Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Ας ακολουθήσουμε τον φωτεινό δρόμο της Mετανοίας· εάν μετανοήσουμε ειλικρινά, τότε ο Θεός δέχεται τη Mετάνοιά μας και δημιουργεί νέα σχέση μαζί μας. Πολλές φορές ο άνθρωπος από το βάρος της αμαρτίας έρχεται στο σημείο να λέει: ''Μα, μπορεί ο Θεός να μου συγχωρέσει αυτά που έκανα;''
Από τη μια πλευρά έχει δίκιο. Νοιώθει το βάρος κι αναρωτιέται, αν τόσο βάρος μπορεί να το σηκώσει ο Θεός! Για Όνομα του Θεού! Δεν μπορεί ο Θεός, ο Χριστός, το Πέλαγος της Ευσπλαγχνίας και των οικτιρμών, να σηκώσει το βάρος μιας ψυχής αμαρτωλής; Μια χούφτα άμμος όταν ριφθεί μέσα στους ωκεανούς, έχει καμία υπόσταση; Καμία υπόσταση, χάνεται. Φαίνεται τίποτε στην επιφάνεια; Μηδαμώς. Ακριβώς έτσι είναι και όλα τα αμαρτήματα της ανθρωπότητος. Είναι ένα μηδέν εμπρός στην άβυσσο της Ευσπλαγχνίας του Θεού. Πολλώ μάλλον τα αμαρτήματα μιας και μόνον ψυχής!

Άγιος Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης († 8 Δεκεμβρίου 2019)

[toula]

«Η αγράμματη και ταπεινή Πίστη, ευρίσκει στα σίγουρα τον δρόμο του Θεού…!!!
Η άθεη και εγωιστική Μόρφωση και Παιδεία, δεν θα Τον εύρη ποτέ»…!!!

Γέροντας Χριστόφορος Παναγιωτόπουλος, Παπουλάκος (✞ 19-01-1861)

[toula]

«Οι νέοι πρέπει να καταπονούν το σώμα τους με αρκετό κόπο, για να υπακούει στη σωφροσύνη και για να μαραίνεται το πύρωμα της νεότητας».
Άγιος Ευθύμιος ο Μέγας 377-473 μ.Χ (✞ 20-01)

[toula]

Πάτερ, πώς θα καταλάβουμε ότι ο γάμος μας πάει καλά;

Πολλά ζευγάρια με ρωτούν με αγωνία αυτό το ερώτημα και προσπαθώ απλά να τους πω κάποιες διαγνωστικές συντεταγμένες ….
Όταν γελάτε συχνά μαζί ! Ο άνθρωπος που σε κάνει να χαμογελάς ακόμα και για μικρά πράγματα είναι ο άνθρωπος που κοιτάει μέσα σου βάθος, λεπτομέρεια και ουσία. Όταν το ζευγάρι χαμογελάει συχνά είναι ένδειξη πνευματικής υγείας.
Όταν στις διαφωνίες σας δεν έρχεται σαν αποτέλεσμα η διακοπή κοινωνίας αλλά η συνεχής επικοινωνία για να βρεθεί η χρυσή τομή. Μπορεί να διαφωνούμε αλλά θα αγωνιζόμαστε ποιός θα υποχωρήσει για να δώσει χαρά και ανάπαυση στον άλλον.
Όταν οι αγκαλιές είναι συχνές, όχι μόνο σε γιορτές αλλά σαν ανάγκη στοργής και αγάπης.
Όταν προσέχει ο ένας στον άλλον απλά και μικρά πράγματα και δεν το θυμάται μόνο σε γιορτές και γενέθλια. Να σεβαστώ τι ενοχλεί τον άλλον ώστε να το διορθώσω. Να θυμηθώ κάτι για να τον προστατέψω και να σεβαστώ την ελευθερία του.
Όταν δεν βλέπεις τον άλλον σαν αντίπαλο αλλά σαν συνοδοιπόρο. Όταν ο ένας αγκαλιάζει το λάθος του άλλου για να το διορθώσουμε μαζί και όχι να το παίρνουμε ως όπλο για να του επιτεθούμε σαν να είναι κάποιος αντίπαλος.
Όταν νιώθεις ότι ο άλλος σου λείπει ακόμα και όταν βρίσκεται στο άλλο δωμάτιο και λαχταράς να έρθει να τον δείς και πάλι, ακόμα και αν μένεις στο ίδιο σπίτι.
Όταν είσαι κουρασμένος να κάνετε προσευχή και να σου λέει “Δεν πειράζει, πήγαινε να ξεκουραστείς, θα προσευχηθώ εγώ για σένα”.
Όταν οι διαφωνίες, τα προβλήματα, οι πόνοι και οι δυσκολίες αντί να δημιουργούν ρήγματα, τοποθετούν γέφυρες και θεμέλια..
Όταν στο λεξιλόγιο των διαλόγων σας καταργηθεί το “εγώ” και το “εσύ” και βασιλεύει συνεχώς το “εμείς”. Το “εγώ” η μόνη θέση που μπορεί να έχει είναι στην εξής φράση : “Εγώ φταίω, συγγνώμη”.
Όταν σκοπό του γάμου έχετε θέσει τη Βασιλεία των Ουρανών και όχι τα Βασίλεια του κόσμου.
Τότε ο γάμος σας είναι σε καλό δρόμο….

π.Σπυρίδων Σκουτής – euxh.gr
Οδεύει καλά ο γάμος μας ; - ΕΥΧΗ.gr

[toula]

Όπως όλοι μας, έτσι και εσύ έχεις απέραντο φως μέσα σου. Φως που πηγάζει όχι αφ’εαυτού σου αλλά από το Φως της Θείας επισκέψεως· αρκεί να ομολογήσεις και να αποδεχθείς το σκοτάδι σου, την ατέλειά σου. Τότε θα γίνεις μέγας, όταν γίνεις ελάχιστος. Τότε θα υπάρχεις, όταν γίνεις ανύπαρκτος. Τότε θα ειρηνεύσεις, όταν εκουσίως παραδοθείς και χάσεις. Τότε αγιάζεσαι, όταν αποδεχθείς ότι είσαι αμαρτωλός.
Οι πίκρες που σε μαστιγώνουν είναι γιατί γλυκοφιλάς τον εαυτούλη σου συνεχώς. Έαν προσφέρεις στον εαυτό σου το γλυκόπικρο φάρμακο της ταπείνωσης τότε χάνεται η πικράδα των ασθενειών, της προδοσίας, της κακίας. Χάνεται κάθε πίκρα από την ζωή. Όχι γιατί παύουν να υπάρχουν αλλά γιατί εσύ πλέον τα γεύεσαι όλα διαφορετικά.
Όχι, δεν είναι όλα αυτά ουτοπικά. Αυτά τα ζήσανε οι Άγιοί μας που ήτανε από σάρκα και αίμα και οστά όπως όλοι μας. Είχαν όμως και καρδιά. Καρδιά που χτυπούσε αθόρυβα να μην ενοχλεί κανέναν, και δεν ενοχλούνταν από κανέναν. Δεν έκριναν κανέναν, δεν σχολίαζαν κανέναν, δεν ασχολούνταν με κανέναν βάζοντας κακούς λογισμούς. Όλους τους είχανε μέσα στην καρδιά τους...κι έτσι διατηρούσαν την ειρήνη τους.
Ο ταπεινός δεν χρειάζεται να προσπαθήσει πολύ για να ευτυχήσει και να σωθεί, γιατί πλέον δεν ζει ως «εγώ» κολλημένος στο σκοτάδι του μικρόκοσμού του, αλλά πλέον έχει παραδοθεί στο φως του Χριστού ως βίωμα καθημερινό, ως ένα άνοιγμα στον κόσμο της αφθαρσίας που δίνει νόημα βαθύ στον κόσμο της φθοράς.

Aρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης: «Βγείτε στις πλατείες να κηρύξετε το Ευαγγέλιο…για να συνέλθει ο Ελληνικός λαός»
*Αναρωτιόμαστε γιατί έχουμε φτάσει σ’ αυτό το σημείο ως λαός και ξεχνάμε ότι μόνοι μας διαλέξαμε να ζούμε στην τυραννία του σύγχρονου ορθολογιστικού τρόπου ζωής, αντί να ζούμε στο Φως του Χριστού που οδηγεί στην λύτρωση της ανθρώπινης ψυχής από ότι την βασανίζει και την ταράσσει.
Ο Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης έβλεπε την κατάσταση που πάει και είχε πει χαρακτηριστικά:
~ Οι Έλληνες έχουμε ανάγκη σοβαρής κατηχήσεως. Που είστε κύριοι καθηγηταί; 10.000 καθηγητές θεολόγοι έπρεπε να βγείτε πάνω στις πλατείες να κηρύξετε το Ευαγγέλιο, όχι να περιμένετε μέσα στα Γυμνάσια και μέσα στους άμβωνες. Οι άμβωνες δεν φτιάνουν ανθρώπους!
Από Σημεία Καιρών
Γιατί; Δυστυχώς, δεν λέγεται η αλήθεια, η οποία έπρεπε να λέγεται, μέσα στον χριστιανικό ναό. Κρύβεται η αλήθεια από εμάς όλους τους δασκάλους. Σας το λέω με πλήρη συνείδηση αυτό. Κρύβεται η αλήθεια, δεν διδάσκεται ο ελληνικός λαός όπως πρέπει. Αλλού τον προσανατολίζουμε και δεν του λέμε την αλήθεια, για να συνέλθει ο ελληνικός λαός και να συνέλθουμε κι εμείς.
Γιατί είναι τυφλωμένα τα πνεύματα μας, η καρδιά μας είναι σκοτισμένη, δεν έχει Πνεύμα Θεού, για να μεταδώσει και στον πλησίον, να μεταδώσει εις τον συνάνθρωπο Πνεύμα Θεού.

*από το βιβλίο: Ιερά Μονή Δαδίου «Παναγία η Γαυριώτισσα»
Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης.

[toula]

Χορτασθήσομαι εν τω οφθήναι μοι την δόξαν Σου

Ερώτησαν κάποτε την Αγία Συγκλητική· τι διαφέρει ο άλλος κόσμος από τούτον εδώ οπού ζούμε τώρα; Και η μακαρία Συγκλητική αποκρίθηκε:
Το παιδί ενόσω βρίσκεται μέσα στην κοιλιά της μάνας του, ζει πολύ στενοχωρημένο, όντας ανακατωμένο μέσα στη λάσπη της μήτρας, ωσάν τυφλό.
Όταν όμως έλθει η ώρα του και γεννηθεί, λευτερώνεται από την στενοχώριαν εκείνη, όπου ήτανε κλειδωμένο, και χωρίς να το καταλάβει έρχεται σε ένα καινούριο κόσμο γεμάτον φως, ευρυχωρία και απόλαυση.
Ένα τέτοιο πράμα γίνεται και με την ψυχή του ανθρώπου.
Στενοχωριέται μέσα στην κοιλιά τουτουνού του ψεύτικου κόσμου, έως ότου έβγει απ’ αυτόν και πάει στην άλλη ζωή την αιώνιο, όπου, αντί ήλιος βλέπει ν’ αστράφτει η όψη του Χριστού, αντί αέρα αναπνέει το Άγιο Πνεύμα και αντί θροφή γεύεται την Δόξα του Θεού.
Η πρώτη γέννα μας έχει και πείνα.
Η δεύτερη γέννα είναι Ανάστασις και Χόρτασις.
«Χορτασθήσομαι εν τω οφθήναι μοι την δόξαν Σου»

[toula]

''Τα δυσάρεστα μπορούν να γίνουν αφορμή για να λατρέψετε τον Θεό''

Είναι μεγάλη τέχνη να τα καταφέρετε να αγιασθεί η ψυχή σας. Παντού μπορεί ν' αγιάσει κανείς. Και στην Ομόνοια μπορεί ν' αγιάσει, αν το θέλει.
Στην εργασία σας, όποια και να είναι, μπορείτε να γίνετε άγιοι. Με την πραότητα, την υπομονή, την αγάπη. Να βάζετε κάθε μέρα νέα σειρά, νέα διάθεση, με ενθουσιασμό και αγάπη, προσευχή και σιωπή. Όχι να έχετε άγχος και να σας πονάει το στήθος.
Να εργάζεσθε με εγρήγορση, απλά, απαλά, χωρίς αγωνία, με χαρά κι αγαλλίαση, με αγαθή διάθεση. Τότε έρχεται η θεία χάρις. Όλα τα δυσάρεστα, που μένουν μέσα στην ψυχή σας και φέρνουν άγχος, μπορούν να γίνουν αφορμή για τη λατρεία του Θεού και να παύσουν να σας καταπονούν. Να έχετε εμπιστοσύνη στον Θεό.

Δεν είναι ανάγκη να προσπαθείτε και να σφίγγεσθε. Όλη σας η προσπάθεια να είναι ν' ατενίσετε το φως, να κατακτήσετε το φως. Έτσι, αντί να δίδεσθε στη στενοχώρια, που δεν είναι του Πνεύματος του Θεού, να δίδεσθε στη δοξολογία του Θεού.
Η στενοχώρια δείχνει ότι δεν εμπιστευόμαστε τη ζωή μας στον Χριστό.

Η επικοινωνία με τον Χριστό, όταν γίνεται απλά, απαλά, χωρίς πίεση, κάνει τον διάβολο να φεύγει. Ο σατανάς δεν φεύγει με πίεση, με σφίξιμο. Απομακρύνεται με την πραότητα και την προσευχή. Υποχωρεί, όταν δει την ψυχή να τον περιφρονεί και να στρέφεται με αγάπη προς τον Χριστό. Την περιφρόνηση δεν μπορεί να τη υποφέρει, διότι είναι υπερόπτης. Όταν, όμως, πιέζεσθε, το κακό πνεύμα σας παίρνει είδηση και σας πολεμάει. Μην ασχολείσθε με τον διάβολο, ούτε να παρακαλείτε να φύγει. Όσο παρακαλείτε να φύγει, τόσο σας αγκαλιάζει.
Τον διάβολο να τον περιφρονείτε. Να μην τον πολεμάτε κατά μέτωπον. Όταν πολεμάς με πείσμα κατά του διαβόλου, επιτίθεται κι εκείνος σαν τίγρης, σαν αγριόγατα. Όταν του ρίχνεις σφαίρες, αυτός σου ρίχνει χειροβομβίδα. Όταν του ρίχνεις βόμβα, σου ρίχνει πύραυλο. Μη κοιτάζετε το κακό. Να κοιτάζετε την αγκαλιά του Θεού και να πέφτετε στην αγκαλιά Του και να προχωρείτε.

Πηγή: βιβλίο «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ Ανθολόγιο Συμβουλών»
ΕΚΔΟΣΕΙΣ Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΜΗΛΕΣΙ ΑΤΤΙΚΗΣ
http://www.agioritikovima.gr/

[toula]

Να ''κυνηγάμε''την ευχη.

Στήν ώρα τής διακονίας (εργασίας) μας, ή οτιδήποτε άλλο κάνουμε, αντί νά αργολογήσουμε, αντί νά συζητήσουμε, αντί να πούμε ιστορίες, αντί νά πούμε πνευματικά, καλύτερα είναι νά λέμε τήν "ευχή".
Γιατί μέσα καί στά πνευματικά ακόμη θά υπάρχει καί μία κατάκριση, ένα κουτσομπολιό, μία αργολογία, μία μεμψιμοιρία,, θά υπάρξουν αστεϊσμοί, διάφορα.
Όταν μάς έρχεται διάθεσις γιά συζήτηση, όταν μάς πιάνει πλήξη, μάς πιάνει στενοχώρια, νά ξέρετε είναι γιατί δέν κυνηγάμε τήν "ευχή".
Νά τήν κυνηγήσουμε, όπως τήν κυνηγούσαν οί Πατέρες οί άγιοι, όπως τήν κυνήγησαν πνευματικοί άνθρωποι στόν κόσμο καί αισθάνθηκαν τήν Χάρι τού Θεού.
Γιορτές καί Κυριακές πού έχουμε περισσότερο χρόνο νά λέμε τήν "ευχή" (Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με), νά τόν εκμεταλευόμαστε τόν χρόνο.

Από τό βιβλίο: Γερόντισα Μακρίνα - Λόγια Καρδιάς, εκδόσεις Ιεράς Μονής Παναγίας Οδηγήτριας Πορταριά Βόλου.

[toula]

«…θα ξεκαθαρίσουν τα πράγματα…»
του Αγίου Παϊσίου

Ο Καλός Θεός όλα θα τα οικονομήσει με τον καλύτερο τρόπο, αλλά χρειάζεται πολλή υπομονή και προσοχή, γιατί πολλές φορές, με το να βιάζωνται οι άνθρωποι να ξεμπλέξουν τα κουβάρια, τα μπλέκουν περισσότερο. Ό Θεός με υπομονή τα ξεμπλέκει. Δεν θα πάει πολύ αυτή ή κατάσταση. Θα πάρει σκούπα ό Θεός!

Κατά το 1830, επειδή υπήρχε στο Άγιον Όρος πολύς τουρκικός στρατός, για ένα διάστημα δεν είχε μείνει στην Μονή Ιβήρων κανένας μοναχός. Είχαν φύγει οι Πατέρες, άλλοι με τα άγια Λείψανα, άλλοι για να βοηθήσουν στην Επανάσταση. Ερχόταν στο μοναστήρι μόνον ένας μοναχός από μακριά πού άναβε τα κανδήλια και σκούπιζε. Μέσα και έξω από το μοναστήρι ήταν τουρκικός στρατός, και αυτός ό καημένος σκούπιζε και έλεγε: «Παναγία μου, τι θα γίνει μ” αυτήν την κατάσταση;». Μία φορά πού προσευχόταν με πόνο στην Παναγία, βλέπει να τον πλησιάζει μία γυναίκα ήταν ή Παναγία πού έλαμπε και το πρόσωπο της ακτινοβολούσε. Τού παίρνει την σκούπα από το χέρι και τού λέει: «Εσύ δεν ξέρεις να σκουπίζεις καλά εγώ θα σκουπίσω». Και άρχισε να σκουπίζει. Ύστερα εξαφανίσθηκε μέσα στο Ιερό. Σε τρεις μέρες έφυγαν όλοι οι Τούρκοι! Τους έδιωξε ή Παναγία...
Ο Θεός ότι δεν είναι σωστό θα το πετάξει πέρα, όπως το μάτι πετάει το σκουπιδάκι. Δουλεύει ό διάβολος, αλλά δουλεύει και ο Θεός και αξιοποιεί το κακό, ώστε να πρόκυψη από αυτό καλό. Σπάζουν λ.χ. τα πλακάκια και ό Θεός τα παίρνει και φτιάχνει ωραίο μωσαϊκό. Γι” αυτό μή στενοχωρήσθε καθόλου, διότι πάνω από όλα και από όλους είναι ό Θεός, πού κυβερνά τα πάντα και θα καθίσει τον καθέναν στο σκαμνί, για να απολογηθεί για το τι έπραξε, οπότε και θα τον ανταμείψει ανάλογα. Θα αμειφθούν αυτοί πού θα βοηθήσουν μία κατάσταση και θα τιμωρηθεί αυτός πού κάνει το κακό. Τελικά ό Θεός θα βάλει τα πράγματα στην θέση τους, αλλά ό καθένας μας θα δώσει λόγο για το τι έκανε σ” αυτά τα δύσκολα χρόνια, με την προσευχή, με την καλωσύνη.

Σήμερα προσπαθούν να γκρεμίσουν την πίστη, γι” αυτό αφαιρούν σιγά- σιγά από καμμιά πέτρα, για να σωριασθεί το οικοδόμημα της πίστεως. Όλοι όμως ευθυνόμαστε για το γκρέμισμα αυτό· όχι μόνον αυτοί πού αφαιρούν τις πέτρες και το γκρεμίζουν, άλλα και όσοι βλέπουμε να γκρεμίζεται και δεν προσπαθούμε να το υποστυλώσουμε. Οποίος σπρώχνει στο κακό τον άλλον θα δώσει λόγο στον Θεό γι” αυτό. Και ό διπλανός όμως θα δώσει λόγο, γιατί έβλεπε εκείνον να κάνη κακό στον συνάνθρωπο του και δεν αντιδρούσε.
Ό κόσμος εύκολα πιστεύει έναν άνθρωπο πού έχει τον τρόπο να πείθει.
– Ό λαός, Γέροντα, είναι σαν θηρίο.

– Εγώ από τα θηρία δεν έχω παράπονο. Βλέπεις, τα ζώα δεν μπορούν να κάνουν μεγάλο κακό, γιατί δεν έχουν μυαλό, ενώ ό άνθρωπος πού φεύγει μακριά από τον Θεό γίνεται χειρότερος από το μεγαλύτερο θηρίο! Κάνει μεγάλο κακό. Το δυνατό ξίδι γίνεται από το χαλασμένο κρασί. Τα άλλα Τα τεχνητά ξίδια δεν είναι τόσο δυνατά… Πιο φοβερό είναι, όταν ό διάβολος συμμαχήσει με έναν άνθρωπο διεστραμμένο· τότε κάνει διπλό κακό στους άλλους, όπως ό σαρκικός λογισμός, όταν συμμαχήσει με την σάρκα, τότε κάνει μεγαλύτερο κακό στην σάρκα. Για να συνεργασθεί ό διάβολος με έναν τέτοιο άνθρωπο, πρέπει αυτός να είναι υπολογίσιμος, να έχει κακή προαίρεση, κακία.
Στην συνέχεια, Θεός φυλάξοι, αυτοί θα φέρουν δυσκολίες, θα στριμώξουν ανθρώπους, μοναστήρια. Ή Εκκλησία, ό Μοναχισμός, θα τους κάνη κακό, γιατί θα τους εμπόδιση στα σχέδια τους. Μόνον πνευματικά μπορεί να αντιμετωπισθεί ή σημερινή κατάσταση, όχι κοσμικά. Θα σηκωθεί ακόμη λίγη φουρτούνα, θα πετάξει έξω κονσερβοκούτια, σκουπίδια, όλα τα άχρηστα, και μετά θα ξεκαθαρίσουν τα πράγματα. Σ” αυτήν την κατάσταση θα δείτε, άλλοι θα έχουν καθαρό μισθό και άλλοι θα ξοφλούν χρέη. Θα γίνουν έτσι τα πράγματα, πού δεν θα στενοχωριέται κανείς για την ταλαιπωρία πού θα περνάνε – δεν θα λέει φυσικά «δόξα σοι ό Θεός».

Πόσο ό Θεός μας αγαπά! Αυτά πού γίνονται σήμερα και αυτά πού σκέφτονται να κάνουν, αν γίνονταν πριν από είκοσι χρόνια πού είχε περισσότερη πνευματική άγνοια ό κόσμος, θα ήταν πολύ δύσκολα. Τώρα ξέρει ό κόσμος· ή Εκκλησία δυνάμωσε. Ό Θεός αγαπάει τον άνθρωπο, το πλάσμα Του, και θα φροντίσει γι” αυτά πού τού χρειάζονται, φθάνει ό άνθρωπος να πιστεύει και να τηρεί τις εντολές Του.

(Από το βιβλίο ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β΄: «Πνευματική αφύπνιση», ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ» ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ)