Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Ο θεοφόρος πνευματικός παπα- Σάββας ουδέποτε κατηγόρησε άνθρωπο. Όταν τον ρωτούσαν «Τι άνθρωπος είναι εκείνος Πνευματικέ;» απαντούσε. Άγιος άνθρωπος είναι αυτός ο άνθρωπος.

[toula]

Κάποτε ο άγιος Σιλουανός συνάντησε ένα ασκητή ο οποίος είχε το χάρισμα της κατανύξεως και έχυνε πολλά δάκρυα κάθε μέρα όταν σκέπτονταν τα πάθη και τον Σταυρό του Κυρίου. Είναι καλό να προσεύχομαι για τους νεκρούς; Ρώτησε ο άγιος. Εκείνος αναστέναξε και είπε. Εάν θα ήταν δυνατό να έβγαζα όλους από τον Άδη τότε θα αναπαυόμουν και θα χαιρόταν η ψυχή μου. Τότε έκανε μια χειρονομία σαν να μάζευε στάχυα και δάκρυσε.

[toula]

Στην καλύβα «Αγία Τριάς» της Σκήτης της αγίας Άννης ζούσαν πριν πολλά χρόνια πέντε κατά σάρκα αδελφοί. Από φθόνο του διαβόλου περιέπεσαν σε τέτοια φιλονικία μεταξύ τους ώστε ορισμένοι τους αποκαλούσαν ταραχοποιούς. Κάθε βράδυ όμως αυτοί έβαζαν μετάνοια μεταξύ τους και συγχωρούσε ο ένας τον άλλον. Παρήλθαν πολλά χρόνια σε αυτή την κατάσταση. Κάποτε δεν ακούγονταν τίποτα από την ταραχοποιών εκείνη καλύβα. Ούτε φωνή, ούτε ακρόαση. Ο Δίκαιος της Σκήτης πληροφορήθηκε στον ύπνο του την εκδημία των αδελφών και έτρεξε μαζί με άλλους πατέρες στην καλύβα τους να δουν. Οι πέντε εκείνοι αδελφοί ήσαν κεκοιμημένοι. Την στιγμή που έβαζαν μετάνοια μετά το Απόδειπνο και ζητούσε ο ένας στον άλλον συγγνώμη τους πήρε ο Θεός της συγγνώμης και των οικτιρμών. Σημείων δικαιώσεως και σωτήριας. Σημείων διορθώσεως και ανεξικακίας. Σημείων προσοχής σε αυτούς που καταλαλούν λάθρα κατά του πλησίον.

[toula]

Ο σεβαστός λόγιος μοναχός γέρων Θεόκλητος Διονυσιάτης μου διηγήθηκε ότι πήγε κάποτε να συναντήσει τον θαυμάσιο στην ψυχή και την βιβλική όψη Pώσσο ερημίτη παπα Τύχωνα. Πλησίασε το ασκητήριο του άκουσε θεσπέσιες ψαλμωδίες. Νόμιζε ότι γινόταν Θεία Λειτουργία και για αυτό περίμενε έξω από την καλύβα μέχρι να τελείωση. Τέλος, αφού μπήκε βρήκε μόνο τον παπα Τύχωνα στην εκκλησία, ο οποίος εκείνη την στιγμή μεταλάμβανε τον Άγιον Άρτον. Διατηρούσε Άγιον Άρτον όλο το χρόνο και μεταλάμβανε συχνά μόνος του. Ο πατέρας Θεόκλητος έμεινε κατάπληκτος και απορούσε τι να ήταν οι ψαλμωδίες που άκουσε προηγουμένως. Λίγο πριν την μακάρια κοίμηση του ερημίτου τον υπηρετούσε ο μαθητής και υποτακτικός του, σεβάσμιος γέρων Παίσιος. Εσύ είσαι ο άγιος Σεραφείμ; Ρώτησε κατάκοιτος και ετοιμοθάνατος παπα Τύχων. Τι λέτε γέροντα, δεν σας καταλαβαίνω. Να - είπε τότε – προ ολίγου ήταν εδώ ο άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ μαζί με την Παναγία και μιλούσαμε. Τι σου είπε η Παναγία; Ρώτησε ο πατέρας Παίσιος. Μου είπε ότι θα με πάρει μετά την γιορτή μου. Πράγματι στις 10 Σεπτεμβρίου μετά την γιορτή της γεννήσεως της Θεοτόκου 8 Σεπτεμβρίου, κοιμήθη ο παπα – Τύχων με ειρήνη κρατώντας στα χέρια του ένα σταυρό. Πριν πεθάνει ο πατέρας Παίσιος του έβαλε στην μύτη να μυρίσει βασιλικό. Μυρίζει ωραία γέροντα; Του είπε. Ναι, παιδί μου αλλά ο παράδεισος μυρίζει πολύ πιο ωραία!......

[toula]

Έλεγε ο Ρώσος ασκητής παπα – Τύχων, που έζησε 60 χρόνια στο Άγιο Όρος, αφού γύρισε 300 μοναστήρια. Ο Θεός το πρωί ευλογεί τον κόσμο όλο με το ένα του χέρι και τον ταπεινό άνθρωπο με τα δυο χέρια. Και προσεύχεται « Κύριε ημών Ιησού Χριστέ χάρισέ μου ταπείνωση» Άλλο παρθενιά, άλλο ταπείνωση συνήθισε να λέει. Πολλοί παρθένοι υπερήφανοι πήγαν στην κόλαση.

[toula]

Είπε γέρων. Μπορεί κάποιος να αγωνίζεται που κα που με φιλότιμο, αλλά να μην έχει μεγάλη πρόοδο, γιατί δεν έχει ταπείνωση. Ενώ άλλοι αγωνίζονται λιγότερο (άσκηση, νηστεία κ.λ.π.) και προοδεύουν πολύ περισσότερο, γιατί έχουν πολλή ταπείνωση και αυτή αναπληρώνει πολλά.

[toula]

Έλεγε ο γέρων Παίσιος. Η γυναίκα όταν είναι έγκυος πρέπει να είναι ήρεμη, να διαβάζει το Ευαγγέλιο, να προσεύχεται, να λέει την ευχή. Έτσι αγιάζεται και το παιδί. Από τώρα αρχίζει η ανατροφή του παιδιού. Να προσέχεις να μην στεναχωρείς την έγκυο για κανένα λόγο.

[toula]

Παιδί μου συμβούλευε ο Ρώσος ασκητής Τύχων, να πλένεις με δάκρυα το ποδιά του Χριστού, και ο Χριστός θα ξεπλύνει τις αμαρτίες σου.

[toula]

Όσοι λένε ότι είναι Χριστιανοί, οφείλουν να το αποδεικνύουν με τα έργα τους και όχι με τα λόγια τους.

Άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος

[toula]

Πώρωση καρδιάς
---------------
Όταν ο άνθρωπος ζει μέσα στην αμαρτία χάνει κάθε αίσθηση της αλήθειας και της πραγματικότητας, γίνεται μαριονέτα των λογισμών του, των επιθυμιών του, του εγωισμού του.
Απομονώνεται από τους άλλους διότι νιώθει ότι οι άλλοι δεν τον αγαπούν, δεν τον θέλουν, δεν τον σκέπτονται, δεν τον προσέχουν. Νιώθει ότι αδικείται, ότι δεν αναγνωρίζεται η αξία του, τα προσόντα του. Όπως όταν η γλώσσα μας χάσει την αίσθηση της γεύσης δεν καταλαβαίνει τη γλυκάδα του μελιού ή την αλμύρα του αλατιού, έτσι και ο άνθρωπος που ζει μακρυά από τον Χριστό (κατ'επιλογή) χάνει κάθε αίσθηση ορθής κρίσης· νομίζει ότι όλοι θέλουν το κακό του, ότι όλοι ζούνε και χαίρονται εις βάρος του.

Και αν ακόμα χύσης το αίμα σου γι'αυτόν, θα δώσει άλλη ερμηνεία στην αγάπη σου. Εάν του πεις καλό λόγο, θα νομίσει ότι επεμβαίνεις στην ζωή του, ότι τα κίνητρά σου είναι πονηρά και δόλια. Εάν του πεις κάθισε εκεί, θα νομίσει ότι τον περιφρονείς. Όπως και να τον πλησιάσεις, αυτός θα σε βλέπει ως εχθρό, ως κάποιον που θέλει το κακό του. Ο παραλογισμός γίνεται λογικός και η λογική απορρίπτεται ως παράλογη.
Ο άνθρωπος που ζει συνειδητά χωρίς Μυστηριακή ζωή, χωρίς Χριστό, ενώ ζει τα δεσμά της αμαρτίας του και το φρικτό φρούριο της αυτοαπομόνωσής του νομίζει ότι υπεύθυνοι για την κατάστασή του είναι οι άλλοι, όλοι εκείνοι που δεν κατάφεραν να δούνε το πόσο καλός, έξυπνος, όμορφος, ενάρετος είναι. Υποφέρει νομίζοντας ότι είναι μάρτυρας ενώ είναι ο θύτης και το θύμα συγχρόνως.
---------------
Είναι όντως μαρτύριο να νιώθεις πάντα αδικημένος, όχι γιατί είσαι αλλά γιατί η αμαρτία σου και ο εγωισμός σου πώρωσανε την καρδιά σου ώστε να μην μπορείς να δεις την αλήθεια της ζωή σου, τα συντρίμμια της αμαρτίας σου, τις λάθος επιλογές σου· και έτσι η λύση για το αδιέξοδο που ζεις είναι να κατηγορήσεις τους άλλους, να εφευρίσκεις λογισμούς για να δικαιολογείς τον εαυτό σου και να κατηγορείς τους άλλους. Έτοιμος πάντα να αρπαχτείς, να πολεμήσεις για το "δίκαιο σου", να υπερασπισθείς την "αυθεντία" σου.
---------------
Είναι εύκολο να κατηγορούμε τους άλλους για την αποτυχία μας, για την απομόνωσή μας, για την δυστυχία μας. Είναι εύκολο διότι είναι βολικό. Μας βολεύει να βλέπουμε παντού εχθρούς παρά να παραδεχτούμε τα λάθη μας, να ταπεινωθούμε και να μετανοήσουμε.
---------------
Λέγει ο γέροντας Αιμιλιανός: "Όσο ελευθερώνομαι από την αμαρτία μου, όσο αναγνωρίζω το σκοτάδι μου και την ανεπάρκειά μου, όσο ταπεινώνομαι, τόσο ενώνομαι με τους άλλους. Όσο γίνομαι του Χριστού, τόσο νιώθω την αγάπη των άλλων, τόσο πιο πολύ καταλαβαίνω τις θυσίες των άλλων για μένα, τόσο πιο πολύ γίνομαι ευγνώμων προς τους άλλους".

π. Παύλος Παπαδόπουλος