"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

«Κύριε, Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, με τις προσευχές της αμόλυντης Μητέρας Σου και όλων των Αγίων, ελέησόν με τον αμαρτωλό»!!
Γέρων Κλεόπας Ηλιέ ο Ρουμάνος

«Δέν ὑπάρχει καλύτερη ἐκδίκηση ἀπό τήν ἀγάπη! Ὅταν ἐπιθυμεῖς νά ἀλλάξεις ἕναν δύσκολο χαρακτῆρα, ἡ δύναμη πού μπορεῖ νά τόν μεταποιήσει εἶναι ἡ ἀγάπη.»
Ὅσιος Ἀμφιλόχιος Μακρής

Όταν ο Άγιος Θεοδόσιος ο Κοινοβιάρχης πρωτοΐδρυσε το Κοινόβιό του, αυτό ήταν τόσο πτωχό, ώστε συχνά δεν υπήρχαν, ούτε τα απολύτως αναγκαία γιά τη συντήρηση των μοναχών.

Ένα Μεγάλο Σάββατο απόγευμα περίμεναν, να εορτάσουν το Πάσχα. Οι μοναχοί έψαχναν απελπισμένοι σε όλο το Μοναστήρι, μήπως βρουν όχι τίποτα φαγώσιμο, αλλά ένα μικρό πρόσφορο γιά την Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία. Δεν τους ένοιαζε αν το Πάσχα θα έμεναν νηστικοί. Δεν ήθελαν όμως να χάσουν την Θεία Κοινωνία. Αφού δεν βρήκαν τίποτε το ανέφεραν στον Όσιο Θεοδόσιο.
Εκείνος τους άκουσε με απόλυτη ηρεμία, σαν να μην συνέβαινε τίποτε. Ούτε την ανησυχία τους συμμεριζόταν. Έδωσε μάλιστα εντολή, να ετοιμάσουν το Άγιο Βήμα γιά την Θεία Λειτουργία, καθώς και την πασχαλινή τράπεζα.
«Μάταιη παρηγοριά», ψιθύρισαν μερικοί μοναχοί.
Ο Όσιος έκανε ότι δεν άκουσε. Μόνο είπε τούτο:
«Μήπως έγινε ασθενέστερος στη Δύναμη, Εκείνος που έθρεψε με το μάννα ολόκληρο Λαό στην έρημο και αργότερα χόρτασε τόσο πλήθος με πέντε ψωμιά;;»!!
Βασίλευε ο ήλιος, όταν κτύπησε την πόρτα του Μοναστηριού κάποιος άγνωστος. Μαζί του έφερνε δύο καμήλες φορτωμένες.
«Πήγαινα μία μικρή δωρεά σε κάποια σκήτη λίγο πιο πέρα από το Μοναστήρι σας», εξήγησε στους αδελφούς. «Μά, μόλις έφθασα εδώ, τα ζώα μου σταμάτησαν και με κανένα τρόπο δεν μπορούσα να τα κάνω να προχωρήσουν άλλο. Λέω λοιπόν, μήπως θέλει ο Θεός να αφήσω σε σας αυτά τα λίγα τρόφιμα;».
Και τα τρόφιμα αυτά, έφθασαν μέχρι την Πεντηκοστή!
Ούτε πρόσφορα έλειψαν γιά την Θεία Λειτουργία από την ανέλπιστη αυτή δωρεά!
«Πολύ μεγάλη η ελπίδα και η εμπιστοσύνη στον Θεό!», έλεγαν και ξανάλεγαν από τότε, οι καλόγεροι του Οσίου Θεοδοσίου!

«Πολλή προσευχή καί λίγα λόγια σέ ὅλους! Νά προσευχόμαστε μυστικά καί μετά νά μιλᾶμε! Πιό καλά εἶναι νά τά λέει κανείς μυστικά στήν καρδιά τῶν ἄλλων μέσῳ τῆς μυστικῆς προσευχῆς, παρά στ' αὐτί τους.»

Ἅγιος Πορφύριος ὁ Καυσοκαλυβίτης

ΤΟ ΛΥΧΝΆΡΙ

«Ήταν κάποτε ένας πολύ ικανός και αφοσιωμένος γιατρός. Χάρη σε αυτόν, χιλιάδες άνθρωποι που ήταν στα πρόθυρα του θανάτου θεραπεύτηκαν.
Μια μέρα εμφανίστηκε μπροστά του ο Θάνατος και του είπε:
–Κοιτάξτε τι συμβαίνει, είστε πραγματικά πολύ καλός γιατρός, αλλά σώζοντας τόσους πολλούς ανθρώπους από το θάνατο, διαταράσσετε την ισορροπία του κόσμου. Σου προτείνω κάτι. Από σήμερα που θα πας να θεραπεύσεις έναν άρρωστο θα δεις ένα λυχνάρι δίπλα στο κεφάλι του.
Από τη φλόγα στη λάμπα θα ξέρετε αν το άτομο πρόκειται να πεθάνει ή αν του απομένουν μέρες σε αυτή τη γη. Εάν η φωτιά είναι αδύναμη και φαίνεται να σβήνει, αυτό θα είναι σημάδι ότι πρέπει να αφήσετε τον άνθρωπο σε μένα. Εάν η φωτιά καίει δυνατά, σημαίνει ότι μπορείτε να τη θεραπεύσετε. Ως εγγύηση της συμφωνίας μας, θα σου αφήσω τη δική σου λάμπα. Κράτα το κοντά σου για να δεις πόσο θα κρατήσει η δική σου ζωή.
Τούτου λεχθέντος, ο θάνατος έχει φύγει.
Μια μέρα, λίγο μετά από εκείνο το περιστατικό, κάλεσαν τον γιατρό για να σώσει ένα βαριά άρρωστο νεογέννητο. Όταν μπήκε μέσα, είδε μια λάμπα κοντά στο κεφάλι του παιδιού, μέσα στην οποία τρεμοπαίζει μια αδύναμη, ελάχιστα ορατή φωτιά. Ο γιατρός σκέφτηκε τη συμφωνία, αλλά λυπήθηκε τόσο πολύ για τη μητέρα και τη ζωή του παιδιού που πήρε λίγο λάδι από τη λάμπα του και το έβαλε στη λάμπα του παιδιού, αυξάνοντας έτσι τη φλόγα. Έσωσε το παιδί, το θήλασε υ μητέρα του και έφυγε.
Την επόμενη μέρα πήγε σε μια καλύβα όπου έμενε μια φτωχή αλλά μεγάλη οικογένεια. Η μητέρα βρισκόταν στο νεκροκρέβατό της και τα επτά της παιδιά κάθονταν λυπημένα γύρω της. Η φλόγα στη λάμπα της γυναίκας ήταν τόσο αδύναμη που μπορεί να σβήσει ανά πάσα στιγμή. Επίσης, έκανε το ίδιο όπως πρίν στο παιδί έριχνε λάδι από τη λάμπα του στη λάμπα της.
Μέρα με τη μέρα ο γιατρός έκανε το ίδιο, ούτε μια φορά δεν έσπασε τη συμφωνία και κάθε φορά έπαιρνε λίγο παραπάνω λάδι από τη λάμπα του για να σώσει άλλους. Πέρασε ένας χρόνος και ο γιατρός αρρώστησε βαριά, και όταν κοίταξε τη φλόγα της ζωής του, είδε ότι μόλις πού έφτανε.
Ξαφνικά ο Θάνατος εμφανίστηκε δίπλα του και είπε:
-Με απάτησες, αθετούσες τη συμφωνία μας κάθε φορά, αλλά ήρθε η σειρά σου. Σήμερα ήρθα για σένα.
Ο γιατρός ξύπνησε στον άλλο κόσμο, σε μια τεράστια αίθουσα, όπου ήταν τοποθετημένες πολλές λάμπες, σχεδόν σβησμένες σαν την δική του.
«Έχεις άλλη μια ευκαιρία», είπε ο Θάνατος. Επειδή έχεις δώσει τη ζωή σου για χάρη των άλλων, θεωρείται ότι έχεις δικαίωμα να ρίχνεις λάδι από κάθε λάμπα που βλέπεις εδώ και να συνεχίζεις τη ζωή σου για πολλά χρόνια ακόμα.
- Όχι, δεν θέλω να εκμεταλλευτώ τους άλλους, κουνάει το κεφάλι του ο γιατρός.
-Σε αυτή την περίπτωση, δεν έχω άλλη δύναμη πάνω σου, έχεις αποδείξει ότι είσαι ξεχωριστός. Είσαι ελεύθερος να ζήσεις γιατί όταν ένας άνθρωπος αφιερώνει τη ζωή του στους άλλους, είναι αθάνατος.

«Κύριε, δῶσε μου τή δύναμη νά ὑποφέρω τον κόπο καί ὅλα τά γεγονότα τῆς ἡμέρας αὐτῆς, σέ ὅλη τή διάρκειά της. Καθοδήγησε τή θέλησή μου καί δίδαξέ με νά προσεύχομαι, νά πιστεύω, νά ὑπομένω, νά συγχωρῶ καί ν’ ἀγαπῶ. Ἀμήν.»

(Από την Προσευχή των Πατέρων της Όπτινα).

Μακάριοι οι καθαροί στην καρδία…

«Όποιος καθάρισε την καρδιά του από την κακότητα και τις κακές επιδράσεις όλης της υλικής κτίσεως, διακρίνει καθαρά μέσα στη δική του ψυχική ομορφιά την εικόνα της θείας φύσεως (του Θεού). Γιατί ο Θεός, όταν σε δημιουργούσε, χάραξε πάνω σου σαν σε αντίτυπο τα αγαθά της δικής Του φύσεως, σαν να αποτύπωσε πάνω στο κερί το σχήμα μιας γλυπτής παραστάσεως. Αλλά η αμαρτία, αφού απλώθηκε γύρω από το θεόμορφο χάραγμα, έκανε για σένα άχρηστο το αγαθό που είναι κρυμμένο κάτω από τα άσχημα περιβλήματα. Αν λοιπόν με την προσεκτική ζωή σου ξεπλύνεις πάλι την ακαθαρσία, η οποία τοποθετήθηκε σαν επίχρισμα πάνω στην καρδιά σου, θα λάμψει ξανά στη μορφή σου το θεόμορφο κάλλος» (άγιος Γρηγόριος Νύσσης, λόγος στον μακαρισμό «Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία…»).

Υπάρχει «τύχη» ή Θεία Πρόνοια;

Κατά τον Ιερόν Χρυσόστομο είναι κακόν και απηγορευμένον να πιστεύη κανείς εις την τύχην.

Καί λέγει: Αν η τύχη κάνη τον καλόν ή τον κακόν (άνθρωπον), τότε γιατί συμβουλεύεις τα παιδιά σου και τα νουθετείς;
Όλα τότε άσκοπα και χαμένα. Αν η τύχη κάνει τους πλουσίους, και τους πτωχούς, τότε δεν χρειάζεται μόρφωσις, ούτε αγών διά απόκτησιν περιουσίας.
Αν δεν υπάρχη Θεός, ο οποίος εποπτεύει τα πάντα, τότε δεν θα υπήρχε τάξις και αρμονία, χωρίς δηλαδή την πρόνοιάν Του• Αν δεν υπάρχη Θεός, πως έγιναν όλα αυτά; Κι’ αν υπάρχη, πως τα παραβλέπει αυτά; Αν πάλι – όπως συμβαίνει – τα εδημιούργησεν όλα, τότε πρόσεχε την ασέβειαν και βλασφημίαν!
Αν υπάρχη τύχη, δεν υπάρχει κρίσις.
Αν υπάρχη τύχη, δεν υπάρχει πίστις.
Αν υπάρχη τύχη, δεν υπάρχει Θεός.
Αν υπάρχη τύχη, δεν υπάρχει αρετή.
Αν υπάρχη τύχη, δεν υπάρχει κακία.
Αν υπάρχη τύχη, όλα άδικα τα κάνομε και ανώφελα τα υπομένομε.
Είναι να θαυμάζη κανείς, την Πάνσοφον, Δικαίαν και Στοργικήν Πρόνοιαν του Παναγάθου Θεού και Πατρός ημών.
Είναι να γεμίζη η καρδία μας, από ευγνωμοσύνην και εμπιστοσύνην προς τον Παντοδύναμον Θεόν και Παντοκράτορα του κόσμου.
Είναι η πίστις που πρέπει να μας κάνη δυνατούς κι’ αποφασιστικούς εις την ζωήν, ώστε να προχωρούμε εις τον δρόμον της αρετής. Είναι αυτή, η οποία μας δίδει δύναμιν, να μη λυγίσωμεν εις τας δυσκολίας της ζωής, τας δοκιμασίας και τας θλίψεις.
Είναι η Θεία Πρόνοια για όλους και για όλα.

«Ο φόβος του Θεού είναι η αρχή της αρετής, που γεννάται από την πίστη και σπέρνεται στην καρδιά, που καταγίνεται στα της σωτηρίας της ψυχής»

Αγ. Ισαακ ο Σύρος Λόγος Α'
Περί αποταγής και μοναχικής πολιτείας

Σε κάθε προσευχή πρέπει να έχετε ένα κόμπο δάκρυ.
Και σαν σας έλθει κατάνυξη, μη το λέτε πουθενά
γιατί είναι θείο δώρο μήπως και το χάσετε!
Αγάπησε την κατάνυξη, φέρνε στο νου σου
τις αιτίες που θα σου φέρνουν δάκρυα.

Γέροντας Ιερώνυμος της Αίγινας