"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Σαμαρειτικές αναβάσεις
«Τι ποιήσας ζωήν αιώνιον κληρονομήσω;»
Σχόλια στο Ευαγγέλιο της Κυριακής (Η΄ Λουκά)

Η ζωή του ανθρώπου πάνω στη γη προσφέρεται ως μοναδική ευκαιρία για πλήρη αποδοχή της αγάπης του Θεού, την οποία καλείται να προσφέρει αδιάκοπα στους συνανθρώπους του. Στο θέμα ακριβώς αυτό εστιάζεται η σημερινή ευαγγελική περικοπή, η οποία αναφέρεται στην παραβολή του Καλού Σαμαρείτη.
Μέσα απ’ αυτή την παραβολή δίνεται απάντηση στο ερώτημα ποιος είναι ο πλησίον μας. Εγείρεται, επίσης, το ζήτημα πώς ο καθένας από εμάς γίνεται πλησίον για τον άλλο. Και αυτό γιατί σε τελική ανάλυση στην προοπτική της αυθεντικής κοινωνίας αγάπης που σφυρηλατείται στην πραγματικότητα της Εκκλησίας όλοι οι άλλοι είναι πλησίον μας και αδελφοί μας και σαν τέτοιους θα πρέπει να τους αντικρίζουμε. Αυτό κι αν συνιστά την απάντηση στο ζήτημα που εγείρεται στην εποχή μας για τη δυνατότητα μιας αυθεντικής κοινωνίας προσώπων και λαών.
Η στυγνή τυπολατρία
Αφορμή για την υπέροχη παραβολή του Καλού Σαμαρείτη, στάθηκε ο νομικός της σχετικής ευαγγελικής διήγησης, ο οποίος εμφανίστηκε να απορεί για την αιώνια ζωή και ειδικότερα πώς θα μπορούσε να γίνει κληρονόμος της. Νόμιζε ότι θα μπορούσε να το κατορθώσει με την τυπολατρική τήρηση των εντολών .
Ο οδοιπόρος της παραβολής έπεσε σε ενέδρα ληστών, οι οποίοι τον εγκατέλειψαν μισοπεθαμένο και γυμνό σε έρημο τόπο. Ένας ιερέας του Μωσαϊκού νόμου και του ναού του Σολομώντος εμφανίζεται πρώτος στη σκηνή. Είδε τον άνθρωπο στην τραγική κατάσταση που βρέθηκε, αλλά έσπευσε αμέσως να απομακρυνθεί, χωρίς να το βοηθήσει. Στη συνέχεια πέρασε ένας Λευίτης. Και αυτός λειτουργός του νόμου και του ναού.
Τον αντίκρισε και αυτός μισοπεθαμένο και αντιπαρήλθε. Συνέχισε κανονικά το δρόμο του. Ο ιερέας και ο λευίτης επέλεξαν τη «θυσία» και τα «ολοκαυτώματα», δηλαδή τη στείρα τυπολατρία, αφού ο νόμος απαγόρευε στους λειτουργούς του ναού να έρχονται σε επαφή με τα νεκρά σώματα, για να μην μολυνθούν και να εκπληρώσουν έτσι «καθαροί» τα καθήκοντά τους.
Η δύναμη της αγάπης
Αξιοσημείωτη είναι η παρουσία στο όλο σκηνικό του τρίτου οδοιπόρου. Ένας Σαμαρείτης, που ήταν εθνικός και θρησκευτικός εχθρός των Ισραηλιτών είδε τον πληγωμένο άνθρωπο και δεν αδιαφόρησε όπως οι προηγούμενοι δύο. Παρά το γεγονός ότι ήταν Ιουδαίος δεν τον αντιπαρήλθε, δεν τον προσπέρασε με αδιαφορία. Τον πλησίασε, του έπλυνε τις πληγές με λάδι και κρασί, τις έδεσε, τον ανέβασε στο ζώο του και τον οδήγησε στο πανδοχείο. Φρόντισε μέχρι τέλους για την θεραπεία του πληγωμένου.
Όταν ο Χριστός ρώτησε το νομικό ποιος από τους τρεις έγινε πλησίον εκείνου του πληγωμένου ανθρώπου που έπεσε θύμα των ληστών, ο νομικός απάντησε: «Εκείνος που επέδειξε αγάπη, ενδιαφέρον, στοργή για τον πάσχοντα αδελφό του».
Η αγάπη του Θεού
Γνωρίζουμε ότι ο Χριστός φανέρωσε την αγάπη του Θεού – Πατέρα στη σταυρική του θυσία, η οποία σηματοδοτεί τη σωτηρία του ανθρώπου. Απ’ εδώ πηγάζει και η συμβολική ερμηνεία της παραβολής: Ο Καλός Σαμαρείτης είναι ο ίδιος ο Χριστός. Αυτός που έπεσε στην ενέδρα των ληστών είναι ο άνθρωπος που κατασπαράσσεται από την αμαρτία, η οποία τον αφήνει εγκαταλειμμένο και «ημιθανή».
Το πανδοχείο είναι η Εκκλησία που προβάλλει ως κιβωτός σωτηρίας και χώρος θεραπείας του ανθρώπου από το κακό και την αμαρτία. Το λάδι και το κρασί είναι τα μυστήρια της Εκκλησίας. Τα δύο δηνάρια, με τα οποία ο Καλός Σαμαρείτης πλήρωσε το πανδοχείο, είναι η Παλαιά και Καινή Διαθήκη. Ο Καλός Σαμαρείτης, ο Ιησούς Χριστός, θα έλθει και πάλι κατά τη Δευτέρα Παρουσία για να κρίνει ζώντες και νεκρούς.
Σε μια εποχή κατά την οποία ο ατομικισμός έχει αναγορευθεί σε τρόπο ζωής, ο απανθρωπισμός κυριαρχεί σ’ όλα σχεδόν τα επίπεδα και η αδιαφορία προκύπτει σε όλες τις εκφάνσεις του δημόσιου και ιδιωτικού μας βίου, η αγάπη αποτελεί σταθερά το μοναδικό κριτήριο για την γνησιότητα του ανθρώπου αλλά και της δυνατότητας του να καταστεί γνήσιος κληρονόμος της Βασιλείας του Θεού.
Η αγάπη είναι η ουσία της ζωής και το θεμέλιο της Εκκλησίας, η οποία κατά τον Άγιο Ιγνάτιο το Θεοφόρο είναι ενότητα πίστης και αγάπης. Η πίστη και η ελπίδα διδάσκουν ακριβώς τον άνθρωπο να αξιολογεί και να ιεραρχεί σωστά στη ζωή του τα υλικά αγαθά. Χαρακτηριστική είναι η διδαχή του αγίου Διάδοχου Φωτικής ότι η αγάπη είναι εκείνη που ενώνει την ψυχή με τις αρετές, αναζητώντας τον Θεό με τη νοερή αίσθηση.
Ιωάννης ο Χρυσόστομος
Ένας μεγάλος πατέρας της Εκκλησίας μας, ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, του οποίου τη μνήμη τιμά σήμερα η Εκκλησία και το αποστολικό ανάγνωσμα είναι αφιερωμένο στη μορφή του, βάδισε με την όλη βιωτή του στις κορυφογραμμές της αγάπης, όπως αυτή αναδύεται αυθεντικά μέσα από την παραβολή του Καλού Σαμαρείτη. Ονομάστηκε οικουμενικός διδάσκαλος.
Έδρασε πρώτα στην Αντιόχεια και με το ποιμαντικό του έργο αγκάλιασε όλους τους ανθρώπους της εποχής του. Έγινε κυρίως προστάτης των φτωχών και αδύναμων ανθρώπων. Με το φιλανθρωπικό του έργο έτρεφε καθημερινά τρεις χιλιάδες χήρες, ορφανά, ξένους, ασθενείς και φυλακισμένους.

Ως Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως έδρασε ως άξιος ποιμενάρχης και καθόλου δεν συμβιβαζόταν με τα κριτήρια και τις απαιτήσεις των αρχόντων και της εξουσίας. Εξορίστηκε τρεις φορές και τελικά από τις πολλές κακουχίες κοιμήθηκε το 407 μ.Χ., σε ηλικία 53 ετών.
Αγαπητοί αδελφοί, ο ιερός Χρυσόστομος υπήρξε υπόδειγμα και πρότυπο επισκόπου με βαθύτατο εκκλησιαστικό φρόνημα. Η ύπαρξη του εμφορείτο από το πνεύμα του Ευαγγελίου. Εμφορούμενος ειδικότερα από τα βαθύτατα μηνύματα της παραβολής του Καλού Σαμαρείτη, τα μετουσίωνε σε πράξη ζωής με τη διακονία, την θυσία και την επικράτηση της αγάπης του Χριστού στις καρδιές των ανθρώπων.
Αυτή, λοιπόν, την αγάπη, που στην αυθεντική της μορφή εκφράζεται απεριόριστα και αδιάκοπα, καλούμαστε κι εμείς να εγκολπωθούμε στη ζωή μας. Αυτό συνιστά τη μεγαλύτερη πρόκληση των καιρών και το πιο ιερό τόλμημα. Γένοιτο.

Πηγή: Εκκλησία της Κύπρου.

Είπε κάποιος γέροντας:
<<Λίγο-λίγο, συνήθισε την καρδιά σου να λέει γιά τον κάθε ένα από τους αδελφούς:
«Στ' αλήθεια, αυτός είναι πιο προχωρημένος από εμένα, στον δρόμο του Θεού».
Και πάλι να λέει:
«Αυτός είναι καλλίτερος από εμένα».
Και έτσι, σιγά-σιγά, θα φθάσεις στο σημείο να βάζεις τον εαυτό σου κάτω από όλους, και τότε θα κατοικήσει μέσα σου το Πνεύμα του Θεού!
Ενώ, εάν περιφρονήσεις κάποιον άνθρωπο, φεύγει η Χάρις του Θεού από εσένα και παραδίδεις τον εαυτό σου σε σαρκικούς μολυσμούς και σκληρύνεται η καρδιά σου και δεν θα υπάρχει καμμιά κατάνυξη μέσα σου>>!!
Είπε πάλι ο γέροντας:
<<Αλλοίμονό σου, ψυχή μου, διότι συνήθισες μόνο να ζητάς τον λόγο του Θεού και να τον ακούς και τίποτε να μην κάνεις από όσα ακούς…
Αλλοίμονό σου, σώμα μου, διότι ξέρεις αυτά που σε μολύνουν και πάντοτε αυτά ζητάς, τον χορτασμό και την απόλαυση...
Αλλοίμονο στον νεότερο που γεμίζει την κοιλιά του και δίνει εμπιστοσύνη στο θέλημά του, διότι έτσι είναι μάταιη η απάρνηση του κόσμου που έκανε…>>!!.

Τα πενήντα καλύτερα ρήματα!
Χαμογελώ! Πιστεύω! Αγωνίζομαι! Μετανοώ!
Προσεύχομαι! Ελπίζω! Αγαπώ! Προσέχω!
Εμπιστεύομαι! Προσπαθώ! Βοηθώ! Εργάζομαι!
Ηρεμώ! Μελετώ! Λάμπω! Νοσταλγώ!
Δοξολογώ! Νιώθω! Αισθάνομαι! Χαρίζω!
Αγκαλιάζω! Δημιουργώ! Μαθαίνω! Μακροθυμώ!
Κατανοώ! Δυναμώνω! Κατορθώνω! Φροντίζω!
Πετυχαίνω! Θυσιάζω! Ευτυχώ! Στηρίζω!
Νοιάζομαι! Αντέχω! Ευλογώ! Συγχωρώ!
Σέβομαι! Εύχομαι! Ωριμάζω! Υπομένω!
Εκτιμώ! Αποφασίζω! Ησυχάζω! Χαίρομαι!
Τολμώ! Επαινώ! Τιμώ! Ενδιαφέρομαι!
Γιορτάζω! Νικώ!

Καλύτερα να γίνεται το θέλημα του Θεού.
Αγίου Νείλου του Ασκητού
Μήν προσεύχεσαι νά γίνουν τά θελήματά σου, γιατί ὁπωσδήποτε δέν συμφωνοῦν μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ· ἀλλά μᾶλλον καθώς διδάχθηκες λέγε στήν προσευχή σου:
«Γενηθήτω τό θέλημά Σου ἐν ἐμοί». Καί σέ κάθε πράγμα ἔτσι νά ζητᾶς ἀπό Αὐτόν, νά γίνει τό θέλημά Του, γιατί ὁ Θεός θέλει τό ἀγαθό καί συμφέρον τῆς ψυχῆς σου. Ἐνῶ ἐσύ ὁπωσδήποτε δέν ζητεῖς πάντοτε τό συμφέρον σου.
Πολλές φορές ζήτησα μέ τήν προσευχή ἀπό τό Θεό, νά μοῦ γίνει κάτι πού τό νόμιζα καλό, καί ἐπέμενα παράλογα νά τό ζητῶ βιάζοντας τό θέλημα τοῦ Θεού, καί δέν Τόν ἄφηνα νά οἰκονομήσει Ἐκεῖνος ὅτι γνωρίζει ὡς συμφέρον δικό μου.
Καί λοιπόν ἀφοῦ ἔλαβα ὅτι ζήτησα, στενοχωρήθηκα ὕστερα πολύ πού δέν εἶχα ζητήσει μᾶλλον νά γίνει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Γιατί δέν μοῦ ἦρθε τό πράγμα ἔτσι ὅπως τό νόμιζα.

Σε τίποτε δεν μας ωφελεί.
Είναι μεγάλη ντροπή να σπαταλήσουμε το σήμερα
και αργότερα να αναπολούμε το παρελθόν,
όταν πια σε τίποτε δεν μας ωφελεί μια τέτοια λύπη.

Άγιος Βασίλειος ο Μέγας

Και όταν η ψυχή σου μιλά,
καλύτερα εσύ να σιωπάς
σκύψε όσο μπορείς να την ακούσεις,
γιατί η φωνή της είναι πάντα ψίθυρος,
για να μην ενοχλεί την επιθυμία σου.... !!!

ΑΓΙΟΣ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ Ο ΑΘΩΝΙΤΗΣ

Η μετάνοια χωρίς ελεημοσύνη είναι νεκρή και χωρίς φτερά.
✝Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Τίποτε δεν είναι ίσαξιο με την άρετη και με τη φωνή που βγαίνει από τα έργα ...
Ιερός Χρυσόστομος....

«Είναι βαρύ και φοβερό να διαστρέφει κανείς τον λόγο του Ζωντανού Θεού, του Κυρίου και Θεού μας!
Κράτησε με μεγάλη προσοχή την κληρονομιά που έλαβες από τους Πατέρες … την Πίστη και τη διδασκαλία που πηγάζει από τις Θείες Γραφές»…!!!

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Η κορυφή των αγαθών για μια χώρα είναι η ευγνωμοσύνη των κατοίκων της προς τον Θεό.

Ιερός Χρυσόστομος ...