"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Νηστεία των Χριστουγέννων...

Να πεινάσουμε από τον κόσμο ώστε να χορτάσουμε Θεό.
Σαράντα μέρες αγωνίας και αναμονής,
όπως ο πατέρας περιμένει με αγωνία στο μαιευτήριο για να ακούσει το κλάμα από τον ερχομό του παιδιού του.
Σαράντα μέρες υπομονής και αναμονής
για τον ερχομό του Αγαπημένου.
Σαράντα μέρες χημειοθεραπείας για να χτυπήσουμε τον καρκίνο της φιλαυτίας και της υπερηφάνειας.
Αυτός που είναι το Α και το Ω έρχεται από ψηλά στα χαμηλά για να μας ανεβάσει.
Χριστούγεννα...
Η ημέρα που οι θρησκείες καταργούνται
και ο Θεός αποκαλύπτεται…
Νηστεία….
Δεν είναι κάτι που το κάνεις με βία αλλά από αγάπη.
Νηστεύουν και ασκούνται οι αισθήσεις
όχι γιατί τα αγαθά του Θεού είναι κακά
αλλά διότι η ύπαρξή μας αυτή την περίοδο είναι παραδομένη στον Νυμφίο της Εκκλησίας.
Χριστουγεννιάτικες μέρες που σου βάζει ο πνευματικός το πετραχήλι στην εξομολόγηση και γίνεσαι φάτνη
ώστε να γεννηθεί το Θείο βρέφος σε κάθε ανθρώπινη καρδιά.
Μέρες που ανεβάζουμε πνευματικά "γκάζια" στον αγώνα της αγάπης.
Καλό αγώνα αδέρφια, καλή μετάνοια
και εν Χριστώ μεταμόρφωσης και αλλαγής.

π. Σπυρίδων Σκουτής - euxh .gr

"Όσο θα σιωπάς, τόσο θα φωνάζει
μέσα σου ο Θεός.."
(Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης)

Έλεγε ο Γέροντας Αιμιλιανός:
Όταν ήμουν μικρός, επειδή εκ χαρακτήρος μου ήμουν ζωηρός, η γιαγιά μου ως δασκάλα συχνά μου θύμιζε:
" Αλέξανδρε, όσο θα σιωπας, τόσο θα φωνάζει μέσα σου ο Θεός".
Έτσι απλά έμαθα από πολύ μικρός να σιωπώ, για να αφουγκράζομαι την φωνή του Θεού. Σχολιάζοντας αυτό, έλεγε ότι
"δεν μας κάνουν τα λόγια κοινωνικούς, αλλά η σιωπή, η οποία μας κάνει κοινωνούς του Θεού''
και όποιος είναι κοινωνός του Θεού,
δεν μπορεί να μην είναι κοινωνικός με τους ανθρώπους".

Ιερομονάχου Μύρωνος Σιμωνοπετρίτου

«Η Διαθήκη που σας αφήνω είναι να γνωρίσετε το Άγιο Πνεύμα.
Να το εργαστείτε και να το χτίσετε μέσα σας, τηρώντας τις εντολές του Ευαγγελίου και έχοντας ειρήνη στη ψυχή σας.
Να έχετε αγάπη, ομόνοια και να φωνάζετε το όνομα του Χριστού και της Παναγίας μας.
Οι άγγελοι να σας συντροφεύουν».

Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας (1928-2019✞)

Με πολύ χαρά μοιράζομαι μαζί σας ότι σε λίγες ημέρες κυκλοφορεί το νέο μου βιβλίο με τίτλο "ΖΗΣΕ..τελικά φοβόμαστε να πεθάνουμε ή μήπως να ζήσουμε;..."
Δεν ζητάω τίποτε άλλο από εσάς παρά μονάχα μια ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ ώστε να φτάσει το βιβλίο σε όσους φίλους και φίλες γίνεται περισσότερο.
Και βεβαίως να το αγαπήσετε όπως τα προηγούμενα βιβλία μου.
Ευχές πολλές!!!!!!!
""Την ζωή δεν την αναλύουμε αλλά τη ΖΟΥΜΕ.
Τη ΧΑΡΑ δεν την βρίσκουμε αλλά τη φτιάχνουμε.
Τελικά δεν είναι το ΣΚΟΤΑΔΙ που μας τρομάζει αλλά το ΦΩΣ που κουβαλάμε μέσα μας.
Καμία ΔΥΣΚΟΛΙΑ δεν πρέπει να μας φοβίζει, αφού ό,τι δυσκόλεψε το «εγώ» μας ελευθέρωσε την ΨΥΧΗ μας.
ΖΗΣΕ τώρα χωρίς να ζητάς όλα να είναι τέλεια. Δε χρειάζεται να είσαι ΤΕΛΕΙΟΣ για να είσαι ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ.
Η ΖΩΗ δεν έχει κάποιο νόημα, η ίδια είναι το ΝΟΗΜΑ.
Γι’ αυτό ΤΟΛΜΗΣΕ να ζήσεις. Μην κρυφτείς από τις ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ. Κοίταξε κατάματα τους φόβους σου. Οι ΦΟΒΟΙ είναι οι κρυμμένες μας ΑΛΗΘΕΙΕΣ. Κάθε ΦΟΒΟΣ κρατάει στο σκοτάδι το δικό μας ΦΩΣ.
ΤΟΛΜΗΣΕ να κοιτάξεις κατάματα τον ΔΕΙΛΟ εαυτό σου εάν θέλεις να συναντήσεις τον ΗΡΩΑ που κουβαλάς μέσα σου. Κι αυτό μόνο ένας τρόπος υπάρχει για να το πραγματοποιήσεις: να ΖΗΣΕΙΣ. Διότι στο τέλος του ταξιδιού δε θα έχει σημασία πόσων χρόνων πέθανες αλλά πόσο ΕΖΗΣΕΣ!"""

π. Χαράλαμπος λίβυος Παπαδόπουλος

τ'Αη-Φιλίππου

"...ο καιρός καθώς γυρίζει, θα μας φέρει κοντά μας τη γιορτή τ'Αη-Φιλίππου, που συμπίπτει με την αρχή της Μικρής Σαρακοστής των Χριστουγέννων. Για τούτο τον Άγιο ο λαός μας λέει πως ήταν ζευγάς και διηγούνται ένα σωρό ιστορίες, οι ξωμάχοι μας, γύρω απ'τη ζωή και την καλοσύνη του.
Λένε, πως έσφαξε το βόιδι του την ημέρα της Αποκριάς και το μοίρασε στους φτωχούς για ν'αποκρέψουν και, πως το ξαναβρήκε στο παχνί του την άλλη μέρα το πρωί να τρώει άχερα. Κι ακόμα πως τον βρήκαν οι Αποκριές στο χωράφι να σπέρνει και τόσα άλλα.
Γι'αυτό, κάθε φορά που έρχεται η μέρα της Αποκριάς για τη Μικρή Σαρακοστή οι ξωμάχοι λένε πως: "Ο φτωχός ο Φίλιππος το χωράφι απόκρευε" ή "ο φτωχός ο Φίλιππος στο χωράφι απόκρευε." (Βασίλης Λαμνάτος, "Οι μήνες στην αγροτική και ποιμενική ζωή του λαού μας.")
Ο Δημήτρης Λουκάτος στα "Φθινοπωρινά" του, καταγράφει μια όμορφη σχετική λαϊκή παράδοση από το Κεφαλόβρυσο Αιτωλίας που είχε πρωτοδημοσιεύσει ο λαογράφος μας Δ. Λουκόπουλος: "Ο άι-Φίλιππας ήταν γεωργός. Σα σήμερα έκανε χωράφι, όλη την ημέρα. Το βράδυ ήρθ'απ'το χωράφι αποσταμένος. Έδεσε τα βόδια του στο παχνί να φαν, κι αυτός έκατσε να ξαποστάσει. Κει που καθόταν, του λέει η γυναίκα του, πως οι χωριανοί δεν έχουνε κρέας να κάνουν αποκριές' ήταν όλοι φτωχοί!

Τη στιγμή σηκώνετ' ο άι-Φίλιππας, πηγαίνει στο παχνί και παίρνει το καλύτερο βόδι του και το σφάζει. Λιάνισε το κρέας του και το μοίρασε στους χωριανούς. Απόκρεψε ο κοσμάκης και συγχώραε τα πεθαμένα του άι-Φίλιππα. Έφαε κι ο άι-Φίλιππας και κοιμήθηκε...
Το πρωί σηκώνεται, πάει στο παχνί, τί να δει! Θεού πρόνοια βρίσκει πάλι τα δυο του βόδια δεμένα. Το ένα ήταν καλύτερο από κείνο πού'σφαξε. Του τό'δωκε ο Θεός ακόμα τρανύτερο!
Άμα πέθανε ο άι-Φίλιππας, άγιασε γιατ'ήταν πολύ αγαθός άνθρωπος. Γι'αυτό τον γιορτάζουμε την ημέρα της αποκριάς..."
Μια παραλλαγή της ιστορίας μας τούτης αναφέρει κι ο Φίλιππος Βρετάκος («Οι δώδεκα μήνες του έτους και αι κυριώτεραι εορταί των»): «Ημέραν τινά επεσκέφθη αγνώριστος ο Χριστός τον άγιον εις το σπίτι του και επειδή ήτο πτωχός και δεν είχε τίποτε άλλο δια να περιποιηθή τον ξένον επισκέπτην, όπως έπρεπεν, έσφαξε το ένα του βόδι και απόκρεψαν μαζί, διότι την επομένην άρχιζεν η νηστεία. Την πρωίαν της επομένης ο Άγιος εύρε ζωντανόν το βόδι του. Το εζωντάνεψεν ο Χριστός.»

Εδώ, πάλι, στο χωριό μας, έχει απομείνει σαν ανάμνηση, η ιστορία για το φτωχό Φίλιππο που ολημερίς ήτανε στο χωράφι και το βράδυ για να γιορτάσει την απόκρια και να ταίσει την οικογένειά του, έσφαξε το βόδι του. Όμως ο Θεός τον λυπήθηκε κι έτσι την άλλη μέρα το πρωί, το βρήκε ζωντανό στο στάβλο. Γι'αυτό λένε ότι το βράδυ της γιορτής του πρέπει να φάμε κρέας κι όχι τη μέρα. Κι ύστερα, απ'την επαύριο, ν'αρχίσει η νηστεία.
Όπως και να'χει, όπως σημειώνει κι ο Βασίλης Λαμνάτος, «το γεγονός είναι ένα, πως ο λαός μας αγαπάει και σέβεται τον άγιο Φίλιππο. Μα πιο πολύ ξεχωρίζει και λατρεύει τον Άγιο αυτό η αγροτιά. Κι ακόμα έχει να λέει το παράδειγμά του παντού. Κι όταν καμιά φορά συζητάνε για κάποιον καλό νοικοκύρη που βοηθάει τους φτωχούς, τους ακούς να λένε: «Αυτός ο άνθρωπος είναι σαν τον Άη-Φίλιππο». Και κόβουν εδώ την κουβέντα τους, γιατί τα υπόλοιπα είναι σε όλους γνωστά. Είναι βαθιά ριζωμένα στη συνείδηση του λαού μας, που εκατοντάδες χρόνια τα φυτεύει στην καρδιά του η όμορφη λαϊκή μας αφηγήτρα.»...

https://youtu.be/VY5D2pTX1jw?t=1

Πριν λάβεις, να ζητάς. Και αφού λάβεις, να ευχαριστείς!
Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

Τους λέω: «Παρακάλεσε το Θεό!». Και μου απαντούν: «Τον παρακάλεσα μια, δυο, τρεις, δέκα, είκοσι φορές, μα δεν έλαβα τίποτα».
Μη σταματήσεις, ώσπου να λάβεις. Σταμάτησε, όταν λάβεις. Ή μάλλον, ούτε και τότε να σταματήσεις την προσευχή. Πριν λάβεις, να ζητάς. Και αφού λάβεις, να ευχαριστείς.
Πολλοί μπαίνουν στην εκκλησία, λένε διάφορες προσευχές και βγαίνουν. Βγαίνουν, χωρίς να γνωρίζουν τι είπαν. Τα χείλη τους κινούνται, αλλά τ’ αυτιά τους δεν ακούνε. Εσύ ο ίδιος δεν ακούς την προσευχή σου, και θέλεις να την ακούσει ο Θεός; «Γονάτισα», λες. Γονάτισες, αλλά, ενώ το σώμα σου ήταν μέσα, ο νους σου πετούσε έξω.
Με το στόμα έλεγες την προσευχή και με τη σκέψη λογάριαζες τόκους, έκανες συμβόλαια, πουλούσες εμπορεύματα, αγόραζες κτήματα, συναντούσες τους φίλους σου. Γιατί ο διάβολος, που είναι πονηρός και γνωρίζει ότι στον καιρό της προσευχής μεγάλα πράγματα κατορθώνουμε, τότε ακριβώς έρχεται και σπέρνει λογισμούς μέσα μας.

Να, πολλές φορές είμαστε ξαπλωμένοι στο κρεβάτι, και τίποτα δεν συλλογιζόμαστε· πάμε στην εκκλησία για να προσευχηθούμε, και τότε χίλιες σκέψεις περνούν από το νου μας. Έτσι χάνουμε τους καρπούς της προσευχής, φεύγοντας από το ναό με άδεια χέρια. Το ίδιο, βέβαια, γίνεται και όταν προσευχόμαστε στο σπί- τι μας ή οπουδήποτε αλλού.
Κάθε φορά, λοιπόν, που, καθώς προσευχόμαστε, συνειδητοποιούμε ότι ο νους μας έχει φύγει από το Θεό κι έχει στραφεί σε βιοτικά πράγματα, ας τον φέρνουμε πίσω, αναγκάζοντάς τον να μένει σταθερά και προσεκτικά προσκολλημένος στα νοήματα της προσευχής.
Ας επαναλαμβάνουμε, μάλιστα, την προσευχή από την αρχή. Κι αν παθαίνουμε πάλι και πάλι το ίδιο, ας την επαναλαμβάνουμε και για τρίτη και για τέταρτη φορά. Ας μη σταματάμε, πριν πούμε ολόκληρη την προσευχή, από την αρχή ως το τέλος, με άγρυπνη διάνοια και αδιατάρακτο λογισμό.
Και όταν ο διάβολος αντιληφθεί ότι δεν καταθέτουμε τα όπλα, θα σταματήσει πια κι αυτός να μας πολεμάει.

Πηγή: simeiakairwn.wordpress.com

Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς: «Όσοι δεν έχουν την Αλήθεια, βρίσκονται εκτός Εκκλησίας»!

«Ποίος όμως κλήρος ποία μερίς, τις γνησιότης προς την του Χριστού Εκκλησίαν τω συνηγόρω του ψεύδους; Εκκλησία "στύλος και εδραίωμα της αληθείας" εστιν... Και γαρ οι της Χριστού Εκκλησίας της αληθείας εισί· και οι μη της αληθείας όντες ουδέ της του Χριστού Εκκλησίας εισί».

(Αγίου Γρηγορίου Παλαμά)

Η θαυματουργός Τιμία Κάρα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου.

Τη μνήμη του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου, Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, τίμησε η Εκκλησία. Η Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου έχει την μεγάλη ευλογία εκτός από τα σπουδαία σεβάσματα και κειμήλια της Ορθοδοξίας να φυλάσσει και την Αγία Κάρα του Ιερού Χρυσοστόμου.
Κάτι το οποίο είναι θαυμαστό και άξιο προσοχής στην κάρα του αγίου Χρυσοστόμου και που μπορεί ο καθένας “ιδίοις όμμασι” να ψηλαφήσει είναι η αφθαρσία του δεξιού ωτίου (αυτιού). Λέμε θαυμαστό γιατί είναι γνωστό ότι το μέρος αυτό του σώματος είναι από τα πρώτα που φθείρονται όταν αυτό υποστεί τον φυσικό θάνατο.
Η αφθαρσία αυτή που παρατηρείται ίσως έχει σχέση κάτι το οποίο αναφέρεται στον κατά πλάτος βίο του αγίου. Αναφέρεται εκεί ότι ο μαθητής του αγίου και μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Κων/πολεως άγιος Πρόκλος είδε οφθαλμοφανώς τον απόστολο Παύλο σκυμμένο στο αυτί του αγίου να τον καθοδηγεί στην ερμηνεία των επιστολών του.

Ένα θαυμαστό γεγονός το οποίο είναι ικανό να φανερώσει το ύψος της αγιότητας του μεγάλου πατρός είναι και το εξής: κάπου αναφέρεται, ότι κάποιος ο οποίος πολύ αγαπούσε τον άγιο και που όπως φαίνεται δεν ήταν άμοιρος της αρετής του, παρακαλούσε τον Θεό με επιμονή να του αποκαλύψει αν ο Άγιος Χρυσόστομος βρήκε παρρησία κοντά του.
Ο Θεός άκουσε την ικεσία του και του έδειξε όλα τα τάγματα των δικαίων με τον τρόπο που αυτός γνωρίζει. Όμως επειδή δεν είδε τον αγαπημένο του άγιο άρχισε να λυπάται και ρώτησε τον άγιο Αγγελο που τον συνόδευε “Κύριε, αυτόν που επιθυμούσα να δώ δεν τον είδα” και ο Αγγελος του απαντά· “Για τον Ιωάννη της μετανοίας λές; Αυτόν κανείς από τους ανθρώπους δεν μπορεί να τον δεί γιατί βρίσκεται εκεί που είναι ο θρόνος του Θεού.”

Το «δόξα σοι ο Θεός» να μη λείπει ποτέ από τα χείλη σας.
Εγώ, όταν πονάω, το «δόξα σοι ο Θεός»
έχω για χάπι του πόνου∙ τίποτε άλλο δεν με πιάνει.
ΔΟΞΑ ΣΟΙ Ο ΘΕΟΣ! ΔΟΞΑ ΣΟΙ Ο ΘΕΟΣ!

Άγιος Παΐσιος

« Ο Θεός υπομένει όλες τις ατέλειες του ανθρώπου, εκτός από το γογγυσμό.
Η καρδιά η οποία ευχαριστεί διαρκώς το Θεό,
γεμίζει από Θεϊκή χαρά και ευλογία..»

( Άγιος Ισαάκ ο Σύρος)