"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Πνευματικές συμβουλές γέροντος Εφραίμ Κατουνακιώτη

Μην αφήνεις τον εαυτό σου ανεπίσκοπο κάθε ώρα. Κάθε ώρα να εποπτεύεις, να εξετάζεις, να ελέγχεις τον εαυτό σου. Είσαι εν τάξει αυτήν την ώρα;
Εσύ ως μοναχός εάν είσαι βιαστής, εάν είσαι αγωνιστής, θα κάνεις έλεγχο στον εαυτό σου, όλη την ημέρα πώς πέρασα;
Ένας ασθενής,δεν το παρακολουθάει μόνο ο γιατρός και ο ίδιος ο ασθενής παρακολουθάει τον εαυτό του, αν μ' εκείνα τα φάρμακα
που τού 'δωσε ο γιατρός,πηγαίνει στο καλύτερο. Όχι ο Γέροντας έναν-έναν θα παρακολουθήσει,κι εσύ ο ίδιος θα παρακολουθήσεις τον εαυτό σου.
Ερώτησα πολλές φορές και τον γερο-Ιωσήφ πως έφτασε σ' αυτή την κατάσταση. Λέει: «Να σου πω. Εβάθυνα τόσο πολύ στο «γνώθι σ' αὐτόν».
Τι είσαι συ; Τίποτες, ούτε ένα σκουλήκι δεν είσαι. Τίποτε. «Ήρθε η χάρις, σε σήκωσε, έγινες άγγελος,έφυγε η χάρις,εγύρισες εν αυτώ».
Ναι,αλλά δεν μου λες,πώς μπορούμε να προσελκύσουμε τη χάρη;
Από σας εξαρτάται να είναι ομαλός, ησύχος ο νους, από σας εξαρτάται.Δεν εξαρτάται από τον πειρασμό, αν σας επιτεθεί ή από τη συμπεριφορά του συνασκητού σας,του συγκοινοβιάτου σας.Εσύ ο ίδιος θα γίνεις αίτιος της σωτηρίας σου, εσύ ο ίδιος θα γίνεις αίτιος της όχι σωτηρίας σου, από εσένα εξαρτάται.

Όταν εσύ θέλεις τη σωτηρία σου και βιάζεις τον εαυτό σου, όλα κατ' ευχήν έρχονται.
Είναι παρατηρημένο ότι,στις πρώτες ημέρες που ερχόμεθα στο κοινόβιο, έχουμε ζήλο σαν τον Άθωνα.Αυτός ο ζήλος προσέξετε να μη σας εξασθενήσει,
να μη σβήσει διότι τότε είναι όχι καλά. Μπορείς αυτό τον ζήλο να τον αυξήσεις, να τον μεγαλώσεις; Άξιος επαίνου είσαι. Πρόσεξε όμως μήπως αυτός ο ζήλος,εννοώ ζήλο εις την υπακοή, εις την ευχή, εις την αυτομεμψία,άγρυπνος στην ακολουθία,μη σε πάρει ο ύπνος,στο δωματιό σου,να επιβλέπεις τον εαυτό σου,όλα αυτά θεωρούνται ζήλος.Αν ο ζήλος ψυχρανθεί,τότε δεν βαδίζεις καλά.Γι' αυτό διόρθωσε τον εαυτό σου,να μην ψυχρανθεί αυτός ο ζήλος, αυτή η θερμότης.
Μακάριος είναι εκείνος ο αδερφός, ο οποίος διατηρεί τον ζήλο από την αρχή μέχρι το τέλος της ζωής του. Διότι δεν ξέρεις πόσα χρόνια θα ζήσεις στο μοναστήρι.
Μπορεί να ζήσεις πέντε χρόνια, μπορεί να ζήσεις δέκα, μπορεί να ζήσεις και πενήντα, δεν γνωρίζεις πόσα χρόνια. Ε, αυτός είναι άξιος επαίνου,
ο οποίος διατηρεί τον ζήλο του από την αρχή μέχρι το τέλος της ζωής του ακμαίο.
Την σήμερον ημέρα δύσκολα, δύσκολα είναι.
Eρχόμουνα μια φορά με τον γερο-Παντελεήμονα των Παχωμαίων, τον αρχιγραμματέα.Και μου λέει ότι είχε πάει μια φορά στο Γρηγοριάτικο το κονάκι, αλλά δεν θυμάμαι ποιος ήταν αντιπρόσωπος.Αφού μιλήσανε,«τώρα θα πάω στην Κοινότητα», λέει.
-Πάμε μαζί, Γέροντα.
-Όχι,λέει,Παντελεήμων,όχι.
-Γιατί;
-Να πάω απ' το κονάκι μέχρι την Κοινότητα,λέω τους χαιρετισμούς της Παναγίας.
Ειδες πώς βιάζονται οι πατέρες!

Πηγή: Βιβλίο «Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης», Έκδοση Ιερού Ησυχαστηρίου Οσίου Εφραίμ, Κατουνάκια Αγίου Όρους.

«Έξομολογείσθε τω Κυρίω εν κιθάρα,εν ψαλτηρίω δεκαχόρδω ψάλατε ούτω»

«Έξομολογείσθε τω Κυρίω εν κιθάρα,εν ψαλτηρίω δεκαχόρδω ψάλατε ούτω». Πρώτον με κιθάρα πρέπει να ευχαριστούμε τον Κύριο. Δηλαδή, να εκτελούμε αρμονικά τίς πράξεις του σώματος. Γιατί, επειδή αμαρτήσαμε με το σώμα,«όταν υποδουλώσαμε τα μέλη μας στην αμαρτία για να πράξουμε την ανομία»(Ρωμ. 6,19),με το σώμα και να εξομολογηθούμε, χρησιμοποιούντες το ίδιο όργανο για τη συγχώρηση της αμαρτίας με τον όποϊον αμαρτήσαμε.
Κακολόγησες; Ευλόγησε!
Εγινες πλεονέκτης; Επίστρεψε τα!
Μέθυσες; Νήστεψε!
Ύπερηφανεύτηκες;Ταπεινώσου!
Φθόνησες; Επαίνεσε!
Φόνευσες; Μαρτύρησε ή κάνε εκείνα πού είναι ισοδύναμα με το μαρτύριο δια της έξομολογήσεως, βασάνισε το σώμα σου!
Και τότε μετά την εξομολόγηση είσαι άξιος να ψάλλεις τον Θεό με δεκάχορδο ψαλτήρι. Γιατί πρέπει πρώτα να εκτελέσεις τίς πράξεις του σώματος, ώστε να γίνουμε εν αρμονία με τον Θείο λόγο, κι έτσι να υψωθείς στη θεωρία των νοητών.
'Ισως δε ψαλτήριο λέγεται ό νους, ό όποιος ζητεί τα άνω, επειδή το όργανο αυτό είναι έτσι κατασκευασμένο,ώστε ή δύναμη πού δίνει τον ήχο να έρχεται από πάνω.
Τα έργα, λοιπόν, του σώματος τα εξομολογείται στον Θεό τρόπον τινά από κάτω. Τα δε μυστήρια κατανοούνται δια του νου, γιατί έχουν τις αφορ­μές από άνω, σαν να ηχούνται δια του Πνεύματος. Εκείνος, λοιπόν, ό όποιος προσέχει σε όλες τις εντολές και δημιουργεί μία αρμονία και συμφωνία αυτών, αυτός ψάλλει στον Θεό.μέ δεκάχορδο ψαλτήριο...»

Αγ.Ιωάννου του Χρυσοστόμου ομιλία «ΕΙΣ ΤΟΝ ΛΒ'ΨΑΛΜΟΝ»

´ ´– Τα πάθη ξερριζώνονται και φυγαδεύονται
με την αδιάλειπτη μελέτη του Θεού,
και αυτό είναι το ξίφος, που τα φονεύει.´ ´
Αγιος Ισαάκ ο Σύρος

Πάντα να προσεύχεσθε.
Έχει τεράστια σημασία να υπάρχει κάποιος που
να προσεύχεται πραγματικά μέσα στην οικογένεια.
Η προσευχή προσελκύει τη Χάρη του Θεού και
την αισθάνονται όλα τα μέλη της οικογένειας,
ακόμα κι εκείνοι των οποίων η καρδιά έχει παγώσει.
Πάντα να προσεύχεσθε.

Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα

ΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΑΙΩΝΙΟΝ!

"Πολλές ψυχές έσωσε, αγαπητοί μου αδελφοί και ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος....
Έτσι ομολόγησε ο δαίμονας , όταν κάποτε ο Άγιος Γέροντας Κύριλλος διάβαζε ένα ταλαιπωρημένο άνθρωπο από δαιμόνια, εκεί στον Άγιο Χαράλαμπο ήμασταν και επεκαλείτο πολλούς Αγίους.
Μεταξύ άλλων πήγε αναφέρει τον Άγιο Χριστόδουλο, τον εν Πάτμω εννοούσε, με το που αναφέρει τη λέξη " Χριστοδούλου", ωρύεται το δαιμόνιο και φωνάζει:
" ΟΧΙ, ΡΕ, ΑΥΤΟΝ,
ΑΥΤΟΣ ΜΕ ΤΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΤΟΥ, ΕΦΕΡΕ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
ΚΙ ΕΣΩΣΕ ΠΟΛΛΕΣ ΨΥΧΕΣ."
Αγάπησε την Εκκλησία ο Μακαριστός, αγάπησε το ποίμνιό του και αγαπήθηκε από το ποίμνιο.
Ήταν αγωνιστής Ιεράρχης.
Προσήγγισε κοντά του, προσείλκυσε, τους νέους, μεγάλη υπόθεση, την Ελπίδα του τόπου μας.
Πολεμήθηκε, βέβαια, διότι στόχος του ήταν να τηρήσει τα Ιερά και τα Όσια της Φυλής μας. Η αγάπη του Θεού θα τον έχει αξιώσει στα δεξιά Του, στη Βασιλεία Του και θα παρεδρεύει εκεί στο Ουράνιο Θυσιαστήριο και θα συλλειτουργεί με όλους τους Αγίους Ιεράρχας της Εκκλησίας μας."
--------
Μικρό απόσπασμα από το κήρυγμα του Γέροντος Γαβριήλ , Ηγουμένου Ι.Μ.Οσίου Δαυίδ, στην Ι.Μ.Οσίου Δαυίδ, την 28/1/2021.
----------
Την ημέρα αυτή 28η Ιανουαρίου 2008, ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστόδουλος, εκοιμήθη, εν Κυρίω.
ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΑΥΤΟΥ!

«Όποιος βασίσθηκε στις δυνάμεις του επλανήθη...
Να βρεις άνθρωπο πνευματικό,
ο οποίος θα σε διδάξει τις μηχανές του διαβόλου,
θα σου δείξει το δρόμο, πώς ν᾿ ανέβεις στον Ουρανό!
Πάντως μονάχος σου δεν μπορείς να πας...»!!

Άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης

Γιατί κρίνουμε τους αδελφούς μας;
Διότι δεν προσπαθούμε να γνωρίσουμε τον εαυτό μας. Όποιος καταγίνεται με τη γνώση του εαυτού του, δεν προλαβαίνει να παρατηρεί τους άλλους. Κατάκρινε τον εαυτό σου και θα παύσεις να κατακρίνεις τους άλλους.

Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ

ΠΑΤΗΡ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΑΓΚΑΣΤΑΘΗΣ.
(Μνήμη σήμερα 29 Ιανουαρίου)

Ένα βράδυ έκανε τους χαιρετισμούς της Παναγίας στους φίλους του Ταξιάρχες.
Στεκόταν μπροστά στην Ωραία Πύλη βλέπων προς την εικόνα της Παναγίας του τέμπλου και έψαλλε. Συνήθιζε να ψάλει και το Θεοτόκε Παρθένε….
Κατά την στιγμή εκείνη παρουσιάστηκε μια γυναίκα, τον έπιασε από το χέρι και τον γύρισε ακριβώς απέναντι από την Ωραία Πύλη, που βρίσκεται τοιχογραφημένη η Κοίμηση της Θεοτόκου και εξαφανίσθηκε.
Ο Θεός όμως ήδη του είχε στείλει την πρόσκληση για το Ουράνιο Δείπνο που του ετοίμαζε.(πρίν την κοίμησή του)
-Την 1ην Ιουνίου 1963 λειτούργησε στην ιερά μονή της Άγιας Τριάδος Μετεώρων. Κατά την ώρα του χερουβικού η Αγια Τράπεζα έβγαλε άρωμα, γιατι Εκει ήταν και ένα μικρό κουτάκι με λείψανα Αγίων.
Έβγαινε ως ένας μικρός στύλος καπνού, που ευωδίαζε όλο το Ναό. Κατανυκτική Λειτουργία που δεν περιγράφεται.
"Να η Θρησκεία μας φωνάζει ότι είναι ζωντανή."
-Όλη την βδομάδα που εργαζόμουν το κεφάλι μου και το δεξί μου χέρι ευωδίαζε..
Την 7ην Ιουνίου Παρασκευή, εργαζόμουν όλη την μέρα στο κτήμα μου μακριά από τον κόσμο.
Όλη την μέρα έψαλλα διάφορα κατανυκτικά τροπάρια και προ παντός της Θεοτόκου.
Δεν αισθανόμουν ούτε κούραση, ούτε πεινά, ούτε και τον καύσωνα της μέρας, γιατι ήλθα Εκει που έπρεπε την κατάνυξη.
Εκάθησα λίγο να ξεκουραστώ Εκει και ακούω μια φωνή να λέγει.
«είσαι ευπρόσδεκτος όπως έλθεις στο Αγιον Όρος, στην μεγάλη μου εορτή.
Θα γράψεις στους Δανιηλαίους και αυτοί θα σε τακτοποιήσουν.
Τώρα σε περιμένω να έρθετε»..

Πλέον οι καρδιές δεν χτυπάνε πια, δεν σκιρτούν. . .
Mπορεί να ακούμε τους ήχους από το βιολογικό όργανο αλλά ο χτύπος της αγάπης δεν ηχεί. Όλα μπήκαν σε υπολογισμούς και σε μαθηματικές εξισώσεις.
Ερωτευόμαστε, παντρευόμαστε, κάνουμε φιλίες, λέμε “καλήμερα” διότι πάντα θέλουμε κάτι από τον άλλον χωρίς να δώσουμε.Θέλουμε απλά να καλύψουμε κάποιες εγωϊστικές επιθυμίες που κραυγάζουν για να τραφούν.
Οι φορές που κατέκρινα στη ζωή μου πάντα θα είναι περισσότερες από τα συγγνώμη και τα “σ’ αγαπώ”. Μας αρέσουν τα ωραία λόγια ακόμα και αν είναι ψεύτικα. Στην αγιότητα όμως φτάνουμε όταν μπορούμε τα ωραία λόγια να τα κάνουμε πράξη και ζωή και αγωνιζόμαστε να βγάλουμε την τοξικότητα που τυχόν έχουμε και δηλητηριάζουμε τον άλλον.
Πάντα φταίει ο άλλος που εγώ δεν είμαι καλά. Τη δική μου όμως θέση στα πράγματα δεν την εξετάζω διότι θέλει κότσια για να δω τις πληγές μου.
Θέλει πνευματικά κότσια να δω πόσους σταύρωσα αλλά και γιατί σκότωσα το παιδί που έχω μέσα μου.

Μπορεί να αναπνέουμε αλλά δυστυχώς δεν ζούμε. Κάνουμε στρατιωτική υπακοή σε ό,τι μας λέει ο κόσμος. Κάνουμε πράγματα απλά για να γίνουν και η καρδιά απουσιάζει, τη φυλακίσαμε και της λέμε να μην μιλήσει διότι “δεν κάνει, δεν πρέπει.”
Με καρδιές τραυματισμένες, κουρασμένες και ανέραστες δεν μπορούμε να κάνουμε βήμα.
Όλα περνούν από Ιερά Εξέταση. Τι πρέπει, τι δεν πρέπει, τι είναι σωστό για τον κόσμο. Η καρδιά μένει στην άκρη. Κανείς δεν της δίνει σημασία και αν πάει να μιλήσει της κλείνουμε το στόμα.
Στην πνευματική ζωή η ελευθερία δεν εγκλωβίζεται, δεν αιχμαλωτίζεται αλλά παιδαγωγείται πάντοτε με σεβασμό προς το πρόσωπο του ανθρώπου.
Σε λίγα χρόνια θα είναι θαύμα να ερωτεύονται οι άνθρωποι μεταξύ τους. Να συναντιώνται δύο βλέμματα και να νιώθει ο ένας με τον άλλον την επιθυμία να γίνουν σάρκα μία, μία ζωή , μία ενότητα, μία πορεία προς τη Βασιλεία των Ουρανών. Να χτυπούν οι δύο καρδιές σαν μία.
Η κόλαση βρίσκεται στο γεγονός ότι οι άνθρωποι έπαψαν να ερωτεύονται μεταξύ τους και να βαπτίζουν τη σχέση τους στον Χριστό και ερωτεύτηκαν τον εαυτό τους.

Ξεχάσαμε να αγαπάμε, αρνούμαστε να ερωτευόμαστε και αυτό μας κάνει να βλέπουμε τα πράγματα επιφανειακά διότι για να δεις την ουσία των πραγμάτων χρειάζεται ερωτική καρδιά και όχι νεκρή .
Zωντανή είναι μια καρδιά που ερωτεύεται έναν άνθρωπο, τον Χριστό και όλη τη δημιουργία. Ζωντανή είναι μια καρδιά που ακόμα και αν πέφτει επειδή τραυματίστηκε, πάλι σηκώνεται. Μια καρδιά που χτυπάει ψεύτικα ζώντας σε “πρέπει” και σε κοινωνιολογικές επιταγές είναι μια νεκρή καρδιά.
Ας γίνει η προσευχή μας ερωτική κραυγή προς το πρόσωπο του Κυρίου, και οι λογισμοί μας αγιασμός της υπάρξεώς μας.
Καλό αγώνα.

π.Σπυρίδων Σκουτής - euxh.gr
Καρδιές ζωντανές...ερωτευμένες! - ΕΥΧΗ.gr