"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

cloaca έγραψε:Όταν αμαρτάνεις και μετά λυπάσαι που αμάρτησες και συχαίνεσαι τον εαυτό σου από την βρωμιά και την δυσωδία που βγάζει η ψυχή σου λόγω των παθών της, είναι εκ του πονηρού αυτή η λύπη ή είναι μετάνοια?
Ποια είναι η λύπη εκ του πονηρού?
Ευχαριστώ.

πολυ καλη παρατηρηση .........

panosgreece έγραψε:αστε τα βιβλια και νιωστε ο καθενας μονος του τι ειναι αμαρτια

Η ανάγνωση των πνευματικών βιβλίων, είναι βασικό στήριγμα της πίστης.

Οι Άγιοι, (που με κόπους και θυσίες έφτασαν στα μέτρα που έφτασαν, με αγάπη Χριστού και πόνο για τον άνθρωπο), έγραψαν όλα αυτά που εμείς έχουμε διαθέσιμα να διαβάσουμε και να ωφεληθούμε.

Τι να πρωτοαφήσει ο Χριστιανός; Την Καινή Διαθήκη;

Να αφήσει το Ψαλτήριο;

Να αφήσει τους βίους των Αγίων;

Όσο άσκοπο είναι, να διαβάζει κάποιος πνευματικά βιβλία και να παραμένει στη θεωρία, άλλο τόσο άστοχο είναι να φτιάχνει "δική του" πίστη έξω από την ανάγνωση και να θεωρεί τι είναι και τι δεν είναι αμαρτία, σύμφωνα με τη δική του φαντασία.
Επικίνδυνα πράγματα αυτά.

Συμφωνω με τον Νικολα.

αληθεια ο εγωισμος ειναι αμαρτια?

cloaca έγραψε:Όταν αμαρτάνεις και μετά λυπάσαι που αμάρτησες και συχαίνεσαι τον εαυτό σου από την βρωμιά και την δυσωδία που βγάζει η ψυχή σου λόγω των παθών της, είναι εκ του πονηρού αυτή η λύπη ή είναι μετάνοια?
Ποια είναι η λύπη εκ του πονηρού?
Ευχαριστώ.

Και η λύπη με μέτρο και η χαρά με μέτρο.
Η λύπη που οδηγεί στην απελπισία, τη μελαγχολία και την κατάθλιψη είναι του πονηρού.

Θα πρότεινα να αλλάξουμε το τίτλο της συζήτησης απο Όταν αμαρτάνω... σε Πριν αμαρτήσω και για να μην αμαρτήσω τι πρέπει να κάνω...

παραθέτοντας ένα ωραίο απόσπασμα ,βιβλικό ,πατερικό και συχρόνως πολύ διδακτικό (μιλά βάση προσωπικής εμπειρίας) ,το απόσπασμα είναι κείμενο απ' το βιβλίο του μακαριστού πατρός Μάρκελου Καρακαλληνού με τίτλο "ΠΕΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ, ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ και ΚΟΛΑΣΕΩΣ" :

Τι πρέπει να κάνουμε όταν ο διάβολος μας παρακινεί να γευθούμε το ξύλο της γνώσεως (του καλού και του κακού) , δηλαδή να τελέσουμε την σαρκικήν μας επιθυμία ή κάποια αλλη αμαρτία;

Να λέμε σπο το βάθος της καρδιάς μας αυτά τα λόγια που μας συμβουλεύει στα Πνευματικά του Γυμνάσματα, ο Άγιος Νικόδημος, αυτός ο πρακτικώτατος και γλαφυρότατος διδάσκαλος της Εκκλησίας μας , που μελέτησε όλες τις βιβλιοθήκες των Ιερών Μονών του Αγίου Όρους και συνέλεξε όλα τα πνευματικά άνθη των θεοφόρων Πατέρων:

«Εγώ είμαι εξαγορασμένος με το πολύτιμον Αίμα του Θεού μου΄ εγώ είμαι σκλάβος και δούλος Ιησού Χριστού και δια τούτο ούτε μάτια ορίζω , ούτε χέρια ,ούτε πόδια , ούτε τας άλλας αισθήσεις και μέλη του σώματός μου' ούτε αυτό το σώμα μου, δια να το μεταχειρησθώ εις καμίαν αμαρτίαν, αλλ' είναι όλα εκείνου που τα εξηγόρασε και όχι δικά μου»

και ο Απόστολος Παύλος με δυο λόγια τα συμπεριλαμβάνει όλα αυτά:

«ουκ έστε εαυτών, ηγοράσθητε γαρ τιμής»(Α' Κορ. στ', 19)

nikolaos-9 έγραψε:

panosgreece έγραψε:αστε τα βιβλια και νιωστε ο καθενας μονος του τι ειναι αμαρτια

Η ανάγνωση των πνευματικών βιβλίων, είναι βασικό στήριγμα της πίστης.

Οι Άγιοι, (που με κόπους και θυσίες έφτασαν στα μέτρα που έφτασαν, με αγάπη Χριστού και πόνο για τον άνθρωπο), έγραψαν όλα αυτά που εμείς έχουμε διαθέσιμα να διαβάσουμε και να ωφεληθούμε.

Τι να πρωτοαφήσει ο Χριστιανός; Την Καινή Διαθήκη;

Να αφήσει το Ψαλτήριο;

Να αφήσει τους βίους των Αγίων;

Όσο άσκοπο είναι, να διαβάζει κάποιος πνευματικά βιβλία και να παραμένει στη θεωρία, άλλο τόσο άστοχο είναι να φτιάχνει "δική του" πίστη έξω από την ανάγνωση και να θεωρεί τι είναι και τι δεν είναι αμαρτία, σύμφωνα με τη δική του φαντασία.
Επικίνδυνα πράγματα αυτά.

ρε παιδια μιλαμε ελληνικα ;

να το πω απλα τοτε βλεπω πολλους αδελφους που εχουν μπει μεσα σε πνευματικα μονοπατια

διβαζοντας και διαβαζοντας και διαβαζοντας και τιποτα αλλο νικολαε ..................

οταν λεω αφηστε τα βιβλια λεω απλα καντε πραξη πραξη αυτα που διβαζετε


πρεπει να τα κανουμε πενταλεπτα ολα

ελεος

panosgreece έγραψε:ρε παιδια μιλαμε ελληνικα ;

να το πω απλα τοτε βλεπω πολλους αδελφους που εχουν μπει μεσα σε πνευματικα μονοπατια

διβαζοντας και διαβαζοντας και διαβαζοντας και τιποτα αλλο νικολαε ..................

οταν λεω αφηστε τα βιβλια λεω απλα καντε πραξη πραξη αυτα που διβαζετε


πρεπει να τα κανουμε πενταλεπτα ολα

ελεος

Πολύ απλά το έγραψα κι εγώ, μη συγχίζεσαι:

nikolaos-9 έγραψε:Όσο άσκοπο είναι, να διαβάζει κάποιος πνευματικά βιβλία και να παραμένει στη θεωρία, άλλο τόσο άστοχο είναι να φτιάχνει "δική του" πίστη έξω από την ανάγνωση και να θεωρεί τι είναι και τι δεν είναι αμαρτία, σύμφωνα με τη δική του φαντασία.

Μπορεί και να μη μιλάμε Ελληνικά, ποιός ξέρει...

Kostantinosve έγραψε:Θα πρότεινα να αλλάξουμε το τίτλο της συζήτησης απο Όταν αμαρτάνω... σε Πριν αμαρτήσω και για να μην αμαρτήσω τι πρέπει να κάνω...

παραθέτοντας ένα ωραίο απόσπασμα ,βιβλικό ,πατερικό και συχρόνως πολύ διδακτικό (μιλά βάση προσωπικής εμπειρίας) ,το απόσπασμα είναι κείμενο απ' το βιβλίο του μακαριστού πατρός Μάρκελου Καρακαλληνού με τίτλο "ΠΕΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ, ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ και ΚΟΛΑΣΕΩΣ" :

Τι πρέπει να κάνουμε όταν ο διάβολος μας παρακινεί να γευθούμε το ξύλο της γνώσεως (του καλού και του κακού) , δηλαδή να τελέσουμε την σαρκικήν μας επιθυμία ή κάποια αλλη αμαρτία;

Να λέμε σπο το βάθος της καρδιάς μας αυτά τα λόγια που μας συμβουλεύει στα Πνευματικά του Γυμνάσματα, ο Άγιος Νικόδημος, αυτός ο πρακτικώτατος και γλαφυρότατος διδάσκαλος της Εκκλησίας μας , που μελέτησε όλες τις βιβλιοθήκες των Ιερών Μονών του Αγίου Όρους και συνέλεξε όλα τα πνευματικά άνθη των θεοφόρων Πατέρων:

«Εγώ είμαι εξαγορασμένος με το πολύτιμον Αίμα του Θεού μου΄ εγώ είμαι σκλάβος και δούλος Ιησού Χριστού και δια τούτο ούτε μάτια ορίζω , ούτε χέρια ,ούτε πόδια , ούτε τας άλλας αισθήσεις και μέλη του σώματός μου' ούτε αυτό το σώμα μου, δια να το μεταχειρησθώ εις καμίαν αμαρτίαν, αλλ' είναι όλα εκείνου που τα εξηγόρασε και όχι δικά μου»

και ο Απόστολος Παύλος με δυο λόγια τα συμπεριλαμβάνει όλα αυτά:

«ουκ έστε εαυτών, ηγοράσθητε γαρ τιμής»(Α' Κορ. στ', 19)

Ευχαριστούμε πάρα πολύ!

Όταν αμαρτάνεις...αποδυκνείεις ότι δέν είσαι έτοιμος διά να απολαύσεις τα αγαθά της "άνω πόλεως",αλλά ούτε να χειρισθείς την δύναμη που ίσως σου δίνοταν εκεί.Επιρεπής στίς υλικές απολαύσεις συνηθίζεις αυτές οι οποίες είναι και δείκτης δυστυχίας/ματαιότητας,και στο τέλος δέν θυμάσαι τι να πρωτοεξομολογηθείς,και γία τι να πρωτοσυγχωρεθείς.Με προδιαγραφές αγγέλων απορίας άξιον το ότι προτιμούμε την παρέα των σκουλικίων.