.
Είμαι σίγουρος ότι θα νόμισαν προσπαθούσα να κάνω πλάκα μαζί τους.
Απλώς μου έστειλαν την διεύθυνση του http://www.athos.edo.gr/
Πήγα στην σελίδα αλλά ακόμη δεν ήξερα το όνομα του Γέροντα για να ρωτήσω.
Έκανα surfing για αρκετές ώρες.
Δεν ήξερα το όνομα του Γέροντα έτσι χρειάσθηκε αρκετό surfing πριν τελικά διαπιστώσω ότι ο Γέροντας μου ήταν ο Παισιος.
Μια και οι φίλοι από το kivotos Help μου είχαν αναφέρει ότι «Τώρα που δεν είναι μαζί μας ο Γέροντας Παισιος» πίστεψα ότι είχε φύγει από την ζωή ύστερα από την συνάντηση μας Άγιο Όρος στις 25 Νοέμβριου 2001.
Στο Forum του athos edo, ζήτησα πληροφορίες εάν υπήρχε ένα σύντομο βιογραφικό του Γέροντα Παϊσίου.
Απήντησε ο g_aggelos με μια σύντομη βιογραφία του Γέροντα και συνιστώντας το βιβλίο που έγραψε ο Ιερομόναχος Ισαάκ.
Όταν είδα την ημερομηνία της κοιμήσεως του Γέροντα ήταν σαν να έπεσε ο ουρανός και με πλάκωσε.
Ακόμη και η γυναίκα μου το κατάλαβε και με ρώτησε τι μου συμβαίνει.
Έγραψα στην Ελλάδα και μου έστειλαν το βιβλίο του Ιερομόναχου Ισαάκ.
Ένα από τα ποιο δύσκολα βιβλία που έχω διαβάσει.
Με επηρεάζει πάρα πολύ.
Οι κακουχίες που θεληματικώς ο Γέροντας επέβαλε στον εαυτόν του για μένα είναι δύσκολο να κατανοήσω.
Η δύναμης της θελήσεως είναι απίστευτη.
Αυτά με λίγα λόγια είναι η ιστορία της συναντήσεως μου με το Γέροντα Παισιο.
Τότε στο Άγιο Όρος χωρίς αμφιβολία για μένα μου έσωσε την ζωή.
Τώρα σχεδόν κάνει το ίδιο με το να με καθοδηγεί σιγά σιγά στην απολύτρωση από τις επιπτώσεις εκείνης της συναντήσεως.
Γράφοντας αυτό το γράμμα σε έναν άγνωστο ήταν δύσκολο και κάτι που έχω κάνει για πρώτη φορά στην ζωή μου.
Θέλω να σου δείξω ότι δεν είμαι Φανατικός η μάλλον καλύτερα δεν έχω καβαλήσει το καλάμι.
Είμαι ένας Νορμάλ άνθρωπος με τις αδυναμίες του…..

(εδώ ο φίλος αποστολέας γράφει κάποια προσωπικά του δεδομένα)
ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ ΚΥΡΙΕ.
Το παράξενο είναι ότι μέσα μου κάτι μου λέει να σε εμπιστευτώ.
Είναι κάτι που δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλά τα τελευταία χρόνια τόσα έχουν συμβεί σε μένα που δεν μπορώ να τα εξηγήσω.
Αφήνω πάνω σε σένα αν θα ήταν καλό αυτή η ιστορια να «Μαθευτεί».
Νομίζω ότι το χρωστάω στον Άγιο Γέροντα οι άνθρωποι να την γνωρίσουν.
Μπορείς να χρησιμοποιήσεις το γράμμα μου και φωτογραφίες όπως είναι η τροποποιημένα σύμφωνα με ότι εσύ νομίζεις καλύτερο.
Ελπίζω να μην σε κούρασα με την πολυλογία μου.
Σου εύχομαι να είσαι πάντα καλά.
Καλό Σαββατοκύριακο.
Φιλικότατα, Γ.

Σημειώσεις Misha:
Η επιστολή ελήφθη το 2006. Έμεινε φυλαγμένη για κάποιους προσωπικούς λόγους του παραλήπτη της. Σήμερα ήλθε η ώρα να δημοσιοποιηθεί για πρώτη φορά με την άδεια του συντάκτη της.
Eυχαριστώ θερμά πρώτα τον καλό Θεό, τον γέροντα Παΐσιο που έφερε τα πράγματα έτσι, αλλά και ιδιαιτέρως τον αγαπητό Γ. που εμπιστεύτηκε με τόση ανοιχτωσύνη αυτή του τη συνάντηση με τον παππούλη. Εύχομαι η Παναγιά και ο γέροντας να προστατεύουν κι εκείνον και την οικογένεια του, εκεί στα ξένα που βρίσκεται.
Τα στοιχεία του φίλου Γ. είναι στη διάθεση μας.Ολόκληρη η επιστολή (και τα τμήματα της που σήμερα παραλείψαμε) θα δοθούν εκεί που πρέπει ώστε να αξιοποιηθούν καταλλήλως προς ωφέλεια όσων ευλαβούνται το γέροντα. . Παρακαλώ θερμά όσους φίλους θελήσουν να την αναπαράξουν, να το κάνουν χωρίς να αλλάξουν το περιεχόμενο της και με αναφορά στην πηγή προέλευσης της για να αποφευχθεί το φαινόμενο του «χαλασμένου τηλεφώνου» που παρεισφρύει συχνά σε διηγήσεις συναξαριακού τύπου.

misha


ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2010/08/blo ... z13BIKoqvs

[smarti]

Και εδώ....http://gero-paisios.blogspot.com/2010/0 ... st_13.html

[panosgreece]

angel_cloud.jpg

Μια φορά ήρθε στο Καλύβι κάποιος και μου είπε ότι είχε προβλήματα με την γυναίκα του. Πήγαιναν για χωρισμό. Δεν ήθελε να δη ο ένας τον άλλον. Ήσαν και οι δύο δάσκαλοι, είχαν και δύο παιδάκια. Δεν έτρωγαν ποτέ στο σπίτι. Σε άλλο εστιατόριο έτρωγε ό ένας μετά το Σχολείο, σε άλλο ό άλλος, και αγόραζαν και κάτι σάντουιτς, για να φάνε τα παιδιά. Τα καημένα, όταν οι γονείς γύριζαν στο σπίτι, πήγαιναν και έψαχναν στις τσέπες και στις τσάντες τους, για να δουν τι τους έφεραν απ' έξω να φάνε. Περνούσαν μεγάλο δράμα! Αυτός έκανε και τον ψάλτη. Σε άλλη εκκλησία πήγαινε ή γυναίκα του, σε άλλη έψαλλε αυτός. Τόσο πολύ! «τι να κάνω, πάτερ, μου λέει, σηκώνω μεγάλο σταυρό, πολύ μεγάλο. Κάθε μέρα έχουμε φασαρίες στο σπίτι».

«Πήγες στον Πνευματικό;», τον ρωτάω. «Ναι, πήγα, μου λέει, και μου είπε: Υπομονή να κάνης σηκώνεις μεγάλο σταυρό». «Για να δω, του λέω, ποιος σηκώνει μεγάλο σταυρό. Να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Όταν παντρευτήκατε, μαλώνατε έτσι;». «Όχι, μου λέει. Οκτώ χρόνια ήμασταν πολύ αγαπημένοι. Λάτρευα την γυναίκα μου περισσότερο από τον Θεό! Μετά εκείνη άλλαξε. Έγινε γκρινιάρα, ιδιότροπη...». Ακούς; Την λάτρευε περισσότερο από τον Θεό! «Έλα εδώ, του λέω. Λάτρευες την γυναίκα σου περισσότερο από τον Θεό! Ή γυναίκα σου φταίει τώρα ή εσύ, που φθάσατε σ' αυτήν την κατάσταση; Εξ αιτίας σου πήρε την Χάρη Του ό Θεός από την γυναίκα σου. Και τι σκέφτεσαι να κάμεις τώρα;», τον ρωτάω. «Μάλλον να χωρίσουμε», μου λέει. «Μήπως έμπλεξες και με καμιά άλλη;». «Ναι, έχω ύπ' όψιν μου κάποια», μου λέει. «Βρε, δεν καταλαβαίνεις ότι εσύ είσαι ό φταίχτης; Να ζήτησης πρώτα συγχώρεση από τον Θεό, γιατί λάτρευες την γυναίκα σου περισσότερο από Εκείνον. Μετά να πάς να ζήτησης συγχώρεση από την γυναίκα σου. Να με συγχώρεσης, να της πεις, εγώ έγινα αιτία να δημιουργηθεί αύτη ή κατάσταση στο σπίτι και να ταλαιπωρούνται και τα παιδιά. Έπειτα να πάς να εξομολογηθείς και να λατρεύεις τον Θεό σαν Θεό και να αγαπάς την γυναίκα σου σαν γυναίκα σου, και θα δεις, τα πράγματα θα πάνε καλά». Τον τράνταξα. Άρχισε να κλαίει. Μου υποσχέθηκε πώς θα με ακούσει. Ήρθε μετά από λίγο καιρό χαρούμενος. «Σ' ευχαριστώ, πάτερ, μας έσωσες, μου λέει. Είμαστε μια χαρά, κι εμείς και τα παιδιά μας». Βλέπεις; Να είναι αυτός ό φταίχτης και να νομίζει κιόλας ότι σηκώνει πολύ μεγάλο σταυρό!...
Υπάρχουν και περιπτώσεις που μπορεί να έχει και ό ένας και ό άλλος δίκαιο. Κάποτε έλεγα σε μια συντροφιά πόσο αγνός ήταν ό Μακρυγιάννης. Είχε και σωματική και ψυχική αγνότητα. Όποτε πετάγεται κάποιος και μου λέει: «Όχι να θέλουν να παρουσιάσουν τον Μακρυγιάννη και για άγιο!». «Γιατί όχι;», τον ρωτάω. «Γιατί έδερνε την γυναίκα του», μου απαντάει. «Κοίταξε να σου πω τι συνέβαινε. Ο Μακρυγιάννης, όταν τύχαινε να έχει κανένα τάλιρο και ερχόταν καμιά χήρα που είχε παιδιά, της το έδινε. Η γυναίκα του, ή καημένη, γκρίνιαζε. Μα κι εσύ παιδιά έχεις, του έλεγε, γιατί το έδωσες;. Κι εκείνος της έδινε κανένα μπάτσο και της έλεγε" εσύ έχεις τον άνδρα σου, που θα σε οικονομήσει. Αυτή ή καημένη δεν έχει άνδρα, ποιος θα την οικονομήσει;». Δηλαδή και οι δύο είχαν δίκαιο.

Ύστερα, αν ό ένας από τους δύο συζύγους ζει πνευματικά, τότε και δίκαιο να έχει, δεν έχει κατά κάποιον τρόπο δίκαιο. Γιατί, σαν πνευματικός άνθρωπος που είναι, πρέπει να αντιμετώπιση μία αδικία πνευματικά. Να τα αντιμετωπίζει δηλαδή όλα με την θεία δικαιοσύνη, να βλέπει τι αναπαύει τον άλλον. Γιατί, αν μια ψυχή είναι αδύνατη και σφάλλει, έχει κατά κάποιον τρόπο ελαφρυντικά. Ο άλλος όμως, που είναι σε καλύτερη πνευματική κατάσταση και δεν δείχνει κατανόηση, σφάλλει πολύ περισσότερο. Όταν και οι πνευματικοί άνθρωποι αντιμετωπίζουν τα πράγματα κοσμικά, με την κοσμική, την ανθρώπινη δικαιοσύνη, τι γίνεται μετά; Πρέπει να πηγαίνουν συνέχεια στα κοσμικά δικαστήρια. Γι' αυτό και βασανίζονται οι άνθρωποι
Ο Θεός τα ρύθμισε όλα με σοφία. Με άλλα χαρίσματα προίκισε τον άνδρα, με άλλα την γυναίκα. Έδωσε στον άνδρα ανδρισμό ,για να τα βγάζη πέρα στις δύσκολες υποθέσεις και για να υποτάσσεται σε αυτόν η γυναίκα. Γιατί , αν έδινε και στην γυναίκα τον ίδιο ανδρισμό , δεν θα μπορούσε να σταθή η οικογένεια. Έλεγαν στην Ήπειρο για μία γυναίκα ότι ήταν φοβερή! Φορούσε ένα άσπρο πουκάμισο μέχρι κάτω και είχε πάντα μαζί της ένα γιαταγάνι! Οι ληστές την έπαιρναν στην συντροφιά τους! Σκεφθήτε να έχουν μία γυναίκα στην σπείρα τους! Μια φορά πήγε ώρες δρόμο με τα πόδια σε ένα μακρινό χωριό ,για να πάρη ένα Βλαχάκι και να το κάνη γαμπρό στην κόρη της. Επειδή όμως εκείνο αντιδρούσε, το έκλεψε, το φορτώθηκε στην πλάτη της και το έφερε στο χωριό της! Αυτά όμως είναι εξαιρέσεις. Αν επιστρατεύσης γυναίκες και κάνης με αυτές έναν λόχο και βάλης καμμιά δεκαριά προσκοπάκια να έρχωνται από πέρα, ου, έφυγαν όλες! Θα νομίζουν ότι είναι ο εχθρός!« Ο ανήρ , λέει η Γραφή , εστί κεφαλή της γυναικός ». Δηλαδή ο Θεός κανόνισε , ώστε ο άνδρας να αφεντεύη στην γυναίκα. Να αφεντεύη η γυναίκα στον άνδρα είναι ύβρις στον Θεό. Ο Θεός έπλασε πρώτα τον Αδάμ και ο Αδάμ είπε για την γυναίκα: " Τούτο νυν οστούν εκ των οστέων μου και σαρξ εκ της σαρκός μου ". Η γυναίκα , λέει το Ευαγγέλιο , πρέπει να φοβάται τον άνδρα , δηλαδή να τον σέβεται , και ο άνδρας πρέπει να αγαπάη την γυναίκα. Μέσα στην αγάπη είναι ο σεβασμός . Μέσα στον σεβασμό είναι η αγάπη. Αυτό το οποίο αγαπώ , το σέβομαι κιόλας. Και αυτό το οποίο σέβομαι , το αγαπώ. Δηλαδή δεν είναι άλλο το ένα και άλλο το άλλο. Ένα πράγμα είναι και τα δύο. Οι άνθρωποι όμως φεύγουν από αυτήν την αρμονία του Θεού και δεν καταλαβαίνουν αυτά που λέει το Ευαγγέλιο. Έτσι ο άνδρας παίρνη στραβά αυτό που λέει το Ευαγγέλιο και λέει στην γυναίκα: « Πρέπει να με φοβάσαι ». Μα , αν σε φοβόταν , δεν θα σε παντρευόταν! Είναι και μερικές γυναίκες που λένε: « Γιατί η γυναίκα να φοβάται τον άνδρα; Αυτό δεν το παραδέχομαι. Τι θρησκεία είναι αυτή; Δεν υπάρχει ισότητα ». Αλλά βλέπεις τι λέει η Αγία Γραφή; « Αρχή σοφίας , φόβος Κυρίου ». Φόβος Θεού είναι ο σεβασμός προς τον Θεό , η ευλάβεια , η πνευματική συστολή . Αυτός ο φόβος σε κάνει να αισθάνεσαι δέος. Είναι κάτι το ιερό. Η ισότητα που ζητούν οι γυναίκες με τους άνδρες μόνον ως ένα σημείο μπορεί να ισχύση. Σήμερα στις γυναίκες , επειδή εργάζονται και ψηφίζουν , μπήκε ένα αρρωστημένο πνεύμα και νομίζουν ότι είναι ίσες με τους άνδρες. Φυσικά οι ψυχές ίδιες είναι. Αλλά , όταν ο άνδρας δεν αγαπά την γυναίκα και η γυναίκα δεν σέβεται τον άνδρα , δημιουργούνται σκηνές στην οικογένεια. Παλιά το να αντιμιλήση η γυναίκα στον άνδρα , το θεωρούσαν πολύ βαρύ. Τώρα μπήκε ένα αλήτικο πνεύμα. Τότε τι όμορφα ήταν! Έχω γνωρίσει ένα ανδρόγυνο που ο άνδρας ήταν πολύ κοντός και η γυναίκα μια ανδρογυναίκα , ψηλή μέχρι εκεί επάνω! Αφού εκατόν ογδόντα οκάδες σιτάρι το ξεφόρτωνε από το κάρρο μόνη της . Μια φορά ένας εργάτης -;ψηλός κι εκείνος- πήγε να την πειράξη και εκείνη τον άρπαξε και τον πέταξε πέρα σαν σπιρτόξυλο! Αλλά να βλέπατε τι υπακοή έκανε στον άνδρα της , πως τον σεβόταν! Έτσι κρατιέται η οικογένεια , αλλιώς δεν γίνεται.

[panosgreece]

27.JPG

ΣΤΟ ΒΑΘΟς ΔΕΞΙΑ Ο ΝΑΟς ΠΟΥ ΙΕΡΑΤΕΥΕ Ο ΑΓΙΟς ΑΡΣΕΝΙΟς ....

[panosgreece]

48953thumb_DSCN3574.jpg

Ρίξτε το μεγαλύτερο βάρος του αγώνα σας στην προσευχή, γιατί αυτή μας κρατεί σε επαφή με το Θεό. Και η επαφή αυτή πρέπει να είναι συνεχής. Η προσευχή είναι το οξυγόνο της ψυχής, είναι ανάγκη της ψυχής και δεν πρέπει να θεωρείται αγγαρεία. Η προσευχή για ν' ακουστεί από το Θεό πρέπει να γίνεται με ταπείνωση, με συναίσθηση βαθιά της αμαρτωλότητας μας, και να είναι καρδιακή. Εάν δεν είναι καρδιακή, δεν ωφελεί. Ο Θεός ακούει πάντοτε την προσευχή του ανθρώπου που είναι πνευματικά ανεβασμένος. Η μελέτη της Αγίας Γραφής βοηθάει πολύ την προσευχή, θερμαίνει την ψυχή και μεταφέρει τον προσευχόμενο σ' ένα πνευματικό χώρο. Η προσευχή είναι ξεκούραση.

[panosgreece]

ξηξββξ.ωξηψω 042.JPG

«Ὅταν κάποιος στενοχωρῆται γιατί ὑποφέρει γιά τούς ἄλλους, πονᾶ τούς ἄλ- λους, κάνει τά δικά τους προβλήματα δικά του, τότε αὐτός ἔχει μισθό μάρτυρος.

[panosgreece]

παισιοσ 1.jpg

Ὁ ἄνθρωπος πρέπει νά συλλάβη τό βαθύτερο νόημα τῆς ζωῆς, ὅτι αὐτή ἡ ζωή εἶναι νά ἑτοιμαστοῦμε γιά τήν ἄλλη.