"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Να εύχεστε η Δευτέρα Παρουσία να γίνει βράδυ, για να μην βλέπουμε ο ένας τα αίσχη του άλλου.

(✞) Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Σεραφείμ.

Η πραγματική Ευτυχία.....

Σε μία τηλεοπτική συνέντευξη με έναν αρκετά πλούσιο επιχειρηματία.
Ο παρουσιαστής το ρώτησε:
Ποιο είναι αυτό που σε έκανε να νιώθεις την πραγματική ευτυχία.
Απάντησε:
Πέρασα τέσσερις φάσεις να νιώθω την πραγματική ευτυχία.
Η Πρώτη αγοράζοντας πράγματα που μου χρειαζόταν
Η Δεύτερη να αγοράζοντας ακριβά κ μοναδικά πράγματα
Η Τρίτη ιδρύοντας εταιρίες, αγοράζοντας ξενοδοχεία κ εμπορικούς πύργους.
Με ειλικρίνεια δεν βρήκα την πραγματική Ευτυχία...
Μέχρι που ήρθε ..
Η Τέταρτη...
Όταν μου ζήτησε ένας φίλος να κάνω μία Δωρεά ηλεκτρικών καρεκλών σε Σύλλογο Παιδιών με κινητικά προβλήματα.
Του έδωσα μια επιταγή να αγοράσει για όλα τα παιδιά του Συλλόγου..
ο φίλος μου επέμεινε να πάω μαζί να προσφέρω την Δωρεά, μετά απο δισταγμό τελικά πήγα.
Όταν είδα την χαρά τους και τα γέλια τους πηγαίνοντας πέρα δώθε σε όλες τις κατευθύνσεις νιώθοντας ότι ευρίσκονται στο Παράδεισο.
Φεύγοντας ένα παιδί με αγκάλιασε απο τα πόδια μου και δεν με άφηνε, κοιτάζοντας στο πρόσωπο και στα μάτια μου με επιμονή, έσκυψα και τον ρώτησα: μήπως χρειάζεσαι κάτι άλλο παιδί μου.
Η απάντηση του ήταν αυτό που περίμενα ποτέ να ακούσω στη Ζωή μου:
ΘΈΛΩ ΝΑ ΘΥΜΆΜΑΙ ΤΟ ΠΡΌΣΩΠΟ ΣΟΥ ΝΑ ΣΕ ΑΝΑΓΝΩΡΊΣΩ ΟΤΑΝ ΣΕ ΣΥΝΑΝΤΉΣΩ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΌ ΝΑ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΉΣΩ ΑΚΌΜΑ ΜΙΑ ΦΟΡΆ ΠΑΡΟΥΣΊΑ ΤΟΥ ΘΕΟΎ.

agiotopia

«Νεφέλη κούφη»

«Νεφέλη κούφη», εκεί πάνω από τον Άθωνα!
Μιά από τις λυρικές και γραφικές εκφράσεις και παρομοιώσεις στον αριστουργηματικό Ακάθιστο Ύμνο για το υπερευλογημένο πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου !
«Ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα είναι η περίφραση «νεφέλη κούφη» με την οποία ο υμνογράφος χαρακτηρίζει την Ανύμφευτη Θεονύμφη Μητέρα του Θεανθρώπου υπογραμμίζοντας το απερινόητο μυστήριο της Θείας ενσαρκώσεως και ενανθρωπήσεως του Μονογενούς Υιού και Λόγου του Θεού υπό της ασπόρως και απειράνδρως τεκούσης Θεοτόκου, η οποία και προ και μετά τόκον παραμένει Παρθένος, αληθώς Αειπάρθενος.
Ο πατήρ Επιφάνιος με παλαιοδιαθηκική αγιογραφική αναγωγική τεκμηρίωση ερμηνεύει την περίφραση «νεφέλη κούφη» επισημαίνοντας ότι: «Ο Προφήτης Ησαΐας (ιθ΄, 1) είδεν εν οράματι, ότι ο Κύριος «κάθηται επί νεφέλης κούφης και ήξει εις Αίγυπτον και σεισθήσεται τα χειροποίητα (είδωλα) Αιγύπτου από προσώπου αυτού». Και τούτο είναι προτύπωσις της Παναγίας.
Αύτη εχρησίμευσεν ως «Νεφέλη κούφη», δηλαδή ελαφρά, τρόπον τινά εξαϋλωμένη, επί της οποίας καθήμενος «ήλθεν Ιησούς ο υπέρθεος» εις την γην, η οποία ήτο γεμάτη από είδωλα όπως η παλαιά Αίγυπτος, και κατέλυσε την πλάνην και το σκότος, οδήγησε δε προς το φως της αληθινής Θεογνωσίας τους ανθρώπους και έσωσεν αυτούς».

proskynitis

Ο Θεός δεν βλέπει στο πρόσωπο, ούτε στην εξωτερική
μόνο εμφάνιση των ηθών, ούτε στις κραυγές μας, αδελφοί,
αλλά στην συντριμμένη και ταπεινωμένη καρδιά.

~Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος~

Για ποιον λόγο πληρώνουμε σήμερα...

«Μόνο η μετάνοια καταργεί ή μεταθέτει το σχέδιο του Θεού. Αν προσέχαμε όλα αυτά τα σημάδια που μάς δίνονται, θα ήμαστε και προσεκτικότεροι στη ζωή μιας. Εγώ δεν σας κρύβω ότι φοβάμαι, τρέμω, ότι ο λαός μας θα πληρώσει, γιατί αποδώσαμε, με την αρχαία έννοια της λέξεως, την ύβριν στον Ιησού Χριστό. Ναι, θα πληρώσουμε και πολύ ακριβά. Δεν ξέρομε πότε. Σας είπα, η κιβωτός 120 χρόνια κατασκευαζόταν, γιατί περίμενε ο Θεός την επιστροφή των ανθρώπων, Δεν ξέρω, ο Θεός πάντως να μάς ελεήσει, όσο εγκαίρως, να μετανοήσουμε και να επιστρέψομε στην καθαρά πίστη, στον Ιησού Χριστό».
(Πράξεις, ομιλία 170η)
«Σήμερα πόσοι άνθρωποι πέρασαν και τι μου είπαν, αγαπητοί μου, έχω τρομάξει με αυτά που άκουσα, έχω τρομάξει! Με καταλαβαίνετε, έχω τρομάξει. Και λέγω: Θεέ μου, πού πάμε; Πού βρισκόμαστε; Εν πάση ανέσει πλέον οι Νεοέλληνες κινούνται προς καταπάτηση κάθε ντροπής και κάθε ορίου ήθους. Δεν υπάρχει πλέον ντροπή, δεν υπάρχει, είναι φοβερό, κι όμως η εντολή του Θεού είναι σαφής: «Ου μετακινήσεις όρια, α [τα όποια] έστησαν οι πατέρες σου». Όμως, επειδή ακριβώς έχουμε μετακινήσει αυτά τα όρια, γι' αυτό το λόγο έχομε και θα έχομε φοβερές επιπτώσεις. Οι Εβραίοι ξέρετε τι πάθαιναν, όταν παρέβαιναν αυτά τα όρια; Τους μίκρυνε ο Θεός, άφηνε τους εχθρούς των, δεν προστάτευε το λαό, περνούσαν στη γη της επαγγελίας τους, τη γη Χαναάν, κυρίευαν εδάφη τους κι έτσι ο λαός του Ισραήλ από εδαφικής πλευράς μίκρυνε. Είναι τόσο εξοργιστικά και περίεργα αυτά που τελεσιουργούνται τα τελευταία χρονιά, ώστε θα επιτρέψει ο Θεός, χωρίς να είμεθα προφήτες, να μικρύνουμε, εδαφικά να μικρύνουμε. Θα μου πείτε, θα το ευχόμουνα; Άπαγε! Όταν μάλιστα σκέφτομαι, αγαπητοί μου, τα νησιά μας, τα ακραία νησιά μιας, τα προς ανατολάς, με πιάνει ίλιγγος!».
(Δευτερονόμιο, ομιλία 32η)

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
Συλλογή αναφορών του Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
για την Ελλάδα και την ελληνική γλώσσα
Επιμέλεια Παντελής Γκίνης
Λάρισα 2012

Θάρρος και ανδρεία αρμόζει στους αγωνιστάς ...

* Ας εννοήσουμε το σύντομο της ζωής μας και ας δουλεύσουμε τον Θεό, με αγάπη, με προθυμία και με ταπείνωσι.
* Καμμιά χαρά κοσμική δεν μένει χωρίς μεταμέλεια. Μόνον η χαρά που προέρχεται από τον Θεό είναι γνήσια και ειλικρινής. Δόξες και χρήματα, όλα είναι ψεύτικα. Όλα αυτά ο θάνατος τα βάζει στην αρμόζουσα θέσι τους.
* Ποιος μετενόησε και δεν σώθηκε; ποιος είπε το ημάρτησα και δεν συγχωρήθηκε; ποιος έπεσε και εζήτησε βοήθεια και δεν σηκώθηκε; ποιος έκλαυσε και δεν παρηγορήθηκε από τον Θεό;
* «Ημάρτηκα», είπεν ο άνθρωπος; ευθύς ο Θεός συγχωρεί· παραβλέπει ο Κύριος το αμάρτημά σου.
Ο άγιος Αυγουστίνος πόσον ελύπησε την αγία εκείνη μητέρα του! Και όμως κατόπιν εις ποίαν αγιότητα και έρωτα Θεού έφθασε!
Με την μετάνοια όλα διορθώνονται. Ουδέν υπάρχει, το οποίον να νικά την ευσπλαχνία του Θεού. «Και τον πρώτον ελεεί και τον έσχατον θεραπεύει· κακείνω δίδωσι, και των άλλων χαρίζεται». Όλα η αγάπη του Θεού τα σκεπάζει και τα διορθώνει. Ουδείς αναμάρτητος, ειμή εις ο Θεός....
* Εν όψει των κρισίμων στιγμών που διερχόμεθα, θα πρέπη να ετοιμαζώμεθα ιδιαίτερα με την εξομολόγησι. Η Εκκλησία μας παραδέχεται τρία βαπτίσματα. Το κανονικό βάπτισμα, της μετανοίας και του μαρτυρίου.
Μετά την εξομολόγησι, συνεχίζεται η ετοιμασία για την εφαρμογή των εντολών του Θεού, η θεία κοινωνία και η καλλιτέρευσις της ζωής. Τότε ο θάνατος δεν θα μας απασχολήση.

Πρέπει πάντοτε να έχωμε την μνήμη του κριτηρίου, διότι η συνείδησις γίνεται πιο καθαρά, πιο λεπτή.
* Τα βάσανα της ζωής μια ήμερα θα λήξουν, διότι ο κόσμος παρέρχεται· μόνον ό,τι πράξη κανείς για την ψυχή, εκείνο αιώνια θα μείνη ή προς ύψος ή προς βάθος και απώλεια.
* Ο Θεός δωρεάν μας σώζει. Οι κόποι μας δείχνουν την προαίρεσί μας. Μαζί με τον κόπο μας να λέμε, εάν δεν μας φυλάξη ο Θεός, τα έργα μας είναι άνεμος και φεύγουν κούφια.
* Ο Θεός μας συγχωρεί κάθε αμαρτία, αρκεί μόνο να μετανοήσουμε ειλικρινά. Δεν υπάρχει αμάρτημα που να νικά την ευσπλαχνία του Θεού.
* Μπορεί να αριθμήσης την ευσπλαχνία του Θεού; Τα αμαρτήματα του χειρότερου ανθρώπου μπροστά στην ευσπλαχνία του Θεού είναι ως μια «φούχτα αμμούδα» μέσα στον ωκεανό· δεν υπάρχει αμαρτία που να νικά την ευσπλαχνία του Θεού.
* Τώρα ο Θεός φωνάζει διά μέσου των αγίων Γραφών, των ιεροκηρύκων, των πνευματικών πατέρων· «Μετανοείτε, ήγγικε γάρ η βασιλεία των ουρανών» (Ματθ. 3, 2), αλλά δυστυχώς κωφεύουν στα θεία Του προστάγματα με διάφορες προφάσεις οι έξυπνοι!
* Η υψοποιός ταπεινοφροσύνη είναι πανίσχυρος αρετή, που καταστρέφει ριζικά το κακό και εξουδετερώνει σε τέλεια αδράνεια την ενέργεια των πειρασμικών παγίδων.
* Ο πονηρός πολέμιος της ψυχής μας δεν αδρανεί, δεν του διαφεύγει τίποτε. Αυτός ξεύρει την ανυπολόγιστη άξια του χρόνου και προσπαθεί με τις περιττές μέριμνες, με τα θέλγητρα του κόσμου και τις αναπαύσεις, να δημιουργήση στερεά άγνοια και λησμοσύνη, ώστε να φέρη την τελευταία ώρα τελεία απελπισία και έτσι ο πανούργος να κερδίση τις αθάνατες ψυχές, για τις οποίες ο Χριστός απέθανε επί του Σταυρού!
* Μη λησμονήτε την πολλή εμπειρία του διαβόλου και την ιδική μας ασθένεια. Όπως το φθινοπωρινό φύλλο, που πέφτει με τον ελάχιστο άνεμο, έτσι και εμείς πέφτουμε και στον μικρότατο πειρασμό και δοκιμασία, όταν η χάρις του Θεού δεν συμμαχή μαζί μας· η δε χάρις του Θεού συμμαχεί μαζί μας μόνον όταν το ταπεινό φρόνημα ποδηγετή κάθε μας σκέψι και έργο. Με την αληθινή και γνήσια ταπεινοφροσύνη φυλάσσεται ο καρπός της ψυχής.
* Ο διάβολος είναι η πηγή κάθε ψεύδους, απάτης, πονηρίας και κακίας.
* Καθώς στον πεπατημένο δρόμο δεν φυτρώνει τίποτε, έτσι στο πεπατημένο ταπεινό φρόνημα δεν φυτρώνει καμία πλάνη.
* Όταν αγωνίζεται κανείς κατά της αμαρτίας με ταπείνωσι και φόβο Θεού και με εργασία πνευματική και με την καθοδήγησι εμπείρου πνευματικού, αδύνατον να τον αφήση ο Θεός να χαθή.

* Η πάλη μας είναι με αρχές, με εξουσίες, με δυνάμεις σκοτεινές και παμπόνηρες, με πολύ εμπειροπόλεμες παρατάξεις. Επίσης και με την σάρκα και με τον κόσμο των παθών, που μοιάζουν με πληγές, που πονούν τρομερά και χρειάζεται τρόπος, χρόνος, υπομονή και επιμέλεια για να θεραπευθούν.
* Όποιος φυλάσσει τα θεία προστάγματα, και ο Θεός φυλάσσει αυτόν από κάθε κακό.
* Όποιος αγαπά τον Θεό, θυσιάζει τα πάντα, μόνον και μόνον για να αναπαύση τον Θεό.
* Χωρίς να λυπούμεθα ξοδεύουμε τον χρόνο. Όταν φύγουμε από αυτό τον κόσμο, θα καταλάβουμε την ζημιά, που πάθαμε αφήνοντας να μας φύγη ο χρόνος...
* Εύχομαι η χάρις του Θεού να σε επισκίαση και να σου δώση την αρμόζουσα δύναμι, για να αντιμετώπισης τον κάκιστον εγωισμό, την δεινή αφετηρία όλων των κακών κινήσεων της πολύμορφης κακίας.
* Μη χάνετε το θάρρος σας γι' ένα καινούργιο αγώνα, αποκρούοντας έτσι κάθε λογισμό δειλίας και αποθαρρύνσεως.
Πρέπει συνέχεια να ανανεώνουμε τις δυνάμεις μας, να ανασυγκροτούμε μέτωπο αντιστάσεως, καθώς κάμνει και ο διάβολος...
Θάρρος και ανδρεία αρμόζει στους αγωνιστάς, επειδή δεν αγωνίζονται για εφήμερα στεφάνια, που μαραίνονται, αλλά για αιώνια και άφθαρτα!
* Όλους μας στηρίζει το έλεος του Θεού και εάν υπερηφανευθούμε, σηκώνει ο Θεός την χάρι Του και γινόμαστε εμείς χειρότεροι από τους άλλους.
* Επειδή έχουμε φανερά, είτε χωρίς να το καταλαβαίνουμε, κρυμμένη υπερηφάνεια, θέλοντας ο Θεός να μας καθαρίση από αυτή την δυσώδη κατάστασι, ξεσηκώνει φουρτούνα για να πετάξη όλα τα «κατακάθια», που μαζεύτηκαν κατά τον καιρό κυρίως της αμέλειας ψυχής...
Χρειάζεται από μέρους μας προσοχή, να μη μαζεύωνται ακαθαρσίες, για να μη χρειάζωνται και ανάλογες φουρτούνες.

* Με την ταπείνωσι γίνεται η πιο σύντομη επαφή με το θείον· η δε ανάπαυσι της ψυχής, είναι το γνησιώτερο γνώρισμα της υγιούς ψυχής.
* Χωρίς αληθινή ταπεινοφροσύνη, δεν κατορθώνεται κανένα αξιόμισθο αγαθό.
* Η ταπείνωσις είναι θαυμάσια αρετή, που ευωδιάζει εκείνον που την έχει. Όποιος έχει ταπείνωσι έχει και υπακοή, αγάπη, υπομονή και κάθε αρετή. Όταν θυμώνουμε ή οργιζώμαστε ή κατακρίνουμε ή δεν υπακούουμε, γίνεται φανερό ότι έχουμε και ανάλογη υπερηφάνεια και εγωισμό. Όσο προοδεύουμε στην ταπείνωσι, τόσο τα κακά γεννήματα του εγωισμού θα υποχωρούν.
* Η ταπείνωσις είναι η πιο χαριτωμένη αρετή· χρυσοΰφαντος στολή· μακάριος όποιος την ενδυθή, θα απόκτηση μια ανέκφραστη πνευματική ομορφιά. Αντίθετα το πιο βρώμικο πάθος είναι η υπερηφάνεια και ο εγωισμός.
* Εκείνος είναι μεγάλος, που έχει περισσότερη ταπείνωσι.
* Οι δαίμονες τρέμουν και φεύγουν μακριά όταν βλέπουν ταπείνωσι, υπακοή και αγάπη σε όλους.
* Το πνεύμα της λύπης θέλει αυτοπαρηγορία, για να νικάς τις απελπιστικές έννοιες του πονηρού. Όταν επακροάζεσαι τα όσα το πονηρό πνεύμα της λύπης υποβάλλει, ποτέ δεν θα μπόρεσης να δης την χαρά της ελπίδας.
* Σε όλες τις πνευματικές επιδιώξεις χρειάζεται να προηγήται η ταπείνωσις..., αλλά και την ταπείνωσι πρέπει ο Θεός να την χαρίση στον άνθρωπο.

Γέροντος Εφραίμ Φιλοθεΐτου
ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΕΣ ΔΙΔΑΧΕΣ
ΜΕ ΠΑΤΡΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ "ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ"

ΔΙΔΑΧΗ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΕΣΧΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ
Όσιος Γαβριήλ ο δια Χριστόν σαλός

Στα χρόνια του Αντιχρίστου οι άνθρωποι θα περιμένουν τη σωτηρία από το Διάστημα. Αυτό θα είναι το μεγαλύτερο τέχνασμα του διαβόλου. Η ανθρωπότητα θα ζητεί βοήθεια από τους εξωγήινους, χωρίς να γνωρίζει ότι αυτοί στην πραγματικότητα είναι δαίμονες.
*****
Ο Γέροντας Γαβριήλ ο δια Χριστόν σαλός (1929-1995), πλήρης Χάριτος και αγιοπνευματικών χαρισμάτων, απολάμβανε μεγάλου σεβασμού στη Γεωργία. Μαρτυρίες για την αγιότητα του δίνουν σε ένα μικρό βιβλίο Μητροπολίτες, ηγούμενοι, ηγουμένισσες, μοναχοί, ιερείς και λαικοί. Ο Γέροντας ήταν ασυμβίβαστος με κάθε αντίχριστη πολιτική και πρακτική.

Την πρωτομαγιά του 1965 έκαψε ένα 12μετρο πορτραίτο του Λένιν πού κρεμόταν στο κτίριο του ανωτάτου Σοβιέτ στην Τυφλίδα, πρωτεύουσα της Γεωργίας. Συνελήφθη από την Κα-Γκε-Μπε. Στην ερώτηση του ανακριτού γιατί το έκανε απάντησε: «Το έκανα γιατί δεν είναι δυνατόν να λατρεύουμε ένα άνθρωπο. Εκεί, στην θέση του πορτραίτου του Λένιν, πρέπει να κρεμάσετε την εικόνα της Σταυρώσεως του Χριστού. Γιατί γράφετε ‘Δόξα στον Λένιν’; Πρέπει να γράψετε: Δόξα στον Κύριο Ιησού Χριστό». Μετά από αυτό τον έκλεισαν σε ψυχιατρική κλινική, όπου διέγνωσαν σχιζοφρένεια!!!
Παραθέτουμε στην συνέχεια μερικές από τις νουθεσίες του Γέροντος προς τα πνευματικά του τέκνα περί των εσχάτων και του Αντιχρίστου.
Δίδασκε ο Γέροντας: στους εσχάτους καιρούς τους ανθρώπους θα τους σώσουν η αγάπη, η ταπείνωση και η καλωσύνη. Η καλωσύνη ανοίγει τις πύλες του Παραδείσου, η ταπείνωση οδηγεί μέσα σ’ αυτόν, αλλά η αγάπη εμφανίζει τον Θεό.

Όλους, όσοι πήγαιναν σ’ αυτόν για ευλογία, τους παρακαλούσε κλαίγοντας: να κάνετε το καλό για να σας σώσει η καλωσύνη σας. Η γή κατά το ήμισυ έγινε Άδης. Ο Αντίχριστος στέκεται στην πόρτα και δεν τη χτυπά απλώς, αλλά ορμά μέσα. Εσείς θα τον δείτε τον Αντίχριστο. Θα προσπαθήσει να βασιλεύσει σε όλον τον πλανήτη. Παντού θα γίνονται διωγμοί… μη μένετε χώρια. Κρατηθείτε μαζί, δέκα-δεκαπέντε μαζί. Βοηθείτε ο ένας τον άλλον.
Στους εσχάτους χρόνους να μην κοιτάτε τον ουρανό. Μπορεί να πλανηθείτε από τα ψευδοσημεία που θα παρουσιάζονται εκεί. Θα εξαπατηθείτε και θα απολεσθείτε…
Θα βάλουν το χάραγμα του Αντιχρίστου στο χέρι και στο μέτωπο. Τα διάφορα προιόντα δεν μπορούν να σας προκαλέσουν βλάβη. Έστω κι’ αν βάζουν σ’ αυτά τον αριθμό του Αντιχρίστου, αυτό δεν είναι ακόμη το χάραγμα. Πρέπει να λέτε το ‘Πάτερ ημών’, να κάνετε τον Σταυρό σας και η τροφή σας θα αγιάζεται. Στα χρόνια του Αντιχρίστου οι άνθρωποι θα περιμένουν τη σωτηρία από το Διάστημα. Αυτό θα είναι το μεγαλύτερο τέχνασμα του διαβόλου. Η ανθρωπότητα θα ζητεί βοήθεια από τους εξωγήινους, χωρίς να γνωρίζει ότι αυτοί στην πραγματικότητα είναι δαίμονες.
Ρώτησαν τον Στάρετς αν μπορεί κανείς να κλέψει τροφή, όταν δε θα μπορεί να την αγοράσει. Απάντησε έτσι: «Αν κλέψεις, θα παραβείς μία από τις δέκα εντολές. Όποιος ενεργεί έτσι, ακόμη και έτσι δέχεται τον Αντίχριστο. Ο πιστός άνθρωπος πρέπει να ελπίζει στο Θεό. Ο Κύριος στους έσχατους χρόνους θα ενεργεί τέτοια θαύματα, ώστε ένα φυλλαράκι από το δένδρο θα φθάνει για τροφή ενός μηνός. Στ’ αλήθεια. Ο πιστός άνθρωπος θα σταυρώνει τη γή, και εκείνη θα του δίνει ψωμί. Αν βιάσουν ένα κορίτσι, το διακορεύσουν χωρίς τη θέληση του, αυτό ενώπιον του Θεού θα παραμείνει παρθένος. Ετσι θα γίνει και με το χάραγμα του Αντιχρίστου. Αν δώσουν το χάραγμα ενάντια στη θέληση του ανθρώπου, αυτό δεν θα ενεργεί επάνω του. Στο Ευαγγέλιο είναι γραμμένο ότι παντού θα γίνονται διωγμοί αλλά και θλίψη σε όποιον προδίδει το Ευαγγέλιο. Θα έρθει καιρός που θα είναι απαραίτητο να φύγετε στα βουνά, μόνο να μην το κάνετε ένας-ένας.

Ομαδικά να φεύγετε στα βουνά και στα δάση. Για τους πιστούς χριστιανούς η μεγαλύτερη θλίψη θα είναι ότι αυτοί θα φεύγουν στο δάσος, αλλά οι κοντινοί τους άνθρωποι θα δέχονται το χάραγμα του Αντιχρίστου. Στους εσχάτους καιρούς οι οπαδοί του Αντιχρίστου θα πηγαίνουν στην εκκλησία, θα βαπτίζονται, θα κηρύττουν για τις ευαγγελικές εντολές. Όμως μην τους πιστεύετε. Αυτοί δεν θα έχουν τα καλά έργα. Μόνο με τα καλά έργα μπορεί κάποιος να αναγνωρίσει τον αληθινό Χριστιανό».

Πηγή: ΘΕΟΔΡΟΜΙΑ, Τριμηνιαία Έκδοση Ορθοδόξου Διδαχής – Μάρτιος 2012

Περί διακρίσεως και μετανοίας

Υπέρ όλων η διάκρισις, η οποία μας απαλλάσσει από υπερβολές και από ελλείψεις.
Το κακό θέλει πάταγμα από την ρίζα, και η ρίζα του είναι η υπερηφάνεια, ο εγωισμός, το πείσμα, το θέλημα, ο θυμός κ.λ.π
Η μετάνοια ουδέν αφήνει αθεράπευτο. Εάν δεν εδίδετο η μετάνοια, δεν θα εδικαιώνετο πάσα σαρξ.
Ο θρίαμβος και η νίκη δίδεται τοις ανθρώποις διά των όπλων της μετανοίας. Δόξα τω μόνω σοφώ Θεώ, όστις έδωσε τοις ανθρώποις τέτοιο δραστικό φάρμακο, διά του οποίου θεραπεύεται κάθε λογής ασθένεια, αρκεί να το πάρωμε καλώς.
Πρέπει να δώσουμε στον Κύριο τόση χαρά υπομένοντας τις θλίψεις, όση θλίψη του προξενήσαμε δελεαζόμενοι από την αμαρτία. Τότε έχαιρε ο Διάβολος και ελυπείτο ο Θεός, τώρα σειρά να χαρεί ο Θεός και να λυπηθή ο Διάβολος.
Όσο πιο ακάθαρτη και γήινη η καρδιά, τόσο πιο αισχροί και χαμερπείς οι λογισμοί.
Η μνήμη του θανάτου έχει το προνόμιο, να νικά όλα τα απατηλά της ζωής, και να γεννά στην καρδιά το κατά Θεόν πένθος.
Μας παιδεύει ο ουράνιος μας Πατήρ όχι διά να απογνώσωμε, αλλά για να μετανοήσωμε και να διορθωθούμε.
Όταν παρανοήσωμε την έννοια της παιδείας, καταλήγομε εις την απόγνωση, και εν συνεχεία θεωρούμε τον ουράνιο Πατέρα χωρίς έλεος τιμωρόν, όπερ άτοπο· συνάμα συνεχόμενη από μία τέτοια επήρεια, αδύνατον να παρακληθή η ψυχή. Όταν λοιπόν υγιώς κρατήσουμε την έννοια της παιδείας των θλίψεων, ακολουθεί πολλή θεϊκή παρηγοριά. Ιδού λοιπόν, παιδί μου, με ποιο τρόπο το πένθος και η λύπη ωφελούν ή όχι!

Γέροντος Εφραίμ Φιλοθεΐτου
ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΕΣ ΔΙΔΑΧΕΣ
ΜΕ ΠΑΤΡΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ "ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ"

Ωφελείσαι, μόνον ,όταν δης τι λέει αυτό που διαβάζεις, ελέγχης τον εαυτόν σου και προσπαθής να τον ζορίζης στην εφαρμογή:
!Μερικοί που διαβάζουν πνευματικά βιβλία!!
Μπορεί να ξενυχτούν και να διαβάζουν πνευματικά βιβλία με μανία και να ευχαριστιούνται.
Παίρνουν ένα πνευματικό βιβλίο ,κάθονται και λίγο αναπαυτικά και διαβάζουν
. « Ωφελήθηκα »,λέει ο άλλος
. Καλύτερα πες ότι ευχαριστήθηκες, ότι πέρασες ευχάριστα την ώρα σου. Γιατί αυτό δεν είναι ωφέλεια. Ωφελείσαι, μόνον ,όταν δης τι λέει αυτό που διαβάζεις, ελέγχης τον εαυτόν σου και προσπαθής να τον ζορίζης στην εφαρμογή: « Τι λέει αυτό που διάβασα; Εγώ που βρίσκομαι πνευματικά; Τι πρέπει να κάνω; »
Ύστερα, όσο περισσότερα μαθαίνη κανείς, τόσο περισσότερη ευθύνη έχει
. Δεν λέω να μην διαβάζη, για να μην ξέρει πολλά και να μην έχη ευθύνη, γιατί αυτό είναι πονηριά, αλλά να μη διαβάζη μόνο για να ευχαριστιέται. Το κακό είναι ότι, αν διαβάζη και έχη δυνατή μνήμη, θυμάται πολλά, μπορεί και να λέη και πολλά και να ξεγελάη τον εαυτό του, να νομίζη δηλαδή ότι τα εφαρμόζει κιόλας.
Έτσι δημιουργεί ψευδαίσθηση και στον εαυτό του και στους άλλους. Για αυτό να μην αναπαύετε τον λογισμό σας στα πολλά διαβάσματα .
Να στραφήτε στην εφαρμογή.
Τα πολλά διαβάσματα μορφώνουν εγκυκλοπαιδικά. Έτσι δεν λέγεται;

ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ

Χαριτωμένες εμπειρικές διδαχές Γέροντος Εφραίμ Φιλοθεΐτου

Οι Άγιοι Πατέρες υπέφεραν πολλούς εξουθενωτικούς πειρασμούς. Κράτησαν γερά την υπομονή και την βία και κατόπιν τους επεσκέφθη η χάρις, ανάλογα με ό,τι υπέμειναν προηγουμένως.
Να έχετε ατσαλένια πίστι εις τον Θεό και υπακοή εις τους καλούς πνευματικούς οδηγούς σας και οι ευχές τους θα σας σκεπάσουν θαυματουργικά.
Φεύγετε την αμαρτία σαν φωτιά και δηλητηριώδη φίδια και να καταφεύγετε με την ευχή στον Ιησού Χριστό και Αυτός θα σας γλυτώση θαυματουργικά. Σαν από φωτιά να φεύγετε ομιλία ή βλέμμα προς νέο ή νέα. Μόνον έτσι νικάται το κακό της σαρκός.
Ας εννοήσουμε το σύντομο της ζωής μας και ας δουλεύσουμε τον Θεό, με αγάπη και προθυμία. Για επίδειξι τίποτε να μην κάνετε, αλλά ό,τι κάμνετε να γίνεται με ταπείνωσι.
Η υπερηφάνεια διώχνει την χάρι του Θεού· ο δε πνευματικός θρίαμβος γίνεται με την ταπείνωσι, με την προθυμία και περισσότερον με την αυταπάρνησι των πάντων.
Καμμιά χαρά κοσμική δεν μένει χωρίς μεταμέλεια. Μόνον η χαρά που προέρχεται από τον Θεό είναι γνήσια και ειλικρινής. Δόξες και χρήματα, όλα είναι ψεύτικα. Όλα αυτά ο θάνατος τα βάζει στην αρμόζουσα θέσι τους.
Τους σημερινούς ανθρώπους διέπει εγωισμός και ίδιο θέλημα.
Δωρεάν σώζει ο Χριστός τον άνθρωπο, οι κόποι δείχνουν την προαίρεσι του ανθρώπου.

...Ο Θεός είναι ολοφάνερος μέσα στο πανεπιστήμιο της δημιουργίας Του... είναι πανταχού παρών και τα πάντα πληρών. Με αδιανόητη άνεση βαστάζει, προνοεί, συντηρεί, διοικεί και γνωρίζει τα πάντα. Ό,τι εδημιούργησε βρίσκεται μέσα στην ύπαρξί Του, μέσα στα χέρια Του, μέσα στο μυαλό Του...
Από τον άνθρωπο ο Θεός θέλει να ιδεί προαίρεσι αγαθή και βία (προσπάθεια φιλότιμη) στα μέτρα των δυνάμεών του, και όταν αυτά τα διαθέση με ταπείνωσι, τότε Αυτός αναλαμβάνει την τελείωσι του αγαθού έργου...
Από την πείρα μου γνώρισα, ότι το να κυβερνά κανείς ψυχές είναι το δυσκολώτερο υπούργημα... Μέριμνες, κόποι, πειρασμοί, θλίψεις, αναστεναγμοί, φόβοι, ανησυχίες, προσευχή, ικεσίες δακρύβερτες, κατηχήσεις, παρακλήσεις, επιπλήξεις και άλλα χαρακτηρίζουν την ζωή του πνευματικού πατρός. Ο πνευματικός πατήρ υποφέρει τα πάνδεινα έως να μορφώση τον Χριστό μέσα στις ψυχές των πνευματικών παιδιών του, πράγμα που ερεθίζει αφάνταστα τον διάβολο...
...Όλα οικονομικώς τακτοποιούνται από την Πρόνοια του αγαθού Θεού μας, για να μάθουμε την ταπείνωσι και μας γίνη φύσις μέσα μας το πιστεύω του μηδενικού μας. Η καρδιά μας χρεωστεί να εμμέση όλα την εγωιστική κακοχυμία της, για να αξιωθή αυτή την αγιασμένη ταπείνωσι...
...Ασφάλισέ μας με την σωτήρια αυτογνωσία του απείρου μηδενικού μας.
...Μόλις αποχωρήσει η χάρις του Θεού, η ψυχή του ανθρώπου συμμαζώνεται και ο φόβος για τα μέλλοντα τον πλησιάζει... Επισφαλής κάθε ανθρώπινη προσπάθεια, χωρίς την χάρι του Θεού...

...Σε αυτόν τον κόσμο δεν έχουμε θέσι κανείς. Ο πνευματικός κόσμος μας περιμένει όλους. Περαστικοί είμεθα πάνω στη γη... Πριν δε μας πάρη από αυτό τον φθαρτό κόσμο να παρακαλούμε να μας τακτοποιήση μαζί Του, όσον γίνεται πιο τέλεια για να μη δυσκολευθή η ψυχή μας στην άνοδο της από τους κακούς φορολόγους δαίμονας...
...Αν δεν επιβλέψη ο Θεός, με βλέμμα συμπαθές, ουδεμία ψυχική αλλαγή γίνεται, όσες προετοιμασίες και αν προπαρασκευάση ο άνθρωπος...
...Χωρίς την καθαρότητα ο Θεός δεν βλέπεται, δεν φανερώνεται... Εάν δεν καθαρισθή η καρδιά, τον Θεό δεν τον βλέπει. Ο Θεός είναι αγάπη· άρα ο ελλιπής στην γνήσια αγάπη, την πνευματική, την ανόθευτη, δεν μπορεί να γνωρίση το θείο.
Ο Μοναχισμός είναι πολυτέλεια του ουρανού... Τον κατηγορούν πολλοί, διότι είναι σαρκικοί, χοϊκοί. Δεν χωρούν τον λόγο του πνεύματος. Δεν γνωρίζουν και δεν βλέπουν, επειδή τους εσκότισε το σκότος του κοσμικού φρονήματος.
Η αγνεία έχει πολλή μεγάλη παρρησία, διότι αναβιβάζει τον άνθρωπο και υπεράνω αγγέλων. Οι άγγελοι ακόπως και φυσικώς βαδίζουν, ενώ ο(η) παρθένος βαδίζει την υπέρ φύσι πορεία... ο δε αγωνοθέτης Χριστός παρακολουθεί μετά συμπαθείας τον αγώνα εκάστου...
Ο παρθενικός βίος παρομοιάζεται με την εικόνα του πλοιαρίου, το οποίον διά παντός παλαίει με την σκληρή φουρτούνα. Ουδεμία δε ανακωχή επιτρέπεται στον πόλεμο κατά της φλογός του σαρκικού μας φρονήματος.

Η εγκράτεια, η νηστεία, η αγρυπνία, η απάρνησις των εγκόσμιων κ.λ.π. είναι τα μέσα διά να φθάσωμε στην καθαρότητα της καρδιάς...
Ας ακονήσωμε τις ψυχές μας στο ακόνι της υπακοής, διά να εκφέρωμε έργο ευάρεστο στον Θεό.
Οι άνθρωποι αναζητούν αρετή, ήθος και καλό τρόπο, ο οποίος και τα θηρία δαμάζει.
Μεγάλο χρήμα και θείος πλουτισμός της ψυχής η πείρα των δεξιών και αριστερών αλλοιώσεων.
Συγκερασμένα θα είναι στον χριστιανικό δρόμο, το γλυκύ της χάριτος με το πικρό των παθών...
...Κλαίω γιατί είμαι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός απ’ όλο τον κόσμο, και πενθώ για το αβέβαιο της σωτηρίας μου... Μόνο η ελεημοσύνη του Θεού μου με σώζει από τα κακά μου... Πλούτισα στην επίγνωσι του απείρου μηδενικού μου. Όλος ο εαυτός μου είναι δωρεά του Θεού. Σε τι να καυχηθώ πώς έχω; Εάν μου δώση κάποιο χάρισμα ο Θεός θα έχω, διαφορετικά θα μείνω με τα ράκη της αυταπάτης.
Νοιώθω αμαρτωλός και βρώμικος. Η αληθής επίγνωσις του μηδενικού μου πόσο με βοηθεί να ιδώ τον Θεό!... Φώτισε το σκότος μου, ω Φως θεϊκό και χαριτωμένο!

...Ο Θεός είναι πάνω από κάθε όρασι και από κάθε γνώσι· είναι πάνω από κάθε δημιουργημένο...
Σας εύχομαι σαν το κερί να λοιώσετε στην λατρεία του Ιησού Χριστού και σαν το ευωδιαστό θυμίαμα να ευωδιάζουν τα έργα σας.
...Ο Θεός είναι στην φύσι του απρόσιτος, έχει όμως επιτρεπτές αποκαλύψεις... Θεέ μου, Θεέ μου, τι γλυκεία που είναι η συντροφιά Σου!... Η άπειρη φύσις Σου είναι και καρδιά και ακοίμητο μάτι Σου. Αυτή η καρδιά με αγαπά και το μάτι το γαλήνιο με παρακολουθεί...
...Πάσα περιουσία που δεν είναι ο Θεός μου, πτωχεία μου είναι... Χωρίς εσένα, Θεέ μου, όλα είναι σκιές και βάσανά μου.
...Η άπειρη θεία αγάπη εσαρκώθη με ανθρώπινη μορφή, για να σώση τον άνθρωπο, τον ταλαίπωρο και ασεβή. Ο Χριστός μας είναι η θεανθρώπινη μορφή...
...Ω πόσο νιώθω το άπειρο της συγχωρητικότητος του Θεού. Το πόσο ξεκουράζομαι δεν λέγεται. Βλέπω πόσο εύκολα συγχωρείται ο αμαρτωλός, όταν προσπέση με δάκρυα και συντριβή.

Με αίσθησι γνώρισα, ένιωσα πώς ο Θεός εκ του μηδενός εδημιούργησε τα πάντα. Οίδα την μεγαλωσύνη του και τάχασα. Τι φοβερό πράγμα είναι ο Θεός, και αντίστοιχα θαύμασα την άκρα ταπείνωσι στο πάθος της σταυρώσεώς Του. «Μέγας ει, Κύριε και θαυμαστά τα έργα σου, και ουδείς λόγος εξαρκέσει προς ύμνον των θαυμάσιων Σου». Θαύμα τω θαύματι ακολουθεί εις τα του Θεού θαυμάσια· «Τις Θεός μέγας, ως ο Θεός ημών».
...Η πείρα με δίδαξε για τα καλά, ότι τίποτε δεν κατορθώνεται χωρίς να το θέλη ο Θεός, που όλα υποτάσσονται στο νεύμα Του και μόνο...
...Ο Θεός μου είναι Άγιος, Άγιος, Άγιος, Ισχυρός και Αθάνατος. Μα τι δεν είναι; Γλυκασμός, χαρά, ομορφιά θεϊκή, φως υπέρφωτο και λευκότατο. Μα το φως αυτό είναι η δόξα Του που τον περιβάλλει, η δε φύσις του είναι παντελώς ξένη και άγνωστη. Έτσι θα μείνη στο διηνεκές. Αυτό θα πη Θεός.
...Η ψυχή μας, η καρδιά μας συνέχεια να έχη την ευχή σαν τιμόνι, σαν πυξίδα και ασφαλιστική δύναμι προσοχής... Τόπος Θεού είναι οι ύψιστες θεωρίες που υπερβαίνουν τον νου και υποτάσσουν το λογικό του ανθρώπου.

...Όπως το δελφίνι γλυστρά και χαίρεται την ήρεμη θάλασσα, έτσι και ο νους, η ψυχή εντρυφά στην ησυχία της νύχτας και κάμνει αναβάσεις και συναντήσεις με τον Θεό... Όντως ο άνθρωπος επλάσθη διά να αδολεσχή εν αμεριμνία με τον Θεό.
...Συ δεν κατοικείς μόνο σε χειροποίητους Ναούς, αλλά κυρίως Μονή σου είναι η ψυχοσωματική υπόστασι του διπλού ανθρώπου, με αγία τράπεζα την καρδιά που δέχθηκε την δωρεά του Αγίου Πνεύματος και η οποία σε προσφέρει θυσίες και θυσίες πνευματικές αναιμάκτους, εν πνεύματι ησυχίας και αύρας ειρήνης, θείας και απορρήτου.
...Δειλά - δειλά πάντα κάθομαι για προσευχή, γιατί μούγινε πιστεύω, πως μόνον όταν θελήση ο Θεός θα με επισκεφθή...
...Η ζωή μου πλέον δεν έχει κανένα άλλο νόημα και σκοπό παρά το πώς να γνωρίσω, όσον γίνεται δυνατότερα τον Θεό μου και να προετοιμάζωμαι για τον πνευματικό κόσμο της αθάνατης ζωής. Θέλω, το νιώθω ανάγκη να ησυχάσω κάπου τελείως μόνος, για να μελετώ, να μελετώ τα του Θεού μου. Τίποτε το υλικό δεν με απασχολεί. Σκέπτομαι συνέχεια την αναχώρησί μου προς το υπέρ πέραν.
...Νομίζω πως δεν πέφτω έξω αν την αγρυπνία του κελλιού την ονομάσω αφετηρία θείου Πνεύματος και σταθμό και βάσι πνευματικών εκτοξεύσεων με αντικειμενικό σκοπό την προσεδάφησι στον χώρο του Πνεύματος.

...Η θεία φύσις μένει και θα μένει απρόσιτη, αθέατη, ακατάληπτη... Μόνον μεθεκτή η δόξα της υπερφώτου φύσεως...
...Τι είναι ο άνθρωπος; Είναι ένα πλάσμα Σου ελεημένο και συγχωρημένο από την άπειρη ευσπλαγχνία Σου. Είναι ένα μηδενικό, ένα τίποτε, αλλά πλησίον Σου γίνεται ένας μικρός κατά χάρι Θεός... Εγώ σος ικέτης και δούλος ανάξιος.
Έχουμε ένα Θεό με φιλόστοργα θεϊκά σπλάχνα, που μας υπομένει και συνεχίζει να μας αγαπά και να μας φροντίζει, και εμείς οι άνθρωποι τον αρνούμεθα, τον υβρίζουμε, και δεν ξέρουμε τι λέμε και τι κάνουμε. Τυπικά τον πιστεύουμε και ομολογούμε, ενώ με την απρόσεκτη ζωή μας γινόμαστε απαίσιοι και ελεεινοί οι δυστυχείς, από τα μυαλά μας, τις επιλογές μας, τον εγωισμό μας, την κοσμικοφροσύνη μας.
Με την ειλικρινή μας όμως μετάνοια μπορούμε να πάρουμε και πάλι τις ευλογίες του Θεού, να καθαρίσουμε το βεβαρυμένο ποινικό μας, αρκεί να τηρούμε τους όρους της πίστεως, τις εντολές του Θεού, και τότε το πυρ της χάριτος θα μας θερμάνη, δροσίζη, χαροποιή και θεοποιή κατά χάρι και μέθεξι.

Ο σκορπισμός του νου είναι κακιά αρρώστια και πνευματική φυματίωσις.
...Έχυσα δάκρυα για τον θάνατο μου, νιώθοντας βαθειά την αμαρτωλότητά μου. Πολύ μα πολύ παρεκάλεσα τον Θεό και Πατέρα μου να κάμη θαύμα στην ώρα του θανάτου μου και να με πάρη όσον γίνεται ευσπλαγχνικά, για να μη νιώσω την φρίκη και τον φόβο των φοβερών δαιμόνων. Και τούτο διότι είμαι δειλός από το απαρρησίαστο της ψυχής μου... Τα γλυκά δάκρυα είναι η μόνη ανακούφισις της καρδιάς από την πίεσι της ερωτικής θεϊκής αγάπης...
...Πατέρα μου φύλαξε με, φρούρησε με μέσα στην αληθινή αυτογνωσία της πηλίνης φύσεώς μου. Είμαι ένα άπειρο μηδενικό. Είμαι ένα ασήμαντο πλασματάκι Σου, είμαι ένα τίποτε. Μόνο όταν είμαι κοντά Σου, αποκτώ ουσιαστική υπόστασι και δόξα...
Ευλαβικά σε προσκυνώ, δέσποζε επί πάντων

Γέροντος Εφραίμ Φιλοθεΐτου
ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΕΣ ΔΙΔΑΧΕΣ
ΜΕ ΠΑΤΡΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ "ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ"
από το impantokratoros