"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Ένα ερώτημα που απασχολεί το ανθρώπινο γένος αιώνες τώρα. Επειδή όμως είναι αδύνατον να απαντηθεί μονολεκτικά, ας εξετάσουμε το θέμα πιο διεξοδικά.
Κάποια πολύ απλά παραδείγματα . . . :
Όταν βλέπουμε ένα τριαντάφυλλο σε ένα κήπο το θαυμάζουμε και το θεωρούμε υπέροχο γι’ αυτό που είναι. Δεν χρειάζεται να του δώσουμε κάποιο νόημα, δεν το έχει ανάγκη.
Σε ό,τι δώσουμε νόημα για να πάρει αξία σημαίνει ότι όταν χάσει το νόημα που του προσάψαμε θα χάσει και την αξία του. Με λίγα λόγια η ύπαρξη του καθορίζεται από ένα πρόσθετο νόημα και τίποτα περισσότερο.
Ένα άλλο παράδειγμα :
Ένα νόμισμα των 2 € έχει νόημα; Ναι! Έχει εμπορικό νόημα, διότι με αυτό μπορούμε να αγοράσουμε υλικά αγαθά, αν όμως του αφαιρέσουμε το νόημα, το νόμισμα των 2 € θα είναι ένα κομμάτι μέταλλο και τίποτε άλλο.
Το νόημα είναι δευτερογενής εξάρτηση σε κάτι για να πάρει δηλωμένη αξία.
Τα πραγματικά ουσιαστικά πράγματα δεν έχουν ανάγκη από προσάρτηση νοήματος.
Η ζωή δεν έχει νόημα, διότι ειναι το ίδιο το νόημα απο μόνης και αυτό το νόημα έχει μια ρίζα που είναι και η πηγή της ζωής...Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός.

Δεν χρειάζεται να αποδώσουμε στην ζωή νόηματα διότι όλα τα νοήματα θα τα καταστρέψει η φθορά. Η ζωή είναι μια πληρότητα , δεν έχει ανάγκη ούτε απο λεκτικές και υλικές εξαρτήσεις ούτε απο φιλοσοφικά συμπληρώματα. Το νόημα της ζωής και της ύπαρξης είναι κάτι που γίνεται και μεταμορφώνεται σε διάλογο με τον δημιουργό. Πολλοί πατέρες αναφέρουν ότι το τί ειναι ο άνθρωπος θα το μάθουμε στο μέλλον δηλαδή στα έσχατα. Μέσα απο τον αγώνα της αγάπης... Ζούμε για να φτάσουμε στο σημείο να αγαπήσουμε ακόμα και τον εχθρό ώστε να θεραπεύσουμε την ύπαρξης μας. Δεν χρειάζεται λοιπόν να δώσουμε στην ζωή μας φθηνά νοήματα και εξαρτήσεις. Ζούμε για να αγαπήσουμε τον δημιουργό και κατ'επέκταση όλον τον κόσμο. Άρα το νόημα της ζωής ΕΙΝΑΙ από την μία αλλά και θα ΓΙΝΕΙ από την άλλη ως ολοκλήρωση και εκπλήρωση στα έσχατα.
Πολλές φορές λέμε στον σύντροφό μας ή στα παιδιά μας: ‘’Δίνεις νόημα στη ζωή μου’’. Αυτό σημαίνει ότι όταν χωρίσουμε ή όταν χάσουμε το παιδί, το νόημα θα απομακρυνθεί, μιας και μας το δίνει/προσάπτει ο σύντροφος ή το παιδί μας, με αποτέλεσμα όταν φύγει να πάρει και το νόημα μαζί του. Αυτό που μας δίνει δεν είναι στην ουσία νόημα αλλά ζωή στη ζωή μας.

Η ζωή λοιπόν δεν έχει νόημα διότι δεν το χρειάζεται. Δεν έχει ανάγκη από επιχειρήματα που θα της αποδώσουν κάποια νοηματική εξάρτηση για να πάρει αξία.
Η ζωή είναι νόημα από μόνη της…
Διότι είναι δώρο του Θεού και το νόημα στην ουσία της το έχει από τον Δημιουργό.Η ζωή έχει πληρότητα νοήματος μέσα στην ουσία της για αυτό που είναι. Η ζωή είναι δώρο Θεού και την προσφέρουμε για να γίνει η ζωή μας , ζωή Του. Την ημέρα του Βαπτίσματος γίναμε μέλη του σώματος του Χριστού, από εκείνη την γενέθλιο ημέρα της υπάρξεως μας εν Χριστώ ξεκινάει το ταξίδι που λαμβάνει νόημα όχι ως μορφή εξάρτησης αλλά ως ταξίδι για μέσα από την ολοκλήρωση του προορισμού που είναι η κατά χάριν Θέωση. Η ζωή μας όλη είναι Χριστός , εμείς δυστυχώς εκτροχιαζόμαστε με αστοχίες (αμαρτίες) πράξεις , σκέψεις κλπ.
Η ζωή έχει εκπλήρωση και προορισμό. Ο προορισμός της ζωής είναι στην πορεία της, στο ταξίδι, στο καθ’ομοίωση. Η ύπαρξη του ανθρώπου εκπληρώνεται εν Χριστώ.
Προσπαθούμε μάταια να ταυτίσουμε την ευτυχία με διάφορα νεκρά νοήματα. Η ευτυχία είναι κάποια κομμάτια του παζλ της ζωής σου, με τα οποία καλείσαι να συνθέσεις την εικόνα που θα αποκαλυφθεί με τη συνέργεια του Θεού. Αυτή η εικόνα είναι στην ουσία ο χάρτης της σωτηρίας σου ώστε να συναντήσεις τον Χριστό. Κάθε κομμάτι, είναι ένα μονοπάτι σταυρικό, ένας Γολγοθάς με χαρμολύπη. Το καλό είναι ότι δεν είμαστε μόνοι. Είμαστε συνεργάτες με τον Θεό! Συγκλονιστικό! Το άνοιγμα της ελευθερίας μου προς το θέλημά Του συνθέτουν το μεγαλείο της ευτυχίας και της σωτηρίας μου.

Μπορείς όμως να πεις ότι είσαι πραγματικά ευτυχισμένος ; Δύσκολο ερώτημα. Κάποιοι νομίζουν ότι είναι ευτυχισμένοι μέσα στην αμαρτία, αλλά τελικά το ποτήρι μετά τη γλύκα κρύβει δηλητήριο και οδύνη. Άλλοι νομίζουν ότι ευτυχία είναι η εκπλήρωση και η ικανοποίηση επιθυμιών, προσδοκιών και φαντασιώσεων. Τελικά η ευτυχία δεν είναι φιλοσοφική θεώρηση, κάποιο μοτό ή υπαρξιακή συνταγή. Μόνο Αυτός που σου έδωσε τη ζωή και σου κατήργησε το θάνατο μπορεί να σου δώσει αιώνια χαρά, ευτυχία και βάθος νοημάτων σε ό,τι κάνεις. Όλα τα υπόλοιπα είναι φιλοσοφίες του αέρα. Χωρίς Χριστό όλα καλύπτονται με την οσμή του θανάτου και του μηδενισμού, με τον Χριστό όλα μεταμορφώνονται στην αιωνιότητα μαζί Του. Αυτή είναι τελικά η πραγματική χαρά και η ολοκλήρωση κάθε νοήματος στη ζωή μας.
Δίνουμε στη ζωή νοήματα που μυρίζουν θάνατο και δυστυχώς ο θάνατος θα τα πάρει όλα τα νοήματα , τι θα μείνει άραγε; Γιατί να δώσουμε στη ζωή ψεύτικα νοήματα με δηλητήριο ; Να θρέψουμε τη ζωή μας από τον ζωοδότη Χριστό , να την κατευθύνουμε στην ανατολή ώστε να τραφεί από τον ήλιο της δικαιοσύνης. O Jean-Claude Larchet στο έργο του : "Η θεραπευτική των πνευματικών νοσημάτων" μας αναφέρει χαρακτηριστικά :

Η ολοκλήρωση και ο ορισμός του ανθρώπου
Μακριά από τον Χριστό, ο άνθρωπος δεν είναι ούτε πραγματικός, ούτε πλήρης άνθρωπος. Αποτελεί μόνο ένα κομμάτι της φύσης του, ανάπηρος καθώς του λείπει ένα τμήμα του εαυτού του, βρίσκεται σε κατάσταση αλλοτρίωσης, όπως θα δείξουμε στη συνέχεια.
Ο άνθρωπος γίνεται ολοκληρωμένος και τέλειος και αποδεικνύεται αντίστοιχος με την αυθεντική του φύση μόνο όταν γίνεται κατά χάριν Θεός δια της υιοθεσίας του ως υιού εν Χριστώ: στο πρόσωπο του Χριστού έχει συντελεστεί η ένωση της τέλειας ανθρώπινης φύσης με τη θεία φύση και ο όλος άνθρωπος είναι δυνατόν να γίνει πραγματικότητα μόνο όταν ομοιωθεί προς αυτή. Επαναλαμβάνουμε ότι ο άνθρωπος είναι άνθρωπος δια της θεανθρώπινης φύσης: εάν δεν είναι άνθρωπος-Θεός καθ’ομοίωση του Θεανθρώπου-, δεν είναι καν άνθρωπος. Ο άνθρωπος είναι ύπαρξη μη ανθρώπινη, όταν ορίζεται αφ’ εαυτού, ανεξάρτητα από τη σχέση του με τον Θεό, που είναι χαραγμένη στην ίδια τη φύση του, δεν υπάρχει αμιγής ανθρώπινη φύση: ο άνθρωπος, η είναι άνθρωπος-θεός ή δεν είναι άνθρωπος. Η σωτηρία /ίαση της όλης ανθρώπινης φύσης και η θέωσή της πραγματώθηκαν στο Πρόσωπο του σαρκωθέντος Θεού Λόγου και δωρίζονται από το Άγιο Πνεύμα σε κάθε βαπτιζόμενο, ο οποίος μέσα στην Εκκλησία ενώνεται με το Χριστό. Εν τούτοις και η σωτηρία και η θέωση συνιστούν για τον βαπτιζόμενο μόνο δυνατότητες: οφείλει να αφομοιώσει τη δωρεά σε όλο του το είναι. Εδώ έγκειται ο ρόλος της πνευματικής ζωής, της άσκησης. Η άσκηση στην Ορθόδοξη Εκκλησία δεν έχει τη στενή έννοια, που συχνά της αποδίδεται στη Δύση, αλλά υποδηλώνει τα όσα ο κάθε χριστιανός οφείλει να πράττει, για να επωφεληθεί αποτελεσματικά από τη σωτηρία, που προσφέρεται δια του Χριστού. Η Παράδοση κατανόησε τη σωτηρία, που πραγματώθηκε από το Χριστό, ως θεραπεία της νοσούσας ανθρώπινης φύσης, και αποκατάσταση αυτής στην αρχέγονη υγεία της. Αντίστοιχα είναι λογικό η άσκηση, με την οποία ο άνθρωπος οικειώνεται τη Χάρη, να θεωρηθεί από την Παράδοση εξίσου ως μια διαδικασία θεραπείας και επιστροφής του στην κατάσταση της υγείας. H θεραπεία γίνεται με το μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως με το οποίο ο άνθρωπος δημιουργεί σχέση με τον Χριστό δια μέσου της Ιεροσύνης του Ιερέα εξομολόγου.
Οπότε μετά το βάπτισμα και την πορεία με τον πνευματικό ξεκινάει ένα ταξίδι που δεν σταματάει στο θάνατο γιατί ο πηδαλιούχος της ζωής μας κατήργησε τον θάνατο με την Ανάστασή του. Μην περιμένεις άνθρωπε ψεύτικα νοήματα στη ζωή! Ξεκίνα το ταξίδι με πηδαλιούχο τον Χριστό ώστε να φτάσεις σε αυτή την αγκαλιά που δίνει ζωή και δεν την αγγίζει ο θάνατος. Καλό ταξίδι , όχι με ψεύτικα νοήματα, αλλά με αγιασμό , και εν Χριστώ ολοκλήρωση. Αμήν!

π.Σπυρίδων Σκουτής - euxh . gr
Περί νοήματος ζωής και ευτυχίας . . . - ΕΥΧΗ.gr

Έχεις τα χάλια σου και αποφασίζεις να καλέσεις κάποιον στο σπίτι σου για να δεις λίγο φως.
Να κοινωνήσεις με κάποιον την αγάπη, την παρέα και τη χαρά. Να έχεις καλεσμένο κάποιον που αγαπάς και μπορείς να επικοινωνήσεις. Κοινώς γουστάρεις την παρέα του και περιμένεις πώς και πώς να σου χτυπήσει την πόρτα και να τον συναντήσεις. Ετοιμάζεις το σπίτι, κάνεις μπάνιο, φοράς τα καλά σου ρούχα και ετοιμάζεις κάτι για να κεράσεις τον καλεσμένο ή ετοιμάζεις κάτι για να δειπνήσετε. Όλα αυτά καλά και όμορφα για να περάσεις κάποιες ώρες με έναν αγαπημένο σου πρόσωπο που φωτίζει τη ζωή και την καρδιά σου.
Από την άλλη . . .
Όταν ένα ζευγάρι περιμένει το παιδάκι τους, ετοιμάζουν τους τελευταίους μήνες όλες τις λεπτομέρειες για την υποδοχή του νέου μέλους. Από το παιδικό δωμάτιο, μέχρι και γενικά την ψυχοσύνθεσή τους για τη γέννηση και τον ερχομό του παιδιού τους στη ζωή τους.
Προετοιμασίες . . . για τα απλά, τα καθημερινά, τα όμορφα . . . .
Για τα πνευματικά . . . ;
Πάμε στην ουσία των εορταστικών Χριστουγεννιάτικων γεγονότων . . .
Έρχεται ο Χριστός και τελικά θα πάρουμε αυτό που θέλουμε και αυτό που μας βολεύει. Μια επιφάνεια των πραγμάτων. Υλική κατανάλωση, φαγητά, δώρα και εκεί θα μπει μια τελεία. Αυτή την είσοδο του Χριστού στον κόσμο δεν μπορείς να την πάρεις για πλάκα. Είναι ένα προσωπικό κάλεσμα και μια πρόσκληση που δεν την απαντάς με ένα ξερό ναι ή όχι, αλλά με μια γενικότερη στάση ζωής. Αλήθεια, αν δεν υπήρχαν φαγητά, δώρα και λαμπάκια τι θα γιορτάζαμε τελικά; Τι θα κάναμε αυτές τις μέρες; Θα ήταν μια γιορτή σιωπηρή όπως τόσες άλλες μέσα στο εκκλησιαστικό έτος που δεν συνοδεύονται από αργία και εδέσματα. Τελικά ελάχιστοι ενδιαφέρονται για την ουσία του πράγματος.
Γιορτάζουμε την είσοδο του Θεού στον κόσμο. Δεν είναι αστείο πράγμα, ούτε ένα απλό ιστορικό συμβολικό γεγονός. Είναι μια πραγματικότητα που την κοινωνείς υπαρξιακά με ένα συγκεκριμένο πρόσωπο. Με ένα πρόσωπο που δεν ήρθε έτσι απλά για σένα, αλλά είναι αυτό το πρόσωπο που έφτιαξε εσένα και έρχεται για να σου δώσει ζωή μέσα από τον θάνατο, μέσα από ένα κενό μνήμα. Έρχεται ώστε να κάνει το τέλος μια καινούργια αρχή, το δάκρυ να το μεταμορφώσει σε χαμόγελο, την απελπισία σε ελπίδα , και τον πόνο να τον μεταμορφώσει σε σχολείο αλλά και σε σκαλοπάτι για τη σωτηρία σου.
Ας δώσουμε ως δώρο την καρδιά μας στον Χριστό αυτά τα Χριστούγεννα. Ας παραδώσουμε την καρδιά και τη ζωή μας στον ζωοδότη Χριστό. Ο ουρανός «άνοιξε»! Ο δρόμος για τη σωτηρία και την αιωνιότητα μας περιμένει. Πλέον τα έσχατα δεν είναι κάτι που θα γίνει κάποτε αλλά το βιώνουμε μέσα στη Θεία Λειτουργία! Μας προσφέρεται ο παράδεισος και ο ίδιος ο Χριστός ως «Σώμα και Αίμα εις άφεσιν αμαρτιών και ζωήν αιώνιον».
Δεν αρκεί τα Χριστούγεννα να κοινωνήσουμε τυπικά με το στόμα μας αλλά να μετέχουμε με την ίδια μας τη ζωή και όχι μόνο εκείνη την ημέρα, αλλά συνεχώς στο διάβα της ζωής μας.

Δώσαμε κάποιες υποσχέσεις την ημέρα της προσκλήσεως του βαπτίσματος, ήρθε η ώρα να πάρουμε τη ζωή και τη σωτηρία μας στα σοβαρά.
Δεν ξέρω τι δώρο να σου φέρω Χριστέ μου αυτές τις μέρες. Εσύ μου προσφέρεσαι ο ίδιος ως δώρο και με καλείς συνεχώς. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να Σου προσφέρω τη ζωή μου και Εσύ ξέρεις τι θα την κάνεις διότι Εσύ μου την έδωσες.
Ας αποφασίσουμε αυτά τα Χριστούγεννα να αλλάξουμε πορεία ζωής! Ήρθε η ώρα !
Ιδιόμελον Εσπερινού Χριστουγέννων (ήχος β')
Τί σοι προσενέγκωμεν Χριστέ, ὅτι ὤφθης ἐπὶ γῆς ὡς ἄνθρωπος δι' ἡμᾶς; ἕκαστον γὰρ τῶν ὑπὸ σοῦ γενομένων κτισμάτων, τὴν εὐχαριστίαν σοι προσάγει· οἱ Ἄγγελοι τὸν ὕμνον, οἱ οὐρανοὶ τὸν Ἀστέρα, οἱ Μάγοι τὰ δῶρα, οἱ Ποιμένες τὸ θαῦμα, ἡ γῆ τὸ σπήλαιον, ἡ ἔρημος τὴν φάτνην· ἡμεῖς δὲ Μητέρα Παρθένον· ὁ πρὸ αἰώνων Θεὸς ἐλέησον ἡμᾶς.

Μετάφραση
Τι να σου προσφέρουμε Χριστέ, ότι φανερώθηκες επάνω στη γη ως άνθρωπος για εμάς; γιατί το κάθε κτίσμα που δημιούργησες σου προσφέρει την ευχαριστία του· οι Άγγελοι τον ύμνο, οι ουρανοί τον Αστέρα, οι Μάγοι τα δώρα, οι Βοσκοί το θαύμα, η γη το σπήλαιο, η έρημος την φάτνη· και εμείς την Παρθένο Μητέρα· ο πρό αιώνων Θεός ελέησε μας.

π.Σπυρίδων Σκουτής – euxh . gr
Θα απαντήσουμε τελικά στην πρόσκληση του Θείου Βρέφους; - ΕΥΧΗ.gr
EUXH.GR
Θα απαντήσουμε τελικά στην πρόσκληση του Θείου Βρέφους; - ΕΥΧΗ.gr

*"Τί κοινό έχει το χιόνι με την αγάπη του Θεού;*
Όπως το χιόνι πέφτει αθόρυβα, τα σκεπάζει όλα και τα παγώνει, αλλά ομορφαίνει το τοπίο και το αλλάζει,
έτσι και η Αγάπη και η Χάρη του Θεού έρχεται αθόρυβα και τα σκεπάζει όλα.
Παγώνει τα πάθη μας, ομορφαίνει τη ζωή και τα αλλάζει όλα, μέσα μας και γύρω μας..."

*Όσιος Αμφιλόχιος Μακρής

Ευχή του Aγίου Mοδέστου, Αρχιεπισκόπου Iεροσολύμων, λεγομένη εις πάσαν θανατηφόρον ασθένειαν και βλάβην βοών, ίππων, όνων, ημιόνων, προβάτων, αιγών, μελισσών, και των λοιπών ζώων:

«Tου Kυρίου δεηθώμεν…
Kύριε Iησού Xριστέ ο Θεός μου, ο ελεήμων και Πανάγαθος.
O πάσαν την νοητήν και αισθητήν Kτίσιν εν σοφία δημιουργήσας.
O τους οικτιρμούς Σου εκχέων επί πάντα τα υπό Σου δημιουργηθέντα.
O διά της παναγάθου Προνοίας Σου πάντων προνοών και πάντων κηδόμενος των κτισμάτων Σου: αΰλων, υλικών, λογικών, αλόγων, εμψύχων, αψύχων, από των πρώτων έως των εσχάτων.
Oυδέν γαρ απρονόητον, ουδέ ημελημένον παρά Σοι τω Ποιητή και Προνοητή του παντός.
Συ γαρ εί, ο ανοίγων την χείρα Σου, και εμπιπλών παν ζώον ευδοκίας.
Συ εί, ο εξανατέλλων χόρτον τοις κτήνεσι και χλόην, ένεκα της δουλείας των ανθρώπων.
Συ εί, ο πάλαι τας των ζώων αγέλας του Iσραήλ, ανωτέρας διαφυλάξας της θανατηφόρου πληγής των πρωτοτόκων ζώων των Aιγυπτίων.
Συ εί, ο διά της ενσάρκου Σου οικονομίας, καταργήσας τον το κράτος έχοντα του θανάτου, τουτέστι τον Διάβολον, και τω θανάτω Σου θανατώσας τον θάνατον.
Συ εί, ο και δι´ εμού του αναξίου δούλου Σου, τον μεν όφιν θανατώσας, τον την πηγήν του ύδατος τω εαυτού ιώ διαφθείραντα.
Tα δε εξ αυτής πιόντα ζώα και νεκρωθέντα, τη ζωοποιώ δυνάμει Σου αναστήσας.
Tον δε εις τούτο συνεργήσαντα δαίμονα, εμφανή γενέσθαι παρασκευάσας, ομνύοντα, μηδέποτε προσεγγίσαι τολμήσαι, όπου αν επικληθείη το ταπεινόν εμού όνομα.
Σου τοίνυν δέομαι, Δέσποτα Πανάγαθε και Ποιητά του παντός, και Σε ικετεύω τον της ζωής πάσης αίτιον, επάκουσον ταύτης μου της δεήσεως, και απέλασον πάσαν θανατηφόρον ασθένειαν και βλάβην από των βοών, ίππων, όνων, ημιόνων, προβάτων, αιγών, μελισσών, και των λοιπών ζώων των εις χρείαν όντων της ζωής των δούλων Σου, των επικαλουμένων Σε τον δοτήρα πάντων των αγαθών, και το εμόν όνομα.
Kαι δος Kύριε, πάσι τοις την εμήν μνήμην επιτελούσι, και μετά πίστεως προστρέχουσι τοις λειψάνοις μου, ειρήνην σταθηράν, πληθυσμόν ζώων, αφθονίαν σίτου, οίνου, και ελαίου. Kαι επί πάσιν, άφεσιν αμαρτιών, σωμάτων υγείαν, και την των ψυχών αιώνιον σωτηρίαν.
Nαι Kύριε Iησού Xριστέ, τοις ιδίοις σπλάγχνοις επικαμπτόμενος, οίκτειρον τα πάσχοντα ζώα, τη δρεπάνη του θανάτου αγεληδόν θεριζόμενα.
Kαι ως λόγον μη έχοντα, μόνοις τοις μυκηθμοίς, και ταις γοεραίς και ανάρθροις φωναίς, το πάθος και την οδύνην αυτών ελεεινώς εξαγγέλλοντα, ώστε και τους λογικούς εις συμπάθειαν τούτων έλκεσθαι.
«Eι γαρ δίκαιος οικτείρει ψυχάς κτηνών αυτού», κατά το γεγραμμένον, πώς ουκ οικτειρήσεις ταύτα Συ, ο τούτων Ποιητής και Προνοητής;
Συ γαρ εύσπλαγχνε, και των εν τη Kιβωτώ ζώων εμνήσθης, υπό της οικείας χρηστότητος και των οικτιρμών Σου νικώμενος.
Ίνα διά της ευεξίας και του πληθυσμού των βοών, και των λοιπών τετραπόδων ζώων, καλλιεργήται μεν η γη, αυξάνωσι δε οι καρποί, και αφθόνως οι δούλοι Σου οι επικεκλημένοι το όνομά μου, απολαύωσι των ιδίων γεωργιών.
Eκ τούτων δε, πάσαν αυτάρκειαν έχοντες, περισσεύωσιν εις παν έργον αγαθόν.
Kαι δοξάζωσι μεν, Σε τον χορηγόν παντός αγαθού.
Tιμώσι δε καμέ τον Σον δούλον και ικέτην θερμότατον της παντοκρατορικής Bασιλείας Σου· ω πρέπει πάσα δόξα τιμή και προσκύνησις, συν τω ανάρχω Σου Πατρί, και τω Παναγίω και αγαθώ και ζωοποιώ Σου Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Aμήν»…!!!

Πηγή: «Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου»

Μη δείχνετε σκληρότητα στα ζώα ,
αν έχετε σκληρότητα προς αυτά θα έχετε και στους ανθρώπους,θυμηθείτε ότι τα ζώα κλήθηκαν στη ζωή από το έλεος του Κυρίου και πρέπει να ζουν απείραχτα, όσο διαρκεί ο σύντομος βίος τους …

Άγιος Μόδεστος

Ὁ Θεός δέν ἐπιτρέπει, μιά ψυχή πού ἔχει τήν ἐλπίδα της σ’ Ἐκεῖνον καί Τόν περιμένει μέ ὑπομονή, νά πειρασθεῖ τόσο, μέχρι τοῦ σημείου πού αὐτή νά ἀπελπισθεῖ. Οὔτε τήν παραδίδει σέ θλίψεις καί πειρασμούς πού ἐκείνη δέν μπορεῖ νά βαστάξει.
Ὁ Πονηρός δέν πειράζει καί δέν θλίβει τήν ψυχή ὅσο θέλει αὐτός, ἀλλά ὅσο ἐπιτρέπει σ’ αὐτόν ὁ Θεός. Φθάνει μόνο, νά ὑπομένει ἡ ψυχή μέ γενναιότητα καί νά διατηρεῖ πάντα ζωντανή τήν ἐλπίδα πού τῆς χαρίζει ἡ πίστη, περιμένοντας τή βοήθεια καί τή σκέπη τοῦ Θεοῦ. Τότε δέν εἶναι δυνατόν νά τήν ἐγκαταλείψει Ἐκεῖνος.

Όσιος Εφραίμ ο Σύρος

«Ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος σ’ αυτόν τον κόσμο είναι αυτός που άνοιξε διάπλατα της πύλες της Πνευματικής του Ιερουσαλήμ, την Ψυχή του, και δέχτηκε τον Θεό…!!!
Ο Άθεος είναι απελπιστικά ΜΟΝΟΣ! Η κοινωνία δεν διώχνει τη ΜΟΝΑΚΙΑ του, αλλά την κάνει χειρότερη…!!!
Αυτός όμως που έβαλε τον Θεό στην Ψυχή του, και στην έρημο να βρεθεί, δεν νιώθει ΜΟΝΟΣ»…!!!

Άγιος Νικόλαος της Σερβίας

«Έχε Υπομονή στις θλίψεις και τις ασθένειές σου, και φώναζε τον Χριστό και τη γλυκιά Του Μανούλα, να σε σκεπάζει από κάθε κακό!
Η Προσευχή να μη λείπει από το στόμα σου»…!!!

Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής

*Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας: Βάστα παιδί μου γερά τον Σταυρό σου και ανάβαινε τον σωτήριο Γολγοθά*

Ουκ άξια τα παθήματα του νυν καιρού προς την μέλλουσαν δόξαν» που μας αναμένει ...
. Χαίρε, παιδί μου, χαράν μεγάλην, ότι ο αγαθός Θεός, εις Ον ελπίζομεν την σωτηρίαν μας, θα μας αξιώση να είμεθα όλοι μαζί εις την ουράνιον βασιλείαν και να λέγωμεν τα ρήματα του Αγίου Ανδρέου, του δια Χριστόν σαλού «ω μακαρία η χειρ, η ταύτα ποιήσασα.
*Η άνω Ιερουσαλήμ,* η ευφρόσυνος πόλις, η αχειροποίητος, αναμένει τα τέκνα του Θεού, δια να τα περιθάλψη και να τα ξεκουράση με την μεγάλην της απόλαυσιν, τα τέκνα που εις την ζωήν αυτήν πάσχουν και οδυνώνται φέροντα το σώμα το πολύμοχθον...
*Το Αρνίον* το σφαγιασθέν δια την ιδικήν μας σωτηρίαν, Αυτό θα λούση και ημάς με το Πανάγιον Αίμα Του, θα πλύνη την βρώμα των αμαρτιών μας και θα μας αναπαύση αιώνια!!!
..Βάστα, παιδί μου, γερά τον Σταυρόν σου και ανάβαινε τον σωτήριον Γολγοθάν, ο Οποίος θα μας οδηγήση εις την ζωοφόρον Ανάστασιν, όταν θα σαλπίση εν τη εσχάτη ημέρα η μεγάλη σάλπιγξ και θα φανερωθούν τα κρυπτά των ανθρώπων .
*Τι μεγάλη και αγία ημέρα δια τας σωζομένας ψυχάς, διότι τότε θα απολαύσουν πλήρως την ευλογίαν του Θεού! Τότε θα ανοιχθούν οι πνευματικοί θησαυροί της απείρου Θεότητος εις άπειρον απόλαυσιν άνευ διακοπής εις αιώνας αιώνων!!!*

«Ἡ Υπερηφάνεια ἐμποδίζει τήν Ψυχή νά μπεῖ στόν δρόμο τῆς Πίστεως…!!!
Στόν ἄπιστο δίνω μιά συμβουλή, ας πεῖ: “Κύριε, ἄν ὑπάρχεις, φώτισέ με, καί θά Σέ ὑπηρετήσω μ' ὅλη μου τήν Καρδιά καί μ' ὅλη μου τήν Ψυχή!”, καί ὁ Κύριος θά φωτίσει ὁπωσδήποτε μιά τέτοια Ταπεινή σκέψη!
Γιά νά σωθεῖς, εἶναι ἀνάγκη νά Ταπεινωθεῖς…!!!
Γιατί, τόν Υπερήφανο καί μέ τή βία νά τόν βάλεις στόν Παράδεισο, κι ἐκεῖ ΔΕΝ θά βρεῖ Ανάπαυση. Κι ἐκεῖ ΔΕΝ θά εἶναι ἱκανοποιημένος, καί θά λέει: “Γιατί δέν εἶμαι ἐγώ στήν πρώτη θέση”…;;;
Ἀντίθετα, ἡ Ταπεινή Ψυχή εἶναι γεμάτη Αγάπη καί δέν ἐπιδιώκει πρωτεῖα, ἀλλά ἐπιθυμεῖ γιά ΟΛΟΥΣ τό καλό, κι εὐχαριστιέται μέ ΟΛΑ»…!!!

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης