Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

[Georgios1]

Γέρων Παΐσιος: Ο κόσμος χαμπάρι δεν παίρνει . Κοιμάται με τα τσαρούχια !

Δημήτριος : Αυτά , Γέροντα , είναι σημεία των καιρών ;
Γέροντας : Σημεία , σημεία των καιρών , δεν βλέπετε ……Πρέπει να΄ναι βόιδι – να με συγχωρείτε – κανείς , για να μην καταλαβαίνει με όλα αυτά που γίνονται ……
Πολλοί από τους άγιους πατέρες θα ευχόντουσαν να ζήσουν στην εποχή μας , γιατί είναι εποχή ομολογίας . Οι καιροί είναι δύσκολοι , αλλά δεν το καταλαβαίνουμε.
Κοιμόμαστε με τα τσαρούχια ...

http://tostavroudaki.blogspot.gr/2013/0 ... _7158.html

[ΜΙΧΣ]

Ἀπὸ τὸ βιβλίο "Γέροντος Παισίου Ἁγιορείτου- Λόγοι Ζ΄ Περὶ Προσευχῆς"
- Γέροντα, ὅταν εἶμαι στενοχωρημένη, πῶς θὰ βρῶ παρηγοριά;
- Νὰ καταφύγεις στὴν προσευχή. Καὶ μόνον τὸ κεφάλι σου νὰ ἀκουμπήσεις σὲ μία εἰκόνα, θὰ βρεῖς παρηγοριά.
Κᾶνε τὸ κελλί σου σὰν ἐκκλησάκι μὲ εἰκόνες ποὺ σὲ ἀναπαύουν , καὶ θὰ δής, θὰ βρίσκεις μέσα σὲ αὐτὸ πολλὴ παρηγοριά.
- Μερικὲς φορές, Γέροντα, κατὰ τὴν ὥρα τῆς προσευχῆς ἀσπάζομαι τὶς εἰκόνες. Εἶναι σωστό;
- Σωστὸ εἶναι . Κανονικὰ ἔτσι πρέπει νὰ ἀσπαζόμαστε τὶς εἰκόνες: Νὰ ξεχειλίζει ἡ καρδιά μας ἀπὸ ἀγάπη πρὸς τὸν Χριστό, τὴν Παναγία καὶ τοὺς Ἁγίους, καὶ νὰ πέφτουμε , νὰ προσκυνοῦμε τὶς ἅγιες εἰκόνες τους.
Μία χρονιὰ , στὶς 26 Μαρτίου , ποὺ γιορτάζουμε τὴν Σύναξη τοῦ Ἀρχαγγέλου Γαβριὴλ , προσευχόμουν ὄρθιος μπροστὰ στὶς εἰκόνες τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Παναγίας. Γιὰ μία στιγμὴ βλέπω τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Παναγία νὰ κινοῦνται σὰν ζωντανοί! «Χριστέ μου, εἶπα, εὐλόγησε μέ». Καί, καθὼς ἔπεφτα νὰ προσκυνήσω, μία ἔντονη εὐωδία γέμισε τὸ κελλί. Μὲ ἐπίασε τρέλλα! Τὸ χαλάκι ποὺ εἶχα στρωμένο κάτω, ἂν καὶ ἦταν γεμάτο χῶμα, ἀκόμη καὶ αὐτὸ εὐωδίαζε. Ἔμεινα γονατιστὸς καὶ....

http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/

[ΜΙΧΣ]

viewtopic.php?f=18&t=6132

Γέροντος Παϊσίου: Η δύναμη της εξομολογήσεως

[Domna]

Ο Μοναχός Χριστόδουλος έζησε τον γέροντα Παίσιο και έγραψε βιβλία γι αυτόν όπως ο Γέρων Παίσιος και το Σκεύος εκλογής.Στο βίντεο διηγείτε ιστορίες από τον γέροντα.

http://www.youtube.com/watch?feature=pl ... PLowHm4seU#!

[Dimitris39]

[ΜΙΧΣ]

ΦΩΝΗ ΓΕΡΩΝ ΠAΪΣΙΟΥ ( ΣΠΑΝΙΑ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ )
ΜΙΛΆΕΙ : για την αγάπη και την ταπείνωση,για την ταπείνωση και την υπερηφάνεια,Η Χάρη του Θεού μας παιδαγωγεί στην ταπείνωση,για τη διάκριση,για την ευχή του Ιησού, για τη νοερά προσευχή,για την απλότητα, για τον παπα-Τύχωνα,περιγράφει την κοίμηση του παπα Τύχωνα.

ΠΗΓΗ http://www.youtube.com/user/thriskeftika



ο ανθρωπος σε τι κατασταση πρεπει να ειναι για να συντονιστει με το Θεο;.

...πως θα αλλαξουμε συχνοτητα για να συντονιστουμε με το Θεο;

-----------------------" απλα γυριστε τον διακοπτη στον ουρανο"

[ΜΙΧΣ]

"....... τα αυτιά είναι για να ακούμε τι λέει ο άλλος--- ο συνάνθρωπός μας--- η καρδιά είναι για να ακούμε τι λέει ο Θεός"

ευλογία... Δόξα τω Θεώ! Καλό στάδιο...

[stathis73]

Εις μεν το στήθος· ......Εις ίασιν ψυχής και σώματος.

Εις δε τας ακοάς·......Εις ακοήν πίστεως.

Εις τους πόδας·......Του πορεύεσθαι τα διαβήματα σου.

Εις τας χείρας·......Αι χείρες σου εποίησαν με, και έπλασαν με.

[Georgios1]

Για τίποτε να μην έχετε άγχος. Όταν βλέπετε άγχος, να ξέρετε ότι εκεί έχει βάλει την ουρά του το ταγκαλάκι.



Για τίποτε να μην έχετε άγχος.
Το άγχος είναι του διαβόλου. Όταν βλέπετε άγχος, να ξέρετε ότι εκεί έχει βάλει την ουρά του το ταγκαλάκι. Ο διάβολος δεν πηγαίνει κόντρα. Αν υπάρχη μια τάση, σπρώχνει και αυτός, για να ταλαιπωρήση και να πλανήση τον άνθρωπο. Τον ευαίσθητο λ.χ. τον κάνει υπερευαίσθητο. Όταν έχης διάθεση να κάνης μετάνοιες, σπρώχνει και ο διάβολος να κάνης περισσότερες από την αντοχή σου και, αν οι δυνάμεις σου είναι περιορισμένες, δημιουργείται μια νευρικότητα, γιατί δεν τα βγάζεις πέρα, και στην συνέχεια σου δημιουργεί άγχος με ελαφρά απελπισία κατ’ αρχάς και μετά συνεχίζει… Θυμάμαι, όταν ήμουν αρχάριος μοναχός, ένα διάστημα, μόλις έπεφτα να κοιμηθώ, μου έλεγε ο πειρασμός: “Κοιμάσαι; Σήκω! Τόσοι άνθρωποι υποφέρουν, τόσοι έχουν ανάγκη…” Σηκωνόμουν και έκανα μετάνοιες, ό,τι μπορούσα. Μόλις έπεφτα να κοιμηθώ, άρχιζε ξανά: “Οι άλλοι υποφέρουν κι εσύ κοιμάσαι; Σήκω!” Σηκωνόμουν πάλι. Μέχρι που έφθασα να πω: “Αχ, να μου κόβονταν τα πόδια, τι καλά! Θα ήμουν τότε δικαιολογημένος, αφού δεν θα μπορούσα να κάνω μετάνοιες”. Μια Μεγάλη Σαρακοστή την έβγαλα με το ζόρι, γιατί πήγαινα να στριμώξω τον εαυτό μου περισσότερο από την αντοχή μου.

Όταν νιώθουμε στον αγώνα μας άγχος, να ξέρουμε ότι δεν κινούμαστε στον χώρο του Θεού. Ο Θεός δεν είναι τύραννος να μας πνίγη.

http://kotsarikos.com/2013/03/01/%CE%B3 ... %AD%CF%80/

[Georgios1]

Όταν πήγα το 1976 και τον είδα του λέω: "Γέροντα έχετε μεγάλη φήμη έξω στον κόσμο- οι άνθρωποι έχουν καλή γνώμη για σας, για το όνομά σας". Μου λέει γελώντας, όπως συνήθως έλεγε με αστεία και με έναν πολύ εύθυμο τρόπο και σοφό: "Τώρα που ερχόσουνα από κάτω πέρασες από τον σκουπιδότοπο;" (που ήταν στις Καρυές). Τού λέω: "Πέρασα...".
"Εκεί στο σκουπιδότοπο των Καρυών έχει κάμποσα κονσερβοκούτια από καλαμάρια και εκεί, όταν πέφτει ο ήλιος, γυαλίζουν. Έτσι πάθανε και οι άνθρωποι. Βλέπουν τον ήλιο που γυαλίζει πάνω στο κονσερβοκούτι, που είμαι εγώ, και νομίζουν ότι είναι χρυσάφι. Αλλά, αν πας παιδί μου κοντά, βλέπεις ότι είναι ένα κονσερβοκούτι από καλαμάρια".
Το έλεγε διασκεδάζοντας αυτό.