"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από την γκρίνια. Σταμάτα να ζεις γκρινιάζοντας, ζητώντας αγάπη και σημασία από τους άλλους ενώ δεν θέλουν να σου δώσουν για τους χ , ψ λόγους.

Το παράπονο και η γκρίνια είναι καρπός υπερηφάνειας. Άφησε τον άλλον στην ελευθερία και την ησυχία του. Δεν σε πήρε ο άλλος στις γιορτές ; Απομακρύνθηκε; Δεν πειράζει, προχώρα παρακάτω. Ως άνθρωποι θα φάμε την πίκρα μας αλλά δεν πρέπει να μείνουμε εκεί. Μην μπαίνεις σε λογισμούς πώς , γιατί , διότι κλπ. Κοίταξε πρώτα τη δική σου συμπεριφορά μήπως χρειαστεί να διορθώσεις κάτι, και αν δεν υπάρχει κάτι από τη δική σου την πλευρά, προχώρα παρακάτω. Μην πιέζεις κανέναν, είτε είσαι σε σχέση ή γάμο, με τα παιδιά σου ή τα εγγόνια σου. Σταμάτα να προβάλεις τα δικά σου θέλω και επιθυμίες επάνω στους άλλους. Σταμάτησε να λες τη φράση «Αυτό είναι το σωστό, εγώ το ξέρω. Αυτό που σου λέω εγώ θα κάνεις». Άφησε τον άλλον να είναι ο εαυτός του. Άφησέ τον στη δική του ομορφιά και αρμονία της ελευθερίας του. Μην τον ενοχλείς. Παράδειγμα και προσευχή αρκούν. Τα υπόλοιπα άφησέ τα στον Θεό.

Ιδιαίτερα στον γάμο, πολλοί θέλουν να αλλάξουν τον άλλον. Όχι αδερφέ μου. Επέλεξες τον άλλον για αυτό που είναι και όχι για αυτό που θες εσύ να γίνει. Δεν αγόρασες κάποιον δούλο σαν δικτάτορας αλλά επέλεξες έναν άνθρωπο ελεύθερο να «περπατήσετε» μαζί προς τον ουρανό. Όταν κάνεις μια επίσκεψη σε ένα σπίτι και ο άλλος σου ανοίγει την πόρτα, μπαίνεις μέσα με σεβασμό και δεν κάνεις στον άνθρωπο αυτό παρατηρήσεις για να αλλάξει τη διακόσμηση. Δέχεσαι αυτό που βλέπεις και μένεις στην ουσία, ότι ο άλλος εκτός από το σπίτι, σου άνοιξε και την καρδιά του.
Μην θελήσεις ποτέ να αλλάξεις κανέναν. Μην θελήσεις ποτέ ο άλλος να γίνει σαν κι εσένα, ακόμα και για το παιδί σου να εύχεσαι να γίνει κάτι καλύτερο από σένα κι από τα όρια του εαυτού του. Σταμάτα να ανοίγεις Πηδάλια και Πατέρες της Εκκλησίας για να κρίνεις τις ζωές των άλλων. Μια τέτοια συμπεριφορά σε κάνει δυστυχισμένο. Νιώθεις ότι θέλεις να βοηθήσεις λιγάκι; Ποτέ μην βάζεις στις προτάσεις σου τελεία, βάζε ερωτηματικό με πολύ διάκριση και αγάπη κι αυτό πάντα την κατάλληλη στιγμή.

Άφησε τους ανθρώπους στην «τρέλα» τους και στο όνειρό τους. Κοίταξε τον εαυτό σου να γίνεις εσύ Άγιος και φάρος για τους άλλους. Χωρίς να τους το πεις και να τους το δείξεις αλλά να το δουν από μόνοι τους. Αυτό θα είναι μια «πετυχημένη» πνευματική μεταμόρφωση.
Προσπάθησε να φτιάξεις την καθημερινότητά σου και τη ζωή σου ώστε να είσαι χαρούμενος. Πίστεψέ με, είναι εφικτό, αρκεί να θέλεις. Ένα ρητό λέει ότι : «Η αγάπη βρίσκει τον δρόμο ενώ η αδιαφορία βρίσκει πάντα μια δικαιολογία». Μην είσαι όλο δικαιολογίες : «Δεν γίνεται εκείνο, το άλλο, όχι, δεν κλπ». Ό,τι δεν λύνεται, κόβεται λέει άλλη μια ρήση. Άλλαξε τη ροή της καθημερινότητας και της ζωής σου. Να ασχολείσαι με τον εαυτό σου και με τους άλλους μόνο για να βοηθάς και όχι για να κατακρίνεις. Να έχεις πάντα μέσα σου αίσθηση ζωής αιωνίου ακόμα και όταν πήζεις στη δουλειά ή με την κίνηση στο δρόμο.

Έδυσε ο ήλιος; Τελείωσε η μέρα; Σκέψου . . Με όσους επικοινώνησα σήμερα ήμουν γεμάτος χαρά; Έδωσα χαρά ή μήπως έβγαλα τοξικότητα και δηλητήριο; Αν πεθάνω αυτό το βράδυ θα είμαι υπερήφανος γι’ αυτή την τελευταία μέρα της ζωής μου; Είσαι χαρούμενος με την «εικόνα» της ζωής σου που βλέπεις στον καθρέφτη; Όχι; Άλλαξέ την τώρα! Μπορείς!
Συνήθως όταν ένας ζωγράφος τελειώνει ένα έργο στο τέλος βάζει την υπογραφή του και περνάει ένα βερνίκι. Κάνε αδερφέ τα υπόλοιπα και άσε την υπογραφή και το βερνίκι στον Θεό!
Καλές δημιουργίες . . .

π.Σπυρίδων Σκουτής – euxh . gr
Άφησε τις δικαιολογίες και ξεκίνα τις αλλαγές. - ΕΥΧΗ.gr

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: Το σώμα πρέπει να τρέφεται για να συνεχίσει να υπάρχει, η ψυχή πρέπει να τραφεί για να ζήσει.

Κάθε πνεύμα φανερώνεται μέσα από αυτό πού παράγει καί κάθε πλάσμα εξωτερικεύει τόν εαυτό του μέσα από τή δράση του.
Τό πνεύμα είναι στήν ψυχή, η ψυχή στό σώμα καί τό σώμα μέσα στόν κόσμο.
Τό πνεύμα είναι πού κινεί τήν ψυχή, η ψυχή είναι αυτή πού κινεί τό σώμα καί τό σώμα είναι πού κινεί τά άλλα σώματα. Ανάλογα μέ τό πνεύμα είναι καί οι κινήσεις τής ψυχής. Ανάλογα μέ τήν ψυχή είναι καί οι κινήσεις τού σώματος. Αγαθό πνεύμα παρακινεί τήν ψυχή στό αγαθό καί τό σώμα εκπληρώνει τή βούληση τής ψυχής.
Καθένας ο οποίος δένει τό ζωντανό του πνεύμα μέ σώμα απονεκρωμένο από τά πάθη, είναι τό ίδιο βάρβαρος μέ εκείνον πού δένει ζωντανό άνθρωπο μέ ένα πτώμα καί αφήνει νά σαπίσουν καί τά δυό μαζί.
Δέν είναι πάντοτε εύκολο νά νικήσει κανείς μέσα του τό πνεύμα τής ματαιοδοξίας καί τής κενοδοξίας. Τό κατάφεραν μονάχα οι μεγάλοι πνευματικοί, πρώτιστα μέ τήν πολλή θεία Χάρη, μέ τή συνεχή εγρήγορση στήν ψυχή τους καί μέ τίς εξαιρετικά λεπτές διακρίσεις.

Δέν είναι η στολή τού αξιωματικού πού θά σάς κάνει θαρραλέους ούτε τό ράσο τού ιερέα ελεήμονες ούτε καί η δικαστική τήβεννος θά σάς κάνει δικαίους ούτε καί η υπουργική πολυθρόνα ισχυρούς, εάν η ψυχή σας δέν είναι πλήρης από θάρρος καί έλεος καί δικαιοσύνη καί δύναμη.
Οι πνευματικές αξίες στήν αρχαιότητα καί οι πνευματικές αξίες τού καιρού μας είναι ίδιες, μέ τήν προϋπόθεση νά είναι ίδια καί η ομολογία πίστεως. Η ουράνια γνώση στήν οποία έφταναν οι παλαιοί ασκητές, δέν διαφέρει από τήν ουράνια γνώση πού αποκτούν οι νεώτεροι.
Επειδή, καθώς ο Χριστός είναι χθές καί σήμερον ο αυτός, όμοια ίδια είναι καί η ανθρώπινη φύση. Καί τό σπουδαιότερο, ίδια είναι καί η καρδιά τού ανθρώπου, ίδια η δίψα καί η πείνα καί τίποτα δέν μπορεί νά τόν κορέσει παρά η δόξα καί η δύναμη καί ο πλούτος τού Θεού.
Στήν ψυχή βρίσκεται τό πνεύμα καί τό πνεύμα είναι πού κινεί τήν ψυχή. Ό,τι είναι τό πνεύμα, τέτοια είναι καί η ψυχή. Άν είναι τό πνεύμα δουλικό, τότε δουλική θά είναι καί η ψυχή. Άν είναι τό πνεύμα θεϊκό, τότε όλη η ψυχή είναι θεϊκή.

Όπως η ψυχή είναι αόρατη, έτσι είναι αόρατο καί τό ένδυμά της. Αλήθεια καί δικαιοσύνη, αγαθοσύνη καί ανεξικακία, πραότητα καί ευσπλαχνία, αγνότητα καί ευσέβεια, θεοφιλία καί ανθρωποφιλία, είναι τά ενδύματα τής ψυχής.
Άλλη είναι η φύση τής ψυχής καί άλλη η φύση τού σώματος. Τό σώμα είναι πού πρώτο φθείρεται καί εξασθενεί καί ύστερα πεθαίνει μέ τήν αποχώρηση τής ψυχής. Μέ τήν ψυχή, όμως, είναι διαφορετικά. Η διαφθορά τής ψυχής συνίσταται πρώτιστα στό ότι εκείνη εγκαταλείπει τήν αληθή κρίση καί αρχίζουν μέσα της νά βλαστάνουν οι σπόροι τών ακανθών καί τών κακών.
Όπως οι σκώληκες κάνουν τήν εμφάνισή τους στό πεθαμένο σώμα, έτσι καί στήν ψυχή πού στερείται τή χάρη, καρπίζουν οι σκώληκες τών λογισμών: φθόνος, πονηριά, ψεύδος, μίσος, συκοφαντία, οργή, μέριμνα, εκδίκηση, έπαρση, περιφρόνηση, υπερηφάνεια, ασέβεια καί τά υπόλοιπα.
Είναι ζώσα η ψυχή τού ανθρώπου, ζώσα καί πάντοτε διψασμένη γιά ζωή καί τίποτα δέν μπορεί νά τήν ξεδιψάσει εκτός από τή ζωή, τήν αληθινή καί άμεση ζωή. Αληθινή καί άμεση ζωή είναι μονάχα η ζωή εν Θεώ, εν τώ ζώντι Θεώ.
Η σωματική τροφή προορίζεται γιά τό σώμα, η πνευματική τροφή γιά τήν ψυχή. Τό σώμα πρέπει νά τρέφεται γιά νά συνεχίσει νά υπάρχει, η ψυχή πρέπει νά τραφεί γιά νά ζήσει. Στό σώμα δίνουμε τροφή τής γής επειδή τό σώμα είναι από τήν γή. Στήν ψυχή δίνουμε τροφή ουράνια επειδή η ψυχή είναι από τόν ουρανό.

Άν μέ ρωτούσε σήμερα ένας νεαρός άνθρωπος, πώς νά σώσει τήν ψυχή του, θά τού απαντούσα: «Πάρε πάνω σου τή φροντίδα κάποιου άλλου». Κάθε ανθρώπινη ψυχή, πού δέν γνωρίζει τή μέριμνα γιά τόν άλλο παρά αποκλειστικά τή μέριμνα γιά τόν εαυτό της, ή έχει χαθεί ή βρίσκεται ήδη στό χείλος τής απωλείας.
Τά πάντα γιά τήν ψυχή, τήν ψυχή γιά τίποτα στόν κόσμο.

Πηγή: Βήμα Ορθοδοξίας

Αν θέλουμε να λυτρωθούμε από τον πονηρό
και να μην μπούμε σε πειρασμό,
ας πιστέψουμε στο Θεό κι ας συγχωρέσουμε όσους μας έφταιξαν.

Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής

«Για να καρποφορήσει η προσευχή μέσα στην καρδιά, χρειάζεται καιρός πολύς και αγώνας και βία. Και γενικά, κάθε αγαθό κατορθώνεται με μεγάλο κόπο και πολύν καιρό»

Άγιος Κάλλιστος και Άγιος Ιγνάτιος (οι Ξανθόπουλοι). Μέθοδος και κανόνας ακριβής για όσους διαλέγουν την ησυχαστική ζωή.
Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών
Τόμος E΄ Κεφάλαιο 52

Γιατί Αυτός είναι σπλαχνικός και ελεήμων

Μόνο τον Κύριο και Δημιουργό του σύμπαντος, θα δοξάσεις ως Θεό, σ’ Αυτόν θα προσκολληθείς με αγάπη και σ’ Αυτόν θα μετανοείς μέρα-νύχτα για τα εκούσια και ακούσια αμαρτήματά σου.
Γιατί Αυτός είναι σπλαχνικός και ελεήμων, μακρόθυμος και πολυέλεος και αγαθοποιός αιώνιος.
Αυτός έχει υποσχεθεί και δίνει την ουράνια και αδιάδοχη βασιλεία, τον ανώδυνο βίο, την αθάνατη ζωή και το ανέσπερο φως, για να τ’ απολαμβάνουν όσοι Τον σέβονται, Τον προσκυνούν, Τον αγαπούν και τηρούν τις εντολές Του.

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

το «κανόνι» του Αγίου Γέροντος Παϊσίου

Το Σάββατο και την Κυριακή ο Πατήρ Παϊσιος πήγαινε να λειτουργηθή άλλοτε στο Κελλί των Δανιηλαίων και άλλοτε στη Μικρά Αγία Άννα ή πιο μακριά στην Κερασιά. Συνήθως έφευγε αμέσως μετά τη Θεία Λειτουργία, χωρίς να κερασθή, και σε όλους τους Πατέρες έκανε εντύπωση η ασκητική μορφή του, καθώς και τα μετρημένα λόγια του.
Όταν βοηθούσε στις πανηγύρεις των Κελλιών αυτών, είχαν την ευκαιρία να τον συναναστραφούν λίγο περισσότερο και έβλεπαν και τον αθόρυβο τρόπο, με τον οποίο διακονούσε. «βλέποντας τον Πατέρα Παϊσιο να διακονή, έλεγε αργότερα ο π. Δανιήλ, καταλάβαινες ότι ο πνευματικός άνθρωπος ότι και να κάνει το κάνει με προθυμία. Ήταν άνθρωπος γεννημένος να ζή για τον πλησίον»
Επίσης αν και ταλαιπωρημένος από την εγχείρηση, πήγαινε συχνά στην Καψάλα, απόσταση αρκετών ωρών, για να επισκεφθή τον παπα-Τύχωνα και να εξομολογηθή.
Για πνευματική ωφέλεια επισκεπτόταν και τον γερο-Γαβριήλ τον Καρουλιώτη, ο οποίος έμενε τότε κατάκοιτος στην σπηλιά ενός απόκρημνου βράχου.
Επικοινωνία είχε και με έναν άλλον αγωνιστή ασκητή, τον Ρουμάνο τον γερο-Δανιήλ, ο οποίος έμενε χαμηλά στην Κερασιά. Μια μέρα ο γερο-Δανιήλ τον ρώτησε:
-Εσύ Πάτερ Παϊσιε, τι τυπικό έχεις;
-Για πες εσύ το τυπικό το δικό σου και μετά να θυμηθώ κι εγώ το δικό, είπε ο Πάτερ Παϊσιος.
-Εγώ, απάντησε εκείνος, μόλις σηκωθώ τη νύχτα, αρχίζω πρώτα το κανόνι. Και εννοούσε τον κανόνα.
-Πολύ καλά το λες, Γέροντα, είπε ο Όσιος. Κανόνι είναι !!!

Από το βιβλίο «Ο Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης»
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΒΑΣΙΛΙΚΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Θ.Π.

Άγιος Σιλουανός Αθωνίτης: Xωρίς το Άγιο Πνεύμα κανείς δεν μπορεί να γνωρίσει το Θεό και πόσο πολύ μας αγαπάει.

«Zούμε στη γη και δεν βλέπουμε το Θεό, δεν μπορούμε να Tον δούμε.
Αλλά σαν έρθει το Άγιο Πνεύμα στην ψυχή, τότε θα δούμε το Θεό, όπως Tον είδε ο άγιος Στέφανος (Πραξ. 7:55-56).
Η ψυχή και ο νούς αναγνωρίζουν αμέσως με το Άγιο Πνεύμα ότι Aυτός είναι ο Κύριος. Έτσι ο άγιος Συμεών ο Θεοδόχος, με το Άγιο Πνεύμα, αναγνώρισε στο μικρό βρέφος τον Κύριο (Λουκ. 2:25-32).
Έτσι και ο άγιος Ιωάννης ο Bαπτιστής, με το Άγιο Πνεύμα επίσης, αναγνώρισε τον Κύριο και Tον υπέδειξε στους ανθρώπους. Και στον ουρανό και στη γη ο Θεός γνωρίζεται μόνο με το Άγιο Πνεύμα, όχι με την επιστήμη.
Και τα παιδιά που δεν σπούδασαν καθόλου, γνωρίζουν τον Κύριο με το Άγιο Πνεύμα. Xωρίς το Άγιο Πνεύμα κανείς δεν μπορεί να γνωρίσει το Θεό και πόσο πολύ μας αγαπάει»

Πηγή: Βήμα Ορθοδοξίας

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΣ ΚΑΙ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ!

«Κύριε Ιησού, Εσύ που εδημιούργησες τους Αγγέλους, και είσαι ο Κύριος όλων των Αΰλων όντων, που Σε δοξολογούν ασίγητα, Σε δοξολογώ και εγώ, διότι καλλώπισες όλα τα κτίσματα Σου, και Σε ευχαριστώ, διότι με το λογικό που μου έδωσες, τα βλέπω και τα χαίρομαι.
Κύριε Ιησού, Εσύ που με ένα Νεύμα Σου, έφτιαξες τον Ουρανό, εξομολογούμαι ότι με το βάρος των αμαρτιών μου, δεν μπορώ να σηκώσω το βλέμμα μου, να τον ιδώ.
Κύριε Ιησού, Εσύ που εδημιούργησες τον ήλιο και τη σελήνη, φώτισε την ψυχή μου.
Κύριε Ιησού, Εσύ που διακόσμησες τον ουρανό με αστέρια, κόσμησέ με, με τα Χαρίσματά Σου.
Κύριε Ιησού, Εσύ που γέμισες τη γη με πολύχρωμα και ευωδιαστά λουλούδια, κάνε να βλαστήσουν στην ψυχή μου τα άνθη των Αρετών Σου.
Κύριε Ιησού, Εσύ που εδημιούργησες δένδρα γεμάτα ποικίλους και ωραίους καρπούς, πλούτισέ με, με τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος»!!

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης (1749-1809)
Προσευχή προς τον Κύριον ημών Ιησού Χριστό.
Πηγή: users.uoa.gr

Η γιατρειά της καρδιάς.

Μη θυμώσεις μαζί μου, που σου λέω την αλήθεια. Ποτέ δε ζήτησες με όλη σου την ψυχή την ταπείνωση.
Όταν ο Θεός θελήσει να φέρει τον άνθρωπο σε μεγάλη στενοχώρια, ώστε να μετανοήσει και να εκζητήσει το έλεός του, παραχωρεί να εμπέσει στη μικροψυχία.
Και αυτή γεννά την ισχυρή δύναμη της αμέλειας, η οποία τον κάνει και γεύεται τον ψυχικό πνιγμό, που είναι μια γεύση της κόλασης. Απ΄αυτό, χτυπά τον άνθρωπο, μετά, το πνεύμα της φρενοβλαβείας, από το οποίο πηγάζουν ατέλειωτοι πειρασμοί, όπως η σύγχυση, ο θυμός, η βλασφημία, η γκρίνια και η μεμψιμοιρία, οι χαλασμένοι λογισμοί, η μετάβαση από τόπο σε τόπο, γιατί πουθενά δε βρίσκει ανάπαυση, και τα όμοια.
Αν με ρωτήσεις ποια είναι η αιτία για όλα αυτά, σου απαντώ: Η αμέλειά σου, γιατί δε φρόντισες να βρεις τη γιατρειά τους. Η γιατρειά όλων αυτών είναι μία, και μ’ αυτή ο άνθρωπος βρίσκει αμέσως στην ψυχή του την παρηγοριά που ποθεί. Και ποια λοιπόν είναι η αυτή γιατρειά;
Είναι η ταπεινοφροσύνη της καρδιάς. Χωρίς αυτήν είναι αδύνατο να χαλάσεις το φράχτη των πειρασμών, απεναντίας μάλιστα βρίσκεις ότι οι πειρασμοί είναι ισχυρότεροι και σε εξουθενώνουν.
Μη θυμώσεις μαζί μου, που σου λέω την αλήθεια. Ποτέ δε ζήτησες με όλη σου την ψυχή την ταπείνωση. Αν θέλεις, έλα στον τόπο της και θα δεις πως θα σε λυτρώσει από την κακία των πειρασμών σου, διότι κατά το μέτρο της ταπεινοφροσύνης, σου δίνει ο Θεός και τη δύναμη να υπομένεις τις συμφορές σου.

Και κατά το μέτρο της υπομονής σου, το βάρος των θλίψεών σου γίνεται ελαφρό και, έτσι, παρηγοριέσαι. Και όσο παρηγοριέσαι, τόσο η αγάπη σου προς το Θεό αυξάνει. Και όσο αγαπάς το Θεό, τόσο μεγαλώνει η χαρά που σου χαρίζει το άγιο Πνεύμα.
Ο εύσπλαχνος Πατέρας μας, θέλοντας να βγάλει σε καλό τους πειρασμούς των πραγματικών του παιδιών, δεν τους παίρνει, παρά τους δίνει τη δύναμη να τους υπομείνουν. Όλα αυτά τα αγαθά (την παρηγοριά, την αγάπη, τη χαρά) τη δέχονται οι αγωνιστές ως καρπό της υπομονής, για να φτάσουν οι ψυχές τους στην τελειότητα.
Εύχομαι ο Χριστός και Θεός μας να μας αξιώσει με τη χάρη του να υπομένουμε την πίκρα των πειρασμών για την αγάπη του και με ευχαριστίες της καρδιάς μας. Αμήν.

Από το βιβλίο: «ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ από την ασκητική εμπειρία του Αγίου ΙΣΑΑΚ του Σύρου»

Να παίρνουμε την θλίψη όλη και να την βάζουμε στα πόδια του Χριστού.
Γιατί Εκείνος στον Σταυρό, σταυρώθηκε και για τις αμαρτίες μας,
και για την θλίψη μας, και για τα προβλήματά μας, και για
την μαυρίλα της ψυχής μας, για να την κάνει άσπρη.

Γερόντισσα Γαβριηλία Παπαγιάννη