"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Προσευχή προς την Παναγία του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, για την αντιμετώπιση όλων των παθών.

Υπεράγαθε Δέσποινα Θεοτόκε, επάκουσον της οικτράς μου δεήσεως και μη καταισχύνης με από της προσδοκίας μου, η μετά Θεόν ελπίς πάντων των περάτων της γης. Τον βρασμόν της σαρκός μου κατάσβεσον.
Τον εν τη ψυχή μου αγριότατον κλύδωνα κατεύνασον.
Τον πικρόν θυμόν καταπράϋνον.
Τον τύφον και την αλαζονείαν της ματαίας οιήσεως εκ του νοός μου αφάνισον.
Τας νυκτερινάς φαντασίας των πονηρών πνευμάτων και τας μεθημερινάς των ακαθάρτων εννοιών προσβολάς εκ της καρδίας μου μείωσον.
Παίδευσον με την γλώσσαν λαλείν τα συμφέροντα.
Δίδαξον τούς οφθαλμούς μου βλέπειν ορθώς της αρετής την ευθύτητα.
Τούς πόδας μου τρέχειν ανυποσκελίστως ποίησον την μακαρίαν οδόν των του Θεού εντολών.
Τας χείρας μου αγιασθήναι παρασκεύασον, ίνα αξίως αίρω αυτάς προς τον Ύψιστον.
Καθαρόν μου το στόμα, ίνα μετά παρρησίας επικαλείται Πατέρα τον φοβερόν Θεόν και πανάγιον.
Άνοιξόν μου τα ώτα, ίνα ακούω αισθητώς και νοητώς τα υπέρ μέλι και κηρίον γλυκύτερα των αγίων Γραφών λόγια, και βιώ κατ’ αυτά από σου κραταιούμενος.
Δία γαρ σου, πανύμνητε και υπεράγαθε Δέσποινα, περισώζεται πάσα βροτεία φύσις αινούσα καί ευλογούσα Πατέρα, Υιόν και Άγιον Πνεύμα, την παναγίαν Τριάδα και ομοούσιον, πάντοτε, νύν και αεί και εις τούς αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά

"Οι Χριστιανοί έχουν τρία πράγματα που αν τα κάνουν σωστά κανένας πονηρός δεν μπορεί να τους πειράξει".

"....Αργότερα εἴδαμε νά ἔρχεται πρός τό μοναστήρι ἕνα γεροντάκι κατάκοπο καί καταϊδρωμένο στηριζόμενο στό ραβδί του.
-Εὐλογεῖτε, Γέροντα τοῦ εἴπαμε.........
-Γέροντα, στό μοναστήρι σας ἐκτός ἀπό τήν Παναγία τή Γοργοϋπήκοο ἔχετε προστάτες καί τούς ᾽Αρχαγγέλους Μιχαήλ καί Γαβριήλ. ῎Αν θέλεις πές μας κάτι γιά τά πονηρά πνεύματα.......
-Λοιπόν, σύμφωνα μέ τήν ῾Αγία Γραφή πρίν ἀπό τή δημιουργία τοῦ ἀνθρώπου ὁ Θεός ἐδημιούργησε τούς ᾽Αγγέλους. ῞Ενα μέρος ἀπό αὐτούς, ὅμως, πίστεψε ὅτι τό μεγαλεῖο τῆς σοφίας καί ἡ ὀμορφιά τῶν ἀρετῶν, μέ τά ὁποῖα ἦταν καταστολισμένοι, δέν τά εἴχαν πάρει ἀπό τό Θεό, ἀλλά ἀπό τή δύναμη τῆς δικῆς τους φύσεως. Γι᾽ αὐτό, γεμάτοι ἀλαζονεία, θεώρησαν τόν ἑαυτό τους ὅμοιο μέ τό Θεό καί σκέφτηκαν ὅτι μποροῦσαν ἀπό μόνοι τους νά φτάσουν στήν αἰώνια μακαριότητα. Καί μόνο αὐτή ἡ σκέψη τούς ὁδήγησε στήν πτώση. Ἔπεσαν ἀπό τόν οὐρανό σάν ἀστραπή καί ἔγιναν ἀσταθείς καί σκοτεινοί.

Οἰ δαίμονες δέν ἔχουν σάρκα γι' αὐτό καί δέν ἐμποδίζονται νά ἐκπληρώνουν ἄμεσα κάθε ἐπιθυμία τους. Τά πονηρά πνεύματα εἶναι ἀναρίθμητα. Ἡ θεία πρόνοια, ὅμως, ἔχει ἔτσι οἰκονομήσει τά πράγματα, ὥστε νά διαφεύγουν αὐτά τά πνεύματα ἀπό τά βλέμματα τῶν ἀνθρώπων. Εἶναι τρομερή ἡ ἐπιθετικότητα τους καί φρικαλέες οἱ μορφές πού κάθε φορά παίρνουν. Ἡ θέα τους θά τάραζε τούς ἀνθρώπους καί θά τούς ἔκανε νά λιποθυμήσουν ἀπό τό φόβο τους. Τά ἀνθρώπινα μάτια δέν εἶναι δυνατό ν' ἀντέξουν τέτοιο θέαμα. ῎Ετσι, λένε οἱ Πατέρες τῆς ᾽Εκκλησίας.
Τώρα πῶς μᾶς πολεμοῦν. Τά πονηρά πνεύματα δέ γνωρίζουν τή φύση τῆς ψυχῆς μας οὔτε μποροῦν νά εἰσχωρήσουν μέσα της. Μποροῦν, ὅμως, νά διακρίνουν ποιά εἶναι ή κατάστασή της ἀπό τά ἔργα μας, τά λόγια μας, τίς ἐνέργειές μας, τίς κλίσεις μας. Τίς σκέψεις, πού δέν ἔχουν βγεί ποτέ ἀπό τά βάθη τῆς ψυχῆς μας, εἶναι ἀδύνατο νά τίς ἀντιληφθοῦν. Ἀκόμα καί τούς πονηρούς λογισμούς, πού οἱ ἴδιοι μᾶς βάζουν, δέ γνωρίζουν ἄν τούς ἀποδεχθήκαμε ἤ ὅχι. Μποροῦν μόνο νά τό συμπεράνουν, παρατηρῶντας προσεκτικά ὁρισμένες ἐξωτερικές ἐκδηλώσεις ἤ σωματικές κινήσεις μας. Νά σᾶς πῶ ἕνα παράδειγμα. Μᾶς ὑποκινοῦν νά θυμώσουμε. ῎Αν θά θυμώσουμε τό καταλαβαίνουν ἀπό τήν ταραχή μας ἤ ἀπό ἕναν ἀγανακτισμένο ἀναστεναγμό ἤ ἀπό τή σύσπαση ἤ ἀπό τή χλωμάδα ἤ ἀπό τό κοκκίνισμα τοῦ προσώπου μας. Βλέποντας, παιδιά μου, τήν ἐξωτερική ἐμφάνιση ἤ συμπεριφορά κάποιου ἀνθρώπου, μποροῦν νά συμπεράνουν μέ ἀκρίβεια τήν ἐσωτερική του κατάσταση!

᾽Από τίς διηγήσεις τῶν Γερόντων, βλέπουμε ὅτι οἱ δαίμονες δέν ἔχουν σήμερα τήν ἴδια δύναμη πού εἶχαν ἄλλοτε, ὅταν ξεσποῦσαν μέ ἀγριότητα ἐναντίον τῶν παλαιῶν ἐρημιτῶν καί κοινοβιατῶν πατέρων. Τώρα δέ μᾶς ἀντιμάχονται φανερά, παίρνοντας φρικιαστικές μορφές, ἀλλά μᾶς ἐπιτίθενται ἀόρατα καί μᾶς προξενοῦν μεγαλύτερη ζημιά. Πρέπει, ὡστόσο, νά γνωρίζουμε ὅτι δέν ἔχουν ὅλοι οἱ δαίμονες οὔτε τήν ἴδια δύναμη οὔτε τήν ἴδια ἀγριότητα οὔτε καί τήν ἴδια κακία.
Οἱ Πατέρες λένε, ὅτι οἱ ἀρχάριοι καί ἀδύναμοι ἄνθρωποι πολεμοῦνται ἀπό τούς πιό ἀδύναμους δαίμονες. Ὅταν, ὅμως, οἱ ἀθλητές τοῦ Χριστοῦ θριαμβεύσουν ἐναντίον τῶν πρώτων αὐτῶν ἀντιπάλων τους, θά βρεθοῦν σταδιακά ἀντιμέτωποι μέ πιό σκληρές ἐχθρικές δυνάμεις.Τά πονηρά πνεύματα μᾶς ὑποκινοῦν νά κάνουμε τό κακό, ἀλλά δέν μᾶς ἐξαναγκάζουν καί νά τό πράξουμε. Ἄν μποροῦσαν νά μᾶς ἐξαναγκάσουν, τότε δέν θά ὑπῆρχε ἄνθρωπος πού νά μήν ἁμάρτανε μέ κάθε εἴδους ἁμαρτία. Ἀλλά, ὅπως αὐτοί ἔχουν τή δυνατότητα νά μᾶς βάζουν σέ πειρασμούς, ἔτσι κι ἐμεῖς ἔχουμε τή δύναμη καί τήν ἐλευθερία νά μήν τούς δεχόμαστε. Εἶναι, λοιπόν, ἀπόλυτα σίγουρο ὅτι οἱ δαίμονες δέν ἔχουν καμιά δύναμη πάνω μας, παρά μόνο ὅταν τούς παραδώσουμε τό θέλημά μας.

Πρέπει νά ξέρουμε ὅτι κάθε δαίμονας ἐξειδικεύεται σέ κάποιο συγκεκριμένο πάθος, πού φροντίζει πρῶτα νά τό σπέρνει στήν καρδιά τοῦ ἀνθρώπου καί μετά νά τό καλλιεργεῖ. Οἱ Πατέρες σημειώνουν ὅτι κανείς δέν πειράζεται ἀπό τούς δαίμονες χωρίς τήν παραχώρηση τοῦ Θεοῦ καί, ἐπιπλέον, ὅτι καθετί, τό ὁποῖο πρός στιγμήν μᾶς φαίνεται θλιβερό ἤ δυσάρεστο, μᾶς ἔχει σταλεῖ ἀπό ἕναν στοργικό Πατέρα, ἀπό ἕναν σπλαχνικό Γιατρό. Κι αὐτό, ἀποκλειστικά καί μόνο γιά τήν ὠφέλειά μας.
Θά μέ ρωτήσετε, πῶς θά τούς ἀντιμετωπίσουμε; Πολλά εἶναι τά ὅπλα μας. ῾Η προσευχή. Νά καταφεύγουμε στήν προστασία τοῦ Θεοῦ. Πολύ δυνατή καί ἀποτελεσματική εἶναι ἡ ἀδιάλειπτη ἐπίκληση: «Ὁ Θεός εἰς τήν βοήθειάν μου πρόσχες· Κύριε, εἰς τό βοηθῆσαί μοι σπεῦσον» (Ψαλμ. 69:2). Αὐτή ἡ σύντομη προσευχή εἶναι ἕνα ἀπόρθητο τεῖχος. ᾽Ακόμα στή μάχη μέ τούς ἀόρατους ἐχθρούς μας ἄς χρησιμοποιοῦμε καί τά πνευματικά ὅπλα, τά ὁποῖα μᾶς προτείνει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ἄν ἀνοίξετε τήν ῾Αγία Γραφή θά τά βρεῖτε. ῞Οταν μέσα στό σπίτι μας ἔχουμε τό Εὐαγγέλιο καί τό μελετοῦμε οἱ δαίμονες φεύγουν.

Θά σᾶς πῶ κι αὐτό πού εἶναι γραμμένο στό Γεροντικό: «῞Ενας διορατικός Γέροντας εἶχε τό χάρισμα νά βλέπει ὄχι μόνο ἀγγέλους ἀλλά καί δαίμονες. Μιά μέρα βλέπει ἕνα δαίμονα καί τόν ρωτᾶ:
-Τί εἶναι αὐτό πού σᾶς φοβίζει περισσότερο ἀπ᾽ ὅλα καί σᾶς κάνει νά τρέμετε;
῾Ο δαίμονας του απάντησε:
-᾽Εσείς οἱ Χριστιανοί ἔχετε τρία πράγματα πού, ἄν τά χρησιμοποιήσετε σωστά, τότε ἐμεῖς δέ μποροῦμε νά σᾶς πειράξουμε.
-Ποιά εἶναι αὐτά τά τρία πράγματα; τόν ρώτησε μέ ἀπορία ὁ Γέροντας.
-Τό λούσιμο πού κάνετε, ἐννοοῦσε τό Βάπτισμα καί τό Μυστήριο τῆς Μετανοίας.
-Τό δεύτερο πού μᾶς φοβίζει εἶναι αὐτό πού τρῶτε, ἐννοοῦσε τή θεία Κοινωνία.
-Καί τό τρίτο εἶναι αὐτό πού τό φορᾶτε πάνω σας, δηλαδή ὁ Σταυρός.

Νά ξέρετε, παιδιά μου, ὅτι ὅσες φορές ἐμείς ἐξομολογούμαστε, κοινωνᾶμε καί σφραγίζουμε τό σῶμα μας μέ τό σημεῖο τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, οἱ δαίμονες φρίττουν καί φοβοῦνται. Τά πονηρά πνεύματα τά φυγαδεύουν ἐπίσης ἡ ταπείνωση καί ἡ ἄσκηση τοῦ σώματος.
Πολλά σᾶς εἶπα. ῞Ενα πρέπει ὅλοι μας νά ξέρουμε, ὅτι ἡ νίκη μας κατά τῶν πονηρῶν πνευμάτων ἐγκαθιστᾶ στήν ψυχή μας τή βασιλεία τοῦ Θεοῦ.
Τώρα πρέπει νά σᾶς ἀφήσω. Μή ξεχνᾶτε ποτέ ὅτι πρέπει καθημερινά νά μελετοῦμε τήν ῾Αγία Γραφή καί νά ἀγωνιζόμαστε μέ θάρρος κατά τῶν πονηρῶν πνευμάτων.
῾Ο Θεός νά δυναμώνει ὅλους μας νά βγαίνουμε νικητές στόν ἀόρατο πόλεμο πού διεξάγουμε κι ὅταν Αὐτός θελήσει, νά συναντηθοῦμε στόν Παράδεισό, ὅπου δέν ὑπάρχουν δαίμονες παρά μόνον ὁ Τριαδικός Θεός, ἡ Παναγία καί οἱ ἅγιοι πού εἶναι καί προστάτες μας.
-Εὐχαριστοῦμε, Γεροντα, νά ἔχουμε τήν εὐχή σας καί νά μᾶς θυμᾶσθε στίς προσευχές σας.
῾Ο ὑπομονετικός παππούλης ὁδήγησε τά βήματά του πρός τό μοναστήρι κι ἐμεῖς τόν ἀκολουθήσαμε. Τό πρῶτο τάλαντο κτυποῦσε καί μᾶς καλοῦσε στό καθολικό.
-----------------------------------------------------------
Μέρος από τη διήγηση του Γεωργίου Θ. Μηλίτση, διδασκάλου
agiopneymatika

«Είναι μακαριότητα το να ξεφύγει κάποιος από την κακή σκέψη»

Άγιος Ιωάννης Δαμασκηνός

΄΄Η ζωὴ της νήψης και προσοχής
διευκολύνει τὴ προσευχὴ
και μας φέρνει κοντὰ στον Θεό.΄΄

Στάρετς Βαρσανούφιου

Γέροντα σε αυτή την κοινωνία που ζούμε, τι πρέπει να κάνουμε για να σωθούμε;
Τότε ο Γέροντας τους διηγήθηκε το εξής περιστατικό:
Ακούστε, παιδιά μου, στην αρχή του αιώνα μας, στο Άγιο Όρος φούντωσε μια τεράστια φωτιά και απείλησε το Ρωσικό μοναστήρι.
Τότε 2000 καλόγεροι και 3000 εργάτες που δούλευαν εκεί, πήραν ό,τι βρήκαν μπροστά τους και βγήκαν να αντιμετωπίσουν τη φωτιά. Όμως δεν μπόρεσαν.
Μετά η φωτιά πετάχτηκε στο Βατοπέδι. Εκατοντάδες μοναχοί και εργάτες που βρέθηκαν κι εκεί δε μπόρεσαν να την σταματήσουν. Η φωτιά κατέστρεψε τα πάντα.
Στη συνέχεια προχώρησε κι ήρθε στη Φιλοθέου. Εκεί τότε ζούσαν μόνο 15 μοναχοί κι άλλοι τόσοι εργάτες. Έντρομοι πήραν τα φτυάρια και έτρεξαν έξω να αντιμετωπίσουν την πύρινη λαίλαπα που έτρωγε τα πάντα.
Όμως ένα σεβάσμιο γεροντάκι τους σταμάτησε και τους είπε:
Που πάτε αδελφοί;
Χιλιάδες άνθρωποι στο Βατοπέδι και στο Ρωσικό δεν μπόρεσαν να σβήσουν τη φωτιά κι εμείς, καμία τριανταριά άνθρωποι, θα σώσουμε το μοναστήρι;
Και τι θα κάνουμε γέροντα; Πως να σωθούμε;
Δεν μπορούμε μόνοι μας…!
Αγκαλιάστε την Γλυκοφιλούσα…!
Μπροστά εκείνη και πίσω εμείς…!
Έτσι έκαναν. Σε λίγη ώρα, οι πυρήνες φλόγες έφτασαν έξω από το μοναστήρι, έκαψαν τα πάντα, δεν προχώρησαν όμως ούτε ένα χιλιοστό μέσα από τα σύνορα της μονής.
– Το ξέρω είπε ο π. Παΐσιος, το κακό σαν ανεξέλεγκτη φωτιά απειλεί και εσάς και τα παιδιά σας.
Όμως αγκαλιάστε την Γλυκοφιλούσα και μη φοβάστε!
Εκείνη έχει τη δύναμη να σβήσει τη φωτιά που απειλεί το σπίτι μας…!
Εκείνη έχει τη δύναμη να σβήσει τη φωτιά που απειλεί τα παιδιά μας…!
Εκείνη έχει τη δύναμη να σβήσει τη φωτιά που απειλεί τη ψυχή μας…!
Γιατί η Παναγία είναι η Μάνα του Θεού και η Μάνα όλου του κόσμου και καμία φωτιά δεν είναι πιο μεγάλη από την αγάπη της…!
Τα χέρια της είναι φτερούγες και καμία συμφορά δεν είναι πιο ισχυρή από την Προστασία της
Αγκαλιάστε Tην..

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου

Παναγια η Καρδιώτισσα.
"Μιά ξεχωριστή εικόνα της Παναγίας μας είναι αυτή της Καρδιώτισσας.
Λέγεται έτσι γιατί ο Χριστός, όπως στη Γλυκοφιλούσα αγκαλιάζει την Παναγία αλλά είναι στραμμένος ολόκληρος προς αυτή και ενώνονται οι δυό καρδιές τους.
Ακουμπάει στην καρδιά της Παναγίας. Απλώνει όμως τα χέρια Του, σε σχήμα Σταυρού. Έτσι φαίνεται η θυσία που έρχεται, η σταυρική θυσία. γιατί επάνω στον Σταυρό, ο Χριστός, καλεί όλους να γίνουμε μιμητές θυσίας και προσφοράς.
Ο ίδιος έφτασε στο έσχατο σημείο της ταπείνωσης της ανθρώπινης, και εμείς καλούμεθα να πορευθούμε με μιά σταυρική πορεία προσφοράς προς τον κάθε άνθρωπο και ενότητας με τον Θεό, με τον Κύριό μας Ιησού Χριστό.
Η Παναγία, είναι η Καρδιώτισσα που καλεί τις καρδιές μας να είναι ενωμένες με τον Χριστό".
Αμήν βοήθεια Μας.

Τι είναι η Θεία Κοινωνία ;… Χαρακτηριστική η ευχή του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου στην ακολουθία της Θείας Μεταλήψεως:
Εὐχὴ Ι´ (Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου)

Πιστεύω, Κύριε, καὶ ὁμολογῶ ὅτι σὺ εἶ ἀληθῶς ὁ Χριστός, ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος, ὁ ἐλθὼν εἰς τὸν κόσμον ἁμαρτωλοὺς σῶσαι, ὦν πρῶτὸς εἰμι ἐγώ. Ἔτι πιστεύω ὅτι τοῦτο αὐτό ἐστι τὸ ἄχραντον Σῶμά σου καὶ τοῦτο αὐτό ἐστι τὸ τίμιον Αἷμά σου. Δέομαι οὖν σου· Ἐλέησόν με καὶ συγχώρησὸν μοι τὰ παραπτώματά μου, τὰ ἑκούσια καὶ τὰ ἀκούσια, τὰ ἐν λόγῳ, τὰ ἐν ἔργῳ, τὰ ἐν γνώσει καὶ ἀγνοίᾳ· καὶ ἀξίωσόν με ἀκατακρίτως μετασχεῖν τῶν ἀχράντων σου μυστηρίων, εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον. Ἀμήν.
Αυτό είναι το θεμελίωμα των πάντων , αυτή είναι η πίστη μας. Αυτή είναι η αλήθεια.-
Φώτισε μας Παναγίας μου , το έχουμε τόσο ανάγκη…
Καλή Παναγιά σε όλους…

Λαμπρότερη από το χρυσάφι.
Το άγιο αίμα του Κυρίου που κοινωνούμε, ποτίζει
την ψυχή μας και της δίνει μεγάλη δύναμη.
Όταν το μεταλαβαίνουμε άξια, διώχνει τους δαίμονες μακριά και φέρνει
κοντά μας τους αγγέλους και τον Κύριο των αγγέλων.
Αυτό το αίμα είναι η σωτηρία των ψυχών μας, μ’ αυτό λούζεται η ψυχή,
μ’ αυτό στολίζεται, κάνει το νου μας λαμπρότερο από τη φωτιά,
την ψυχή μας λαμπρότερη από το χρυσάφι.

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

"Λησμονούμε ότι είμαστε εδώ για μικρό μονάχα χρονικό διάστημα.."
Ο Θεός μας υπενθυμίζει με διάφορους τρόπους την Παρουσία Του. Εμείς ωστόσο την λησμονούμε σύντομα, ειδικά όταν τα πράγματα πηγαίνουν καλά για μας. Λησμονούμε ότι είμαστε εδώ για μικρό μονάχα χρονικό διάστημα και νομίζουμε ότι θα είμαστε για πάντα! Όταν όμως μας βρίσκουν αναποδιές, κλαίμε, ''έλεος Κύριε'' αναφωνούμε. Γι’ αυτό πρέπει να προσπαθούμε σκληρά να αλλάξουμε το χαρακτήρα μας, προς το καλύτερο.

Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα.

"Προσεύχομαι συνεχώς στον Κύριο να σου δώσει ορθή κρίση.."
"Προσεύχομαι συνεχώς στον Κύριο να σου δώσει ορθή κρίση.
Σκέψου προτού να μιλήσεις.
Είσαι ακόμη άπειρος στα τεχνάσματα του διαβόλου, του οποίου ο στόχος είναι να μη σε αφήσει ποτέ σε ησυχία.
Κάποιες φορές επιτίθεται εκ δεξίων και κάποιες άλλες εξ αριστερών. Κάποιες φορές με τις δικές σου έννοιες και κάποιες άλλες χρησιμοποιώντας άλλους ανθρώπους,
σε κρατάει απασχολημένο σε τέτοιο βαθμό που η ψυχή σου δεν είναι ποτέ ήρεμη και δεν είσαι σε θέση να δεις το βάθος της, μέσα
στο οποίο υπάρχει ακόμη πολύ ακαθαρσία!
Μην απασχολείστε με τίποτα άλλο πέραν όσων αφορά τη ζωή σας..
Γίνετε ανόητοι, για να γίνετε έξυπνοι!
Γίνετε αδαής για τον Κύριο, για να σας αποκαλύψει τη σοφία Του.."

Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας