"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Ζωή σε αδιάλειπτη ένωση με την Εκκλησία. Πόσο απαραίτητο είναι ν’ ανήκει ο άνθρωπος στη Μία, Αγία, Ορθόδοξη Εκκλησία.

Πρέπει οπωσδήποτε ν’ ανήκουμε στην αληθινή Εκκλησία, Κεφαλή της οποίας είναι ο παντοδύναμος Κύριος, ο άρχοντας της ζωής και του θανάτου, ο Ιησούς Χριστός. Η Εκκλησία είναι η βασιλεία Του, που μάχεται με τις αρχές, με τις εξουσίες και τους κοσμοκράτορες του σκότους του αιώνος τούτου, με τα πνεύματα της πονηρίας «εν τοις επουρανίοις». Συνθέτουν κι αυτά ένα οργανωμένο βασίλειο και πολεμούν τον άνθρωπο μ’ έναν ιδιαίτερα έμπειρο, πανούργο, καλογυμνασμένο και πανίσχυρο στρατό, αφού πρώτα μελετήσουν όλα τα πάθη και τις ροπές του. Στον πόλεμο αυτόν κανένας άνθρωπος δεν μπορεί ν’ αγωνιστεί από μόνος του. Οι μεγάλες, μη ορθόδοξες κοινότητες, δεν μπορούν να κάνουν τίποτα χωρίς την Κεφαλή- το Χριστό. Δεν μπορούν να νικήσουν αυτούς τους παμπόνηρους και άγρυπνους εχθρούς που είναι πανεπιστήμονες στον πόλεμο αυτόν.

Οι ορθόδοξοι χριστιανοί διαθέτουν την απαραίτητη και πανίσχυρη βοήθεια από τον ουρανό, από το Θεό. Έχουν ως συμμάχους τους αγίους στρατιώτες του Χριστού που κατατρόπωσαν τους εχθρούς της σωτηρίας με τη δύναμη της χάρης Του, έχουν τους ποιμένες και διδασκάλους, αλλά και τη δύναμη της προσευχής και της θείας κοινωνίας. Η Εκκλησία του Χριστού είναι ακριβώς ένας άριστος βοηθός στον αγώνα κατά των ορατών και αοράτων εχθρών. Είναι η αληθινή Εκκλησία, στην οποία ανήκουμε με τη χάρη του Χριστού. Οι καθολικοί επινόησαν καινούρια κεφαλή και υποβίβασαν την αληθινή Κεφαλή της Εκκλησίας , το Χριστό. Οι λουθηρανοί από την άλλη απομακρύνθηκαν κι έμειναν ακέφαλοι. Το ίδιο κι οι αγγλικανοί. Δεν υπάρχει Εκκλησία σ’ αυτούς. Ο δεσμός με την κεφαλή έσπασε. Δεν έχουν βοήθεια άνωθεν. Έτσι , ο Βελίαρ τους πολεμά μ’ όλες του τις δυνάμεις και την πανουργία του και τους κρατάει σφιχτά στην πλάνη και την απώλεια. Πλήθη μεγάλα οδηγούνται στη διαφθορά και τον όλεθρο.

Από το βιβλίο: «ΕΚΚΛΗΣΙΑ
η ΚΙΒΩΤΟΣ της ΣΩΤΗΡΙΑΣ
και η μακαριότητα των αγίων»
Αγίου Ιωάννου Κροστάνδης
Μετάφραση-Επιμέλεια
ΠΕΤΡΟΥ ΜΠΟΤΣΗ
Αθήνα 2012

Αν δεν μετανοήσουν, ούτε η Κόλαση θα τους δεχθεί* του Γέροντος Γαβριήλ

Ο Θεός είναι πολύ λυπημένος με τους Έλληνες, διότι Τον αρνηθήκαμε. Καταργήσαμε τον Νόμο Του και θεσπίσαμε δικούς μας νόμους.
Κάποτε ο Μέγας Αλέξανδρος σε μια μάχη έπιασε έναν στρατιώτη, που κρυβόταν. Τρέχει και του λέει:
- Πώς σε λένε;
- Αλέξανδρο με λένε.
Του λέει:
- Αλέξανδρο σε λένε; Ή θ’ αλλάξεις διαγωγή ή θ’ αλλάξεις όνομα! Με βλέπεις εμένα στις μάχες να κρύβομαι;
Κι η Ελληνική Βουλή ή πρέπει ν’ αλλάξει διαγωγή ή πρέπει ν’ αλλάξει όνομα. Μ’ αυτά που έκανε, δεν της αρμόζει να λέγεται Βουλή. Εκείνο το όνομα που της αρμόζει να λέγεται, είναι δεόντως και πρεπόντως άβουλη και ασύνετη και απερίσκεπτη. Γιατί κατήργησε τον Νόμο του Θεού και ψήφισε δικούς της νόμους.
Ο Θεός λέει στον Δεκάλογο: «ου φονεύσεις». Οι Έλληνες Βουλευτές λένε: «Κάτω ο νόμος του Θεού· σκοτώστε». Νομιμοποίησαν τις εκτρώσεις. Δεν είναι αλήθεια αυτό; Μήπως τους συκοφαντούμε;
Ο Θεός λέει: «ου μοιχεύσεις». Αυτοί λένε: «Κάτω ο νόμος του Θεού». Νομιμοποίησαν τις μοιχείες, τις πορνείες, την ομοφυλοφιλία, την καύση των νεκρών, τον πολιτικό γάμο, βγάζουν τα Θρησκευτικά απ’ τα σχολεία, πετούν τον Σταυρό απ’ τη σημαία, τις εικόνες απ’ τις δημόσιες υπηρεσίες, θέλουν ν’ αναβιώσουν τον δωδεκαθεϊσμό και τόσα άλλα.
Ενδιαφέρονται οι Έλληνες Βουλευτές για την Ελλάδα μας; Θέλουν την πρόοδό της; Υποστηρίζουν τα Χριστιανικά μας ιδεώδη; Είναι Εθνοπατέρες και Εθνοσωτήρες; Ή είναι εθνοολετήρες και εθνοκαταστροφείς; Μ’ αυτό που κάνουν και θεσπίζουν, αποδεικνύουν ότι δεν πιστεύουν στον Θεό, σε αόρατο κόσμο, στην αθανασία της ψυχής, στην κόλαση, στον Παράδεισο, στη Μέλλουσα Κρίση κι ανταπόδοση. Όλ’ αυτά τα θεωρούν πλάνες επικίνδυνες και όπιον του λαού.
Αν δεν μετανοήσουν, ούτε η κόλαση θα τους δεχθεί. Ο Θεός θα κάνει ειδική κόλαση για να τους βάλει. Και με τα πολιτικά τους αξιώματα θα κοσμούν τα βαθύτερα και φριχτώτερα μέρη της κολάσεως!

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος έλεγε: Ο πολιτικάντης σκέφτεται τις επόμενες εκλογές. Ο πολιτικός σκέφτεται τις επόμενες γενεές.
Οι πολιτικοί μας σήμερα σκέπτονται τις επόμενες γενιές;
Ο Καποδίστριας, ο Κουμουνδούρος, ο Τρικούπης, ο Πλαστήρας, ζούσαν για την Ελλάδα και δεν ζούσαν απ’ την Ελλάδα.
Σήμερα οι βουλευτές μας ζουν για την Ελλάδα;
Πολλοί αντίχριστοι διαμέσου των αιώνων πολέμησαν τον Αρχηγό της Πίστεώς μας λυσσωδώς. Κανένας όμως απ’ αυτούς τους αντιχρίστους δεν τόλμησε να προσβάλει την ηθική υπόσταση του Κυρίου μας. Οι αντίχριστοι του αιώνος μας προσβάλουν την ηθική υπόσταση του Αρχηγού της Πίστεώς μας και παρουσιάζουν, συγγνώμην που το λέω, τον Κύριό μας ως ανήθικο, αμαρτωλό, πόρνο, ομοφυλόφιλο, ως διεστραμμένο κι ανισόρροπο, ως τεμπέλη κι αχαΐρευτο. Λένε ότι ξεστράτισε την Αγία Μαρία την Μαγδαληνή μικρό κοριτσάκι κι έκανε έρωτα μαζί της και ότι ήθελε να κάνει μαζί της ένα παιδί, που το ονόμασε Παράκλητο. Αίσχος! Και ντροπή! Βαπτισμένοι Χριστιανοί Ορθόδοξοι, να λένε και να πιστεύουν αυτά για τον Κύριό μας! Ξεπερνούν στη διαστροφή κι αυτόν τον ίδιο τον Σατανά!
_____________________
* Τμήμα απομαγνητοφωνημένης συνεντεύξεως με τον Γέροντα Γαβριήλ από το Ιερόν Κελλίον του Οσίου Χριστοδούλου, Καρυές Αγίου Όρους. Η συνέντευξη στο σύνολό της κυκλοφορήθηκε από τις εκδ. «Ορθόδοξος Κυψέλη» τον Ιανουάριο του 2013.
Περιοδικό ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ,
Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2013, τεύχος 88

«Η υπερβολική λύπη, κρύβει
μέσα της υπερηφάνεια.
Γι᾿ αυτό, είναι βλαβερή και επικίνδυνη.
Πολλές φορές, μάλιστα, παροξύνεται
από το διάβολο, γιά να ανακόψει
την πορεία του αγωνιστή.»!!

Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

Ο Άγιος Νεκτάριος λέγει γιά τoν χαρακτήρα και την επαγγελία του Χριστιανισμού:

«Ο Χριστιανισμός, δεν είναι σύστημα φιλοσοφικό, ούτε εδρεύει μόνο στο γνωστικό του ανθρώπου, αλλά μάλλον στο βουλητικό και συναισθηματικό. Διότι ο Χριστιανισμός, δεν έχει σαν αρχή την μόρφωση απλώς του πνεύματος, αλλά την διάπλαση της καρδιάς!
Γι’ αυτό και δεν απαιτεί από τους “οπαδούς” του την γνώση μόνον των θεωριών του, αλλά και την εφαρμογή τους. Απαιτεί και την συνεργασία του βουλητικού, ώστε να δεχθούν τις αρχές και τις θεωρίες του ως Θεϊκές και Σωτήριες και να τις εφαρμόσουν στην ζωή τους. Ζητεί όμως και την συνδρομή του συναισθηματικού, ώστε να αναλάβουν αυτό το έργο με πόθο και αγάπη, και να αφιερωθούν με όλη τους την ψυχή και την καρδιά, στο έργο του Χριστιανισμού!
Ο Χριστιανισμός, επειδή είναι η Αποκάλυψη του Θεού στον κόσμο, ζητεί οι “οπαδοί” του να είναι άγιοι και τέλειοι, και όλοι μαζί να αποτελούν ένα Σώμα, την Εκκλησία, που έχει Κεφαλή Της τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, τον Ίδιο τον Θεό που μας αποκαλύφθηκε!»!!

Άγιος Νεκτάριος: Αυτός που ελπίζει στον Κύριο δεν αστοχεί!

Πόσο ωραία, πόσο ευχάριστη, πόσο χαριτωμένη είναι η εικόνα εκείνου που ελπίζει στον Θεό που σώζει, στον Θεό των οικτιρμών, τον Θεό του ελέους, τον αγαθό και φιλάν­θρωπο Θεό.
Αληθινά μακάριος είναι ο άνθρωπος που ελπίζει στον Θεό!
Ο Θεός είναι πάντα βοηθός του και δεν φοβάται ό,τι κακό κι αν του προξενήσει άνθρωπος.
Ελπίζει στον Κύριο και πράττει τα αγαθά!
Κάθε του ελπίδα την έχει εναποθέσει σ’ Αυτόν, και σ’ Αυτόν εξομολογείται με όλη του την καρδιά.
Είναι το καύχημά του, είναι ο Θεός του και Τον επικαλείται μέρα και νύχτα.
Το στόμα του ωραίο, αναπέμπει αίνους στον Θεό, τα χείλη του, πιο γλυκά από μέλι και κερί σαν ανοίγουν για να ψάλλουν στον Θεό· η δε γλώσ­σα του γεμάτη χάρη, κινείται προς δοξολογία Θεού.
Η καρδιά του είναι έτοιμη να Τον επικαλεσθεί, η διάνοια του έτοιμη να ανυψωθεί προς Αυτόν, η ψυχή του είναι προ­σηλωμένη στον Θεό και «η δεξιά του Κυρίου αντελάβετο αυτού». «Εν τω Κυρίω επαινεθήσεται η ψυχή αυτού».
Ζητά και λαμβάνει από τον Θεό αυτό που ζητά η καρδιά του.
Ζητά και βρίσκει όσα ποθεί.
Κρούει και του ανοίγονται οι θύρες του ελέους.
Αυτός που ελπίζει στον Κύριο επαναπαύεται σε ήσυχα νερά.
Ο δε Κύριος του δίνει πλούσια τα ελέη του.
Η δεξιά του Κυρίου κατευθύνει την πορεία του και δάκτυλος Κυρί­ου τον καθοδηγεί στους δρόμους του.
Αυτός που ελπίζει στον Κύριο δεν αστοχεί.
Η ελπίδα του δεν πεθαίνει ποτέ.
Ο Θεός είναι η προσδοκία του, η ακρότατη επιθυμία της καρδιάς του.
Προς Αυτόν στε­νάζει η καρδιά του όλη την ημέρα: «Κύριε μην αργήσεις, σήκω, κάνε γρήγορα, έλα και απομάκρυνε από την ψυχή μου κάθε ανάγκη, εξάγαγε εκ φυλακής την ψυχή μου! Θα σε δοξολογήσω με όλη μου την καρδιά Κύριε. Σε Σένα θα απευθύνεται κάθε λόγος που θα βγαίνει απ’ το στόμα μου».
Αυτός που ελπίζει στον Κύριο, ευλογεί τον Ύψιστο, τον λυτρωτή του και αγιάζει «το όνομα το άγιον αυτού».
Ελπί­ζει και από τα βάθη της καρδιάς του κραυγάζει προς τον Θεό: «Κύριε πότε ήξω και οφθήσομαι τω προσώπω σου;».
Αυτός που ελπίζει στον Κύριο, θα επικαλεσθεί τον Ύψιστο για να εισέλθει στο αγιαστήριό Του, για να δει και να χαρεί τα θαυμάσια Του· και ο Κύριος θα ακούσει τη φωνή της δέησής του.
Αυτός που ελπίζει στον Κύριο, απολαμβάνει άκρα ειρή­νη· γαλήνη επικρατεί στην καρδιά του και στην ψυχή του βασιλεύει πλήρης αταραξία.
Όταν έχει βοηθό του τον Θεό, από τι να φοβηθεί; Από τι να δειλιάσει;
Αν ξεσηκωθεί ενα­ντίον του πόλεμος, δεν πτοείται, γιατί ελπίζει στον Κύριο.
Αν τον καταδιώξουν πονηροί δεν φοβάται, γιατί ξέρει ότι όλα είναι υπό τον έλεγχο του Κυρίου.
Δεν ελπίζει στο τόξο του ούτε στη φαρέτρα του· ούτε εξαρτά τη σωτηρία του από τη ρομφαία, αλλά από τον Κύριο και Θεό του, που μπορεί να τον γλιτώσει από τα χέρια αυτών που τον πολεμούν, από την παγίδα του αμαρτωλού και από την καταιγίδα.
Είναι πεπεισμένος για τη δύναμη του Κυρίου και «επί τον βραχί­ονα τον υψηλόν αυτού και ο Κύριος σώσει αυτόν».

Πηγή: simeiakairwn.wordpress.com

Μάταια κοπιάζουν.
Με τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος ο καθένας μας
κερδίζει τη σωτηρία της ψυχής του.
Χρειάζεται όμως να συνεισφέρει και τους δικούς του κόπους.
Όπως λέει και ο ψαλμωδός: «Αν ο Κύριος δεν οικοδομήσει το σπίτι
ή δεν φυλάξει την πόλη, μάταια αγρυπνούν οι φύλακες
και μάταια κοπιάζουν οι οικοδόμοι».

Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος

ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ: Σε ένα χωριό της Ρουμανίας δεν υπήρχε ιερέας, και οι κάτοικοι πήγαιναν συχνά στον Πατριάρχη με το αίτημα, την πλήρωση της κενής θέσης.

Όμως ο Πατριάρχης δεν είχε την δυνατότητα να ικανοποιήσει το αίτημα των ανθρώπων. Πήγαιναν και ξαναπήγαιναν οι κάτοικοι, αλλά τίποτε, ο Πατριάρχης τους έλεγε τα ίδια λόγια:

– Δεν έχω ιερέα να σας στείλω στο χωριό.

Εν τω μεταξύ άλλοι πέθαιναν αδιάβαστοι, άλλοι είχαν γυναίκες και παιδιά χωρίς γάμο, τα παιδιά και οι μεγάλοι ήταν αβάπτιστοι. Μία μέρα σταμάτησε έξω από τον Ναό ένα αυτοκίνητο και κατέβηκε ένας ιερέας όλο το χωριό ανάστατο ήρθε παπάς φώναζαν. Πήγαν εκεί οι κάτοικοι, τον καλωσόρισαν και του είπαν:

– Πως ήρθες στο χωριό αφού ο πατριάρχης μας είχε πεί ότι δεν έχει παπά να μας στείλει;

Τότε ο ιερέας τους είπε:
– Αυτό δεν θέλατε; δεν θέλατε ιερέα; Να, ήρθα.

Όλο το χωριό χάρηκε στην παρουσία του νέου ιερέα. Ο Ιερέας άρχισε αμέσως δουλειά πήγε σε όλους τους τάφους και διάβαζε την εξόδιο ακολουθία, βάπτισε και πάντρεψε όλους στο χωριό λειτουργούσε τους κοινωνούσε. Μια μέρα καλεί τους χωρικούς και τους λέγει:

– Θα φύγω τελείωσε η αποστολή μου.

Τότε το χωριό αναστατώθηκε…

– Τώρα που ήρθε θα φύγει;
Όμως ο ιερέας δεν άκουγε τους κατοίκους και ενέμενε στην απόφασή του. Αφού οι χωρικοί κατάλαβαν ότι δεν γινόταν τίποτε τον ευχαρίστησαν για την προσφορά του και τον κατευόδωσαν.
Μετά από μέρες πήγαν στον Πατριάρχη να τον ευχαριστήσουν που τους έστειλε παπά και να του πούν όταν μπορέσει να τους ξαναστείλει κάποιον ιερέα, αλλά ο πατριάρχης δεν ήξερε τίποτε:
– ‘Εγώ δεν έστειλα κανέναν παπά γιατί δεν έχω, όμως περιμένετε μήπως ο πρωτοσύγκελλος σας έστειλε κάποιον για να σας εξυπηρετήσει.
Πήρε τηλέφωνο τον πρωτοσύγκελλο αλλά ούτε αυτός είχε στείλει κανέναν. Ο Πατριάρχης τους είπε:
– Τι έκανε αυτός ο ιερέας στην ενορία;
Οι χωρικοί είπαν:
– Μας πάντρεψε, μας βάπτισε, μας έκανε τις κηδείες των γονέων, μας έκανε ότι κάνει ένας παπάς.
– Καλά, είπε ο πατριάρχης, δεν σας έδινε χαρτιά, δεν έγραφε τα μυστήρια;
– Βεβαίως είπαν οι χωρικοί μας έδινε χαρτιά και τα καταχώρισε στα βιβλία του Ναού.
– Δεν είδατε τι έγραφε; και πως υπέγραφε με τι όνομα;
– Όλα τα στοιχεία δέσποτα τα έγραφε στα ρουμανικά, πολλά γράμματα δεν ξέρουμε, γιατί την υπογραφή την έβαζε σε άλλη γλώσσα που δεν έχουμε ξαναδεί.
Ο Πατριάρχης παρακάλεσε να πάνε να φέρουν τα βιβλία για να δεί ποιος ήταν αυτός ο κληρικός. Όταν του πήγαν τα βιβλία ο πατριάρχης έμεινε έκθαμβος, δεν πίστευε στα μάτια του, όντως όλα τα στοιχεία ήταν γραμμένα στα ρουμανικά ενώ το όνομά του ήταν γραμμένο στα Ελληνικά με το όνομα της υπογραφής:

¨Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως

https://www.youtube.com/watch?v=JCuldJ22WT

Λόγια Θεϊκά | ΙΑΕΙΡΟΣ ΚΑΙ Η ΑΙΜΟΡΡΟΥΣΑ | ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

Μην προσπαθείς να κατανοήσεις για να πιστέψεις ...
Πίστεψε για να κατανοήσεις ...

Άγιος Αυγουστίνος

Το μήνυμα του Αγίου Νεκταρίου σε εμάς σήμερα...!!!

"Σήμερον Υπομονής έχουμε χρείαν"!
Εάν δεν συνθλίψουμε την ελιά, δεν θα πάρουμε το λάδι.
Εάν δεν συντρίψουμε το όστρακο, δεν θα μπορέσουμε να πάρουμε το μαργαριτάρι.
Εάν δεν καρφώσουμε το μαστιχοδεντρο, δεν θα βγάλουμε τη μαστίχα...!!!
Ο Άγιος Νεκτάριος έζησε από πολύ μικρός τον πόνο, την αδικία, τη συκοφαντία, τους πόνους τις ασθένειας στο τέλος...!!!
Όμως, ΟΛΑ τα υπερνίκησε με την αρετή της Υπομονής και της Συγχωρητικότητας...!!!