"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Όσο το πνεύμα των ανθρώπων παραμείνει δίχως αλλαγή! Ώσπου οι υπερήφανοι υπαίτιοι αυτής της κρίσης, να παραιτηθούν μπροστά στον Παντοδύναμο. Ώσπου οι άνθρωποι και οι Λαοί να θυμηθούν, την ακαταλαβίστικη λέξη ''κρίση'' να τη μεταφράσουν στη γλώσσα τους, ώστε με αναστεναγμό και Μετάνοια να φωνάξουν: ''η Θεία Δίκη''!

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Σ’ αγαπώ τόσο πολύ ώστε θα σε ανέχομαι.
"Σε κοίταξα παιδί μου όπως πάντα όταν ξύπνησες το πρωί.
Περίμενα να μου πεις δύο-τρεις λέξεις, ευχαριστώντας με για όσα σου συνέβαιναν,
ζητώντας την γνώμη μου για ότι πρόκειται να κάνεις σήμερα.
Παρατήρησα ότι ήσουν πολύ απασχολημένος προσπαθώντας να βρεις τα κατάλληλα ρούχα για να πας στη δουλειά σου.
Ήλπιζα να βρεις κάποιες στιγμές να μου πεις μια καλημέρα!
Αλλά ήσουν πολύ απασχολημένος.
Για να δεις ότι είμαι κοντά σου, έφτιαξα για σένα τον πολύχρωμο ουρανό και το κελάηδημα των πουλιών.
Κρίμα όμως που δεν παρατήρησες ούτε τότε την Παρουσία μου.
Σε ατένιζα όταν έφευγες βιαστικός προς τη δουλειά σου και πάλι περίμενα.
Υποθέτω ότι εξαιτίας της απασχόλησης σου, δεν είχες χρόνο ούτε τότε να μου πεις δύο λόγια.
Όταν γυρνούσες από τη δουλειά είδα τη κούραση, το άγχος σου και σου έστειλα ένα ψιλόβροχο για να σε απαλλάξει από την πίεση της ημέρας. !
Νόμιζα ότι θα με θυμηθείς. Ως αντάλλαγμα όμως αγανακτισμένος , με έβρισες.
Επιθυμούσα τόσο πολύ σε μια προσευχή να μου μιλήσεις.
Η ημέρα όμως ήταν ακόμα μεγάλη.
Άνοιξες μετά την τηλεόραση, και όταν παρακολουθούσες την αγαπημένη σου εκπομπή, εγώ περίμενα.
Έπειτα δείπνησες με τους δικούς σου και για άλλη μια φορά δεν με θυμήθηκες.
Βλέποντάς σε τόσο κουρασμένο κατάλαβα τη σιωπή σου και έσβησα τη λαμπρότητα του ουρανού για να μπορείς να ξεκουραστείς, αλλά δεν σε άφησα σε σκοτάδι πίσσα.
Άφησα ξάγρυπνα για σένα πλήθος από αστέρια.!
Ήταν τόσο όμορφα, κρίμα που δεν τα παρατήρησες…αλλά δεν πειράζει!
Άγγελο σου στέλνω .!
Μήπως συνειδητοποίησες ότι Εγώ είμαι εδώ για σένα;
Έχω περισσότερη υπομονή από ό,τι εσύ μπορείς ποτέ να φανταστείς.
Θέλω να σου δείχνω την αγάπη μου , το Σταυρό που υπέμεινα, κι ακόμη υπομένω, για να το δείξεις και εσύ με τη σειρά σου στους γύρω σου.
Σ’ αγαπώ τόσο πολύ ώστε θα σε ανέχομαι.
Τώρα από στιγμή σε στιγμή θα ξυπνήσεις πάλι.
Δεν Μου μένει παρά να σ’ αγαπώ και να ελπίζω ότι τουλάχιστον σήμερα θα Μου χαρίσεις λίγο χρόνο από το χρόνο σου….."
Ο Στοργικός Πατέρας σου, Θεός της Άπειρης Αγάπης

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ.

Η Σκήτη της Αγίας Άννης, η άσκηση και ο γέροντας Γεράσιμος ο Μικραγιαννανίτης.

O γέροντας Γεράσιμος -ο νεώτερος- από το κελί του Τιμίου Προδρόμου στη Μικρά Αγία Άννα, σε μια από τις πιο ερημικές περιοχές του Αγίου Όρους, μιλά στην «Αγιορείτικη Κιβωτό» για το ασκητικό μέρος της περιοχής αυτής και αναφέρεται στο θεσπέσιο έργο του μακαριστού γέροντα Γεράσιμου του υμνογράφου.
«… Κείται, λοιπόν, η Μικρά αυτή Σκήτη εν τη νοτίω υπωρεία του υψιτενούς Άθω και απέχει εκ μεν της κυριάρχου Μονής Μεγίστης Λαύρας του Οσίου Αθανασίου ώρας 4, έχουσα ταύτην ανατολικώς, εκ δε της Ιεράς Σκήτεως Αγίας Άννης, μεθ’ ης ως μία Σκήτη λογίζεται, 30’ της ώρας, κειμένη νοτιοανατολικώς αυτής.
Το έδαφος αυτής είναι ανώμαλον και βραχώδες, περιστοιχούμενων υπό κραναών και αποκρήμνων βράχων, και αποτελεί φάραγγα προσιτήν και ευδιάβατον, ήτις φαινομένη μακρόθεν, παρουσιάζει πραγματικώς ασκητικήν κατανυκτικώτατην όασιν…
(…) Συνεστήθη κατά τας αρχάς του ιζ’ αιώνος, γνωρίσασα πρώτους οικιστάς και ηγήτορας τους Οσίους Δινύσιον τον Ρήτορα και Μητροφάνην, οίτινες τον ησύχιον ασπασάμενοι βίον, κατώκησαν εν τω εν αυτή διασωζωμένω σπηλαίω ούση τότε αοικήτω και αγρία. Αι Καλύβαι ας περιλαμβάνει ανέρχονται εις εννέα τον αριθμόν, εξ ων αι μεν εξ έχουσι Ναΐδρια, αι δε άλλαι τρεις στερούνται επίσης και της χρονολογίας καθ’ ην ωκοδόμηνται στερούνται σχεδόν πάσαι, εκτός δύω ή τριών, αίτινες διασώζουσι το έτος της ανακαινίσεως των ως και το όνομα των ανακαινιστών.
(…) Μεταξύ των Καλυβών της είναι και η του Τιμίου Προδρόμου, εν η διέρχεται η εξ Αγίας Άννης προς τα Κατουνάκια οδός. Ταύτης ο Ναΐσκος σεμνύνεται επί τη μνήμη της Αποτομής του Τιμίου Προδρόμου και ανεκαινίσθη υπό Μακαρίου Μοναχού κατά το 1736, ο οποίος και “κτίτωρ δεύτερος” επιγράφεται εις το κάτω μέρος των διασωθέντων παλαιών εικόνων, αίτινες ευρίσκονται έως σήμερον εν αυτώ».
Η ανωτέρω σύντομος αποσπασματική περιγραφή της Μικράς Αγίας Άννης και της εν αυτή Καλύβης του Τιμίου Προδρόμου ελήφθη αυτούσιος εκ των χειρογράφων του μακαριστού γέροντος Γερασίμου, υμνογράφου της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας.
Ο μετέπειτα υμνογράφος εκοινοβίασεν εις την εν λόγω καλύβην, τον Αύγουστον του 1922, έχοντας ως γέροντα τον ιερομόναχον Μελέτιον. Ο μοναχός Γεράσιμος, προσαρμοσμένος πλήρως εις τη νέαν του ζωήν, απετέλεσε ομολογουμένως πρότυπον υπακοής, ταπεινώσεως και κάθε αρετής. Παραλλήλως με την τέλεσιν των καθημερινών μοναχικών ακολουθιών και τη μελέτην, οι μοναχοί της καλύβης εργάζονται διά την επιβίωσίν τους, ασχολούμενοι με την κατασκευή σφραγίδων που χρησιμοποιούνται εις το ζύμωμα προσφόρων διά την Θείαν Λειτουργίαν.
Έτσι και ο νέος μοναχός Γεράσιμος έμαθε την τέχνην αυτήν. Εκείνο, όμως, το οποίον τον εγοήτευε ήταν η ενασχόλησις με τα γράμματα, και ειδικώς με την υμνογραφίαν, εις ην και επεδόθη εκ νεαράς ηλικίας μετά ζήλου και επιτυχίας.
Το έργον του υμνογράφου Γερασίμου εγνώρισεν μεγάλην απήχησιν μεταξύ των εκκλησιαστικών και ακαδημαϊκών κύκλων. Η φήμη του λίαν συντόμως διεδόθη εις όλον το Άγιον Όρος. Ιδιαιτέρως αξιομνημόνευτον είναι το γεγονός ότι η αναγνώρισις του έργου δεν συνέβη εις το τέλος ή, έστω, κατά τη διάρκεια υμνογραφικής παραγωγής, αλλά ήδη από τα πρώιμα στάδιά της.
Η Εκκλησία απεδέχθη πολύ νωρίς το έργον του νέου υμνογράφου και το ενέταξε εις τας εκκλησιαστικάς ακολουθίας. Το 1937 η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος επαινεί τον υμνογράφον, το 1951 επαναλαμβάνει τον έπαινόν της και το 1955 εκφράζει την ευαρέσκειάν της, κάνοντας λόγον ότι η Εκκλησία πολλάς φοράς ευρέθη εις την ευχάριστην θέσιν να ασχοληθή με το έργον του, να το μελετήσει και να το εγκρίνη.
Ακόμη, εγκωμιάζει το υμνογραφικόν έργον, το εκδίδει και το υιοθετεί διά να ψάλλεται εις τας ακολουθίας. Το ίδιον έτος και το Οικουμενικόν Πατριαρχείον του απονέμει την ευαρέσκειάν του. Η ανωτάτη εκκλησιαστική διάκρισις εδόθη εκ του Πατριάρχου Αθηναγόρου, όταν ο γέρων Γεράσιμος εκλήθη υμνογράφος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης εκάλεσε μετέπειτα τον υμνογράφον εις την Κωνσταντινούπολιν και προέβη εις την κανονικήν χειροθεσίαν του.
Το 1963 η Μονή της μετανοίας του Μεγίστη Λαύρα τον ώρισε τελετάρχην των εορτών της Χιλιετηρίδος του Αγίου Όρους και του ανέθεσε τη σύνταξιν της σχετικής ακολουθίας. Τέλος, το 1969 η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας τον διώρισε αναπληρωματικόν μέλος της μονίμου Συνοδικής Επιτροπής Μοναχισμού.
Εκτός από την Εκκλησίαν και η Ελληνική Πολιτεία, ετίμησε τον υμνογράφον. Η ύψιστη τιμή και ταυτοχρόνως αναγνώριση του έργου του προέρχεται από την Ακαδημία Αθηνών, η οποία το 1968 του απένειμε το αργυρούν της μετάλλιον, «διά το υπέροχον υμνογραφικόν του έργον, το οποίον τιμά την ελληνική γραμματείαν και τη θρησκευτική ποίησιν».
Κατά τη διάρκεια της ζωής του, του ανετέθησαν διάφορα διακονήματα. Διετέλεσε επί μακρόν βιβλιοθηκάριος και τυπικάρης του Κυριακού της σκήτης Αγίας Άννης.
Ο γέρων Γεράσιμος υπήρξε το περισσότερον γνωστός ως υμνογράφος. Διεκρίθη όμως και ως μοναχός. Διά αυτόν η υμνογραφία δεν ήταν κάτι εξωτερικόν ή επίκητον, αλλά προέκτασις του ζωντανού βιώματος ενός δεδοκοιμασμένου και παραδοσιακού Αγιορείτου μοναχού, όπως ακριβώς ήταν ο ίδιος. Διατηρούσε καθ’ όλην τη ζωήν του αμείωτον την προθυμίαν προς τους πνευματικούς αγώνας και άσβεστον τη φλόγα της αγάπης προς τη μοναχικήν ζωήν.
Ο υμνογράφος Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης είναι μια από τας σπάνιας περιπτώσεις υμνογράφων που το μεγαλύτερον μέρος του έργου του εχρησιμοποιήθη αμέσως εις τη λειτουργικήν ζωήν της Εκκλησίας, συλλογή απολυτικίων, κοντακίων και μεγαλυναρίων όλου του έτους, το Εβδομαδάριον «περιέχον εις όλας τας ημέρας της εβδομάδος του κδ’ Οίκους, ήτοι τους Χαιρετισμούς και την Παράκλησιν εις την υπόθεσιν ή τον Άγιον εκάστης ημέρας», όπως εξηγεί ο ίδιος ο υμνογράφος, και το Θεοτοκάριον, περιέχον επτά θεομητορικούς κανόνας εις έκαστον ήχον. Τα ανωτέρω έργα είναι ευρέως και ενθέρμως αποδεκτά εκ του φιλακόλουθου κοινού και γνωρίζουν μεγάλην κυκλοφορίαν και αρκετάς επανεκδόσεις.

Πηγή: simeiakairwn.wordpress.com

«Υπάρχουν ευθύνες και για τα λόγια. Και μάλιστα, ευθύνες πάρα πολύ πικρές»…!!!

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

«Πάντοτε στη ζωή σου…
Να είσαι γλυκομίλητος και να αποδίδεις τιμή σε όλους τους ανθρώπους.
Να μην κάνεις κανέναν να θυμώσει και να οργιστεί, και να μη ζηλοφθονήσεις κανέναν.
Φυλάξου, να μην κατηγορήσεις και να μην ελέγξεις κανέναν για κάποια αδυναμία του, γιατί έχουμε στους ουρανούς Κριτή απροσωπόληπτο.
Εάν όμως θέλεις να τον βοηθήσεις να επιστρέψει στην αλήθεια, με Αγάπη πες του ένα ή δυο λόγια και μην ανάψεις από θυμό εναντίον του, για να μη δει στην Καρδιά σου σημείο έχθρας.
Γιατί, η Αγάπη του Θεού δεν γνωρίζει να θυμώνει, ούτε να παροργίζεται, ούτε να κατηγορεί κάποιον με εμπάθεια»...!!!

Αββά Ισαάκ του Σύρου

«Αὐτά εἶχα νά πῶ στήν Αγάπη σας...
Αὐτὴ εἶνε ἡ Θρησκεία μας! Παίρνει τὸ κοράκι καὶ τὸ κάνει Περιστέρι, παίρνει τὴ μοιχαλίδα καὶ τὴν κάνει Απόστολο, παίρνει τὸ λῃστὴ καὶ τὸν κάνει Άγιο!
Μεγάλη ἡ δύναμις τῆς Μετανοίας. Γι’ αὐτὸ, δὲ θὰ μᾶς δικάσῃ ὁ Θεὸς ἐπειδὴ ἁμαρτάνουμε· θὰ μᾶς δικάσῃ ἐπειδὴ δὲν Μετανοοῦμε...!!!
Ὁ Κύριος μᾶς καλεῖ σὲ Μετάνοια ὅλους! Παπᾶδες, Δεσποτάδες, Πατριαρχάδες, μικροὶ καὶ μεγάλοι, δεξιοὶ καὶ ἀριστεροί, περιμένει νὰ ἐπιστρέψουμε κοντά του, διότι πλησιάζει ἡ συντέλεια τοῦ κόσμου. Αὐτά εἶχα νά πῶ στήν Αγάπη σας»...!!!

Μακαριστός Επίσκοπος κυρός Αὐγουστίνος Καντιώτης, Μητροπολίτης Φλωρίνης

«- Χριστός Ανέστη…!!!
- Τι εννοείς, δεν το λέμε τώρα…;;;
Ο Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ, το έλεγε κάθε μέρα … Χριστός Ανέστη, χαρά μου»…!!!

«Να βλέπεις αυτά που πρέπει,
ν' ακούς αυτά που χρειάζεσαι
και ν' απαντάς αυτά, που πρέπει»…!!!

Μέγας Βασίλειος

Προσευχή Μετανοίας

«Τοίς μισούσι και αδικούσιν ημάς συγχώρησον, Κύριε…
Τοίς αγαθοποιούσιν αγαθοποίησον,
Τοίς αδελφοίς και οικείοις ημών, χάρισαι τα προς σωτηρίαν αιτήματα και ζωήν την αιώνιον,
Τους εν ασθενεία επίσκεψαι και ίασιν δώρησαι,
Τους εν θαλάσση κυβέρνησον,
Τοίς εν οδοιπορίαις συνόδευσον,
Τώ Βασιλεί συμμάχησον,
Τοίς διακονούσι, και ελεούσιν ημάς, αμαρτιών άφεσιν δώρησαι,
Τοίς εντειλαμένοις ημίν τοίς αναξίοις εύχεσθαι υπέρ αυτών, συγχώρησον και ελέησον κατά το μέγα Σου έλεος.
Μνήσθητι, Κύριε, πάντων των προκεκοιμημένων Πατέρων και Αδελφών ημών και ανάπαυσον αυτούς, ένθα επισκοπεί το Φώς του Προσώπου Σου.
Μνήσθητι, Κύριε, των Αδελφών ημών των αιχμαλώτων, και λύτρωσαι αυτούς από πάσης περιστάσεως.
Μνήσθητι, Κύριε, των Καρποφορούντων και Καλλιεργούντων εν ταίς Αγίαις Σου Εκκλησίαις, και δός αυτοίς τα προς σωτηρίαν αιτήματα και Ζωήν την αιώνιον.
Μνήσθητι, Κύριε, και ημών των ταπεινών και αμαρτωλών και αναξίων δούλων Σου, και φώτισον ημών τον νούν τώ φωτί της γνώσεώς Σου, και οδήγησον ημάς εν τη τρίβω των εντολών Σου,
Πρεσβείαις της Παναχράντου Σου Μητρός, Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας, και πάντων Σου των Αγίων,
ότι Ευλογητός εί, εις πάντας τους αιώνας των αιώνων. Αμήν»…!!!

«Δέξου την Αδικία σαν Μεγάλη Ευλογία, γιατί ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΕΙΣ άπ' αυτήν Ουράνια Ευλογία.
Μην επιδιώκεις όμως να σε Αδικούν, γιατί αυτό κρύβει Κακότητα Ευγενική»!
Δέξου την Αδικία με Χαρά, όταν δεν σε βλάπτει Ψυχικά!
Όσο περισσότερο Πνευματικός είναι ο άνθρωπος, τόσο λιγότερα δικαιώματα έχει σ' αυτή την ζωή, διότι τα δικαιώματα του Δικαίου τα φυλάει ο Χριστός στην Ουράνια Ζωή»…!!!

Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης