"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Όποιος θέλει να προσεύχεται με καθαρό νου, πρέπει να μη μαθαίνει τα νέα των εφημερίδων, να μη διαβάζει βιβλία άσχετα προς την πνευματική μας ζωή, και κυρίως όσα διεγείρουν τα πάθη, και να μη μαθαίνει από περιέργεια όσα σχετίζονται με τη ζωή των άλλων. Όλα αυτά φέρνουν στο νου αλλότριες σκέψεις, και όταν ο άνθρωπος προσπαθεί να τις διευκρινίσει, αυτές ακόμη περισσότερο συγχύζουν και επιβαρύνουν την ψυχή.
Όταν η ψυχή διδαχθεί την αγάπη από τον Κύριο, τότε θλίβεται για όλη την οικουμένη, για όλη την κτίση του Θεού και προσεύχεται, ώστε όλοι να μετανοήσουν και δεχθούν τη χάρη του Αγίου Πνεύματος. Αν, όμως, η ψυχή χάσει τη χάρη, φεύγει η αγάπη από αυτήν, γιατί χωρίς χάρη Θεού είναι αδύνατον να αγαπά κάποιος τους εχθρούς, και τότε βγαίνουν από την καρδιά διαλογισμοί πονηροί, όπως λέει ο Κύριος (Ματθ. ιε΄19· Μαρκ. ζ΄ 21-22).
Χωρίς την ταπείνωση του Χριστού δεν καθαρίζεται ο νους και δεν αναπαύεται ποτέ η ψυχή εν τω Θεώ, αλλά ταράζεται πάντοτε από διάφορους λογισμούς, που παρεμποδίζουν τη θεωρία του Θεού. Ω, η κατά Χριστόν ταπείνωση! Όποιος σε δοκίμασε, ορμά προς τον Θεό ακόρεστα ημέρα και νύχτα.
Στην πλάνη πέφτει κάποιος είτε από απειρία είτε από υπερηφάνεια. Και αν είναι από απειρία, ο Κύριος θεραπεύει γρήγορα αυτόν που πλανήθηκε, αν όμως είναι από υπερηφάνεια, τότε θα πάσχει για πολύν καιρό η ψυχή, ωσότου μάθει την ταπείνωση, και τότε θα θεραπευθεί από τον Κύριο.
Πέφτουμε στην πλάνη, όταν νομίζουμε ότι είμαστε πιο φρόνιμοι και έμπειροι από τους άλλους, ακόμη και από τον πνευματικό μας πατέρα. Έτσι σκέφθηκα κι εγώ με την απειρία μου και γι’ αυτό υπέφερα. Κι ευχαριστώ από την καρδιά μου τον Θεό, γιατί με τον τρόπο αυτό με ταπείνωσε και με νουθέτησε και δεν απέσυρε το έλεός Του από μένα. Και τώρα σκέφτομαι ότι, χωρίς εξομολόγηση στον πνευματικό δεν είναι δυνατόν να απαλλαγούμε από την πλάνη, γιατί στον πνευματικό έδωσε ο Θεός τη χάρη του «δεσμείν καί λύειν».

Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ

" βύθισε τόν νού σου στήν καρδιά καί φώναζε αδειαλείπτως.."

Γιά νά δεχθείς καί νά νοιώσεις στήν καρδιά σου τό φώς Τού Χριστού, πρέπει νά αποσπασθείς όσο γίνεται από τά ορατά πράγματα. Καθάρισε πρώτα τήν ψυχή σου μέ τήν μετάνοια, μέ τά καλά έργα καί τήν ειλικρινή πίστη στόν Εσταυρωμένο, κλείσε τά σωματικά μάτια, βύθισε τόν νού σου στήν καρδιά καί φώναζε αδειαλείπτως τό όνομα Τού Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.
Τότε κατά τό μέτρο τού ζήλου καί τής θέρμης σου πρός τόν Ηγαπημένο πού επικαλείσαι, θά βρείς παρηγοριά. Καί αυτή η παρηγοριά θά σέ διεγείρη, ώστε νά αναζητήσεις υψηλότερο φωτισμό.

Οσιος Σεραφείμ τού Σαρώφ.

Διάβάζουμε στο διαδίκτυο διάφορα άρθρα του τύπου : «Βγάλε τους τοξικούς ανθρώπους από τη ζωή σου», «Η πολλή καλοσύνη βλάπτει», «Να αγαπάς όποιους σε αγαπάνε»
και άλλες τέτοιες ηθικολογικές «αγαπούλες» που τελικά δεν προάγουν πνευματικά τον άνθρωπο αλλά τον κλείνουν χειρότερα στον ναρκισσισμό του. Ο Σταυρός δεν υπάρχει πουθενά. Η δυσκολία , η άσκηση, η πάλη , η υπομονή , ο αγώνας δεν υπάρχουν. Να περνάω καλά χωρίς να κουνήσω το δακτυλάκι μου, όλα να μου πηγαίνουνε ωραία και να έχω τις ευλογίες του Θεού.
Ξεχνάμε όμως ότι «Τα αγαθά κόποις κτώνται και πόνοις κατορθούνται». Τίποτα δεν μας χαρίζεται ακόμα και η χάρις του Θεού που είναι δωρεά στον άνθρωπο, θέλει κόπο και αγώνα για να κρατηθεί. Θεραπεία χωρίς αγώνα δεν υπάρχει. Χρυσό μετάλλιο σε αγώνισμα με φαγοπότι από τον καναπέ δεν υπάρχει. Το μετάλλιο δεν το παίρνει ο θεατής που πίνει μπύρες παρακολουθώντας το άθλημα αλλά αυτός που στερήθηκε πολλά πράγματα.
Ας δώσουμε κάποιες απαντήσεις στα ηθικολογικά ψυχολογήματα :

«Βγάλε τους τοξικούς ανθρώπους από τη ζωή σου»
Μήπως τελικά είμαι εγώ τοξικός για κάποιους άλλους; Αυτή την πλευρά θα τη δούμε κάποια στιγμή ; Γιατί να βλέπω τιξικότητα παντού ενώ μπορεί να έχω και εγώ θέμα σε σχέση με τους άλλους . Αλλά για να το δω χρειάζεται ταπείνωση. Αν όμως δε με διακρίνει πνεύμα ταπεινώσεως, τότε θα θεωρώ πάντα ότι δεν έχω εγώ το πρόβλημα αλλά ο άλλος κι εγώ θα καμαρώνω για κάποια δήθεν αναμαρτησία.
Πριν λοιπόν κοιτάξουμε τον άλλον και ανοίξουμε την σκανδάλη της γλώσσας ας κοιτάξουμε τον εαυτό μας στον διαγνωστικό πνευματικό καθρέφτη μήπως αρχίζουμε και βλέπουμε κάποια πράγματα και γίνει έστω κάποια μικρή πνευματική αρχή.

«Η πολύ καλοσύνη βλάπτει»
Τότε κακώς οι Άγιοι αγάπησαν και θυσιάστηκαν μέχρι θανάτου. Από πότε η αρετή , η αγάπη, το αγαθό μπαίνει σε μπουκαλάκια και θερμόμετρα ; Για να μην πάθει κάτι ο εγωϊσμός μου; Η αγάπη δεν έχει τέλος , αλλιώς δεν είναι αγάπη είναι κάτι άλλο. Η καλοσύνη ως έξοδος αρετής αν της βάλεις όρια μόλις τη δολοφόνησες φρικτά. Όχι! Θα αγαπάμε μέχρι τέλους! Θα αγαπάμε μέχρι θανάτου ! Θα αγαπάμε ότι κι αν συμβεί ! Θα μοιράζουμε αγκαλιές και ας μας φτύνουν , θα αγαπάμε και ας μας βρίζουν . Δεν θα βάλουμε την ανθρωπολογική οντολογία σε μαθηματικές εξισώσεις. Δεν θα ακρωτηριάσουμε το ανθρώπινο είναι προς την φυσική του ροή για την πηγή της ζωής με φθηνές εγωιστικές καταστάσεις. Το άλλοθι της σημερινής εποχής είναι «Πρόσεξε μην πληγωθείς!». Θα αγαπώ και ας πληγωθώ, δεν με νοιάζει . Με νοιάζει που αγαπώ και αυτό αρκεί. Το τι θα κάνει η άλλη πλευρά είναι δικό της θέμα και όχι δικό μου.

Για να δούμε τι λέει ο Απόστολος Παύλος (Α΄ΚΟΡ Δ΄12-16): «Όταν μας βρίζουν, ευλογούμε. όταν μας καταδιώκουν, το ανεχόμαστε. Όταν μας δυσφημούν, παρακαλούμε ευγενικά. Σαν σκουπίδια του κόσμου γίναμε, όλων αποσφούγγισμα ως τώρα. Δε σας γράφω αυτά για να σας ντροπιάζω, αλλά σαν τέκνα μου αγαπητά σας νουθετώ. Γιατί και αν μύριους παιδαγωγούς έχετε στο Χριστό, όμως δεν έχετε πολλούς πατέρες. Γιατί στο Χριστό Ιησού μέσω του ευαγγελίου εγώ σας γέννησα. Σας παρακαλώ, λοιπόν, μιμητές μου γίνεστε.
«Να αγαπάς όποιους σε αγαπάνε»
Εδώ έρχεται ο Κύριος και βάζει τα πράγματα στη θέση τους. «"εάν αγαπήσετε (μόνο) όσους σας αγαπούν, τι μισθό έχετε;... Δεν κάνουν το αυτό και οι τελώνες; Και εάν δείξετε στοργή στους φίλους σας μόνο, τι εξαιρετικό κάνετε; Δεν κάνουν έτσι και οι τελώνες; Να γίνετε λοιπόν τέλειοι, όπως ο Πατέρας σας ο ουράνιος είναι τέλειος» (Ματθ. 5, 38-48).

Και τα τελευταία λόγια του Κυρίου επάνω στο Σταυρό βάζουν την ταφόπλακα στην κάθε μορφής φθηνή ηθικολογία της σημερινής εποχής «Πάτερ άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι» (Λουκ. κγ´ 34).
Η αγάπη πάει παντού, δεν πάει μόνο στο βόλεμα γιατί τότε δεν είναι αγάπη . Είναι ο λύκος με το ένδυμα προβάτου που του αρέσουν οι αρπακτές για να βολευτεί. Η αγάπη πάει ακόμα στον εχθρό και στον διαφορετικό. Παει παντού και πάντα. Διαφορετικά μετατρέπεται σε ένα ηδονικό συναίσθημα που έχει μέσα του ένα φρικτό ναρκισσισμό και περιμένει ανταπόδοση για να τραφεί .
Η μαγκιά είναι να αγαπάς όπου δεν σε αγαπάνε, εκεί αρχίζει και μυρίζει αγιότητα.

Δεν μπορεί Κύριε να ανέβηκες στον σταυρό για μένα χωρίς να φταις κι εγώ να ψάχνω ανταποδοτικές αγάπες όταν η δική Σου αγάπη δεν κοίταξε ποτέ τί θα πάρει αλλά το πώς να δοθεί και με οποιοδήποτε τίμημα.
Στην Ορθόδοξη πνευματική ζωή τον Σταυρό δεν τον κόβουμε με πριόνι αλλά τον αγκαλιάζουμε και ανεβαίνουμε επάνω. Τότε η στιγμή που ακούμε τις Πύλες του παραδείσου να ανοίγουν...
«Ο Θεός αγάπη εστί και ο μένων εν τη αγάπη εν τω θεώ μένει και ο Θεός εν αυτώ» (Α΄ Ιωάν. 4, 16).
Καλό αγώνα!.

π.Σπυρίδων Σκουτής - euxh . gr
Απαντήσεις σε ψυχολογήματα της εποχής - ΕΥΧΗ.gr

Μπορεί να έχεις χιλιάδες ανθρώπους δίπλα σου και όμως εσύ να νιώθεις μόνος γιατί πολύ απλά αυτοί δεν αγγίζουν την ψυχή σου, δεν μπορούν να σε καταλάβουν, να σε νιώσουν…
Είναι όμως και κάποιοι άνθρωποι στη ζωή μας που μας κάνουν να νιώθουμε πλήρεις, που κάνουν φωτεινή τη ζωή μας χωρίς καν κάποιες φορές να είναι δίπλα μας σωματικά.
Είναι αυτή η επικοινωνία των ψυχών που γεννά μια αληθινή κοινωνία αγάπης, κατανόησης, συγχώρεσης, ομόνοιας.
Θα βρεθούμε και μόνοι σ’ αυτήν την ζωή, όπως και περιτριγυρισμένοι από πολλούς.
Το θέμα είναι να καταλάβουμε ότι όσοι θέλουν το «καλό» μας δεν είναι αναγκαία και φίλοι μας, όπως και όσοι θέλουν το «κακό» μας δεν είναι αναγκαία και εχθροί μας.
Χρειάζεται να δούμε τα κίνητρα του καθενός, την ποιότητα της καρδιάς τους ώστε να συμπεράνουμε εάν όντως είναι άνθρωποι που μας αγαπούν ή μας χρησιμοποιούν ή μας υπονομεύουν ή μας εχθρεύονται.
Βέβαια εμείς καλούμαστε όλους να τους συγχωρούμε, όμως δεν είμαστε υποχρεωμένοι να τους έχουμε όλους στην ζωή μας…

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

“Η διάκριση είναι η μεγαλύτερη απ όλες τις αρετές, επειδή είναι βασίλισσα και αρετή των αρετών”

Άγιος Ιωάννης Δαμασκηνός

Ὅ,τι καὶ νὰ συμβαίνει, φυλαχτεῖτε ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὴν μεμψιμοιρία. Ἡ μεμψιμοιρία εἶναι χειρότερη ὅλων. Χρησιμότερο καὶ ἠρεμότερο εἶναι νὰ κατηγορήσετε γιὰ τὰ πάντα τὸν ἑαυτόν σας καὶ ὄχι τοὺς ἄλλους. Κυρίως ὀφείλετε νὰ ἀποφύγετε τὴν μεμψιμοιρία κατὰ τῆς Θείας Πρόνοιας, ἡ ὁποία μέσω τῆς Θεομήτορος, προετοιμάζει γιὰ ἐμᾶς καθετὶ ἀγαθὸ καὶ ψυχωφελές. Μόνο ποὺ ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι, ἐξαιτίας τῆς λιποψυχίας μας,συχνὰ ἐπαναστατοῦμε παράλογα καὶ θλιβόμαστε ἀσυλλόγιστα, γιὰ τὸ ψυχικὸ ὄφελος πού μας προετοιμάζεται…

(Ἅγιος Ἀμβρόσιος τῆς Ὄπτινα)

Φυλαχτεῖτε ἀπὸ τὴν μεμψιμοιρία καὶ τὴν λιποψυχία, οἱ ὁποῖες ἐπιβαρύνουν καὶ πολλαπλασιάζουν τὶς θλίψεις.

(Ἅγιος Μακάριος της Ὄπτινα)

Ἐμεῖς οἱ ἴδιοι μεγαλώνουμε τὴν θλίψη, ὅταν μεμψιμοιροῦμε.

(Ὅσιος Ἰωσὴφ τῆς Ὄπτινα)

Εἶναι ἁμαρτία νὰ γογγύζουμε ἐναντίον τῶν ἀδελφῶν μας, ὅταν αὐτοὶ γίνονται ὄργανα τῶν δοκιμασιῶν μας. Πολὺ μεγαλύτερη ἁμαρτία εἶναι, τὸ νὰ γογγύζουμε ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, ὅταν τὸ ποτήρι τῶν θλίψεων κατεβαίνει σ’ ἐμᾶς κατευθείαν ἀπὸ τὸν οὐρανό.
Ἂν κανένας πειρασμὸς δὲν μπορεῖ νὰ βρεῖ τὸν ἄνθρωπο, χωρὶς τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, τότε τὰ παράπονα, ὁ γογγυσμός, ἡ αὐτοδικαίωση, ἡ ἐνοχοποίηση τῶν ἄλλων, ἀποτελοῦν κινήσεις ποὺ ἐναντιώνονται στὴ Θεία βούληση. Δείχνουν ἀπόπειρες ἀντιστάσεως καὶ ἀντιδράσεως στὸν Θεό. Ἂς σταθοῦμε μὲ φόβο, μπροστὰ στὸ ἐνδεχόμενο μίας τέτοιας συμφορᾶς!

(Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ)

Ἂν θυμᾶσαι τὰ Πάθη τοῦ Κυρίου, θὰ ὑπομένεις ἀγόγγυστα τὰ πάντα.
Μὴν ἀγανακτεῖς ποὺ τὰ πράγματα δὲν ἔρχονται πάντοτε ὅπως τὰ θέλεις ἐσὺ στὴ ζωή σου. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἀλλὰ καὶ συμφέρον σου δὲν εἶναι, νὰ γίνονται ὅλα κατὰ τὴ σκέψη σου, κατὰ τὴν ἐπιθυμία σου, κατὰ τὸ θέλημά σου. Ἡ σκέψη σου πολὺ συχνὰ εἶναι πλανεμένη, ἡ ἐπιθυμία σου ἐμπαθής, τὸ θέλημά σου ὁλότελα ἐγωιστικό. Καὶ ὁ παντογνώστης Θεὸς φυσικὰ τὸ γνωρίζει αὐτό, ἔστω καὶ ἂν ἐσὺ δὲν τὸ συνειδητοποιεῖς.
Αὐτοὶ ποὺ ὑπομένουν ἀγόγγυστα καὶ μὲ καρτερία τὰ πάντα, μένουν πιστοὶ στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Καὶ αὐτοὶ ποὺ μένουν πιστοὶ στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, θὰ πάρουν τὴν ἀμοιβὴ ποὺ ὑποσχέθηκε Ἐκεῖνος: τὴν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.

(Ἅγιος Δημήτριος τοῦ Ροστώφ)