PATIENT έγραψε:YiaVi έγραψε:
Ο πραγματικά Ορθόδοξος δεν μπορεί να είναι ούτε ζηλωτής ούτε οικουμενιστής. Και δεν μπορεί να συγχέει τον ρωμαιοκαθολικισμό με τον ρωμαιοκαθολικό και τον προτεσταντισμό με τον προτεστάντη. Αυτό πρέπει να είναι πάντοτε ξεκάθαρο, αν θέλουμε να είμαστε Χριστιανοί.
Tον Οικουμενισμό με τον Οικουμενιστή μπορεί να τον συγχέει;;
...και ποιός είναι ο ορισμός που δίνεις στον όρο ζηλωτής;
Ευχαριστώ εκ των προτέρων
1. Ό,τι ισχύει για τις αιρέσεις, ισχύει και για τον οικουμενισμό: Η πλάνη από τον πλανεμένο διαχωρίζονται. Επιπλέον, στην περίπτωση ενός ρωμαιοκαθολικού που έχει γεννηθεί και έχει μεγαλώσει μέσα στον καθολικισμό, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Δεν ευθύνεται ο ίδιος για την πλάνη της ομολογίας στην οποία, κατά παραχώρηση Θεού, ανήκει από την κούνια του. Πώς λοιπόν ένας ορθόδοξος ιερέας θα του αρνηθεί πνευματική συμβουλή; Μία τέτοια άρνηση δεν θα ήταν ούτε καν στην παράδοση της Εκκλησίας μας. Ο ορθόδοξος οικουμενιστής κληρικός όμως έχει προσωπική ευθύνη: Επέλεξε ο ίδιος να είναι οικουμενιστής και εκκοσμικευμένος. Δεν ξέρω να υπάρχει καμία χριστιανική ομολογία που να λέγεται "Χριστιανική Ορθόδοξη Οικουμενιστική Εκκλησία" και οι οικουμενιστές να γεννιούνται μέσα σε αυτήν!

Βέβαια, όταν μιλάμε για "οικουμενισμό", σίγουρα υπάρχουν πολλές διαβαθμίσεις. Ο "ζηλωτής" του οικουμενισμού αρνείται ότι μόνο η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει την πληρότητα της Χάριτος (προσοχή! δεν έγραψα "Χάρη"΄, έγραψα "πληρότητα της Χάριτος") και πιστεύει ότι υπάρχουν περισσότερες από μία Εκκλησίες ή ότι η Εκκλησία αποτελείται από δύο ή περισσότερα διεστώτα μέρη, τα οποία εξίσου μετέχουν της Χάριτος του Θεού (όπως την εννοεί αυτός τη Χάρη, βέβαια...).
2. Αδελφέ, δεν θα γράψω τί είναι ζηλωτής, θα γράψω πώς εννοώ προσωπικά τον όρο "ζηλωτής", γιατί μπορεί να πέφτω και έξω. Πιστεύω πως ζηλωτής είναι αυτός που απολυτοποιεί μερικούς τύπους και τους θεωρεί θεμελιώδεις για την ύπαρξη της Χάριτος του Θεού στην Εκκλησία, π.χ. το ημερολόγιο, ή που υποκαθιστά συχνά τον Θεό στην κρίση Του, βάζοντας όσους δεν συμφωνούν με αυτόν εκ προοιμίου στην Κόλαση.
Κατά παράδοξο τρόπο, οικουμενιστές και ζηλωτές βιάζονται να βάλουν όσους δεν συμφωνούν με αυτούς εκ των προτέρων στην Κόλαση (την οποία οι οικουμενιστές δεν πολυπιστεύουν, αλλά θα ήθελαν πολύ να υπάρχει για τους φανατίκλες που τους πολεμούν

, ενώ οι ζηλωτές την παραπιστεύουν και πιστεύουν πως γνωρίζουν ακριβώς την τωρινή και μελλοντική της σύνθεση:lol: ): Οι οικουμενιστές, λοιπόν, βάζουν στην Κόλαση όσους αντιτίθενται στον οικουμενισμό, επειδή, κατ' αυτούς, δεν έχουν αγάπη, άρα αρνούνται το "μήνυμα που έφερε ο Χριστός", ενώ οι ζηλωτές βάζουν στην Κόλαση όσους δεν συμφωνούν με τον ζηλωτισμό τους επειδή, κατ' αυτούς, προδίδουν την Παράδοση της Εκκλησίας, άρα τον ίδιο τον Χριστό. Επίσης, και οι μεν και οι δε τοποθετούν εκ προοιμίου τους εαυτούς τους στον Παράδεισο, τον οποίο επίσης εννοούν διαφορετικά. Ο Χριστός των οικουμενιστών είναι ο...χύμα Χριστός, που δέχεται τους πάντες όπως είναι, που είναι παρόν σε όλες τις θρησκείες και δεν θέλει να χολοσκάμε για τίποτα, ενώ ο Χριστός των ζηλωτών είναι ο κέρβερος, που φροντίζει πάντα, μέσω εκπροσώπων του στη γη (δηλ. των ζηλωτών), να στέλνει ανθρώπους στην Κόλαση, γιατί...ας πρόσεχαν!