"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Και τι είναι η ζωή;
Ένας συνεχής αγώνας είναι. Μια προσπάθεια.
Μια προσπάθεια να εμπιστευτείς. Να αφεθείς.
Μια προσπάθεια, να καταφέρεις να ξεστομίσεις εκείνο το ‘’γενηθήτω το θέλημά σου’’, χωρίς να πεις ‘’αλλά’’, στο τέλος.
Χωρίς να Του βάλεις τους δικούς όρους και τις δικές σου προϋποθέσεις. Χωρίς να Του ζητήσεις κάτι άλλο. Χωρίς να δώσεις εξηγήσεις.
‘’Εύκολο είναι;’’, θα μου πεις;
Όχι. Δεν είναι εύκολο.
Ζηλεύω όμως πολύ αυτούς που από καιρό σε καιρό το κουτσοκαταφέρνουν.
Αυτό είναι η ζωή. Μια συνεχής προσπάθεια.
Μια προσπάθεια, να καταφέρεις να ξεστομίσεις εκείνο το ‘’γενηθήτω το θέλημά σου’’, χωρίς να πεις ‘’αλλά’’, στο τέλος.

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος, Ψυχολόγος M.Sc.

“Πολλοί Άγιοι θα παρακαλούσαν να ζούσαν στην εποχή μας, για να αγωνισθούν”

ΑΓΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ

Μην την καλοπιάνεις.
Μην μεριμνάς υπερβολικά για τη σάρκα σου.
Μην την καλοπιάνεις και την ενισχύεις ενάντια στο πνεύμα.
Διαφορετικά όταν θελήσεις να εργαστείς πνευματικά, όπως
για παράδειγμα να προσευχηθείς, θα διαπιστώσεις πως η σάρκα
έχει κατακυριεύσει το πνεύμα και το έχει δέσει χειροπόδαρα.
Δεν το αφήνει να κινηθεί ελεύθερα, να ανακτήσει τις δυνάμεις του.

Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης

Τώρα μια μπόρα θα είναι, μια μικρή κατοχή του αντίχριστου.
«Θα φάει μετά μια σφαλιάρα από τον Χριστό, θα συγκλονισθούν όλα τα έθνη και θα έρθει η γαλήνη στον κόσμο για πολλά χρόνια. Αυτήν την φορά θα δώσει ο Χριστός μια ευκαιρία, για να σωθεί το πλάσμα Του, θα αφήσει το πλάσμα του ο Χριστός; Θα παρουσιασθεί στο αδιέξοδο των ανθρώπων, για να τους σώσει από τα χέρια του Αντίχριστου. Θα επιστρέψουν στο Χριστό και θα έρθει μια πνευματική γαλήνη σε όλην την οικουμένη για πολλά χρόνια.»

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β’
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ Του ΙΕΡΟΥ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΥ ¨ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ¨ ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

«Εκείνος που παραμέλησε την καρδιά του, στερήθηκε όλα τα αγαθά και έπεσε σε πλήθος κακών… Έδιωξε την ειρήνη και απόκτησε άγχος, ταραχή και τρόμο.»

Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

«Αι προσευχαί προς τον Ιησού,
είναι εργασία κοινή των Αγγέλων
και των ανθρώπων!
Με τας προσευχάς προς τον Κύριον,
οι άνθρωποι πλησιάζουν
σύντομα την ζωή
των Αγγέλων!»!!

Όσιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκυ

Με απαλό τρόπο να βάλουμε στο νου μας τον Χριστό λέγοντας την ευχή .

«Η νοερά προσευχή γίνεται μόνο από εκείνον που έχει αποσπάσει την χάρι του Θεού. Δεν πρέπει να γίνεται με τη σκέψη, «να τη μάθω, να την καταφέρω, να τη φθάσω», γιατί μπορεί να οδηγηθούμε στον εγωισμό και στην υπερηφάνεια.
Χρειάζεται πείρα, λαχτάρα, αλλά και σύνεση, προσοχή και φρόνηση, για να είναι η προσευχή καθαρή και θεάρεστη. Ένας λογισμός, «είμαι προχωρημένος», τα χαλάει όλα. Τι να υπερηφανευθούμε; Δεν έχομε τίποτα δικό μας. Αυτά τα θέματα είναι λεπτά.
Να προσεύχεσθε χωρίς να σχηματίζετε στο νου σας εικόνες. Να μη φαντάζεσθε τον Χριστό. Οι Πατέρες ετόνιζαν το ανεικόνιστον στην προσευχή. Με την εικόνα υπάρχει το ευόλισθον, διότι ενδέχεται στην εικόνα να παρεμβληθεί άλλη εικόνα. Ενδέχεται και ο πονηρός να κάνει παρεμβολές και να χάσομε την χάρι.

Η ευχή να γίνεται μέσα μας με το νου και όχι με τα χείλη, για να μη δημιουργείται διάσπαση και ο νους να πηγαίνει από δω κι από κει. Με έναν απαλό τρόπο εμείς να βάλομε στο νου μας τον Χριστό, λέγοντας απαλά απαλά: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Να μη σκέπτεσθε τίποτα, παρά μόνο τα λόγια «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Τίποτ’ άλλο. Τίποτα.
Ήρεμα, με τα μάτια ανοικτά, για να μην κινδυνεύετε από φαντασίες και πλάνες, με προσοχή και αφοσίωση να στρέφεσθε στον Χριστό. Να λέτε την ευχή με τρόπο απαλό και όχι συνέχεια, αλλά όταν υπάρχει διάθεση και ατμόσφαιρα κατανύξεως, η οποία είναι δώρο της θείας χάριτος. Χωρίς την χάρι αυτοϋπνωτίζεσαι και μπορεί να πέσεις σε φώτα και πλάνη και παράκρουση.

Να μη γίνεται η ευχή αγγάρια. Η πίεση μπορεί να φέρει μία αντίδραση μέσα μας, να κάνει κακό. Έχουν αρρωστήσει πολλοί με την ευχή, γιατί την έκαναν με πίεση. Κάτι γίνεται, βέβαια, κι όταν το κάνεις αγγάρια, αλλά δεν είναι υγιές. Ούτε να χρησιμοποιείτε τεχνητούς τρόπους. Δεν χρειάζεται ούτε μικρό σκαμνάκι, ούτε σκύψιμο της κεφαλής, ούτε κλείσιμο των ματιών. Λένε πολλοί: «Κάτσε σ’ ένα μικρό σκαμνάκι, σκύψε και στύψου και συγκεντρώσου».
Αλλά πού… Δοκιμάστε να δείτε. Δεν είναι ανάγκη να συγκεντρωθείτε ιδιαίτερα, για να πείτε την ευχή. Δεν χρειάζεται καμία προσπάθεια, όταν έχει θείο έρωτα. Όπου βρίσκεσθε, σε σκαμνί, σε καρέκλα, σε αυτοκίνητο, παντού, στο δρόμο, στο σχολείο, στο γραφείο, στη δουλειά μπορείτε να λέτε την ευχή, το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με», απαλά, χωρίς πίεση, χωρίς σφίξιμο.
Να μη δένεσθε με τον τόπο. Το παν είναι ο έρωτας στον Χριστό. Άμα η ψυχή σας επαναλαμβάνει με λατρεία, με πόθο τις πέντε λέξεις, «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με», δεν χορταίνει. Είναι λέξεις αχόρταστες! Σ’ όλη σας τη ζωή να τις λέτε. Κρύβουν τόσους χυμούς!»

Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Ἡ θεία χάρη δέν ἀφαιρεῖ τήν ἐλευθερία, ἀλλά συνεργεῖ μόνο στήν ἐκπλήρωση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ. Ὁ Ἀδάμ βρισκόταν στήν κατάσταση τῆς χάριτος, ἀλλά δέν τοῦ ἀφαιρέθηκε τό αὐτεξούσιο. Oἱ ἄγγελοι παραμένουν ἐπίσης στό Ἅγιο Πνεῦμα, ἀλλά δέν τούς ἔχει ἀφαιρεθεῖ ἡ ἐλεύθερη βούληση.

Άγιος Σιλουανός

Γιατί, Θεέ μου, τόσο λίγο σε σκεπτόμαστε και τόσο λίγο συγκινούμεθα από σένα;
Θυμάμαι, όταν είχα πάει κάποτε στο Άγιον Όρος, μέσα σε έναν πυκνά δενδροφυτευμένο τόπο, βλέπω από μακριά κάποιον ασκητή, ο οποίος προχωρούσε ψάλλοντας. Ενώ έψαλλε, από ώρα σε ώρα έκανε μία βαθειά μετάνοια, προσκυνούσε, σηκωνόταν και πάλι προχωρούσε. Μου έκανε εντύπωση. Ποιον άραγε προσκυνούσε; Τρέχω μέσα από τα δένδρα, τον φθάνω, τον σταματώ.
- Γέροντα, ποιόν προσκυνάς στον δρόμο;
- Μα, παιδί μου, δεν τον βλέπεις;
- Ποιόν;
- Τον Χριστόν. Τουλάχιστον, αν δεν τον βλεπης, δεν τον νοιώθεις ότι είναι μπροστά σου; μου απήντησε εκείνος.

Αγαπητοί μου, οι άνθρωποι έλεγαν παλαιότερα το όνομα του Χριστού ή το άκουγαν και βούρκωναν τα ματιά τους, άρπαζαν φωτιές τα στήθη τους, έπεφταν στα γόνατά τους. Εμείς γιατί; Γιατί, Θεέ μου, τόσο λίγο σε σκεπτόμαστε και τόσο λίγο συγκινούμεθα από σένα; Γιατί τόσο σπάνια σε ποθούμε; Όπου ο θησαυρός μας εκεί και η καρδιά μας, λέγει η Αγία Γραφή. Σαν να λέμε: Θέλεις να μάθης πόσο κοστίζει, πόσο αξίζει η ζωή σου για τον Χριστόν, για τον ουρανό; Όσο τον διψάς, όσο σε αυτόν έχεις την καρδιά σου, τόσο κοστίζει
Ένας άλλος ασκητής τα τελευταία χρόνια, πόσες φορές, όταν ελειτούργει, εχρειάζετο ώρας ολοκλήρους, διότι τον επεσκέπτοντο οι άγιοι και μαζί του συλειτουργούσαν και καθυστερούσε και έβγαζε έξω τα καλογέρια, δια να είναι μόνος του και να μη εκπλήσσωνται. Και όταν τελείωνε η έκστασις, άνοιγε την πόρτα και έλεγε «Να συνεχίσωμε την λειτουργίαν».

Ένας άλλος μοναχός, προσευχόμενος μίαν νύκτα μέσα εις την ακολουθίαν, ο νους του ξέφυγε και επέταξεν επάνω εις την θάλασσαν, επήγεν εις τα βουνά και εις τα λαγκάδια, αγνάντεψε τα δένδρα, τα λουλούδια, τα ψάρια της θαλάσσης, τα βουνά, τα νησιά, επεσκόπευσε την γην και τον ουρανόν, και είδε και ήκουσεν ότι όλα δοξολογούν τον Θεόν. Από την ημέραν εκείνην δεν ημπορούσε να σταθή καθόλου και από τους οξυδρόμους οφθαλμούς του δεν εσταμάτησαν τα δάκρυα. Είδε και έλεγεν ότι η άψυχος κτίσις εκχέει τα δάκρυά της με την δοξολογίαν «και εγώ, που έχω ψυχήν, είμαι μέσα εις την αμαρτίαν».

Αιμιλιανος Σιμωνοπετρίτης

Ὁ Θεός δέν ἒδωσε δύο Εὐαγγέλια, ἕνα γιά τούς ἐγγάμους καί ἂλλο γιά τούς Μοναχούς. Τό Εὐαγγέλιο εἶναι τό ἴδιο γιά ὅ λ ο υ ς.
Ὁ Ἃγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης σέ μιά ἀπό τίς Κατηχήσεις του γράφει ὅτι οἱ μόνες διαφορές στόν τρόπο ζωῆς τοῦ ἐγγάμου πιστοῦ ἀπό ἐκεῖνον τοῦ μοναχοῦ εἶναι ἡ συζυγική σχέση καί ἡ κρεωφαγία.
Ὅλα τά ἂλλα, ὃπως ἡ ἀγάπη πρός τόν Θεό καί τόν πλησίον, ἡ πίστη καί ἐλπίδα στόν Θεό, ἡ ὑπομονή στίς θλίψεις, ἡ ταπεινοφροσύνη, ἡ ἐλεημοσύνη, ἡ προσευχή, ἡ ἀνεξικακία, ἡ μετάνοια, ἡ νηστεία, ἡ ἐγκράτεια κ.λ.π., εἶναι ἐντολές τοῦ Θεοῦ γιά ὅλους ἀνεξαιρέτως, μοναχούς καί λαϊκούς, πού ἐπιθυμοῦν τή σωτηρία τους.

Γέροντας Γερμανός Σταυροβουνιώτης -σελ, 252 . Έκδοση Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου