"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Νικηφορε ασε τα ορντεβρ και μπες στα κυριως πιατα..............

ΠΩ ΠΩ ΠΩ ΠΩ ΠΩ.....μπραβο σας χαιρομαι που περασατε τελεια.....αντε απο Σεπτεμβριο κανονιστε και κανενα αλλο meetting γιατι ζηλεψα τωρα...

Καλημέρα και από εμένα....
Για άλλη μια φορά, άλλη μια συνάντηση του Αγίου Όρους στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία.
Η οικογένεια του φόρουμ μαζεύτηκε και πάλι, με απόλυτη επιτυχία και χωρίς κανένα πρόβλημα, και πέρασε πανέμορφα!

Κάποιοι από εμάς είχαν την ευτυχία να περάσουν από το Μοναστήρι του Οσίου Παταπίου και να πάρουν την ευχή και την ευλογία του Αγίου,
το σκήνωμα του οποίου βρίσκεται μέσα σε μια σπηλιά δίπλα στην Εκκλησία της Ιεράς Μονής.
Μέσα στη Λάρνακα, σκεπασμένο το πρόσωπο του με το Μοναχικό σχήμα, το μόνο που βλέπει κανείς είναι το δεξί του χέρι,
στο οποίο προκαλεί εντύπωση τα νύχια του, κίτρινα μεν, αλλά σαν να είναι ζωντανού ανθρώπου, δε...

Στον Όσιο Πατάπιο βρέθηκε ο Ηγούμενος Νικόλαος μετά τις συζύγου και τα προδόκιμα τέκνα τους,
ο Μοναχός Βασίλης με τον προδόκιμο γιο (που έχει όλα τα προσόντα για να πάρει μέρος στον διαγωνισμό φωτογραφίας του φόρουμ!),
ο Μοναχός Διονύσης (φίλος και συνάδερφος του Απόστολου, που απορώ πως ο Διονύσης τον αντέχει ακόμα ) και εγώ!

Αφού κάτσαμε για λίγο στο Μοναστήρι, ήπιαμε και ένα κεφαδάκι που μας πρόσφεραν, πήραμε το δρόμο για τα Δερβενάκια και το Χάνι του Ανέστη.
(Σημείωση: αν και είπα επανειλημμένα στον Βασίλη, να πάει στο Αρχονταρίκι του Μοναστηριού, εντούτοις εκείνος έδειξε την μέγιστη ανυπακοή,
προβάλοντας την φθηνή δικαιολογία: Εγώ μόνος μου δεν πάω εκεί, θέλω και τους άλλους παρέα!!!! )

Τελοσπάντων όταν φτάσαμε στα Δερβενάκια, τους βρήκαμε όλους εκεί να μας περιμένουν με αγωνία.
Η υποδοχή από τα υπόλοιπα Μοναχομέλη ήταν εγκάρδια!!!!!
Ζεστές αγκαλιές και εγκάρδιοι ασπασμοί, έδιναν την εντύπωση σε κάποιον παρατηρητή
ότι κάτι περισσότερο από μακροχρόνια φιλία και αγάπη συνδέει αυτούς τους ανθρώπους μεταξύ τους....

Αν και ο Ανέστης ήταν ΑΦΑΝΤΟΣ , εντούτοις στο Χάνι βρήκαμε εκτός φυσικά από τον φιλοξενέστατο ιδιοκτήτη Δημήτρη:
- τον Παναγιώτη, που δεν ξέρω πως τα καταφέρνει αλλά πάντα κάνει τον μεγαλύτερο κόπο και δρόμο για να έρθει να μας συναντήσει
- τον κ. Ανδρέα μετά τις συζύγου, που μας γλύκανε με την παρουσία του και όχι μόνο!
- τον κ. Νικηφόρο μετά τις συζύγου και τον φίλο του Χρήστο, επίσης μετά τις συζύγου, που επίσης έκαναν πολύ μεγάλο κόπο και ήρθαν από μακρυά
- τον κ. Οδυσσέα μετά τις συζύγου
- και (εδώ τα μπερδεύω λίγο ) τον κ. Γιώργο μαζί με ένα φιλικό ζευγάρι.

Αφού κάτσαμε στο τραπέζι, άρχισαν τα πιάτα με τις νοστιμιές να περνάνε από μπροστά μας.
Για τον Βασίλη έχω να πω ότι τήρησε τον λόγο του και έφαγε μόνο χόρτα και παξιμάδι.
Βέβαια όπως τα μέτρησα πρέπει να ήταν 15 πιάτα χόρτα και γύρω στα 2 κιλά παξιμάδια.

Φάγαμε και ήπιαμε του σκασμού!!!! Ακολούθησε επιδόρπιο, γιαούρτι με μέλι και μετά κάποιοι αναχώρησαν.
Όσοι απομείναμε ήπιαμε ένα καφεδάκι και στη συνέχεια πήραμε το δρόμο του γυρισμού.
Κάποιοι από μακρυνές αποστάσεις θα διανυκτέρευαν εκεί κοντά, οπότε η συνάντηση για εκείνους δεν είχε τελειώσει!!!

Ευχαριστούμε πολύ τον Δημήτρη που μας περιποιήθηκε υπέρ του δέοντος, μας ανέχτηκε και έδειξε πολύ μεγάλη υπομονή,
όταν παραλίγο να προβούμε σε ανακαίνιση και να του αλλάξουμε και το ντεκόρ του μαγαζιού, μέχρι να βολευτούμε και να κάτσουμε τόσα άτομα όλα μαζί!

Αφού δεν μου ήρθε στο κεφάλι κανένα πιάτο, μια και ο Βασίλης
(ο συνήθης ύποπτος που είχε τη εποπτεία του έργου: " Βγάζω τα τραπέζια και τα βάζω όπως θέλω")
με έβαλε να καθήσω ακριβώς μπροστά στην είσοδο του μαγαζιού, με τον Δημήτρη κάθε φορά που έβγαινε να σερβίρει,
να κάνει επιτυχημένες προσποιήσεις, για να μην πέσει πάνω μου, θα έλεγα ότι ήταν ένα ΘΑΥΜΑ!!!!!

Δόξα τω Θεώ όλα πήγαν πολύ καλά και ήδη κάνουμε σκέψεις για την επόμενη συνάντησή μας!!!!!!

για αυτους που δεν γνωριζουνε
δεν χασατε και τιποτα που δεν ειτανε ο Αποστολος και ο Διονυσης εκει

Τα είπατε όλα!

Χρειάζεται να ευχαριστήσουμε,

πρώτα και κύρια τον Νίκο. Πάντα πρέπει να ξεκινάμε απ' αυτόν. Γιατί αν δεν υπήρχε αυτός δεν θα είχαμε καταφέρει να γνωριστούμε ποτέ μεταξύ μας.

Τον οικοδεσπότη το Δημήτρη και τη σύζυγό του, για τον μεγάλο τους κόπο και την υπέροχη φιλοξενία τους, παρά την κούραση των τελευταίων ημερών κοπιαστικής δουλειάς. (είναι σε "full season" αυτή την περίοδο!).

Την Αγγελική για την ευγενική και αδελφική χειρονομία της (πραγματικά ανεκτίμητης πνευματικής αξίας τα μικρά δωράκια από τους Αγίους Τόπους).

Και όλους όσους παρέστησαν στη συνάντηση!

Πάντα τέτοια παιδιά!

Η επόμενη συνάντηση, θα μπορούσε να κανονιστεί κάπου μέσα στο φθινόπωρο (πχ. τον Οκτώβριο).

Να είστε όλες και όλοι καλά και καλή αντάμωση εκ νέου με τη Βοήθεια του Θεού!