"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Ο ΔΙΚΌΣ ΜΟΥ ΧΙΤΏΝΑΣ

Οι άνθρωποι συχνά αποφαίνονται για το αν είμαστε καλοί ή κακοί. Ανάλογα με την απόφασή τους μας εκτιμούν, μας θαυμάζουν ή μας κατακρίνουν. Οι διάφορες κρίσεις των ανθρώπων δεν μοιάζουν για μας με χιτώνες; Τη μιά μας ντύνουν με τον χιτώνα του σοφού, την άλλη με τον μανδύα της ανδρείας, την άλλη μας σκεπάζουν με τα κουρέλια της απαξίωσης. Αλλά όλοι οι χιτώνες γρήγορα βγαίνουν και αλλάζουν ανάλογα με τις ασταθείς και συχνά εναλλασσόμενες κρίσεις των ανθρώπων. Όμως εν τέλει, την ώρα του θανάτου, ο καθένας από μας θα φανεί με το δικό του χρώμα, με τον δικό του χιτώνα.

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς (Δρόμος δίχως Θεό δεν αντέχεται…)

Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησόν με.

Είπε γέρων. Όπως τα καράβια που κινδυνεύουν εκπέμπουν σήμα κινδύνου συνεχώς, έτσι πρέπει να λέει και ο άνθρωπος συνεχώς την ευχή Κύριε Ιησού Χριστέ Ελεησον με.

Δεν μετανοούμε…
"Μας έμεινε μόνο η Ομολογία. Δεν μετανοούμε. Μετανοούμε με τα λόγια. Όχι όμως με έργα. Ακόμα και σε αυτή την φοβερή, προδρομική εποχή του αντίχριστου."

Γέροντας Γαβριήλ Μάινας

Πνευματικοί λόγοι γέροντος Νικοδήμου

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ.
... .Μην κρίνεις τά κρίματα των αδελφών σου, ακόμα και αν εσύ είσαι καθαρός και θάχης πάντα καθαρό το ταμείο σου στον ουρανό.
... Αν γίνεις κριτής των άλλων δεν θα μπορείς να κρίνεις τον εαυτό σου, διότι πάντα θα βλέπεις των άλλων τα κρίματα σαν μεγαλύτερα από τα δικά σου και θα ζημιώνεις την ψυχή σου.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΡΑΣΟΦΟΡΟΥΣ.
... Παιδάκι μου, μας «φοβάται» ό Χριστός πιο πολύ από σας τους κοσμικούς, διότι αν ένας κοσμικός κάνη ένα σκάνδαλο είναι μικρή ή φωτιά του, αν όμως κάνη ένα σκάνδαλο ένας ρασοφόρος τότε ή πυρκαϊά θα κάψει πολλές ψυχές.
... Πρέπει να είμαστε (οί μοναχοί) λύχνοι φωτεινοί να φωτίζουμε τα σκοτάδια μας και να οδηγούμε τις ψυχές των ανθρώπων στο πραγματικό φως, τον Χριστό.
ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ.
... Τα μωρά έχουν καθαρή καρδιά και άδολη. Έτσι να γίνουμε μωρά στην ψυχή και στην καρδιά και τότε θα 'ρθή ή σοφία του Θεού μέσα μας.
... Να μην μαλώνετε τα παιδιά, ακόμη και αν είναι όπως λένε "σκληρά". Δώστε αγάπη πολύ και γίνετε παράδειγμα αρετής γι' αυτά. Αυτά το καταλαβαίνουν και θα μαλακώσουν με τον καιρό. Βάλτε λίγο στην προσευχή τα παιδιά σας και ό Θεός μεριμνά περισσώς γι' αυτά.
ΓΙΑ ΤΑ ΠΛΟΥΤΗ.
... Είναι ευλογημένα όταν είναι αποτέλεσμα τίμιας εργασίας και πνευματικών ταλάντων. από αυτό τον πλούτο περιμένει κι ό πτωχός και ό πονεμένος.
Διότι ό πλούσιος πού εργάσθηκε σκληρά να απόκτηση αγαθά, γνωρίζει και καταλαβαίνει τον πόνο και την ανάγκη του αδελφού του.
... 'Αχ να 'ξεραν οι πλούσιοι, ότι ό Παράδεισος τους περιμένει αν ξεφύγουν την κόλαση της φιλαργυρίας τους.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΝΟΙΑ.
... Στην Κρίση ό Χριστός μας, στην ένδοξη και Δεύτερη Παρουσία Του, δεν θα σε κρίνει γιατι αμάρτησες, άλλα γιατι δεν μετάνιωσες.
... Ή μετάνοια θεραπεύει τον εγωισμό.
... Χωρίς μετάνοια ό άνθρωπος έχασε τον παράδεισο.
Με την μετάνοια θα τον κερδίσει.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ.
... Όπως αδειάζεις ένα κουτί με πράγματα για να το καθαρίσεις, έτσι πρέπει να καθαρίζεις και την ψυχή σου στην εξομολόγηση.
... Μην εξομολογείσαι γιατι πρέπει, άλλα γιατι θέλεις. Στο πρέπει υπάρχει ό τύπος, στο θέλω ή ουσία.
ΓΙΑ ΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.
... Δεν υπάρχει παιδάκι μου αμαρτία τόσο μεγάλη που να εξάντληση το έλεος του Θεού.
... Ή βροχή μπορεί να σταματήσει, οί θάλασσες να στερέψουν, το νερό να χαθεί. Το έλεος και ή αγάπη του Χριστού δεν στερεύουν, είναι ατελείωτα.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΖΥΓΟΥΣ.
*... Τα ζευγάρια παιδί μου σήμερα χωρίζουν από τον εγωισμό τους. Δεν σηκώνει κουβέντα ούτε ό άνδρας, ούτε ή γυναίκα. Αν λίγο ταπεινωθούν άρχεται ή χάρη του Θεού και καταλαβαίνουν τα λάθη τους, ζητούν συγνώμη και αγκαλιά προχωράνε στον δρόμο της ζωής τους.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΗΜΠΟΡΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΑΣ.
Δύσκολα τα γεράματα, γιατι ή φυσική αδυναμία δεν βοηθά τον άνθρωπο. Μα είναι τραγικό, να βλέπεις μέσα στο σπίτι 2 σκυλιά ή γάτες και τους ανήμπορους γονείς να τους έχουμε στο ίδρυμα.
Δεν λέω και στα γέρικα σκυλάκια να δίνης στοργή, αλλά σκοτίστηκε ό άνθρωπος και δεν βλέπει, ότι , η ευχή των γονιών και το ευχαριστώ τους είναι το μεγαλύτερο εφόδιο για την προκοπή τους.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.
... Δεν αγαπάμε με την καρδιά μας τέκνο μου. Στην πραγματικότητα μόνο τον εαυτό μας. Ποιος Έκλαψε γονατιστός για το διπλανό παιδάκι πού αρρώστησε και προσευχήθηκε για την υγεία του; Ποιος δόξασε τον Θεόν, για την επιτυχία του διπλανού του;
Αφού δεν αγαπάμε τον συνάνθρωπο μας, δεν αγαπάμε τον Θεόν.
... Πώς γέροντα θα αγαπήσουμε τον συνάνθρωπο μας; Ή καρδιά μας είναι κλειστή με τον εγωισμό μας. Ανοίξτε την με την ταπείνωση και την ελεημοσύνη. Παρακαλέστε τον Θεό να σας κάνη να αγαπάτε και ή χάρη Του θα σας πλημμυρίσει.

ΙΕΡΑ ΚΟΙΝΟΒΙΑΚΗ ΜΟΝΗ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ ΣΤΟ ΣΟΦΙΚΟ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ
Ο ΓΕΡΩΝ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΜΑΚΡΗΣ (1911-2006)
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΚΟΤΣΙΟΜΗΤΗ ΙΑΤΡΟΥ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ.

Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον με”

Η Θεοτόκος είναι το σπουδαιότερο και αγιώτερο πρόσωπο, που παρουσίασε η γη. Ποία άλλη ξεπέρασε στην αγιότητα όλους τους Αγίους, τους Προφήτες, τους Πατέρες, τους Ασκητές, τους Μάρτυρες, τους Αποστόλους; Πρώτη μετά τον Ένα είναι η Παναγία, η Αειπάρθενος Θεοτόκος, αυτή είναι, κατά τον θεολόγο Άγιο Γρηγόριο, η «μετά Θεόν, Θεός». Γι’ αυτό και δεν ονομάζεται απλώς Αγία, αλλά Παναγία.
Η Αειπάρθενος είναι η γυνή, «εξ ης πηγάζει τα κρείττω». Διότι είναι η ευεργέτις όλου του ανθρωπίνου Γένους. Χάρις στην ιδική Της αρετή, επισκέφθηκε την γη ο Ύψιστος Θεός και σώθηκε ο κόσμος. Κανένας άλλος απόγονος της Εύας δεν ευεργέτησε τόσο την ανθρωπότητα όσο η στοργική Αυτή Μητέρα του Θεού. Υπέφερε Αυτή και ταλαιπωρήθηκε για την σωτηρία ολοκλήρου της ανθρωπότητος.
Αυτή είναι και ευεργέτις του κάθε Ορθοδόξου Χριστιανού προσωπικά. Ποιός πιστός Ορθόδοξος δεν ωφελήθηκε από την Θεοτόκο; Ποιός Χριστιανός στα βάσανά του δεν έτρεξε σε Αυτήν και δεν βοηθήθηκε θαυματουργικά; Σ’ Αυτή δεν καταφεύγουμε περισσότερο και από την μητέρα μας; Στα βάσανα που μας κτυπούν, «Παναγιά μου»! δεν φωνάζουμε;
Ποιά άλλη απόγονος της Εύας κατόρθωσε να Την πλησιάσει στην απροσμέτρητη δόξα;
Αυτή είναι η «ευλογημένη εν γυναιξί», η «τιμιωτέρα των Χερουβείμ και ενδοξοτέρα ασυγκρίτως των Σεραφείμ». Είναι η «αγιωτέρα πάντων των Αγγέλων» και η Βασίλισσα των Ουρανών!
«Θέλω να με φωνάζετε…»
Μία νεαρά σχετικώς κυρία είχε υποστή κάποιο εγκεφαλικό επεισόδιο με αποτέλεσμα να παραλύση τελείως από τη μέση και κάτω, έμεινε παράλυτη από τη μέση και κάτω, και ελαφρά από τη δεξιά της πλευρά. Το μυαλό της, όμως, και η ομιλία της δεν πειράχτηκαν καθόλου… Από τη γερόντισσα Μακρίνα, αυτή η συγκεκριμένη κυρία είχε μάθει, πριν από τέσσερα – πέντε χρόνια, την ευχή και επεκαλείτο συν­εχώς, όχι μόνο το όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, αλλά και της Υπεραγίας Θεοτόκου. Έτσι, κατάκοιτη και ακίνητη, όπως ήταν, με το ελεύθερο αριστερό της χέρι, έκαμε συνέχεια κομποσχοίνι στο όνομα της Παναγίας, λέγοντας και φωνάζοντας με πόνο και θέρμη «Υπεραγία Θεοτόκε, βοήθει μοι».
«Υπεραγία Θεοτόκε, σώσόν με».
«Παναγία μου, σώσέ με, είμαι αμαρτωλή».

Ύστερα από αρκετές ημέρες συνεχών επικλήσεων, ω του θαύματος θα ανακράζαμε όλοι μαζί, παρουσιάστηκε ένα βράδυ την ώρα που ήτο ξυπνητή, και απευθυνόταν προς την Παναγία με το κομποσχοινάκι της, παρουσιάστηκε Εκείνη ολόλαμπρη μπροστά της. Φωτεινή σαν τον ήλιο. Και είχε τέτοια ομορφιά που θαμπώθηκε, όχι μόνον από την θεϊκή ακτινοβολία της, αλλά και από την απερίγραπτη ωραιότητά της. Το ανάστημά της ήτο μεγαλοπρεπέστατο, ουράνιο και ακατάληπτο, ενώ πίσω της εφαίνοντο πολύ καθαρά ένα πλήθος από τάγματα αγγέλων και αρχαγγέλων. Ταυτόχρονα είχε την ορατή αίσθηση ότι με τη θεία της παρουσία η Παναγία σκέπαζε ολόκληρο τον κόσμο.
Και μέσα στο ιερό δέος της, τον θαυμασμό και την κατάπληξή της, άκουσε την ουράνια φωνή Της να την ρωτάει.
– Τι θέλεις να σου κάνω, Μαρία, παιδί μου; – Μαρία την έλεγαν.
Και η άρρωστη αλλά ευλαβής εκείνη χριστιανή, χωρίς δισταγμό, Της απάντησε:
Θέλω να γυρίζω από το ένα πλευρό στο άλλο, γιατί είμαι παράλυτη απ’ τη μέση και κάτω, και δεν μπορώ. Κουράστηκε η πλάτη μου απ’ την ακινησία. Ιδιαιτέρως, όμως, θέλω να σωθώ. Τη σωτηρία μου ποθώ, γι’ αυτό και Σε φωνάζω.
Και η Υπεραγία Θεοτόκος, η γλυκυτάτη Παναγία μας, που συμπονάει με τους πόνους μας και τα βάσανά μας, της απάντησε:
– Αυτά θα σου τα δώσω. Και, γι’ αυτό ήλθα, επειδή με φωνάζεις κάθε μέρα, απ’ το πρωί μέχρι το βράδυ. Γιατί θέλω να με φωνάζετε! Να με φωνάζετε συνεχώς. Και ’γώ ακούω και έρχομαι. Θέλω να με φωνάζης, της είπε. Θέλω να με φωνάζετε όλοι σας, όλοι οι χριστιανοί.

Πλημμύρισε, όχι μόνον το δωμάτιο από την υπέρλαμπρη φωτοχυσία της, και το ουράνιο άρωμά της, αλλά και ολόκληρο το σπίτι της. Όλα τα μέλη της οικογένειάς της, κατά την μαρτυρία της αείμνηστης γερόντισσας, έζησαν αυτό το ολοζώντανο θαύμα. Η δε ουράνια αυτή ευωδία παρέμεινε διάχυτη για μέρες μέσα στο σπίτι, και ιδιαίτερα στο δωμάτιο της άρρωστης. Το πρόσωπο της Μαρίας έλαμπε από την πολλή χάρη που έλαβε. Και όχι μόνον άρχιζε να κινή το σώμα της, και να γυρίζη πλευρό με ευκολία, αλλά σε λίγες μέρες έγινε τελείως καλά και σηκώθηκε υγιεστάτη.
Ας μη μείνουμε στο καταπληκτικό αυτό θαύμα της θείας παρουσίας της Υπεραγίας Θεοτόκου, ούτε στο θαύμα της θεραπείας της άρρωστης. Αλλά ας ενθυμούμεθα αυτά που είπε η Παναγία μας, η Μητέρα όλων μας. Τι είπε; «Θέλω να με φωνάζετε». «Θέλω να με επικαλήσθε. Και ’γω ακούω και έρχομαι. Θέλω να με φωνάζετε. »
«Υπεραγία Θεοτόκε, βοήθησέ με»,
«Υπεραγία Θεοτόκε, σώσέ με»,
«Υπεραγία Θεοτόκε, σώσε το παιδί μου», και ο,τι άλλο νομίζετε ότι μπορείτε να φωνάξετε απ’ το βάθος της καρδιάς σας, αυτό που μας πονάει συνήθως περισσότερο.

orthodoxostypos
panagia-ierosolymitissa

"Η Χριστιανικὴ εὐγένεια.."

Οἱ χριστιανοὶ ἔχουν χρέος, σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολὴ τοῦ Κυρίου, νὰ γίνουν ἅγιοι καὶ τέλειοι. Ἡ τελειότητα καὶ ἡ ἁγιότητα χαράσσεται πρῶτα βαθιὰ στὴν ψυχὴ τοῦ χριστιανοῦ, καὶ ἀπὸ ἐκεῖ τυπώνεται καὶ στὶς σκέψεις του, στὶς ἐπιθυμίες του, στὰ λόγια του, στὶς πράξεις του. Ἔτσι, ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ ποὺ ὑπάρχει στὴν ψυχὴ ξεχύνεται καὶ σ' ὅλο τὸν ἐξωτερικὸ χαρακτήρα.
Ὁ χριστιανὸς ὀφείλει νὰ εἶναι εὐγενὴς πρὸς ὅλους. Τὰ λόγια καὶ τὰ ἔργα του νὰ ἀποπνέουν τὴ χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ποὺ κατοικεῖ στὴν ψυχή του, ὥστε νὰ μαρτυρεῖται ἡ χριστιανική του πολιτεία καὶ νὰ δοξάζεται τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ.
Αὐτὸς ποὺ εἶναι μετρημένος στὰ λόγια, εἶναι μετρημένος καὶ στὰ ἔργα. Αὐτὸς ποὺ ἐξετάζει τὰ λόγια ποὺ πρόκειται νὰ πεῖ, ἐξετάζει καὶ τὶς πράξεις ποὺ πρόκειται νὰ ἐκτελέσει, καὶ ποτὲ τοῦ δὲν θὰ ὑπερβεῖ τὰ ὅρια τῆς καλῆς καὶ ἐνάρετης συμπεριφορᾶς.
Τὰ χαριτωμένα λόγια του χριστιανοῦ χαρακτηρίζονται ἀπὸ λεπτότητα καὶ εὐγένεια. Αὐτὰ εἶναι ποὺ γεννοῦν τὴν ἀγάπη, φέρνουν τὴν εἰρήνη καὶ τὴ χαρά.
Ἀντίθετα, ἡ ἀργολογία γεννάει μίση, ἔχθρες, θλίψεις, φιλονικίες, ταραχὲς καὶ πολέμους.
Ἂς εἴμαστε λοιπὸν πάντοτε εὐγενεῖς. Ποτὲ ἀπ’ τὰ χείλη μας νὰ μὴ βγεῖ λόγος κακός, λόγος ποὺ δὲν εἶναι ἁλατισμένος μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ πάντοτε λόγοι χαριτωμένοι, λόγοι ἀγαθοί, λόγοι ποὺ μαρτυροῦν τὴν κατὰ Χριστὸ εὐγένεια καὶ τὴν ψυχική μας καλλιέργεια.

Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως

"Όσο περισσότερο γεύεται κανείς τον Θεόν, τόσον και περισσότερο πεινά δι’ Αυτόν…"
Αγαπήστε τη σιωπή.
Αν την συνηθίσετε, μετά δεν θα θέλετε να ομιλήτε. Τόσο είναι όμορφη η σιωπή.
Μη κοιτάς να ικανοποίησης όλους τους ανθρώπους. Ότι και να κάνης δεν ικανοποιούνται. Να κάνης μόνον ότι θεωρείς αναγκαίο η καθήκον σου.
Από τους ανθρώπους να μη απογοητεύεσαι.
Μη περιμένεις να είναι τέλειοι.
Κανένας δεν είναι τέλειος. Όλοι παλεύουμε με τα πάθη μας. Δεν πρέπει να έχει κανείς εμπιστοσύνη ούτε εις τον εαυτόν του.
Πόσον μάλλον εις τους άλλους.
Άς φαίνονται καλοί, ας φαίνονται δυνατοί, ας φαίνονται σοφοί!
Ποιος περίμενε, ο σοφός Σολομών να πέσει! Στα λέγω αυτά, όχι διά να περιφρονάς τους ανθρώπους. Είμεθα όλοι αδελφοί και οφείλομε σεβασμό και αγάπη, αλλά διά να σε προφυλάξω, διά να προλάβω. Ή μπορεί και αργότερα, αυτά που τώρα σε λέγω, να σε βοηθήσουν. Εγώ δεν θα ‘μαι πάντα έδώ, διά να στα λέγω.
Σε λέγω: Δι’ ότι θέλεις και εις όποιον πειρασμό ή θλίψιν ευρέθης, παρακάλεσε τον Θεό, εις ανθρώπους μη εμπιστεύεσαι, μη ελπίζεις. Θα με ενθυμηθείς αργότερα και το επιθυμώ, δηλ. να με ενθυμάσαι, διά να βοηθείσαι, να γλυτώνεις. Θα δοκιμαστής και θα καταλάβεις αυτά πού τώρα σε λέγω. Πάντως μη φοβάσαι!
Είναι ωραίο να λησμονείς τον εαυτό σου και να προσεύχεσαι διά την σωτηρία των άλλων. Τούτο είναι μεγάλο πράγμα. Τούτο είναι για τον κάθε έναν, αλλά περισσότερο διά τον παπά.
Πτωχός να ζήσης και πτωχός να πεθάνεις. Αγάπησε την πτωχεία.
Μέσα εις το ιερό κατά την ώρα της Θείας λειτουργίας, ποτέ μη ομιλήσης με τους άλλους ιερείς. Μπορεί να σε παρεξηγήσουν όσοι δεν καταλαβαίνουν. Κατσίκι θα σε πουν και άλλα. Για τον Κύριον να τα δεχτείς.
Να έχεις ζήλο πολύ, ταπείνωση, καθαρό βίο. Ένας παπάς έβλεπε μέσα εις το άγιο Ποτήριο τον Κύριον και γύρω του αγγέλους.
Ένας Γέρων, έβλεπε τρεις ημέρες να βρίσκεται εις το όρος Θαβώρ και ν’ ακούει τον Κύριον συνομιλούντα με τους προφήτας και τους μαθητάς του.
Ένας άλλος είχε επί τρεις ημέρας τα χέρια του εις στάσιν εκτάσεως και προσηύχετο. Πώς άντεχε τον ρώτησα. Ένα πουλί δεμένο, μου απήντησε, ποτέ δεν φεύγει.
Νους δεμένος εις τα ουράνια, λησμονεί τα επίγεια, ακόμα και τον κόπον του σώματος.
Να είσθε συνετοί και διακριτικοί.
Πολλούς ενάρετους είδα, ολίγους διακριτικούς.
Η διάκριση είναι ανωτέρα πάντων των αρετών.
Και να μη λησμονείτε, ότι έρχεται καιρός, όπου πρέπει να ζείτε, όπως λέγει και ο Παύλος «και οι έχοντες, ως μη έχοντες».
Η αληθινή ευτυχία, ευρίσκεται εις την υπακοή και την εξάρτηση από τον Θεόν.
Να ζητάτε πρώτα την σωτηρία σας και μετά να ζητάτε τέκνα..
Μια να είναι η προσευχή σας: Θεέ μου, θέλουμε να ζήσουμε μόνο για την αγάπη Σου!
Ο Θεός δίδει τα πάντα, αλλά να θέλωμεν, να Του ζητούμε. Να απευθύνεστε εις τον Θεόν όχι σαν ξένοι, σαν υπηρέτες, αλλά σαν παιδιά προς στοργικό πατέρα.
Πρώτα να πράτης και μετά να διδάσκεις. Επίσης, αγαπήσατε την ταπείνωση, ενδυθείτε την ταπείνωση.
Είναι τόσον λίγη η ζωή μας εις αυτόν τον κόσμο…
Τις δοκιμασίες και τους πειρασμούς, μη τα φοβάσθε. Χωρίς δοκιμασίες, δεν μπορείς ν απόκτησης την σοφία του Αγίου Πνεύματος. Χωρίς πειρασμούς και αγώνα, δεν μπορείς να πλησίασης τον Θεό.
Δια να γνωρίσει κάποιος τον Θεόν, δεν χρειάζεται να είναι πλούσιος ή επιστήμων, άλλα ταπεινός.
Όσο περισσότερο γεύεται κανείς τον Θεόν, λέγει κάποιος Γέρων, τόσον και περισσότερο πεινά δι’ Αυτόν… Ναι, να πεινάσετε, να διψάσετε και να χορτάσετε τον Θεόν, αυτό σας εύχομαι.

Ο Γέρων Ιερώνυμος της Αίγινας

Ό άγιος Ισαάκ ο Σύρος λέει ότι, όταν ο Θεός θέλει να ρίξει τον άνθρωπο σε μεγαλύτερες δοκιμασίες, του επι­τρέπει να πέσει στα χέρια της ακηδίας. Ή ακηδία του φέρνει μια μεγάλη απελπισία στην οποία δοκιμάζει τέ­τοια ψυχική στενοχώρια, πού είναι σαν να προγεύεται την κόλαση. Σαν συνέπεια αυτού εγείρεται μέσα του το πνεύμα της έξαψης και απ' αυτό πηγάζουν χιλιάδες πει­ρασμοί: ανησυχία, οργή, βλασφημία, παράπονα για την τύχη του, διεφθαρμένες σκέψεις, μετακίνηση από μια τοποθεσία σε άλλη και τα όμοια.
"Αν ρωτήσεις από τι προέρχεται αυτό, τότε θα σού απαντήσω: από την αμέλεια σου. Γιατί δεν έλαβες την πρόνοια να αναζητήσεις μια θεραπεία γι' αυτά. Γιατί για όλα αυτά υπάρχει μόνο μια θεραπεία και με τη βοήθεια αυτής ο άνθρωπος βρίσκει εύκολα παρηγοριά στη ψυχή του.
Και τι είδους θεραπεία είναι αυτή;
Ή ταπείνωση της καρδιάς. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος, έκτος απ' αυτόν, για να μπορέσει ο άνθρωπος να καταρρίψει τους τοί­χους αυτών των κακιών. Διαφορετικά, θα διαπιστώσει ότι οι κακίες αυτές θα τον κατανικήσουν. Ή ακηδία μερικές φορές καλείται από τους άγιους πατέρες αργία, οκνηρία ή νωθρότητα.

Φιλοκαλία των Ρώσων νηπτικών Α.
Διδαχές Οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ

Για την απειλή του Σεισμού...!!!

«Ὁ ἐπιβλέπων ἐπὶ τὴv γήv, καὶ ποιῶν αὐτὴv τρέμειν, ῥῦσαι ἡμᾶς τῆς φοβερᾶς τοῦ σεισμοῦ ἀπειλῆς, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ κατάπεμψον ἡμῖν, πλούσια τὰ ἐλέη Σου, πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, μόvε Φιλάνθρωπε»!
(Ἀπολυτίκιον, Μνήμη τοῦ Μεγάλου Σεισμοῦ (26/10), Ἦχος πλ. δ’)

«Τη ὑπερμάχω στρατηγῶ τὰ νικητήρια, ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν, εὐχαριστήρια, ἀναγράφω Σοὶ ἡ Πόλις Σου, Θεοτόκε, ἀλλ' ὦς ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσμάχητον, ἐκ παντοίων μὲ κινδύνων ἐλευθέρωσον, ἵνα κράζω Σοί, Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε»!
(Κοντάκιον, Ἦχος πλ. δ’)

«Παναγία Δέσποινα, τοῦ κόσμου βοήθεια καὶ ἐλπὶς Χριστιανῶν, Σὲ νῦν ἐκδυσωποῦμεν, καὶ Σὲ παρακαλοῦμεν Αγαθή, ὑπὲρ ἡμῶν ἡμαρτηκότων καὶ ἀπεγνωσμένων, τόν Υἱόν Σου καὶ Κύριον, ἵλεων ποιῆσαι Θεοτόκε· ἔχεις γὰρ τὸ δύνασθαι, τῇ μητρικῇ Σου πρὸς Αὐτὸν χρωμένῃ παρρησίᾳ. Πρόφθασον Ἄχραντε, πρόφθασον μεσίτευσον, καὶ ῥῦσαι τὸν λαόν Σου τῆς ἐνεστώσης ἀπειλῆς· διὰ σπλάγχνα ἐλέους, μὴ παρίδῃς τοὺς ὑμνοῦντάς Σε»!
(Θεοτοκίον Εσπερινού 26/10, Ἦχος πλ. β', Φοβερὸς εἶ Κύριε)

«Τῶν οὐρανίωv στρατιῶν Ἀρχιστράτηγοι, δυσωποῦμεv ὑμᾶς ἡμεῖς οἱ ἀνάξιοι, ἵvα ταῖς ὑμῶv δεήσεσι τειχίσητε ἡμᾶς, σκέπῃ τῶν πτερύγωv, τῆς ἀΰλου ὑμῶν δόξης, φρουροῦvτες ἡμᾶς προσπίπτοντας, ἐκτεvῶς καὶ βοῶντας, Ἐκ τῶν κινδύνων λυτρώσασθε ἡμᾶς, ὡς Ταξιάρχαι τῶν ἄνω Δυνάμεων»!
(Ἀπολυτίκιον Σύναξης των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μιχαήλ και Γαβριήλ (8/11), Ἦχος δ')

Ο Μέγας Φώτιος, μάς διδάσκει ....
Από τη μια,
να απέχουμε από τους Ποιμένες που διδάσκουν Αιρετικά ...
Και από την άλλη,
μάς προστατεύει σαν Καλός Ποιμένας να μη περιοριζόμαστε κι εγκλωβιζόμαστε στην Κρίση σε βάρος των Καλών Κληρικών και πέσουμε σε Κατάκριση ... Αλλά, μάς καθησυχάζει ότι ο Θεός θα τους Κρίνει ... Να εμπιστευθούμε τον Θεό να κάνει το έργο Του, αρκεί εμείς να προσέχουμε …
Ούτε να υιοθετήσουμε τίποτε το Αιρετικό, απ’ όπου κι αν προέρχεται, αλλά …
Ούτε και να κατακρίνουμε μόνιμα κάθε Κληρικό …
Να έχουμε ΔΙΑΚΡΙΣΗ και ΑΠΟΣΤΑΣΗ ανάμεσα κι απέναντι στα δυο αυτά ΑΚΡΑ...!!!