"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Ιερά Μονή Παναγίας Παντανάσσης Γραβιάς: H Απόδοσις της Εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου

Την Τρίτη 23 Αυγούστου 2022, στην Ιερά Μονή Παναγίας Παντανάσσης Γραβιάς, με τις ευλογίες του Σεβασμιωτάτου ποιμενάρχου μας Φωκίδος κ. Θεοκτίστου, τελέστηκε Πανηγυρική Θεία Λειτουργία μετ' αρτοκλασίας επί της αποδόσεως της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ιερουργούντος του πρωτ. π. Θεμιστοκλή Χριστοδούλου μετά του Αιδεσιμολ. πρωτ. π. Βασίλειου, εφημέριου του Ι.Ν. Αγίου Αθανασίου Γραβιάς και με τη συμμετοχή της γυναικείας αδελφότητας με την προεστώσα καθηγουμένη Φιλοθέη μοναχή.

Με συγκίνηση και ευλάβεια οι πιστοί συμμετείχαν στη λιτανεία, την περιφορά της ιεράς εικόνος της Παναγίας Παντανάσσης στον περιβάλλοντα χώρο της Μονής.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας οι επισκέπτες απήλαυσαν τα κεράσματα που προσέφερε η μοναχική αδελφότητα με αγάπη και αυτοθυσία στον υπαίθριο χώρο του μοναστηριού.

Σε ένα πανέμορφο τοπίο που μαγεύει και ξεκουράζει τον επισκέπτη η Ιερά Μονή Παναγίας Παντανάσσης Γραβιάς, ένα φτωχό και ταπεινό μοναστήρι τίμησε την Θεομητορικη εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου με τη δέουσα σεμνότητα και μεγαλοπρέπεια.

Το ιστορικό μνημείο της Μονής είναι ο Ναός, δηλ. το καθολικό, κτίσμα του 1512 μ.Χ. Πρόκειται για ενώ πανέμορφο μεταβυζαντινό μνημείο με αγιογραφικό διάκοσμο του 17ου αιώνα του οποίου δυστυχώς καταστράφηκαν τα χρώματα, όταν το 1940 οι Ιταλοί έβαλαν φωτιά στο μοναστήρι. Ωστόσο οι αγιογραφίες παραμένουν πανέμορφες.

Στο καθολικό της Μονής φυλάσσονται ιερά λείψανα των πατέρων της Μονής που σφαγιάσθηκαν από τις τούρκικες ορδές του Ομὲρ Βρυώνη. Εντός του καθολικού, έξι τίμιες κάρες των Οσίων Πατέρων μέσα σε δύο μεγάλες λειψανοθήκες τίθενται προς προσκύνηση. Δίπλα στο τέμπλο σε όμορφο προσκυνητάριο βρίσκεται η εικόνα της Παναγίας Παντανάσσης, που προέρχεται από την Ιερά Μονή Βατοπεδίου του Αγίου Ορους.

Νά ἀγαποῦμε πολύ τήν Παναγία! Νά Τῆς τραβᾶτε κομποσχοίνι, νά κάνετε κάθε μέρα παράκληση καί θά μᾶς πάει ὅλους στόν Παράδεισο!

Τήν εἶδα σάν μικρό κοριτσάκι 15 χρονῶν (ὅπως εἶναι στήν εἰκόνα στήν Γοργοϋπήκοο στό κελί της) τήν ὥρα τοῦ Χερουβικοῦ, πού ἤμουν γονατισμένη. Στεκόταν ὄρθια μπροστά στήν ὡραία Πύλη καί κρατούσε πάνω στήν κοιλίτσα Της τόν Χριστούλη! Δέν θὰ ξεχάσω τά ματάκια Της ἐκεῖνα τά γλυκά πῶς μέ κοιτούσαν, μέχρι μέσα στήν καρδιά μου ἔμπαινε ἐκεῖνο τό Βλέμμα Της! Ήταν γαλάζια καί ἡ Παναγία εἶχε δύο ξανθές κοτσίδες, ἀλλά ὅλη μου ἡ προσοχή εἶχε συγκεντρωθεῖ στά μάτια Της!

Καί τήν παρακαλούσα καί ἔλεγα:
«Παναγία μου τί θὰ γίνουμε, τί θὰ γίνει αὐτό τό μοναστήρι, τίποτε δὲν κάνουμε, πῶς θά σωθοῦμε;»
Καί ἡ Παναγία χαμογέλασε, ἡ διάθεσή μου ἄλλαξε ἀπό ἐκεῖνη τήν ἡμέρα, μιά γαλήνη ἧρθε μέσα μου ἀπό τό βλέμμα τῆς Παναγίας!

† Γερόντισσα Μακρίνα Πορταριᾶς

"Το χέρι της Παναγίας ήταν ένα βελούδο..." Διηγείται ο όσιος Εφραίμ Κατουνακιώτης

"Έξω αυτή η Γερόντισσα, να πούμε, δεν αναφέρω τ’ όνομά της. Καρκίνο, εγχειρήσεις, τούτο, εκείνο, αυτό κι όμως προσευχομένη είδε την Παναγία στο θρόνο της.

– Περάστε οι όσιοι, λέει. Όλοι οι όσιοι πέρασαν μπροστά σαν παρέλαση, στην Παναγία. Περάστε οι μεγαλομάρτυρες.

Αυτή καθότανε εκεί, Γερόντισσα ήταν, Ηγουμένη.

Και στο τέλος πήγε, έβαλε μετάνοια φίλησε το χέρι της Παναγίας, ήταν ένα βελούδο!

Και η Παναγία της είπε:
– Υπομονή, υπομονή, υπομονή, και ξύπνησε, να πούμε.

Δηλαδή αν θέλεις να είσαι μαθήτρια και μαθητής του Χριστού, θ’ ανέβεις κι εσύ απάνω στο Σταυρό. Απαλλαγή κανένας Άγιος δεν εζήτησε από τον Θεό. Υπομονή να χαρίσει.

Αν κάνεις υπομονή θα ‘χεις και λιγάκι μισθό, αν θα ‘χεις απαλλαγή, δεν έχεις τίποτες, μισθό δεν έχεις...

Απόσπασμα από το βιβλίο «Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης», έκδοση Ιερού Ησυχαστηρίου «Άγιος Εφραίμ» Κατουνάκια Αγίου Όρους.
http://amfoterodexios.blogspot.com/

Πάρε θάρρος και βάλε αρχή

Μη λυπάσαι να υποτάσσεις τη σάρκα σου για χάρη του Χριστού, γιατί Εκείνος την έπλασε. Μην τρομάζεις μπροστά στους πόνους, γιατί Εκείνος έχει τη δύναμη κάθε πληγή να θεραπεύσει.
Μη λυπάσαι να Του προσφέρεις ολόκληρη την ύπαρξή σου, γιατί Εκείνος θα την ανακαινίσει, θα τη δοξάσει στη βασιλεία των ουρανών.
Όπως ο Χριστός υπέφερε για χάρη σου, υπόφερε κι εσύ για χάρη του Χριστού. Ρίξε ένα βλέμμα γύρω σου και δες πόσος πόνος, πόση δυστυχία, πόσες θλίψεις υπάρχουν στους ανθρώπους.
Όσο κι αν πονάς, υπάρχουν άλλοι που πονούν περισσότερο. Όσο κι αν δυστυχείς, υπάρχουν άλλοι που δυστυχούν περισσότερο.
Δόξασε κι ευχαρίστησε τον Θεό που δεν σου στέλνει πιο μεγάλες συμφορές. Πάρε θάρρος, βάλε αρχή και ευαρέστησε Τον με τον πνευματικό αγώνα σου. Με λίγο προσωρινό κόπο θ’ απολαύσεις αιώνια και ατελεύτητα αγαθά.

Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ
askitikon

Είναι όλα αυτά.
Με τον Θεό και η δυστυχία είναι ευτυχία και η φτώχεια
είναι πλούτος και η αφάνεια είναι δόξα και η ατίμωση
είναι τιμή και οι δοκιμασίες είναι γεμάτες παρηγοριά.

Άγιος Τύχων του Ζαντόνσκ

Οποιος ανεβαίνει στη ταπεινοφροσύνη,...

΄΄Οποιος ανεβαίνει στη ταπεινοφροσύνη,
χαμηλώνει την ιδέα για τον εαυτό του.΄
΄
Οσιος Μάξιμος ο Ομολογητής.

O Θεός είναι φωτιά που θερμαίνει και φλογίζει την καρδιά! Εάν νοιώσουμε στην καρδιά μας ψυχρότητα, ας επικαλεσθούμε τον Κύριον, διά να έλθη να μας θερμάνει, εμπνέοντάς μας αγάπη προς Αυτὸν και προς τον πλησίον μας!»!!

Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ

Διαβάζοντας το Ψαλτήρι και τούς κανόνες, είχα και ένα μεγάλο κέρδος…
Άγιος Πορφύριος

~ Στενοχωρούμαι, όταν λέγω για τον εαυτό μου, αλλά θέλω να το πω. Όταν ήμουν κοντά στους Γέροντες μου, διψούσα τη μελέτη, αλλά δεν μ’ άφηναν, όλο με βάζανε στις δουλειές. Πολλά χρόνια υστερήθηκα τη μελέτη, πού τόσο πολύ μου άρεσε.
Διαβάζοντας το Ψαλτήρι και τούς κανόνες, είχα και ένα μεγάλο κέρδος έμαθα όχι απλώς να διαβάζω, αλλά και τις συμβουλές πού δίνω από κει τις έμαθα. Οι κανόνες, τα τροπάρια έχουν μέσα θησαυρούς.
Σ’ αυτά βρίσκομε τούς τρόπους πού μεταχειρίσθηκαν οι άγιοι, για ν’ αγαπήσουν τον Χριστό και να νικήσουν το κακό. Έχουν ίση αξία με τα βιβλία του Αγίου Ισαάκ, του Αγίου Έφραίμ κ.λπ.
Τούς κανόνες των αγίων έγραψαν ό Θεοφάνης, ό Δαμασκηνός και άλλοι άγιοι. Αυτοί εγκωμίαζαν τον άγιο, του οποίου γνώριζαν τα βιώματα, και έδειχναν τρόπους μετανοίας. Άγιοι ήταν αυτοί οι υμνογράφοι. Έβαζαν μέσα εκεί και τα δικά τους συναισθήματα.
Γι’ αυτό σάς λέγω, το νου σας στους κανόνες, στ’ τροπάρια κ.λπ. Δοθείτε με την ψυχή σας σ’ αυτά. ‘Απολαύστε τα. Εντρυφάτε σ’ αυτά. Εύχομαι να τ’ αγαπήσετε κι εσείς, όπως κι εγώ.

Αλήθεια σάς λέγω δεν τα χορταίνω, όλα μ’ αρέσουν να τα θυμάμαι, να τα απαγγέλλω, να τα ψάλλω. Από τους κανόνες πήρα πάρα πολλά. Έτσι τα έζησα από μικρός. Εγώ τόσο τ’ αγαπούσα τα τροπάρια, πού με μια δύο φορές πού τα διάβαζα, τα μάθαινα απέξω.
Άλλα δεν είναι σκοπός να τα μάθεις απέξω. Σκοπός είναι να τα κατανοήσεις, να εμβαθύνεις και να ωφεληθείς.
Μελετούμε και αποστηθίζομαι τούς κανόνες των αγίων, την Αγία Γραφή και τα βιβλία των Πατέρων, όχι για να βαυκαλιζόμαστε και να αύτοθαυμαζόμαστε λέγοντας πόσα βιβλία διαβάσαμε και πόσα χωρία γνωρίζομε απέξω, ούτε πάλι για να αυξήσαμε τις γνώσεις μας, αλλά για να τα μαθαίνομε και με φόβο Θεού να τα εφαρμόζομε.

Οι Πατέρες γράφουν τα κείμενα τους και τα τροπάρια με το Πνεύμα το Άγιον γι’ αυτό και κάνουν καλλιτεχνήματα. Ή ευχή είναι έργο τους. Κάθε λέξη είναι πελεκημένη. Την τοποθετούν εκεί πού χρειάζεται, ώστε να μην εξέχει.
Όπως ό κτίστης, πού θέλει να κτίσει το οικοδόμημα, προσέχει την κάθε πέτρα, που θα τη βάλει, προσέχει το δέσιμο του τοίχου, γιατί αλλιώς θα πέσει, αυτός πού γράφει με την ευχή γράφει με τάξη, με αρμονία, διότι και στην ψυχή του μέσα έχει αυτήν την αρμονία.
Όποιος ζει κάτι, το ζει το ενστερνίζεται και αυθόρμητα το γράφει. Σ’ αυτόν πού το διαβάζει, πού το ακούει και καταγίνεται με αυτό, έχει μεγάλη απήχηση.
Υπάρχει, όμως, ένας κίνδυνος. Αν δεν προσέξομε, μπορεί να τ’ ακούμε και να τα ψάλλομε τυπικά, να τα λέμε και να τ’ ακούμε, επειδή πρέπει. Ακούμε πολλές φορές τα ίδια, κουραζόμαστε, δεν μάς αρέσουν και μας έρχεται ή αντίδραση.
Μετά καμία ωφέλεια, καμία χαρά. Αρχίζει ή απελπισία και ό διάβολος δεν χάνει την ευκαιρία να κάνει το κακό. Γι’ αυτό, προσοχή στην κάθε λέξη. Θέλει θείο έρωτα, ενθουσιασμό.

«Λόγοι περί πνευματικής ζωής» Ι.Μ.Χρυσοπηγής-Χανιά 2010

«Ο πειρασμός μόλις μυρίσει λίγο παράδεισο, λίγο Χριστό στη ζωή του ανθρώπου, φρενιάζει, εξεγείρεται, επαναστατεί…».

Εκεί που αυξάνεται η Χάρις,
μεγαλώνουν οι πειρασμοί.
Ο πειρασμός μόλις μυρίσει λίγο παράδεισο, λίγο Χριστό στη ζωή του ανθρώπου, φρενιάζει, εξεγείρεται, επαναστατεί.
Αυτή είναι η δουλειά του να κλείνει τον παράδεισο, να διώχνει τον άνθρωπο.
Έλεγε ένας γέροντας,
Τον ονομάσαμε πειρασμο,
γιατί γεννά την πείρα στον αγωνιστή.
Αληθινή πείρα δεν αποκτάς διαβάζοντας. Αποκτάς μέσα στους πειρασμούς.
Ο πειρασμός είναι τρικυμία. Ε, ο καλός καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται.
Στη μπουνάτσα, κουτσά στραβά όλοι πάνε το πλεούμενο.
Από που ξεκινούν οι πειρασμοί;
– Από τους άλλους τους ανθρώπους με την κακότητά τους.
– Από τα πάθη μας και την ακάθαρτη κατάστασή μας.
– Από τον διάβολο.
Αυτός όμως κρύβεται επιμελώς και μέσα στα πάθη τα δικά μας και των άλλων.
• Όταν αγαπάς και προσεύχεσαι για τον πειράζοντά σε αδελφό, μειώνει η χάρις την ισχύ του πειρασμού.
• Όταν αγωνίζεσαι για την κάθαρσή σου, αδυνατίζει ο πειρασμός.
• Όταν μετανοείς, φεύγει ο διάβολος.

Αγιος Εφραιμ Κατουνακιωτης
Πηγή: simeiakairwn.wordpress.com

"Ἡ καθαρή καρδιά γίνεται θρόνος τοῦ Θεοῦ"

Τίποτα δὲν εἶναι μεγαλύτερο ἀπὸ τὴν καθαρὴ καρδιά, γιατί μία τέτοια καρδιὰ γίνεται θρόνος τοῦ Θεοῦ. Καὶ τί εἶναι ἐνδοξότερο ἀπὸ τὸ θρόνο τοῦ Θεοῦ; Ἀσφαλῶς τίποτα. Λέει ὁ Θεὸς γι’ αὐτοὺς ποὺ ἔχουν καθαρὴ καρδιά: «Θὰ κατοικήσω ἀνάμεσά τους καὶ θὰ πορεύομαι μαζί τους. Θὰ εἶμαι Θεός τους, κι αὐτοὶ θὰ εἶναι λαός μου». (Β’ Κόρ. 6, 16).
Ποιοὶ λοιπὸν εἶναι εὐτυχέστεροι ἀπ’ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους; Καὶ ἀπὸ ποιὸ ἀγαθὸ μπορεῖ νὰ μείνουν στερημένοι;
Δὲν βρίσκονται ὅλα τ’ ἀγαθὰ καὶ τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στὶς μακάριες ψυχές τους; Τί περισσότερο χρειάζονται; Τίποτα, στ’ ἀλήθεια, τίποτα! Γιατί ἔχουν στὴν καρδιὰ τοὺς τὸ μεγαλύτερο ἀγαθό: τὸν ἴδιο τὸ Θεό!
Πόσο πλανιοῦνται οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἀναζητοῦν τὴν εὐτυχία μακριὰ ἀπὸ τὸν ἑαυτό τους, στὶς ξένες χῶρες καὶ στὰ ταξίδια, στὸν πλοῦτο καὶ στὴ δόξα, στὶς μεγάλες περιουσίες καὶ στὶς ἀπολαύσεις, στὶς ἡδονὲς καὶ σ’ ὅλες τὶς χλιδὲς καὶ ματαιότητες, ποὺ... κατάληξή τους ἔχουν τὴν πίκρα!
Ἡ ἀνέγερση τοῦ πύργου τῆς εὐτυχίας ἔξω ἀπὸ τὴν καρδιά μας, μοιάζει μὲ οἰκοδόμηση κτιρίου σὲ ἔδαφος ποὺ σαλεύεται ἀπὸ συνεχεῖς σεισμούς. Σύντομα ἕνα τέτοιο οἰκοδόμημα θὰ σωριαστεῖ στὴ γῆ…

Ἀδελφοί μου! Ἡ εὐτυχία βρίσκεται μέσα στὸν ἴδιο σας τὸν ἑαυτό, καὶ μακάριος εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ τὸ κατάλαβε αὐτό. Ἐξετάστε τὴν καρδιά σας καὶ δεῖτε τὴν πνευματική της κατάσταση.
Μήπως ἔχασε τὴν παρρησία της πρὸς τὸ Θεό; Μήπως ἡ συνείδηση διαμαρτύρεται γιὰ παράβαση τῶν ἐντολῶν Του; Μήπως σᾶς κατηγορεῖ γιὰ ἀδικίες, γιὰ ψέματα, γιὰ παραμέληση τῶν καθηκόντων πρὸς τὸ Θεὸ καὶ τὸν πλησίον; Ἐρευνῆστε μήπως κακίες καὶ πάθη γέμισαν τὴν καρδιά σας, μήπως γλίστρησε αὐτὴ σὲ δρόμους στραβοὺς καὶ δύσβατους…
Δυστυχῶς, ἐκεῖνος ποὺ παραμέλησε τὴν καρδιά του, στερήθηκε ὅλα τ’ ἀγαθὰ κι ἔπεσε σὲ πλῆθος κακῶν. Ἐδίωξε τὴ χαρὰ καὶ γέμισε μὲ πίκρα, θλίψη καὶ στενοχώρια. Ἐδίωξε τὴν εἰρήνη καὶ ἀπόκτησε ἄγχος, ταραχὴ καὶ τρόμο.

Ἐδίωξε τὴν ἀγάπη καὶ δέχτηκε τὸ μίσος. Ἐδίωξε, τέλος, ὅλα τὰ χαρίσματα καὶ τοὺς καρποὺς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ποὺ δέχτηκε μὲ τὸ βάπτισμα, καὶ οἰκειώθηκε ὅλες τὶς κακίες ἐκεῖνες, ποὺ κάνουν τὸν ἄνθρωπο ἐλεεινὸ καὶ τρισάθλιο.
Ἀδελφοί μου! Ὁ Πολυέλεος Θεὸς θέλει τὴν εὐτυχία ὅλων μας καὶ σ’ αὐτὴ καὶ στὴν ἄλλη ζωή. Γι’ αὐτὸ ἵδρυσε τὴν ἁγία Του Ἐκκλησία. Γιὰ νὰ μᾶς καθαρίζει αὐτὴ ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, νὰ μᾶς ἁγιάζει, νὰ μᾶς συμφιλιώνει μαζί Του, νὰ μᾶς χαρίζει τὶς εὐλογίες τοῦ οὐρανοῦ.
Ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἀνοιχτὴ τὴν ἀγκαλιά της, γιὰ νὰ μᾶς ὑποδεχθεῖ. Ἂς τρέξουμε γρήγορα ὅσοι ἔχουμε βαριὰ τὴ συνείδηση. Ἂς τρέξουμε καὶ ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἕτοιμη νὰ σηκώσει τὸ βαρὺ φορτίο μας, νὰ μᾶς χαρίσει τὴν παρρησία πρὸς τὸ Θεό, νὰ γεμίσει τὴν καρδιά μας μὲ εὐτυχία καὶ μακαριότητα…

Ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως