Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Σίγουρη ωφέλεια.
Εάν θέλει ο Θεός να πάσχουμε, άρα έχει κάποιον σωτήριο σκοπό,
τον οποίον εμείς οι γήινοι δεν μπορούμε να τον προβλέψουμε,
ενώ η υπομονή και η μακροθυμία και το ταπεινό της παραδοχής
του πειρασμού, πάντοτε, ναι, πάντοτε, θα φέρει κατόπιν σίγουρη ωφέλεια.

Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας

[toula]

Ὁ Χριστὸς μποροῦσε νὰ ἐκλέξῃ ὡς μητέρα του μία βασίλισσα, μία πλούσια πριγκίπισσα, μία γυναῖκα φιλόσοφο, κάποια ἀρχόντισσα.
Ἀπ᾽ ὅλες αὐτὲς προτίμησε μία καὶ μόνο.
Γιατί; τί βρῆκε σ᾽ αὐτήν;
Ἡ Παρθένος Μαρία ἦταν μὲν φτωχὴ καὶ ἄσημη, εἶχε ὅμως ἕνα πολύτιμο θησαυρό, ποὺ δὲν τὸν εἶ­χαν καὶ δὲν τὸν ἔχουν οἱ πλούσιες καὶ ἀρχόντισσες τοῦ κόσμου· θησαυ­ρό, στὸν ὁποῖο δὲν ἔδιναν καμμιά σημασία τὰ μάτια τῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ τὸν ὁποῖο ἔβλεπαν τὰ μάτια τοῦ Θεοῦ καὶ θαύμαζαν τὰ μάτια τῶν ἀγγέλων.
Αὐτὸ τὸν θησαυρὸ ἐζήλωσε αὐ­τή ἡ ἁγία Τριάς!
Ὁ θησαυρὸς αὐτὸς ἦ­ταν ἡ ὅ­λη ἀρετή της· πλοῦτο της εἶχε τὴν ἀγάπη στὸ Θεὸ καὶ τὸν πλησίον, στέμμα της τὴν παρθε­νία, πέπλο τὴν ταπείνωσι, κοσμήματα τὴ νῆψι καὶ τὴν προσοχή, διαμάντια ποὺ λαμποκοποῦσαν τὶς προσευχές, ζώνη χρυσῆ τὴν ἐγκράτεια.
Γι᾽ αὐτὸ αὐτὴν ἔκανε Μητέρα Του.
Ἐτσι, ἀπ᾽ τὴν πρώτη στιγμὴ τῆς ἐμφανίσεώς του στὸν κό­σμο, ὁ Χριστὸς διδάσκει ὅλους, ὅτι τὸ μεγαλεῖο δὲν τὸ θέτει οὔτε στοὺς θρόνους τῶν καισάρων, οὔτε στὰ πλούτη τοῦ Μίδα καὶ τοῦ Κροίσου, οὔτε στὶς δόξες τῶν κατα­κτητῶν· τὸ θέτει στὴν ἀρετή, ἔστω καὶ ἂν αὐτὴ σκεπάζεται μὲ τὰ ῥάκη καὶ ζῇ μέσα σὲ ὑγρὰ ὑπόγεια.

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης

[toula]

Καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα!!!

"Ο Άγιος Ιερώνυμος στη Βηθλεέμ.."

Τέσσερις αιώνες περίπου μετά τη γέννηση του Χριστού, μια νύχτα των
Χριστουγέννων, ο Άγιος Ιερώνυμος έρχεται προσκυνητής στη Βηθλεέμ.
Λαχταράει να προσκυνήσει το μέρος όπου γεννήθηκε ο Χριστός. Έρχεται στο σπήλαιο της γεννήσεως ταπεινά και προσεύχεται.
Ο ίδιος μιλάει αργότερα για τη θεϊκή εμπειρία που είχε.
Άκουσε σε όραμα
τη γλυκιά φωνή του Θείου Βρέφους να απευθύνεται σ΄ αυτόν και αναρρίγησε.
– Ιερώνυμε τι θα μου προσφέρεις σήμερα, την ημέρα της γεννήσεώς μου;
-Ω θείο Βρέφος, το γνωρίζεις, για Σένα τα έχω εγκαταλείψει όλα… και την
αυλή των Αρχιερέων, και τα μεγαλεία της Ρώμης, και τις ηδονές και τα
πλούτη… Και αυτή την ώρα ο νους μου, όλη μου η καρδιά, οι σκέψεις μου
και η ζωή μου ακόμη, τα πάντα ανήκουν σε Σένα! Τι άλλο θα μπορούσα να
σου δώσω; Δεν έχω τίποτε άλλο… σήμερα την ημέρα της γιορτής σου…
Ακούει τότε τη φωνή του Θείου Βρέφους να του λέει:
– Έχεις Ιερώνυμε, έχεις κάτι που το λησμονείς και θέλω σήμερα να το καταθέσεις στα πόδια μου.
-Τι είναι αυτό ουράνιε Βασιλιά, αγάπη της αγάπης μου και ψυχή της ζωής μου,
έχω πράγματι άλλο τίποτε για να σου δώσω; Θα ήμουν τόσο ταλαίπωρος ώστε
να φυλάξω κάτι για μένα ! Πες μου γλυκύτατε Ιησού, τι ημπορώ να σου
δώσω ακόμη;
(Και μετά από μια στιγμή σιγής άκουσε τη φωνή του παιδίου Ιησού, να του απαντά!)
– Ιερώνυμε, δώσε μου… ΤΙΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΣΟΥ!
-Τις αμαρτίες μου Αγιώτατε Θεέ ; ! Τι να τις κάνεις τις αμαρτίες μου;
– Ιερώνυμε δώσε μου όλες τις αμαρτίες σου, για να τις ΣΥΓΧΩΡΗΣΩ!!!
Και ο Άγιος Γέρων αναλύθηκε σε δάκρυα, ευτυχίας και αγάπης και προσκύνησε το θείο Βρέφος.

[toula]

“Η ευχούλα θέλει προετοιμασία”,
μας έλεγε ο γέροντας, ο γέρο-Ιωσήφ ο Ησυ­χαστής. “

Να αρχίζετε με το Απόδειπνο και τους Χαιρετισμούς και μετά μερικά λογάκια γλυκά, ερωτικά στον Χριστό. ‘Ιησού μου γλυκύτατε, το φως της ψυχής μου, η μόνη μου αγάπη, η μόνη μου χαρά, η ειρήνη…’.
Μετά να λέτε λογάκια στην Παναγία, στη γλυκιά μανούλα που πολλήν αγάπην δεικνύει. Αφού ηρεμήσει ο νους και γλυκαθεί η ψυχή, καθίστε και πείτε την ευχή. Άμα κουραστείτε, άμα νυστάξετε, να ψάλλετε αργά-αργά, γλυκά-γλυκά”.
Ενθυμούμαι τον πρώτο καιρό που γνώρισα την ευχούλα, ήθελα τρόπον τινά, μία εικόνα για βοηθό. Έβαζα με τον λογισμό ότι ήμουν κάτω στη θάλασσα και ο Χριστός ήταν μέσα σε ένα καραβάκι με τους φίλους του και έφευγαν και εμένα με άφηναν μόνο μου στην ακτή. Με έπιανε το παράπονο και φώναζα και παρακαλούσα να γυρίσουν να με πάρουν και εμένα. Τι φώναζα; «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». « Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με.» Και όσο Τον φώναζα ένιωθα ότι με κοίταζε, και όσο έλεγα το «ελέησόν με» έβλεπα ότι με πλησίαζε.

Απόσπασμα απ' το βιβλίο του Πατρός Σπυρίδωνα Βασιλάκου ''Έλα Φώς'' Συνάντηση με τον Όσιο Εφραίμ Κατουνακιώτη

[toula]

Καμία ημερομηνία δεν μπορεί να σε κάνει χαρούμενο.
Κανείς δεν είναι ευτυχισμένος επειδή το θέλουν οι μέρες ή το επιβάλει η αγορά. Τα Χριστούγεννα δεν είναι ο ψυχαναγκασμός της χαράς ή ο φασισμός του χαμόγελου.
Δεν πουλιέται η χαρά, δεν την βρίσκεις αλλά την φτιάχνεις.
Με γενναίες και τολμηρές αποφάσεις, όπως εκείνες των Μάγων, που πίστεψαν και τόλμησαν και στο τέλος αμείφτηκαν.
Τα Χριστούγεννα δεν επιβάλουν την χαρά αλλά την γεννούν σε φάτνες που λαχταρούν το Φως.
Εάν θελήσεις να βρεις την χαρά, το σκοπό και το νόημα της ζωής, την κλίση και τα χαρίσματα σου, τότε ο Θεός θα σου δώσει ένα αστέρι να σε οδηγήσει. Κάθε φορά που η βαθιά μας επιθυμία συναντά την απόφαση μας να δράσουμε ο Θεός μας φανερώνει ένα κόσμο θαυμάτων, γεμάτο από σημάδια και σημεία, γεμάτων Αστέρια που μας οδηγούν.
Είσαι έτοιμος; Θέλεις να ακολουθήσεις το Αστέρι της επιθυμίας σου για ζωή, τότε ο Θεός θα σε οδηγήσει σε μια νέα γέννα. Τότε κάτι νέο γεννιέται μέσα σου.

π. Χαρ. λίβυος Παπαδόπουλος

[toula]

Τελικά δεν αξίζει να μιλάς σε όλους για όλα.
Γιατί ούτε θα σε καταλάβουν όλοι, ούτε έχεις γνώσεις για όλα.
Καλύτερα να σωπαίνεις και να φεύγεις.
Ο εγωισμός μας πάντα μας προτρέπει να απαντήσουμε. Δεν χρειάζεται. Ειδικά τότε που καταλαβαίνουμε ότι ο άλλος δεν θέλει να ακούσει κάποια απάντηση, αλλά θέλει απλά να μας προκαλέσει.
Χρειάζεται να προφυλάξουμε τον εαυτό μας από τέτοιες καταστάσεις, διότι περί αυτού πρόκειται.
Να διαφυλάξουμε την ειρήνη της καρδιάς μας και να μην πέφτουμε στην παγίδα του εγωισμού που μας σπρώχνει προς την σύγκρουση.
Σώπα και φεύγε από ανθρώπους φανατικούς και προκατειλημμένους, αλαζόνες και ειρωνικούς.
Μην προσπαθείς να πείσεις κανέναν τέτοιο άνθρωπο για το οτιδήποτε. Εάν όντως θέλει να σε καταλάβει τότε θα εκτιμήσει και την σιωπή σου και ίσως σε προσεγγίσει πλέον διαφορετικά.
Εάν συνεχίσει όμως να σου μιλά ως αυθεντία και γεμάτος αλαζονεία, τότε απομακρύνσου από αυτόν.
Δεν θα κερδίσεις τίποτα από την συναναστροφή μαζί του, μάλλον θα χάσεις την ειρήνη σου.
Όχι, το να υπομένεις τέτοιο άνθρωπο δεν είναι καλό. Διότι του τρέφεις, άθελά σου,το αυτοείδωλό του.
Εάν έστω μια σπίθα αυτομεμψίας του έχει απομείνει, η φυγή σου ίσως τον κάνει να συνέλθει. Εάν όχι, τότε μην νιώθεις ενοχές για την δική του στάση ζωής και τρόπο σκέψης.
Χρειάζεται να πάψουμε να νιώθουμε ενοχές για την κακή συμπεριφορά των άλλων. Κάνουμε κι εμείς λάθη και χρειάζεται η μετάνοιά μας, όμως μην διακατεχόμαστε από το ενοχικό σύνδρομο επειδή κάποιοι αδελφοί μας επιλέγουν συνειδητά την αδιαλλαξία και την υπεροψία.
Ναι, να δίνεις ευκαιρίες στους ανθρώπους, αλλά όχι εις βάρος της λογικής και της αλήθειας.

Aρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Πολλοί θα είναι αυτοί που θα σε θυμηθούν στην επιτυχία και στην ευημερία σου.
Εσύ όμως ποτέ μην ξεχνάς αυτούς που σου στάθηκαν στα δύσκολα. Διότι σε βάσταξαν, σε άντεξαν, σε στήριξαν στην χειρότερη κατάστασή σου. Σε είδαν πάνω στον σταυρό σου και δεν σε αρνήθηκαν, δεν σε αποστράφηκαν, δεν σε λοιδόρησαν.
Και αυτό απέδειξε όντως την ανιδιοτελή αγάπη τους. Διότι παρέμειναν μαζί σου ακόμα και τότε που τίποτα δεν περίμεναν ως ανταπόδωση.
Όταν πετυχαίνουμε όλοι μας «γλυκοκοιτάνε», όχι όμως διότι μας νοιάζονται, αλλά διότι συνήθως κάτι θέλουν από εμάς.
Εκείνοι όμως που ήταν μαζί μας στην αποτυχία μας, απέδειξαν ότι δεν θέλουν κάτι από εμάς, αλλά απλά θέλουν εμάς στην ζωή τους.
Και αυτό αν μη τι άλλο μας συγκινεί και γεννά μέσα μας ευχαριστιακό πνεύμα.
Και μακάρι να μην φανούμε ανάξιοι και αχάριστοι αυτής της αγάπης που λαμβάνουμε.
Εάν αυτό λοιπόν ισχύει για κάποιους ανθρώπους στην ζωή μας, σίγουρα ισχύει και για τον ίδιο τον Θεό, ο οποίος μας αγαπά ακόμα και στην έσχατη πνευματική ασχήμια μας. Δεν μας αποστρέφεται, δεν μας εκδικείται, δεν μας κατακρίνει· αλλά μας συγχωρεί, μας αποδέχεται, μας αγκαλιάζει.
Αλίμονο, μην κρίνουμε τον Θεό σύμφωνα με τα δικά μας κοσμικά κριτήρια. Μην προσπαθούμε να κατανοήσουμε τις ενέργειες της αγάπης του Θεού μέσα από το πρίσμα της δικής μας εμπαθούς αγάπης.
Εάν έστω και για λίγο ψηλαφήσουμε καρδιακά την ποιότητα και το βάθος της αγάπης του Θεού, τα μάτια μας θα δάκρυζαν από χαρά και ευγνωμοσύνη. Θα παύαμε να ζούμε μίζερα και εγωιστικά, αλλά πλέον θα αποκτούσαμε αρχοντική καρδιά και ταπείνωση, δοξολογία και χαρά. Όχι διότι θεραπευτήκαμε από τα πάθη μας, αλλά διότι κατανοήσαμε ότι ο Θεός μας αγαπά παρά τα πάθη μας.
Να διευκρινήσουμε όμως το εξής:
Η αγάπη Του είναι άνευ όρων.
Η Σωτηρία μας όμως δεν είναι άνευ όρων.
Και αυτό διότι η αγάπη Του είναι μια μονομερής ενέργεια από μέρους Του· η Σωτηρία μας όμως κρίνεται και από τις δικές μας ενέργειες, δηλαδή είναι μια συνεργασία μας με τον Θεό.
Ο Θεός μας αγαπά, όμως σωζόμαστε όταν αποδεχτούμε αυτήν την αγάπη του Θεού και ανταποκριθούμε αναλόγως.
Και πως αποδεικνύεται αυτό;
«Ἂν μ᾽ ἀγαπᾶτε, τηρῆστε τὶς ἐντολές μου» (Ἰω. 14, 15).

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Άγιος Παΐσιος: Χριστούγεννα και να κοιμηθούμε! Η μητέρα μου έλεγε: «Απόψε μόνον οι Εβραίοι κοιμούνται»

"Όταν ο νους είναι στα θεία νοήματα, ζει τα γεγονότα ο άνθρωπος, και έτσι αλλοιώνεται"
«Ο Χριστός με τη μεγάλη Του αγάπη και με την μεγάλη Του αγαλλίαση που σκορπάει στις ψυχές των πιστών με όλες τις άγιες γιορτές Του, μας ανασταίνει αληθινά αφού μας ανεβάζει ψηλά πνευματικά.
Αρκεί να συμμετέχουμε και να έχουμε όρεξη πνευματική να τις πανηγυρίζουμε πνευματικά· τότε τις γλεντάμε πνευματικά και μεθάμε πνευματικά από το παραδεισένιο κρασί που μας φέρνουν οι Άγιοι και μας κερνούν.
Τις γιορτές για να τις ζήσουμε, πρέπει να έχουμε τον νου μας στις άγιες ημέρες και όχι στις δουλειές που έχουμε να κάνουμε για τις άγιες ημέρες.
Να σκεφτόμαστε τα γεγονότα της κάθε αγίας ημέρας και να λέμε την ευχή δοξολογώντας τον Θεό.
Έτσι θα γιορτάζουμε με πολύ ευλάβεια κάθε γιορτή».
«Να μελετάει και να ζει τα θεία γεγονότα συνέχεια.
Όταν κανείς μελετάει τα γεγονότα της κάθε γιορτής, φυσιολογικά θα συγκινηθεί και με ιδιαίτερη ευλάβεια θα προσευχηθεί.
Έπειτα στις Ακολουθίες ο νους να είναι στα γεγονότα που γιορτάζουμε και με ευλάβεια να παρακολουθούμε τα τροπάρια που ψέλνονται.
Όταν ο νους είναι στα θεία νοήματα, ζει τα γεγονότα ο άνθρωπος, και έτσι αλλοιώνεται.
-Γέροντα, μετά την Αγρυπνία των Χριστουγέννων δεν κοιμόμαστε;
-Χριστούγεννα και να κοιμηθούμε!
Η μητέρα μου έλεγε: «Απόψε μόνον οι Εβραίοι κοιμούνται». Βλέπεις, την νύχτα που γεννήθηκε ο Χριστός οι άρχοντες κοιμόνταν βαθιά, και οι ποιμένες «αγραυλούσαν».
Φύλαγαν τα πρόβατα την νύχτα παίζοντας την φλογέρα. Κατάλαβες;
Οι ποιμένες πού αγρυπνούσαν είδαν τον Χριστό.
-Πώς ήταν Γέροντα, το σπήλαιο;
-Ήταν μία σπηλιά μέσα σε έναν βράχο και είχε μία φάτνη· τίποτε άλλο δεν είχε.
Εκεί πήγαινε κανένας φτωχός και άφηνε τα ζώα του.
Η Παναγία με τον Ιωσήφ, επειδή όλα τα χάνια ήταν γεμάτα και δεν είχαν πού να μείνουν, κατέληξαν σε αυτό το σπήλαιο.
Εκεί ήταν το γαϊδουράκι και το βοϊδάκι, που με τα χνώτα τους ζέσταναν τον Χριστό!
«Ἔγνω βοῦς τον κτησάμενον και όνος την φάτνην του κυρίου αὐτοῦ», δεν λέει ο Προφήτης Ησαΐας;
-Σε ένα τροπάριο, Γέροντα, λέει ότι η Υπεραγία Θεοτόκος βλέποντας τον νεογέννητο Χριστό, «χαίρουσα ὁμοῦ καὶ δακρύουσα» ἀναρωτιόταν:… «Ἐπιδώσω σοι μαζόν, τῷ τὰ σύμπαντα τρέφοντι, ἢ υμνήσω σε, ὡς Υἱὸν καὶ Θεόν μου; ποίαν εὕρω ἐπὶ σοί προσηγορίαν;»
-Αυτά είναι τα μυστήρια του Θεού, η πολύ μεγάλη συγκατάβαση του Θεού, την οποία δεν μπορούμε εμείς να συλλάβουμε!
Γέροντα, πως θα μπορέσουμε να ζήσουμε το γεγονός της Γεννήσεως, ότι δηλαδή ο Χριστός «Σήμερον γεννάται εκ Παρθένου»;
-Για να ζήσουμε αυτά τα θεία γεγονότα, πρέπει ο νους να είναι στα θεία νοήματα. Τότε αλλοιώνεται ὁ άνθρωπος. «Μέγα και παράδοξον θαύμα τετέλεσται σήμερον», ψάλλουμε.
Άμα ο νους μας είναι εκεί, στο «παράδοξον», τότε θα ζήσουμε και το μεγάλο μυστήριο της Γεννήσεως του Χριστού.
Εγώ θα εύχομαι η καρδιά σας να γίνη Αγία Φάτνη και το Πανάγιο Βρέφος της Βηθλεέμ να σας δώση όλες τις ευλογίες Του.

*Από το βιβλίο: «Περί προσευχής», Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι ΣΤ’ www.askitikon.eu

[toula]

Η ταπείνωση των Χριστουγέννων

Ενώπιον της αγίας φάτνης ας ομολογήσουμε ειλικρινά ότι απατηθήκαμε προσκυνώντας αλλότριους θεούς, θυσιάζοντας σε ξένα είδωλα. Νομίσαμε τους εαυτούς μας ελεύθερους κι ευτυχισμένους.
Ανομήσαμε, παρακούσαμε, τίποτε δεν συντηρήσαμε απ’ όσα ωραία μας ζήτησε. Όμως ο Χριστός έρχεται και για μας, γιατί είναι πάντοτε πλούσιος σε αγαθότητα. Η απογοήτευση μας κούρασε αλλά και μας ταπείνωσε. Η ταπείνωση μας οδηγεί στην άκρα ταπείνωση.
Οι άγγελοι, λέει ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς ο Αγιορείτης, με την κατά σάρκα γέννηση του Σωτήρος γνώρισαν, κατά το εξαίσιο παράδειγμά του, ότι υψώνεται κανείς όχι με την υπερηφάνεια αλλά με την ταπείνωση.

Έτσι και οι άνθρωποι γνώρισαν με τον καλύτερο τρόπο πως η οδός της σωτηρίας είναι το ταπεινό φρόνημα. Με την ταπείνωση επανορθώνεται η αποστασία. Ο δαίμονας καταντροπιάστηκε και ηττήθηκε με το γεγονός της ενανθρωπίσεως του Θεού Λόγου.
Έτσι, η άγνωστη για τον δαίμονα ταπείνωση τον κατανικά με τη στάση των ταπεινών. Ο μεγάλος Θεός γίνεται μικρός από αγάπη στον άνθρωπο.
Το μεγαλείο των Χριστουγέννων μπορούν να αισθανθούν περισσότερο οι ταπεινοί. Τη χαρά τη βιώνει καλύτερα ο ταπεινός, όπως οι αγραυλούντες ποιμένες της Βηθλεέμ και οι σοφοί Μάγοι της Ανατολής, που προσκυνούν το νεογέννητο βρέφος του σπηλαίου.
Η μεγάλη έκφραση της ταπεινώσεως είναι η σεμνή κόρη της Γενησαρέτ, η Υπεραγία Θεοτόκος. Το ίδιο ταπεινός είναι και ο σιωπηλός μνήστορας Ιωσήφ. Ο Χριστός έρχεται σε ένα δύσκολο και ανάστατο τόπο με τον πιο ταπεινό τρόπο.
Δεν γινόταν να ταπεινωθεί πιο πολύ. Γεννήθηκε σε μια σπηλιά ζώων, δεν τον αντιλήφθηκε κανένας, Αυτόν που χάριζε νέα ζωή. Ο κόσμος έτρεχε σε ξέφρενους ρυθμούς, σε διαφορετικά προγράμματα, με άλλους στόχους. Έτσι τότε, έτσι και τώρα.
Μόνοι τους οι άνθρωποι δεν θα μπορούσαν να βρουν τη σωτήρια ταπείνωση. Τους την υπέδειξε ο ίδιος ο ταπεινός Ιησούς με το παράδειγμά του. Παράδειγμα δίνει και η Παναγία με τη σεμνότητά της, την απλότητά της, τη σιωπή της και την ταπείνωσή της.
Δίχως αυτή την εμβάθυνση η εορτή των Χριστουγέννων παραμένει τυπική και συνηθισμένη. Θα πρέπει να έχει ουσιαστική επίπτωση στη ζωή μας. Το βάθος, το νόημα, το μυστήριο, η αξία και η σημασία της εορτής έγκειται στην αναμόρφωση και ανακαίνιση του έσω ανθρώπου.
Το βαθύ αυτό περιεχόμενο πλημμυρίζει τον άνθρωπο αισιοδοξία, ελπίδα και χαρά. Δίνει λύτρωση από την απόγνωση. Χρειάζεται βιωματική αίσθηση του υπερφυούς γεγονότος της Σαρκώσεως του Ιησού και Λόγου του Θεού. Μη μείνουμε σε αποπροσανατολιστικούς τρόπους που απομακρύνουν από τον Ζωοδότη, Φωτοδότη και Ειρηνοδότη Χριστό.

Θα πρέπει να ταπεινωθούμε ενώπιον του ταπεινωθέντος Ιησού, αδελφοί μου. Άφησε τη μεγαλειώδη δόξα των ουρανών και ήλθε να σκηνώσει μεταξύ αλόγων ζώων. Να μας συγκινήσει η άφατη κένωσή του, να μας παροτρύνει σε ομοίωση.
Η ωραία και γνήσια ταπείνωση εμάς θα ωφελήσει, θα ειρηνοποιήσει και θα χαροποιήσει. Τα εφετινά άγια Χριστούγεννα ας γίνουν σταθμός στην πνευματική μας πορεία. Ας αγαπήσουμε την ταπείνωση, ας προσκυνήσουμε ευγνώμονα τον ταπεινό Χριστό της αγρυπνούσης Βηθλεέμ.
Το αταπείνωτο φρόνημα μας οδήγησε σε αδιέξοδα. Το ταπεινό φρόνημα ας μας συνοδεύσει στο νέο πολιτικό έτος 2013.

Μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης
(Πηγή: “ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ” 22/12/2013)
alopsis

[toula]

Μόνο τότε τακτοποιείσαι.

Αν σκεφτεί κανείς ότι στην τελική κρίση θα κριθεί για όλα τα έργα του,
αυτό θα τον βοηθήσει να μετανοήσει αληθινά.
Πόσοι άνθρωποι, καθώς έκαναν μερικά πράγματα στα κρυφά ή καθώς
πέρασαν κάποια χρόνια και ξεχάστηκαν, νομίζουν ότι αυτά έχουν σβηστεί.
Όχι! Δεν υπάρχει τίποτε το οποίο απλώς με το πέρασμα του χρόνου
ή με το να το ξεχάσεις θα διαγραφεί.
Μόνο εάν μετανοήσεις, και μάλιστα για όλα, τακτοποιείσαι.

Αρχιμ. Συμεών Κραγιόπουλος