"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

εγω ρωτησα και ολας και δεν ειδα να τους κανει καμια αισθηση το ολο θεμα
και μη βιαστουν μερικοι να πουν οτι στις μονες υπαρχει κοσμικο φρονημα κλπ κλπ κλπ
γιατι και με ασκητη [Φιλοθειτη] γνωστο ιερομοναχο που εχει παρει την καλη σειρα που λενε απο την συνοδεια του Ιωσηφ του Ησυχαστη μιλησα
οταν του ειπα γεροντα ετσι και ετσι με παπα στο φαναρι και τα σχετικα
χαμογελασε και μου εδωσε να καταλαβω με αυτα που μου ειπε οτι δεν προκειτε να αλλαξει τιποτα με την επισκεψη αυτη σε εμενα η σε αυτον
ουτε του ζητηθηκε να παραχωρισει τιποτα [ακομα]
κοιτα τον εαυτο σου μου ειπε και κοιτα να εισαι ταχτοποιημενος σε περιπτωση που σε καλεσει ο Θεος αυριο και ολα τα αλλα αστα σ αυτους που πρεπει να τα βγαλουν περα

τωρα αν εμεις ειμαστε και ποιο διορατικοι
και ποιο Ορθοδοξοι
και ποιο Ασκητικοι απο αυτους τοτε παω πασο

Σε ευχαριστούμε φίλε μου για την ενημέρωση σου πολύ σημαντικό αυτό που είπες,να είσαι καλά.

emilgr έγραψε:Σε ευχαριστούμε φίλε μου για την ενημέρωση σου πολύ σημαντικό αυτό που είπες,να είσαι καλά.

αλλιως τα βλεπουν αυτοι οι ανθρωποι και αλλιως καποιοι ποιο μπασμενοι ας πουμε σε μεγαλες θεσεις [μοναχοι]
ο γεροντας μου εδειχνε με χαρα πχ οτι το μοναδικο ρασο που εχει αυτη τη στιγμη αρχισε τωρα να σκιζεται μετα απο 3 χρονια

τι να του ελεγα μετα εγω?

μουλεγε πως διωχνει τα φιδια απο το κελι του
τι ζημιες του κανουν τα κουναβια και οι αλεπουδες...
τετοια πραγματα
τελειως απλα
και ολο χαμογελαστος και δοξα το Θεο ελεγε

προφητεια του σταρετς Ανατολίου της Οπτινα,του νεωτέρου περί των εσχάτων ημερών(ο γεροντας Ανατολιος μαρτυρησε το 1922):

But woe to the monks in those days who will be bound with possessions and riches, who because of love of peace will be ready to submit to the heretics. They will lull to sleep their conscience, saying, “We are preserving and saving the monastery and the Lord will forgive us.” The unfortunate and blind ones do not at all consider that through heresy the demons will enter the monastery and then it will no longer be a holy monastery, but merely walls from which grace will depart.

αλοιμονο στους μοναχούς που αυτές τις μέρες θα δεθουν με αποκτήματα και πλουτη,που για την αγάπη της ειρήνης είναι έτοιμοι να υποταχθούν στους αιρετικούς.Θα αποκοιμίζουν τη συνείδηση τους λέγοντας "Προστατεύουμε το μοναστηρι κι ο Κυριος θα μας συγχωρήσει"
Οι άτυχοι και τυφλοί δεν υπολογίζουν καθόλου πως δια μέσου της αίρεσης οι δαιμονες θα μπουν στο μοναστήρι και δε θα είναι πια άγιο μοναστήρι,αλλά απλώς τοίχοι γυμνοί απο Χάρη.

:D
Τι να πεις;

καλο βραδυ σε ολους

Τυχαίνει και γνωρίζω κάπως τα πράγματα στον Καναδά. Τα μοναστήρια του γέρονα Εφραίμ, ακμάζουν και χωρίς πολλά λόγια επιτελούν ουσιαστικό πνευματικό έργο. Χωρίς ζηλωτισμούς αλλά και χωρίς οικουμενισμούς, χωρίς κηρύγματα, χωρίς εμπλοκή στα κοσμικά και τα των κοινοτήτων, με υπακοή στον τοπικό επίσκοπο. Απλά, με την παρουσία τους, με την καλή τους την κουβέντα, με το χαμόγελό τους στον προσκυνητή, με τις ακολουθίες τους, με το κομποσχοινάκι τους, οι μοναχές στα δύο γυνακεία μοναστήρια του Καναδά δίνουν μάθημα Ορθόδοξης πίστης και ζωής. Το μοναστήρι στο Quebec, όπου έχω πάει 3 φορές, είναι καταπληκτικό, και ακόμη πιο καταπληκτικό είναι το πώς αναπτύχθηκε μέσα σε τόσο λίγα χρόνια και με απίστευτες στερήσεις. Έχει πάνω από 15 μοναχές σήμερα, δόξα τω Θεώ. Αλλά, δυστυχώς, κάποιοι του εκεί εκκλησιαστικού χώρου δεν τα αναγνωρίζουν αυτά, γιατί τους χαλάνε την εκκοσμικευμένη σούπα (οικουμενισμός και εκκοσμίκευση πάνε χεράκι-χεράκι, πάντα). Άσε που μερικοί ανώτατοι κληρικοί στην Greek Orthodox Archdiocese θα ήθελαν, αν μπορούσαν, να τον εξαφανίσουν τον παπα-Εφραίμ αλά David Copperfield (θυμάμαι με τι εμπάθεια μου είχε μιλήσει για αυτόν μακαρίτης επίσκοπος από Αμερική που τον είχα γνωρίσει σε κάποιο νησί όπου δούλευα, μιλάμε για μίσος, όχι αστεία! ο Θεός να τον αναπαύει!).
Και κάτι για τις αγιοποιήσεις των ρ/καθολικών: Στο Μόντρεαλ υπάρχει το μεγάλο ρ/καθολικό προσκύνημα του Αγίου Ιωσήφ (St-Joseph). Υπήρχε εκεί ένας ευλαβής ιερέας, ο πατήρ Ανδρέας (pere Andre), ο Θεός να αναπαύει την ψυχούλα του. Απλά ένας ευλαβής ρ/καθολικός ιερέας, επαναλαμβάνω, όχι κανένας πατήρ Πορφύριος ή πατήρ Αθανάσιος Χαμακιώτης ή παπά Νικόλας Πλανάς. Λοιπόν, προσεχώς θα τον ανακηρύξουν άγιο, για λόγους καθαρά εκκλησιαστικής πολιτικής: Η ρ/καθολική εκκλησία στο Quebec, που ήταν πανίσχυρη μέχρι το 1960, έχει χάσει τους πιστούς της και είναι τελείως εκκοσμικευμένη. Έτσι, εδώ και καιρό κυκλοφορούν επισήμως στις καθολικές εκκλησίες του Μόντρεαλ φυλλάδια, τυπωμένα από τη ρ/καθολική αρχιεπισκοπή, με προσευχή υπέρ της ανακηρύξεως (canonisation) του πατρός Ανδρέα! Τι να πεις! Γνωστός μου, νυν κληρικός του Οικουμενικού Πατριαρχείου, παραδοσιακός αλλά και πολύ φιλο-πατριαρχικός, μου έλεγε ότι στο Καθολικό Ινστιτούτο του Παριστιού, όπου ήταν οικότροφος, τη Μεγάλη Παρασκευή είχαν νηστίσιμη τράπεζα για τους καθολικούς σπουδαστές-οικοτρόφους: Η "νηστίσιμη" τράπεζα (της Μεγάλης Παρασκευής!) είχε ψάρι και αυγό! Εννοείται ότι δεν συμμετείχε και ότι τα κορόιδευε αυτά. Αν άρχιζα να λέω τι μου έχουν πει φίλοι και γνωστοί πρώην ρ/καθολικοί και νυν Ορθόδοξοι για το πνεύμα του ρ/καθολικισμού, δεν θα τελείωνα. Σήμερα στους καθολικούς της Αμερικής υπάρχει η μόδα να ψάχνουν για πνευματικές εμπειρίες (εξωσωματικές εμπειρίες, εκστάσεις, οράματα και τέτοια). Το τραγικό είναι ότι δεν υπάρχει κανείς πνευματικός σε αυτούς να διακρίνει την πλάνη από την αλήθεια. Πνευματικοί με την ορθόδοξη έννοια δεν υπάρχουν. Γνωστό μου ορθόδοξο ιερέα στην Αμερική, σεβάσμιο άνθρωπο, ελληνοαμερικάνο, τον συμβουλεύεται ταχτικά για πνευματικά θέματα ρ/καθολική κυρία, ιρλανδικής καταγωγής, η οποία δεν έχει κανένα δικό της πνευματικό να συμβουλευτεί. Και στην υποτίθεται παραδοσιακότερη Ιρλανδία, μου έλεγε ένα παιδί, ίδια η κατάσταση στον ρ/καθολικισμό. Τραγική πνευματική κρίση και απόλυτη εκκοσμίκευση.
Το γράφω υπεύθυνα και χωρίς εμπάθεια: Άβυσσος μας χωρίζει πλέον από τη ρ/καθολική εκκλησία, για όσους ξέρουν τα πράγματα και οι γνώσεις τους για αυτήν δεν περιορίζονται σε παραστάσεις που έχουν από τον κινηματογράφο και την τηλεόραση...Δεν μπορείς να μιλάς για το σύγχρονο ρ/καθολικισμό και να έχεις υπ' όψη σου την αρχαία Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία της Δύσης, την Εκκλησία των αγίων μαρτύρων Λαυρεντίου, Βίκτωρος, Βικεντίου, Περπέτουας, Αγάθης, Λουκίας και τόσων άλλων, του αγίου Μαρτίνου, τον οποίο υπεραγαπώ, του αγίου Αμβροσίου, του ιερού Αυγουστίνου, της αγίας Γενεβιέβης του Παρισίού, του αγίου Κολούμπα, την Εκκλησία που περιγράφει ο Γρηγόριος ο Διάλογος, ο Γρηγόριος της Τουρ, ο Βέδας και τόσοι άλλοι άγιοι άνθρωποι της Δύσης. Είναι σαν το καλύτερο κρασί που το έχεις αφήσεις μέρες ανοιχτό και ξίδιασε. Δεν μπορείς να λες ότι εγώ, παρ' όλα αυτά, θα το πιω και θα το σερβίρω και σε άλλους, επειδή πριν από 1 εβδομάδα ήταν το καλύτερο κρασί Βουργουνδίας. Ήταν φίλε μου κρασί Βουργουνδίας, τώρα ούτε για γλυκάδι δεν κάνει!
Αυτά τα γράφω για τους καλοπροαίρετους, για όσους αδελφούς μας δεν ξέρουν τι είναι ο σημερινός ρ/καθολικισμός. Γιατί κάτι καριερίστες οικουμενιστές δεν συγκινούνται από τίποτα, αφού και οι ίδιοι δεν (πολυ)πιστεύουν. Σε κάποιο ηγούμενο νησιώτικου μοναστηριού που ξέρω είχε πει ένας τέτοιος παπάς-διπλωμάτης του εξωτερικού: "Τι πάει να πει Πατέρες της Εκκλησίας: Πατέρες ήταν οι αρχαίοι, Πατέρες είμαστε και εμείς!" Σου λένε, τι πνευματική κρίση και παραμύθια... Και σε κοιτάνε με τρόπο που σου δείχνουν να καταλάβεις ότι σε θεωρούν φανατίκλα και ηλίθιο. Την καριέρα τους και τη ζωούλα τους κοιτάνε οι άνθρωποι (είπαμε, με το "παραμύθι του Χριστούλη" μπορείς να περάσεις τζάμι εδώ κάτω...).

Misha έγραψε: (υγ.για καποιους αδελφους στο φορουμ:οταν τα κουβεντιάζαμε σας φαινονταν υπερβολικα..τωρα τα βλεπετε με τα μάτια σας)

Συγνώμη που θα μιλήσω κι εγώ αλλά αυτά που λέγατε και μας φαινόταν υπερβολικά τα λέγατε για τους Αγιορείτες!
Επίσης κάτι άλλο. Αν βάλω εγώ το nick "Αρχιμανδρίτης" ή "Επίσκοπος" θα μου βάλετε μετάνοια?

YiaVi έγραψε: Γνωστό μου ορθόδοξο ιερέα στην Αμερική, σεβάσμιο άνθρωπο, ελληνοαμερικάνο, τον συμβουλεύεται ταχτικά για πνευματικά θέματα ρ/καθολική κυρία, ιρλανδικής καταγωγής, η οποία δεν έχει κανένα δικό της πνευματικό να συμβουλευτεί.

Φιλική συμβουλή: Πρόσεχε τι λές εδώ μέσα. Σε λίγο θα πέσουν οι κατάρες για τον Ιερέα που συμβουλεύει παπικούς ενώ θα έπρεπε να τους φτύνει και να τους μισεί θανάσιμα αλλά με Χριστιανική αγάπη. Επίσης θα πέσουν και σε σένα οι κατάρες και τα αναθέματα γιατί λές "σεβάσμιο" ένα Ιερέα που έχει επαφή με παπικούς. Αλλά πάντα με αγάπη! Χριστιανική!

Αγαπητέ yunan παρόλες τις παρακλήσεις σου ,όπως βλέπεις το θέμα είναι φλέγον και δεν σβήνει καθόλου εύκολα.
Θα επιχειρήσω να σου απαντήσω σε 2 πράγματα που τα έχεις επαναλάβει 2-3 φορές ως τώρα.
Α) Μας αναφέρεις συνεχώς το παράδειγμα της πατριαρχικής απάντησης σχετικά με τις συμπροσευχές , με φανερό σκοπό να δικαιολογήσεις τα τωρινά γεγονότα του Φαναρίου.
Απάντησε καθαρά , συμφωνείς με τον π.Τσέτση ότι οι Ιεροί Κανόνες περί συμπροσευχών είναι αρχαίοι κανόνες και δεν έχουν θέση σήμερα; Aν ναι απο ποιά χρονική περίοδο και μετά έπαψαν να είναι χρήσιμοι αυτοί οι κανόνες;
Και γράφεις : “Κύτταξε όμως να δείς πώς σκέπτονται οι άγιοι. Οπως ξέρεις από τήν Ιστορία οι ρώσσοι ηγεμόνες στείλανε στήν Κωνσταντινούπολη καί αλλού αντιπροσώπους νά δούν ποιά ειναι η καλύτερη θρησκεία γιά νά τήν ακολουθήσουν. Ο αρχιεπίσκοπος της Κωνσταντινουπόλεως τούς έβαλε νά παρακαλουθήσουν τη θεία λειτουργία παρόλον που ήσαν ειδωλολάτρες. Καί τόσο θαύμασαν οι αντιπρόσωποι που γράψανε ότι δεν ήξερες αν ήσουν στη γή η στον ουρανό. Τό αποτέλεσμα ήτο νά βαπτισθή όλη η Ρωσσία καί νά σωθούν εκατομμύρια ψυχές.”
Βλέπεις τι υπογράμμισα ; OI ΡΩΣΟΙ ΕΣΤΕΙΛΑΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΝΑ ΔΟΥΝ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ.
Ε θα ήταν ανόητο , όχι μόνο ανόητο αλλά και αντίθετο στο θέλημα του Θεού να μην τους άφηναν να μπούν και να παρακολουθήσουν τη Θ. Λειτουργία. Κι αυτό επειδή διψούσαν, αναζητούσαν να βρούν την Αλήθεια. «Αιτείτε, και δοθήσεται υμίν, ζητείτε, και ευρήσετε, κρούετε, και ανοιγήσεται υμίν. .πας γαρ ο αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει και τω κρούοντι ανοιγήσεται.» (Ματθ. Ζ’ 8 )
Σε αυτή την κατηγορία εμπίπτει ο πάπας και οι συν αυτώ , αγαπητέ ;
Βρίσκεται σε αναζήτηση όπως και οι Ρώσοι;
Σαφέστατα όχι.
Αν διάβαζες όμως προσεκτικά την απάντηση που είχα στείλει τότε στην ΟΟΔΕ και τώρα εδώ στην 1η σελίδα του παρόντος θέματος ,θα έβλεπες την διαφορά που επισημαίνω:

“Διατυπώνονται στο πατριαρχικό κείμενο απορίες περί του Αγίου Κωνσταντίνου , περί των κατηχουμένων και άλλες παρόμοιες περιπτώσεις και τίθεται το ερώτημα «πως τότε επιτρέπονταν οι συμπροσευχές;».
Καταρχήν ας αντιστρέψουμε το ερώτημα :
Είναι δυνατόν, αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι (που πολλούς σήμερα τους τιμάμε ως αγίους) από την μία να αναθεματίζουν και να αποκόπτουν από την Εκκλησία τους διάφορους αιρετικούς και από την άλλη να τους δέχονται και να συμπροσεύχονται μαζί τους , ενώ οι ίδιοι έχουν ορίσει τους κανόνες περί απαγόρευσης των συμπροσευχών; Δεν θα ήταν πολύ παράλογο και αντιφατικό αυτό εκ μέρους των Αγίων;
Η απάντηση στο παραπλανητικό ερώτημα βρίσκεται στο νόημα της λέξης «κατηχούμενος» που όπως λέει ο προαναφερθείς Αγιος Νικόδημος , κατηχούμενοι είναι αυτοί οι καλοπροαίρετοι που αναζητούν την αλήθεια και «ΥΠΟΣΧΩΝΤΑΙ ΝΑ ΜΕΤΑΝΟΗΣΟΥΝ, ΚΑΙ ΝΑ ΑΦΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΙΝ». Σ αυτούς μόνο επιτρέπεται «να στέκωνται παρόντες εν τω καιρώ της θείας λειτουργίας πλήν και τότε πάλιν δεν πρέπει να αφήνωνται μέσα εις τον ναόν, αλλά να στέκωνται έξω με τους Κατηχουμένους. Ει δε τοιουτοτρόπως δεν υπόσχονται, ουδέ με τους Κατηχουμένους συγχωρούνται να στέκουν, αλλά να αποδιώκωνται κατά τον Βαλσαμώνα»
...«Το ίδιο μπορούμε να πούμε και για τους Ρώσους στους οποίους , για την αγωνιώδη αναζήτηση της Αλήθειας, ΟΦΕΙΛΟΤΑΝ εκ μέρους της Εκκλησίας να τους επιτρέψει να λάβουν θέση κατηχουμένου στο ναό. Άλλωστε η θέση των κατηχουμένων είναι σε ειδικό τόπο και όχι στον κυρίως ναό. Χωριστά δηλαδή από τους πιστούς.»


Συμπέρασμα . Μην εξισώνεις καταστάσεις που απέχουν μέρα με τη νύχτα.
Άλλο οι κατηχούμενοι Ρώσοι και άλλο ο πάπας με το εωσφορικό αλάθητο και τις δεκάδες πλάνες που τον απομάκρυναν σταδιακά , σε περίοδο 10 αιώνων από την Αλήθεια.
Άλλο οι Ρώσοι που προσπαθούσαν να ξεκολλήσουν από την λατρεία των ψεύτικων θεών και αναζητούσαν τον Έναν Αληθινό Θεό και άλλο ο πάπας που πιστεύει ότι είναι ο αντιπρόσωπος του Αληθινού Θεού στη Γή και αλλοιώνει το Ευαγγέλιό Του οδηγώντας ψυχές στην απώλεια.
Αλλά γιατί δεν γράφεις και για τα άλλα ψευδή επιχειρήματα που γράφονται σε αυτό το κείμενο , απο κάποιον επίσκοπο ή ιερέα του πατριαρχείου, που θά ήταν προφανώς σήμερα στην τελετή με τον Πάπα , κρατώντας όμως την ανωνυμία του όπως και ο αγιορείτης που συνέταξε τα τροπάρια;
Γιατί δεν γράφεις για το ψέμα που λέει ,ότι τάχα ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακας λέει ότι μπορούν να συμπροσεύχονται οι «δυνατοί» στην πίστη με τους αιρετικούς και να πηγαίνουν στους ναούς τους κλπ., ενώ ο άγιος γράφει (όπως έδειξα) ότι επιτρέπεται ΜΟΝΟ το να συνφάγουν οι δυνατοί με τους αιρετικούς;
Mόνο και μόνο από αυτό το παράδειγμα ψεύδους , μπορείς να βγάλεις τα συμπεράσματα σου για την αξιοπιστία του συγκεκριμένου κειμένου και τις προθέσεις του συγγραφέα του.

Β) Αναφέρεις συχνά πυκνά το Πηδάλιο και τον τρόπο χρήσης του. Ας δούμε λοιπόν τι είναι αυτό το Πηδάλιο από τον ίδιο τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη , που το έγραψε.
Είναι λοιπόν «συλλογή και ερμηνεία συνοδικών και πατερικών θεσπισμάτων (σημ.περιέχει τις αποφάσεις όλων των Οικ. Συνόδων και των τοπικών Συνόδων που απέκτησαν κύρος οικουμενικό) , τουτέστιν εν σημαντικόν μέρος της Ιεράς Παραδόσεως της Ορθοδοξίας, δια να το έχωμεν μετά την Αγίαν Γραφήν ως δεύτερα θεόπνευστα λόγια».
Λέει επακριβώς ο ίδιος « Αύτη η βίβλος είναι η μετά τας Αγίας Γραφάς , Αγία Γραφή, η μετά την Παλαιάν και Καινήν Διαθήκην ,Διαθήκη. Τα μετά τα πρώτα και θεόπνευστα λόγια δεύτερα και θεόπνευστα λόγια» (σελ.ιδ’)
Και επικαλείσαι κάποια λόγια αποδιδόμενα στον γ. Παίσιο χωρίς να γράφεις σε τι ακριβώς αναφερόταν (π.χ. σε ατομικές αμαρτίες , σε δογματικά ατοπήματα κλπ) :

« «Μά ευλογημένε, τό πηδάλιο τό λένε πηδάλιο (=τιμόνι) γιά νά τό στρίβεις όπως χρειάζεται γιά νά οδηγείς τήν εκκλησία. Αν κρατάς ακούνητο τό πηδάλιο θά ρίξεις τό καράβι στά βράχια». Λοιπόν τό πηδάλιο πρέπει νά τό κατανοούμε σωστά. Καί όπως δέν μπορεί ο καθένας νά διαβάζει καί νά κατανοεί τούς νόμους τού κράτους, αλλά χρειάζονται σπουδές στίς νομικές Σχολές καί πολύ διάβασμα καί πείρα μεγάλη, έτσι δέν μπορεί καί ο καθένας νά διαβάζει μιά παράγραφο του πηδαλίου καί νά τήν κοπανάει στά κεφάλια τών απλοϊκών χριστιανών που μή ξέροντας τί λέει στό βάθος τό Πηδάλιο παρασύρονται καί κατηγορούν τούς αρχιερείς ότι παραβιάζουν τούς Ιερούς κανόνες..»

Σου απαντώ πάλι με τα λόγια του Αγίου Νικοδήμου :
«Τo Πηδάλιον απευθύνεται εις κάθε Χριστιανόν δια να τον οδηγή είς την σωτηρίαν, δεικνύων δια των Κανόνων την ευθείαν οδόν. Διότι ο Ιερός Κανών είναι όπως ο Κανών (χάραξ) των τεχνιτών, τό ξύλον, κοινώς πήχυς ονομαζόμενον, το οποίον μεταχειρίζονται οι τεχνίται δια να ισάζουν τα ξύλα, και τάς πέτρας, όπου δουλεύουσι. Βάλλοντες γαρ τον πήχυν τούτον εις τα δουλευόμενα παρ' αυτών, εάν ταύτα είναι στραβά, έσω, ή έξω, ίσάζουσιν αυτά, και ευθέα κατασκευάζουσιν»


Το Πηδάλιο περιέχει λοιπόν το μέτρο που πρέπει να ακολουθεί ο κάθε πιστός Χριστιανός και οφείλει να το ακολουθεί γιατί εκεί βρίσκεται η ευθεία οδός που οδηγεί στην σωτηρία.
Μα, λένε πολλοί, και ποιός μπορεί να ακολουθεί πιστά το Πηδάλιο , είναι αδύνατον κλπ. Αν προσέξουμε λίγο θα δούμε ότι μέσα σε αυτό, περικλείονται και οι κανόνες και το μέτρο της οικονομίας , δηλαδή που πρέπει να κάνουμε πίσω και που δεν μπορούμε και οφείλουμε να ακολουθούμε την ακρίβεια.
Το Πηδάλιο λοιπόν είναι ένα τιμόνι, αλλά όχι ένα τιμόνι «δεμένο» που θα σε οδηγήσει στην σύγκρουση με τα βράχια. Είναι ένα τιμόνι που σε καθοδηγεί στις κακοτοπιές , σε συμβουλεύει που να στρίψεις , που να καλμάρεις και που να προχωρήσεις άφοβα στην χριστιανική πορεία.
Βέβαια παρόλο που απευθύνεται σε κάθε Χριστιανό , δεν σημαίνει ότι είναι και υποχρεωτικό ειδικά στην εποχή μας που είναι γεμάτη τρεξίματα και δεν μένει πολύς χρόνος για μελέτη. Τουλάχιστον υπάρχουν οι πνευματικοί .
Αλλά το να προσπαθούμε να αποφαινόμαστε για τέτοια σοβαρά ζητήματα ,όπως αυτό που συζητάμε τώρα με βάση το μυαλό μας , το νομίζω μας ,το πιστεύω μας, το θέλω μας , αφήνοντας κατά μέρος τους ΠΑΤΈΡΕΣ και την ΠΑΡΑΔΟΣΗ της Εκκλησίας , τότε γινόμαστε όντως πλοία χωρίς πηδάλιο διακινδυνεύοντας την σωτηρία μας.

xenos έγραψε:

YiaVi έγραψε: Γνωστό μου ορθόδοξο ιερέα στην Αμερική, σεβάσμιο άνθρωπο, ελληνοαμερικάνο, τον συμβουλεύεται ταχτικά για πνευματικά θέματα ρ/καθολική κυρία, ιρλανδικής καταγωγής, η οποία δεν έχει κανένα δικό της πνευματικό να συμβουλευτεί.

Φιλική συμβουλή: Πρόσεχε τι λές εδώ μέσα. Σε λίγο θα πέσουν οι κατάρες για τον Ιερέα που συμβουλεύει παπικούς ενώ θα έπρεπε να τους φτύνει και να τους μισεί θανάσιμα αλλά με Χριστιανική αγάπη. Επίσης θα πέσουν και σε σένα οι κατάρες και τα αναθέματα γιατί λές "σεβάσμιο" ένα Ιερέα που έχει επαφή με παπικούς. Αλλά πάντα με αγάπη! Χριστιανική!

φιλε Ξενε απο ολη την καταθεση ψυχης του YiaVi αυτο βγάζεις ως συμπέρασμα;;

πιστευεις οτι αυτη την εμπειρία του μας μεταφερει;;

είπαμε, με το "παραμύθι του Χριστούλη" μπορείς να περάσεις τζάμι εδώ κάτω...).

φιλε YiaVi αυτη ηταν μια φραση κάποιου παπα Λέοντα αν θυμαμαι καλα...