Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

"Ἡ ἐξομολόγησις εἶναι τὸ δεύτερον βάπτισμα.
Καὶ καθὼς γίνεται καθαρός ὁ άνθρωπος ὅταν βαπτισθεῖ,
ἔτσι καὶ ἡ καθαρὰ ἐξομολόγησις ξαναβαπτίζει τὴν ψυχήν,
η δὲ χεὶρ τοῦ πνευματικοῦ, τὴν ὁποία θέτει εἰς τὴν κεφαλήν του,
τοῦ μεταδίδει τὴν θείαν χάριν, γιὰ νὰ τὸν φωτίζει, νὰ τὸν ἁγιάζει
καὶ νὰ τὸν στηρίζει καὶ νὰ τὸν ἐνδυναμώνει"

Ὅσιος Ἄνθιμος ἐν Χίῳ

[toula]

Όσιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ: Η ταπείνωση ηρεμεί τα νεύρα!

Ν’ αγαπάς το Θεό σύμφωνα με την εντολή Του, όχι όπως κάποιοι παραπλανημένοι ονειροπόλοι νομίζουν ότι τον αγαπούν.
Μη δημιουργείς εκστάσεις, μην εξάπτεις τα νεύρα σου, μη θερμαίνεσαι με υλική φωτιά, με τη θέρμη του αίματος.
Η θυσία που ευαρεστεί στο Θεό είναι η ταπείνωση της καρδιάς, η συντριβή του πνεύματος.
Ο Θεός αποστρέφει το πρόσωπο Του από θυσίες που προσφέρονται με απατηλή αυτοπεποίθηση, με υψηλή και υπερήφανη αυτοδικαίωση, ακόμα κι αν η θυσία είναι πραγματικό ολοκαύτωμα.
Η υπερηφάνεια εξάπτει τα νεύρα, θερμαίνει το αίμα, δημιουργεί ονειροπολήσεις και ζωντανεύει τη ζωή της πτώσης.
Η ταπείνωση ηρεμεί τα νεύρα, ελέγχει την κίνηση του αίματος, εξαλείφει τις ονειροπολήσεις, μειώνει τις πτώσεις και ζωντανεύει τη ζωή με το Χριστό.
Η υπακοή στον Κύριο είναι τιμιώτερη από την καλή θυσία και η υποταγή από το στέαρ [λίπος] των κριών, είπε ο προφήτης Σαμουήλ στον Ισραηλίτη βασιλιά που τόλμησε να προσφέρει στο Θεό λάθος θυσία: «ει θελητόν τω Κυρίω ολοκαυτώματα και θυσίας ως το ακούσαι φωνής Κυρίου; ιδού ακοή υπέρ θυσίαν αγαθήν και η επανακρόασις υπέρ στεάρ κριών» (Α’ Βασ. ιε’ 22)
Όταν θέλεις να προσφέρεις στο Θεό θυσία αγάπης, μην την προσφέρεις όπως τη θέλεις εσύ, από μια απερίσκεπτη παρόρμηση.
Να την προσφέρεις με ταπείνωση στον τόπο και το χρόνο όπως τον ορίζει ο Κύριος.
Ο πνευματικός τόπος όπου πρέπει να προσφέρονται οι πνευματικές θυσίες, είναι η ταπείνωση, όπως λέει ο αββάς Ποιμήν.

Απόσπασμα από το λόγο του οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ, με τίτλο η “Αγάπη του Θεού”, όπως περιέχεται στο βιβλίο του Πέτρου Μπότση, “Οσία Άννα Ιβάνοβνα, η διά Χριστόν σαλή”.

Πηγή: simeiakairwn.wordpress.com

[toula]

Η Κυκκώτισσα Παναγία.
(...) Η ιερή και θαυματουργή Εικόνα της Ελεούσης Θεοτόκου, που αποθησαυρίζεται στη σεβάσμια και σταυροπηγιακή Μονή του Κυκκου, είναι έργο του ευαγγελιστή Λουκά.
(...) Η περίδοξη και παλαίφατη Μονή, το καύχημα της Κυπρου, είναι κτισμένη στις δασύσκιες κορυφές του Τροόδους και αποτελεί το μεγαλύτερο προσκύνημα της Κυπρου και ίσως όλης της Ορθοδοξίας.
(...) Η Εικόνα της Ελεούσης, που βρισκόταν στο Παλάτι της Κωνσταντινουπόλεως, μεταφέρθηκε στην Κυπρο με θαυμαστό τρόπο, με προτροπή του οσίου Ησαΐου, του κτίτορος της Μονής

[toula]

Ένα από τα δύο…
Σε τούτη τη ζωή, καθένας από μας πρέπει να διαλέξει.
Πρέπει να διαλέξει ανάμεσα στο όπλο και τον Σταυρό.
Τι από τα δύο θα κρατήσει…
Άνθρωπος, που διαλέγει το όπλο, στο τέλος, είτε θα σκοτωθεί, είτε θα σκοτώσει.
Άνθρωπος, που διαλέγει το Σταυρό, είτε ιεραπόστολος θα γίνει, είτε μάρτυρας.
Ένα από τα δύο…
Και οι Άγιοι, βοήθειά μας.
Καλή σας μέρα!

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος, Ψυχολόγος Μ.Sc

[toula]

Ας εξαγοράσουμε τη φρόνηση της ψυχής με την καταφρόνηση
των πρόσκαιρων της επίγειας ζωής.
Ας επιζητούμε τα πνευματικά χαρίσματα, «τα χαρίσματα τα κρείττονα»,
και ας απαλλασσόμαστε με συνεχή αγώνα από το σαρκικό φρόνημα,
που σέρνει την ψυχή σε άλογες ορμές και κάνει όλο τον άνθρωπο ζώο άλογο.

Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος

[toula]

«Αδελφοί παρρησίας έχομεν ανάγκην!»!

Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας

[toula]

Ὁ Κύριος ἀποκαλύπτεται στίς ταπεινές ψυχές. Σ' αὐτές δείχνει τά ἔργα Tου, πού εἶναι ἀκατάληπτα γιά τό νοῦ μας. Mέ τόν φυσικό μας νοῦ μποροῦμε νά γνωρίσουμε μόνο τά γήινα πράγματα, κι αὐτά μερικῶς, ἐνῶ ὁ Θεός καί ὅλα τά οὐράνια γνωρίζονται μέ τό Ἅγιο Πνεῦμα.
Mερικοί μοχθοῦν σ' ὅλη τους τή ζωή γιά νά μάθουν τί ὑπάρχει στόν ἤλιο ἤ στή σελήνη ἤ κάτι παρόμοιο, ἀλλ' αὐτά δέν ὠφελοῦν τήν ψυχή. Ἄν ὅμως μπορούσαμε νά γνωρίσουμε τί ὑπάρχει μέσα στόν ἄνθρωπο, τότε θά βλέπαμε στήν ψυχή τοῦ ἁγίου τή βασιλεία τῶν οὐρανῶν, ἐνῶ στήν ψυχή τοῦ ἁμαρτωλοῦ σκοτάδι καί κόλαση. Καί εἶναι ὠφέλιμο νά τό ξέρουμε, γιατί θά εἴμαστε αἰώνια εἴτε στή βασιλεία εἴτε στήν κόλαση.

Άγιος Σιλουανός

[toula]

Tά ἐπίγεια μαθαίνονται μέ τήν ἐπίγεια διάνοια, ἐνῶ ὁ Θεός καί ὅλα τά ἐπουράνια γνωρίζονται μόνο μέ τό Ἅγιο Πνεῦμα. Γι' αὐτό παραμένουν ἀπρόσιτα στό νοῦ πού δέν ἀναγεννήθηκε. Tί μᾶς ἐμποδίζει νά γνωρίσουμε τό Θεό
Ἡ ἀπιστία προέρχεται ἀπό τήν ὑπερηφάνεια. Ὁ ὑπερήφανος ἰσχυρίζεται πώς θά γνωρίσει τά πάντα μέ τό νοῦ του καί τήν ἐπιστήμη, ἀλλά ἡ γνώση τοῦ Θεοῦ παραμένει ἀνέφικτη γι' αὐτόν, γιατί ὁ Θεός γνωρίζεται μόνο μέ ἀποκάλυψη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Άγιος Σιλουανός

[toula]

Ο Ξυλουργός και οι γέφυρες

~ Κάποτε μάλωσαν δύο αδέλφια που ζούσαν σε γειτονικές φάρμες. Ήταν το πρώτο σοβαρό ρήγμα στη σχέση τους. Για 40 χρόνια, εργάζονταν μαζί ως γεωργοί, μοιράζονταν χωρίς κανένα πρόβλημα τα γεωργικά μηχανήματα και συνεργάζονταν αρμονικά για την εμπορία των προϊόντων τους
Όμως, η μακρά συνεργασία τους διεκόπη απότομα. Η διένεξη ξεκίνησε από μια μικρή παρεξήγηση, εξελίχθηκε σε μια σημαντική διαφορά, και τελικά κατέληξε σε ανταλλαγή πικρών λόγων. Ένα πρωί κάποιος χτύπησε την πόρτα του μεγαλύτερου αδελφού. Εκείνος άνοιξε και αντίκρισε έναν άνθρωπο με την εργαλειοθήκη ενός ξυλουργού.
-Ψάχνω για δουλειά λίγων ημερών, είπε. Ίσως έχετε ανάγκη για κάποιες μικροεργασίες και θα μπορούσα να σας φανώ χρήσιμος.
-Πράγματι» αναφώνησε ο μεγαλύτερος αδελφός. Έχω μια δουλειά για σένα. Κοίταξε σε εκείνο τον κολπίσκο στο απέναντι αγρόκτημα. Αυτός είναι ο γείτονάς μου. Στην πραγματικότητα, είναι ο μικρότερος αδερφός μου. Μέχρι την περασμένη εβδομάδα υπήρχε ένα χωράφι ανάμεσα μας Όμως, έσκαψε με την μπουλντόζα του μέχρι το ανάχωμα του ποταμού και τώρα υπάρχει ένα ποταμάκι ανάμεσα μας. Λοιπόν, μπορεί να κατάφερε να μ’ εκνευρίσει, αλλά εγώ θα κάνω κάτι χειρότερο. Βλέπεις αυτή τον σωρό με ξύλα στο στάβλο; Θέλω να φτιάξεις ένα ψηλό φράχτη. Δεν θέλω να ξαναδώ το πρόσωπό του.

-Νομίζω ότι καταλαβαίνω την κατάσταση απάντησε ο ξυλουργός. Πιστεύω ότι μπορώ να τα καταφέρω και ότι στο τέλος θα ευχαριστηθείς με τη δουλειά μου. Ο μεγαλύτερος αδελφός έπρεπε να πάει στην πόλη γα να τελειώσει κάποιες δουλειές. Έτσι, βοήθησε τον ξυλουργό να μεταφέρει τα ξύλα, και έφυγε για την πόλη. Ο ξυλουργός εργάστηκε σκληρά κατά τη διάρκεια της μέρας. Λίγο πριν το ηλιοβασίλεμα, όταν ο γεωργός επέστρεψε, ο ξυλουργός είχε μόλις τελειώσει τη δουλειά του. Τα μάτια του αγρότη γούρλωσαν από αυτό που αντίκρισε. Δεν είχε κατασκευαστεί ο φράχτης που είχε ζητήσει. Αντί για τον φράχτη, υπήρχε μια γέφυρα από την μια μεριά του ρέματος μέχρι την άλλη.
Εκείνη την ώρα, είδε από την άλλη μεριά της γέφυρας να έρχεται προς το μέρος του ο γείτονας, ο νεώτερος αδελφός του. Όταν τον πλησίασε, άπλωσε τα χέρια του και αναφώνησε:

-Είσαι ο καλύτερος αδελφός που θα μπορούσα να είχα. Μετά από όλα όσα έχω κάνει και έχω πει εναντίον σου, έχτισες μια γέφυρα ανάμεσα μας. Τα δύο αδέλφια αγκαλιάστηκαν, μετανιωμένα για ότι είχε συμβεί ανάμεσα τους. Γύρισαν και είδαν τον ξυλουργό να σηκώνει την εργαλειοθήκη και να την κρεμάει στον ώμο του.
–Όχι, μη φεύγεις, περίμενε! Μείνε λίγες ημέρες. Έχω κι άλλες εργασίες για σένα, είπε ο μεγαλύτερος αδελφός.
-Θα ήθελα πολύ να μείνω, είπε ο Ξυλουργός, αλλά έχω να χτίσω κι άλλες γέφυρες.

κ.κ
πηγή: psigmataorthodoxias3

[toula]

Ο χριστιανός είναι ο μοναδικός πραγματικός νικητής στον κόσμο
Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς

Ο κόσμος ως σκλάβος της αμαρτίας, του θανάτου και του διαβόλου, ως «κράτος διαβόλου», ως «κράτος θανάτου» (Εβρ. Β΄, 14), είναι κάτι αντίθεο, κάτι που διαρκώς πολεμά τον Θεό.
Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι η συμμαχία της αμαρτίας με το θάνατο και το διάβολο είναι φοβερή δύναμη, πιο δυνατή από κάθε τι ανθρώπινο, πιο δυνατή από κάθε άνθρωπο ξεχωριστά, και απ’ όλους τους ανθρώπους συνολικά.
Στο δικό μας ανθρώπινο κόσμο μόνο ο Θεάνθρωπος Χριστός φάνηκε πιο δυνατός απ’ αυτήν την τριπλή συμμαχία, επειδή μόνον Εκείνος κατέστρεψε «το κράτος του θανάτου», εξόντωσε τον διάβολο, εκμηδένισε την αμαρτία.
Τούτη την παν-νικηφόρα θεανθρώπινη δύναμη χορηγεί Αυτός στον καθένα που Τον πιστεύει ως Θεό και Κύριο, ώστε να νικά «το κράτος του θανάτου», της αμαρτίας και του διαβόλου, δηλαδή τον κόσμο.
Έτσι στην πραγματικότητα ο χριστιανός είναι ο μοναδικός πραγματικός νικητής στον κόσμο. Επειδή νικά το μεγαλύτερο εχθρό του ανθρώπινου γένους, τον τρικέφαλο εχθρό: την αμαρτία, το θάνατο και τον διάβολο. Χωρίς τον Κύριο Ιησού και τους ακολούθους του, αυτός ο κόσμος θα ήταν και θα παρέμενε για πάντα «το κράτος του θανάτου», όπου θα κυβερνούσε η πιο ανθρωποφάγος δικτατορία της αμαρτίας, του κακού και του διαβόλου.
Ο κόσμος είναι τέτοιος στην πραγματικότητα για όλους όσους δεν πιστεύουν στο Χριστό ως μόνο αληθινό Θεό και μόνο αληθινό Σωτήρα του ανθρώπινου γένους.

Πηγή: π. Ιουστίνου Πόποβιτς, Ερμηνεία των Επιστολών του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, εκδόσεις εν Πλώ
makkavaios