Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Ο Θεός ΔΕΣΠΟΖΕΙ του κόσμου και Εκείνος έχει την ΕΞΟΥΣΙΑ να τον διατηρεί όσο Εκείνος επιθυμεί και να τον επιστρέψει στην ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ πάλι, όποτε Εκείνος θέλει.

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς.

[toula]

«Με φόβον Κυρίου να κρατάτε την Βίβλο!
Τα χέρια σας να είναι καθαρά!
Με προσοχήν, από το επάνω μέρος να γυρίζετε κάθε σελίδα!
Ποτέ μην γράφετε ούτε να σημειώνετέ τι επ’ Αυτής!
Προσέχετε που Τήν τοποθετείτε!
Ποτέ κάτω ή στην καρέκλα,
αλλά πάντοτε εις ιερόν μέρος!
Με ευλάβεια να Τήν διαβάζετε!»!!

Γέροντας Γερβάσιος Παρασκευόπουλος

[toula]

Άγιος Παΐσιος: Όσο περισσότερο προσεύχεται κανείς, τόσο περισσότερη πνευματική σιγουριά νιώθει.

Να νοιώσουμε την προσευχή ως ανάγκη. Όπως το σώμα για να ζήσει χρειάζεται τροφή, έτσι και η ψυχή για να ζήσει, πρέπει να τραφεί.
Αν δεν τραφεί αποδυναμώνεται και έρχεται ο πνευματικός θάνατος. Όποιος όμως δεν θεωρεί την προσευχή ως ανάγκη, αλλά ως αγγαρεία, μοιάζει με ανόητο παιδάκι που αποστρέφεται το μαστό της μητέρας του και όλη τη γλυκειά της στοργή και έτσι είναι αρρωστιάρικο και κακορίζικο.
Να ζητάς συγχώρηση από τον Θεό, για τα σφάλματα που έκανες μέσα στην ημέρα και ύστερα να σκέφτεσαι την αμαρτωλότητά σου γενικά. Έτσι ταπεινώνεσαι και μετά αρχίζεις τα αιτήματα που έχεις. Εγώ αρχίζω την προσευχή με το «ο Θεός ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ». Το λέω λίγες φορές ψιθυριστά και μετά συνεχίζω με την ευχή.
Κάποτε είχα παρακαλέσει τον Θεό, να με μάθει να προσεύχομαι. Και τότε είδα σε όραμα ένα παιδί δεκαεπτά χρονών να προσεύχεται. Ω, με είχε διαλύσει! Έκλαιγε και προσευχόταν με τέτοιο τρόπο, που με συγκλόνισε. Άρχισε με εξομολόγηση: «Είμαι αχάριστος, αδιόρθωτος…». Ύστερα έλεγε: «Τώρα Θεέ μου, που είμαι σε τέτοια κατάσταση, πώς θα μπορέσω να διορθωθώ, αν δεν με βοηθήσεις Εσύ;» και άρχιζε τα αιτήματα…
Όπως ο ασυρματιστής νοιώθει περισσότερη ασφάλεια, όταν είναι εν διαρκεί ακροάσει με το Κέντρο, έτσι και ο άνθρωπος όσο περισσότερο προσεύχεται, τόσο περισσότερη Θεία σιγουριά νοιώθει. Όσο λοιπόν περισσότερο προσεύχεται κανείς, τόσο περισσότερη πνευματική σιγουριά νιώθει. Είναι ασφάλεια η προσευχή με την οποία προλαβαίνουμε κάθε κακό. Και ανάλογα με την θυσία και την προσευχή που κάνει ο άνθρωπος για τον εαυτό του ή για τον συνάνθρωπό του, θα δεχθεί και την Θεία βοήθεια.
Προσευχή σημαίνει ζητώ συνεχώς βοήθεια από τον Χριστό, από την Παναγία, από τους Αγίους, για τον εαυτόν μου και για τους άλλους. Αν δεν ζητήσω βοήθεια, δεν θα μου δώσουν.
Όταν ο άνθρωπος προσεύχεται πριν ενεργήσει σε ο,τιδήποτε, δεν ενεργεί ο αφρός του μυαλού και η ελαφρότητα, αλλά το αγιασμένο μυαλό. Η βιαστική απάντηση είναι του μυαλού, ενώ η απάντηση που περνά μέσα από την προσευχή, είναι του Θεού.

[toula]

Άγιος Λουκάς ο Ιατρός: Να μην περιφρονούμε κανέναν και να τον θεωρούμε κατώτερο από μας.
«Και παράγων ο Ιησούς εκείθεν είδεν άνθρωπον καθήμενον επί το τελώνιον, Ματθαίον λεγόμενον, και λέγει αυτώ· ακολούθει μοι. Και αναστάς ηκολούθησεν αυτώ» (Μθ. 9, 9).

Ποιος ήταν αυτός ο Ματθαίος, ο οποίος στη συνέχεια έγινε μεγάλος απόστολος και ευαγγελιστής; Ήταν τελώνης και μάζευε φόρους. Ο λαός μισούσε τους τελώνες και τους θεωρούσε αμαρτωλούς, διότι έκαναν πολλές αδικίες προσπαθώντας να κερδίσουν περισσότερα χρήματα για τον εαυτό τους. Και αυτόν τον άνθρωπο, που όλοι τον θεωρούσαν άθλιο και τον αποστρέφονταν, ο Κύριος τον καλεί και του λέει: «Ακολούθει μοι».
Μόνο δύο λέξεις, και αυτές έκαναν επανάσταση στην ψυχή του τελώνη. Σηκώθηκε αμέσως, έριξε κάτω τα χρήματά του και ακολούθησε τον Χριστό.
Αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει ότι το κάλεσμα του Χριστού μπορεί να προκαλέσει στην ψυχή του ανθρώπου επανάσταση. Στους βίους των αγίων υπάρχουν πολλά παραδείγματα ανθρώπων, οι οποίοι επέστρεψαν στον Χριστό μετά από έναν λόγο του Ευαγγελίου. Από την πείρα μου γνωρίζω ότι ένας καλός λόγος μπορεί να συνταράξει την ψυχή του αμαρτωλού, όπως συντάραξε την ψυχή του τελώνη Ματθαίου.
Άνθρωποι πνιγμένοι στην αμαρτία, κλέφτες, ληστές και φονιάδες, όταν τους λες έναν καλό λόγο και τους δείχνεις την αγάπη σου, την συγκατάβαση και τον σεβασμό στο πρόσωπό τους, συγκινούνται πάρα πολύ.

Και εμείς οι αμαρτωλοί, αδύναμοι και ασήμαντοι άνθρωποι με έναν λόγο αγάπης και σεβασμού μπορούμε να συγκινούμε και να συνταράζουμε τις καρδιές των αμαρτωλών, όπως ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Να το θυμόμαστε και ποτέ να μην κατακρίνουμε τους αμαρτωλούς, να μην τους στιγματίζουμε, αλλά να τους φερόμαστε με αγάπη, δείχνοντας σεβασμό στο πρόσωπό τους, αν και οι ίδιοι δεν το σέβονται και το έχουν καταπατήσει.
«Και εγένετο αυτού ανακειμένου εν τη οικία, και ιδού πολλοί τελώναι και αμαρτωλοί ελθόντες συνανέκειντο τω Ιησού και τοις μαθηταίς αυτού. Και ιδόντες οι Φαρισαίοι είπον τοις μαθηταίς αυτού· διατί μετά των τελωνών και αμαρτωλών εσθίει ο διδάσκαλος υμών; Ο δε Ιησούς ακούσας είπεν αυτοίς· ου χρείαν έχουσιν οι ισχύοντες ιατρού, αλλ’ οι κακώς έχοντες. Πορευθέντες δε μάθετε τι εστίν έλεον θέλω και ου θυσίαν. Ου γαρ ήλθον καλέσαι δικαίους, αλλ’ αμαρτωλούς εις μετάνοιαν» (Μθ. 9, 10-13).
Οι φαρισαίοι αγανακτούσαν για το ότι ο Κύριος Ιησούς Χριστός συναναστρεφόταν με τους αμαρτωλούς, τις πόρνες και τους τελώνες. Περιφρονούσαν αυτούς τους ανθρώπους και θεωρούσαν ακαθαρσία να επικοινωνούν μαζί τους. Ποτέ δεν τους μιλούσαν, άλλα τους κακολογούσαν και τους κατέκριναν για την συμπεριφορά τους.
Ξέρουμε ότι οι πόρνες έπλεναν τα πόδια του Κυρίου Ιησού και τα σκούπιζαν με τα μαλλιά τους. Ποτέ δεν έχουν ακούσει απ’ Αυτόν κανένα λόγο επιπληκτικό. Τις συγχωρούσε και τις έλεγε: «Πορεύου και από του νυν μηκέτι αμάρτανε» (Ίω. 8, 11).

Οι φαρισαίοι ήταν ανίκανοι να καταλάβουν αυτή την συμπεριφορά του Χριστού και δυσφορούσαν για την στάση του απέναντι στους αμαρτωλούς.
Αλλά ο Κύριος τους απαντούσε το εξής: «Ου χρείαν έχουσιν οι ισχύοντες ιατρού, αλλ’ οι κακώς έχοντες» (Μθ. 9, 12). Ήλθε για να σώσει τους αμαρτωλούς. Με την αγάπη του αγκάλιαζε κάθε αμαρτωλό και ζητούσε να τον οδηγήσει στην σωτηρία.
Στους φαρισαίους που του παραπονέθηκαν είπε: «Πορευθέντες δε μάθετε τι εστίν έλεον θέλω και ου θυσίαν» (Μθ. 9, 13). Οι γραμματείς και οι φαρισαίοι την ελπίδα της σωτηρίας τους στήριζαν στις θυσίες και τις προσευχές τους, και ο Κύριος λέει ότι δεν θέλει θυσία, αλλά έλεος, έλεος στους αμαρτωλούς.
Οι θυσίες χρειάζονταν στην Παλαιά Διαθήκη, διότι προεικόνιζαν την Μόνη Θυσία πού πρόσφερε ο Κύριος Ιησούς Χριστός πάνω στον Σταυρό του Γολγοθά. Όταν δόθηκε αυτή η Θυσία οι άλλες θυσίες έχασαν την σημασία και το νόημα τους, γι’ αυτό δεν τις προσφέρουμε πια.
Τώρα ο Κύριος δεν περιμένει θυσία αλλά έλεος.

Περιμένει από μας την ευσπλαχνία σε όλους τους αμαρτωλούς και τους περιφρονημένους. Η συμπεριφορά μας προς αυτούς τους ανθρώπους να είναι ίδια μ’ αυτήν που έδειξε Εκείνος. Να μην περιφρονούμε κανέναν, κανέναν να μην θεωρούμε κατώτερο από μας. Να βλέπουμε τις δικές μας αμαρτίες και όχι των άλλων, να αποκτήσουμε την ταπείνωση και την πραότητα, μιμούμενοι την δική Του ταπείνωση και πραότητα. Να αγαπάμε και να ευεργετούμε τους περιφρονημένους και τους ταπεινωμένους, να τους προσφέρουμε πνευματική βοήθεια, δείχνοντας ενδιαφέρον για την σωτηρία τους.
Ο Κύριος λέει όταν κάνουμε τραπέζι να μην καλούμε ανθρώπους που μπορούν μετά να καλέσουν και εμάς στο γεύμα, αλλά τους πένητες και τους φτωχούς κουρελιάρηδες. Θέλει να το κάνουμε με αγάπη, και πάντα με συμπόνια να φερόμαστε στους ανθρώπους που ο κόσμος τους περιφρονεί, καλώντας τους βρωμιάρηδες και αχρείους.
Είπε ότι δεν θέλει θυσία αλλά έλεος, έλεος σε όλους που το χρειάζονται. Ένα μεγάλο, αμέτρητο πλήθος ανθρώπων περιμένουν κάποιον να τους δείξει ευσπλαχνία, να τους πει ένα λόγο αγάπης και παρηγοριάς. Περιμένουν οι άνθρωποι κάποιον να τους δείξει τρυφερότητα και να τους βοηθήσει, και αντί αυτού συναντούν στους γύρω τους ψυχρότητα και αδιαφορία. Αλλά πάνω από αυτά και σε μερικούς ακόμα χριστιανούς βλέπουν περιφρόνηση και αποστροφή.

Στα μάτια του Θεού αυτός, που έτσι συμπεριφέρεται στους αδελφούς του, πράττει βαριά αμαρτία. Σε όλα πρέπει να είμαστε μιμητές του Κυρίου και να ακολουθούμε το παράδειγμα Του. Ας Τον ακολουθήσουμε λοιπόν και ας μην θεωρούμε τον εαυτό μας ανώτερο από τον πλησίον, όποιος και να είναι αυτός – κλέφτης, φονιάς ή ληστής, διότι στα μάτια του Θεού μπορεί να είμαστε χειρότεροι από αυτόν.
Να θυμόμαστε πάντα πώς συμπεριφερόταν ο Κύριος στους αμαρτωλούς, πώς φέρθηκε στον τελώνη Ματθαίο και πώς φερόταν σε άλλους τελώνες, πόρνες και αμαρτωλούς και προκαλούσε μ’ αυτό την οργή των φαρισαίων. Να μην είμαστε σαν τους φαρισαίους, αλλά να μιμούμαστε τον Κύριο μας Ιησού Χριστό. Αμήν.

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας
Λόγοι και Ομιλίες, Τόμος Β´

[toula]

Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης: Όταν είσαι στραμμένος με όλο σου το είναι στον Θεό παίρνεις πρόγευση της μελλούσης βασιλείας.

Ανάμεσα στον Θεό και σ’ εμένα, ανάμεσα στον πλησίον και σ’ εμένα, συχνά ενεργούν και κινούνται σκοτεινές και κακές δυνάμεις. Το γνωρίζω εκ πείρας, με απόλυτο βεβαιότητα.
542. Έχε νηπιακή απλότητα στις σχέσεις σου με τους ανθρώπους και με τον Θεό. Η απλότης της καρδιάς είναι το ύψιστο και πολυτιμότερο αγαθό του ανθρώπου.
Ο ίδιος ο Θεός είναι τελείως απλός, γιατί είναι τελείως πνευματικός και τελείως αγαθός. Μην αφήνεις λοιπόν την καρδιά σου μοιρασμένη ανάμεσα στο καλό και το κακό.
543. Η αγάπη που έχει για μας ο Θεός, ο εν Τριάδι Θεός, είναι τόσο μεγάλη, τόσο απροσμέτρητος, ώστε μπροστά της κάθε ανθρώπινη κακία, που στρέφεται εναντίον μας, είναι εντελώς ασήμαντος, ένα τίποτε.
Ο Θεός μας αγαπά. Αυτό αρκεί και υπεραρκεί. Τι μπορούν να μας κάμουν οι άνθρωποι, όταν ο Θεός μας αγαπά;
544. Στον ναό του Θεού, οι απλές, πιστές ψυχές νοιώθουν ότι βρίσκονται στο σπίτι του Ουράνιου Πατρός μας. Νοιώθουν ελευθερία, χαρά, φως. Εδώ, οι αληθινοί χριστιανοί παίρνουν μια πρόγευσι της μελλούσης βασιλείας, που ετοιμάσθηκε γι’ αυτούς «από καταβολής κόσμου» (Ματθ. κε’ 34), της μελλούσης ελευθερίας από κάθε αμαρτία και από τον θάνατο, της μελλούσης ειρήνης και ευλογίας.
Πότε παίρνεις αυτή την πρόγευσι; Όταν είσαι στραμμένος με όλο σου το είναι στον Θεό. Όταν του προσεύχεσαι θερμά. Όταν έχης αποφασίσει ανένδοτα να του αφιερώσης τη ζωή σου και είσαι ενάρετος στον καθημερινό σου βίο.

(Η εν Χριστώ ζωή μου – Αγ. Ιωάννου της Κροστάνδης,)

[toula]

Όποιος αγαπάει τον Θεό, δεν είναι δυνατό να μην αγαπήσει και κάθε άνθρωπο σαν τον εαυτό του. Και όσους ακόμα είναι υπόδουλοι στα πάθη τους, κι αυτούς τους αγαπάει σαν τον εαυτό του, και χαίρεται με αμέτρητη και ανείπωτη χαρά, όταν τους βλέπει να διορθώνονται.΄΄

Οσίου Μαξίμου του Ομολογητού

[toula]

«Αυτό κυρίως είναι το γνώρισμα του πράου: Τις μεν αδικίες που γίνονται σ’ αυτόν τις παραβλέπει, τους αδικουμένους όμως, τους υπερασπίζεται!»!!

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

[toula]

Τό μαρτύριο τῶν θλίψεων...

Οι άγιοι Μάρτυρες, αφού υπέφεραν πολλά βασανιστήρια και έδειξαν καρτερία μέχρι το θάνατο, έγιναν άξιοι για τα στεφάνια και τη δόξα· και όσο περισσότερα και σκληρότερα ήταν τα βάσανα που υπέφεραν, τόσο περισσότερη δόξα απέκτησαν και παρρησία ενώπιον του Θεού.
Κατά τον ίδιο τρόπο και οι ψυχές που παραδόθηκαν σε διάφορες θλίψεις (είτε αυτές προέρχονται εξωτερικά από ανθρώπους, είτε δημιουργούνται μέσα τους από άτοπους λογισμούς, είτε γεννιούνται από σωματικές ασθένειες), αν κρατήσουν ως το τέλος την υπομονή τους, θα αξιωθούν τα ίδια στεφάνια με τους Μάρτυρες και την ίδια παρρησία.
Και τούτο επειδή το μαρτύριο των θλίψεων, που οι Μάρτυρες υπέμειναν από ανθρώπους, αυτοί το υπομένουν από τα πονηρά πνεύματα, τα οποία παρακίνησαν τότε τους βασανιστές των Μαρτύρων. Και όσο περισσότερες και αυτοί θλίψεις του εχθρού υπέμειναν, τόσο περισσότερη δόξα, όχι μόνον στο μέλλον θα απολαύσουν από το Θεό, αλλά και εδώ θα αξιωθούν την παρηγοριά του αγαθού Πνεύματος.

Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος
(Περί ελευθερίας του νου 150 κεφάλαια,Περί της πνευματικής τελειότητας)

[toula]

Ένας γέροντας μου είπε να σας πω:
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΧΑΜΟΓΕΛΑΕΙ.ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΑΚΡΥΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΦΤΑΝΟΥΝ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ

[toula]

΄΄Όσο είμαστε σ' αυτή τη ζωή,
έχουμε πάρει τη δύναμη και
την εξουσία από τον Θεό
να σπάσουμε μόνοι μας
τις αλυσίδες των θελημάτων του εχθρού,
να πετάξουμε το φορτίο των αμαρτιών μας
με τη μετάνοια και να σωθούμε,
κερδίζοντας τη βασιλεία των ουρανών.΄΄

Αγίου Εφραίμ του Σύρου