plagiaskepsi έγραψε:Αν σήμερα προσευχηθειτε και ... ίσος αύριο να σας μιλήσω για το Χάρισμα αυτο.....
Λέω ίσως.
Να μας μιλήσεις να μας μιλήσεις..
Η απορία μου όμως είναι.. υπάρχει κάτι που να μήν είναι Χάρισμα του Θεού;
Υπάρχει κάτι πνευματικά καλό που να είναι του ανθρώπου και όχι του Θεού;
...«σύ ούν κακοπάθησον ως καλός στρατιώτης του Χριστού.» Διαβάζω μόνον τις παραθέσεις που επιλέγω να διαβάσω και αγνοώ τις υπόλοιπες
Μην θεωρείς λοιπόν ως δεδομένο πως ότι γράφεις εσύ το διαβάζω και εγώ..
Αν κάτι ο Χριστός το αποκάλεσε ως χάρισμα...θα διατυρίσω τον αρχικό όρο.
Αν πάλι μιλούσαμε με έναν αόρατο ασκητή ως χάρισμα θα περιέγραφε αυτό που ((είναι)).
......
με αυτήν την ένοια......
καμιά φορά είναι τοοοοοσο φτωχές οι λέξεις..........
Συνταξιδιώτη σε απάθεια έχουν φτάσει μόνο κάποιοι Άγιοι και ίσως και σήμερα υπάρχουν κάποιοι ελάχιστοι άνθρωποι, που να είναι απαθείς. Όμως για να φτάσει κάποιος σ' αυτή την κατάσταση χρειάζονται χρόνια πολλά επίμονης και επώδυνης πνευματικής εργασίας.
Όλοι οι υπόλοιποι κληρικοί και λαϊκοί είμαστε εμπαθείς. Άλλοι παλεύουμε λιγότερο ή περισσότερο με τα πάθη μας με τη βοήθεια της Χάριτος του Θεού κι άλλοι τα έχουν παρατήσει και έχουν υποταχθεί σ' αυτά. Πάθη δεν υπάρχουν μόνο του σώματος, αλλά και της ψυχής κι ίσως κάποια απ' αυτά είναι πιο επικίνδυνα από τα πάθη του σώματος, όπως είναι ο εγωισμός και η υπερηφάνεια. Τα πάθη του σώματος συνεπικουρούνται από το πάθος της ψυχής, που λέγεται φιλαυτία.
Οι δρόμοι της Ορθόδοξης πνευματικής ζωής είναι δύο, ο έγγαμος και ο μοναχικός. Ενδιάμεσες καταστάσεις υπάρχουν, αλλά είναι μεταβατικές. Δηλαδή κάποιος μπορεί να ζει σε παρθενία και μέσα στον κόσμο, επειδή ακόμη δεν έχει αποφασίσει ποιο δρόμο απ' τους δυο θα πάρει. Όμως ο Χριστός το λέει ξεκάθαρα, ότι η κατάσταση της παρθενίας είναι για τους λίγους που τους έχει δοθεί το χάρισμα, για μας τους υπόλοιπους ο Απόστολος Παύλος συνιστά το Γάμο.
Και στο Γάμο και στο μοναχισμό, αλλά και στο στάδιο της προετοιμασίας γι αυτά τα δυο, μέρος της πνευματικής προσπάθειας είναι και η εγκράτεια. Εγκράτεια όμως ξεκομμένη από μια ολοκληρωμένη και στοχευμένη πνευματική ζωή δεν είναι εφικτή ούτε έχει πνευματικό όφελος.
Επομένως όποιος γνωρίσει το Χριστό και δημιουργήσει μαζί Του μια προσωπική σχέση και ειλικρινά επιθυμεί, για να διατηρήσει και να βελτιώσει τη σχέση αυτή, να τηρήσει το θέλημά Του, τότε στα πλαίσια της προσπάθειάς του πρέπει να μάθει να κυριαρχεί και στα πάθη του σώματος. Όχι κατ΄ανάγκην να γίνει απαθής, αλλά ν' αγωνίζεται συνεχώς με τη βοήθεια και την παρηγοριά της Χάριτος του Θεού να μην υποκύψει στις απαιτήσεις των παθών του.
Μοναχική ζωή εκτός μοναχισμού είναι επικίνδυνη και δεν συνιστάται από την εμπειρία της Εκκλησίας. Δεν λέω ότι είναι ανέφικτη και είναι πιθανό να προκύψει αθέλητα σε ορισμένες περιπτώσεις, δεν μπορεί όμως ν' αποτελέσει επιλογή τρόπου ζωής, για όποιον επιθυμεί στ' αλήθεια να σώσει την ψυχή του.
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
Θα σας εξομολογηθώ την εμπειρία μου χωρίς ντροπές και όποιος θέλει ας πει και τη δική του.Για πόσο θα είμαστε κρυμμένοι πίσω από μια δήθεν θρησκευτική ηθική που έχουμε.Εμείς θα φύγουμε από αυτόν τον κόσμο και μάλιστα σύντομα σύμφωνα με τους λόγους του Αποστόλου Παύλου.Ας μείνουν τουλάχιστο τα γραπτά μας που για τις επόμενες γενεές ίσως αποτελέσουν ένα είδος "αστικού γεροντικού".Η ιστορία μου λοιπόν είναι η εξής:"Ενδιαφέρομαι για ένα πρόσωπο αντιθέτου φύλου.Δεν ανταποκρίνεται.Σκέφτομαι:Aφού λοιπόν δεν ανταποκρίνεται και θα ενδιαφερθώ για κάποια άλλη που συνεπώς θα έχω σαρκική επαφή η οποία θεωρείται πορνεία από την Εκκλησία,γιατί να μην πάω σε έναν οίκο ανοχής;Aυτός ήταν ο συλλογισμός μου που ενώ ετοιμάστηκα για τη διάπραξη της αμαρτίας,βλέπω ξαφνικά μπροστά μου (μέσα στο νου μου το πρόσωπο που με ενδιαφέρει,που όμως δεν ανταποκρίνεται).`Ενας φαύλος κύκλος.Είμαι προορισμένος για έγγαμο βίο;Δύσκολο να κοιτάξεις κάποιο άλλο πρόσωπο.Εντάξει,είναι δοκιμασία,υπομονή,αγάπη και τα γνωστά που ίσως παρατεθούν παρακάτω.Τέλος πάντων δεν είναι απαραίτητο να δοθούν απαντήσεις,απλά νομίζω ότι η προσωπική αληθινή μαρτυρία του καθενός μας είναι και εντολή κατά κάποιο τρόπο όπως αναφέρεται και στην Καινή Διαθήκη:"Eξομολογείστε αλλήλοις τα παραπτώματα ημών".Θέτω ένα τέτοιο ζήτημα εδώ στo forum για να προβληματιστούμε για κάτι διαφορετικό.Παρ`όλ`αυτά γνωρίζω το είδος των απαντήσεων.`Οσοι κατέχουν μια τυπική χριστιανική ηθική μεγαλωμένοι σε οικογένειες Εκκλησιαστικές αρχές ίσως να μην συμφωνούν με το ζήτημα που έθεσα.`Οσοι όμως έχουν αντιμετωπίσει παρόμοιο πρόβλημα θα με δουν με περισσότερη επιείκια.
Με συγκίνησαν πολύ αυτά που έγραψες και ήθελα πάρα πολύ να απαντήσω αλλά δεν ήξερα τι να απαντήσω, Δεν είμαι σε θέση να δώσω συμβουλές αλλά από την άλλη νοιώθω σαν να νιώθεις μεγάλη στεναχώρια μέσα σου και θέλεις έναν άνθρωπο να μιλήσεις. Και γι αυτό βγήκα ξαναμπήκα στο θέμα σου ξαναβγήκα αλλά θέλω πάρα πολύ να μπορέσω έστω και κάτι μικρούλικο να σου πω..για να μην νιώθεις αυτή τη απογοήτευση .....Γράφεις μέσα για ένα φαύλο κύκλο...από αυτόν τον φαύλο κύκλο νομίζω είναι πάρα πολύ εύκολα να βγείς. Το ιατρικό νομίζω είναι ένα...αν έχεις πνευματικό και του εξομολογηθείς όλα αυτά που σε βασανίζουν....όλα μετά θα πάρουν τον δρόμο τους. Η ευχή του η προσευχή του πνευματικού θα σε βγάλουν από αυτη τη 'άσχημη ψυχολογική κατάσταση που είσαι Μπορεί να κάνω και λάθος και όλα αυταπου έγραψα να είναι λάθος....αλλά σκέφτομαι πως όσες φορές βρέθηκα σε δυσκολίες..το μόνο που με έβγαλε από αυτή τη κατάσταση ήταν ο πνευματικός μου και η προσευχούλα του στον Κύριο. Και σήμερα σε ενα συνέδριο που είχα παέι που όλα τα θέματα ψυχολογικά εκπαιδευτικα..ολα ειχαν το επίκεντρο τον Χριστό...και εκει ειπώθηκε από πολύ αξιόλογους ανθρώπους αυτό το συγκεκριμένο που λέει...και το ξερουμε ολοι αλλα συνήθως ξεχναμε να το εφαρμόσουμε...ειπε οταν εμεις δεν μπορούμε να μιλήσουμε στα παιδιά και δεν βρίσκουμε αλλο λύσεις τοτε να μιλάμε στον Χριστό για τα παιδιά....έτσι νομιζω είναι κάπως και με τα προβλήματα μας. Πολλές φορές προσπαθούμε με το μυαλό μας την ψυχή μας, την αντοχή μας να βγούμε απο μια δύσκολη κατασταση που μας στεναχωρεί..και ξεχνάμε την κυρίως λύση...Αφού σκέφτομαι πολλές φορές εγώ είμαι εντελώς ανάξια πως θα ακούσει ο Χριστούλης την προσευχή μου. Ποια ειναι η λύση σκέφτομαι...ο μόνος που έιναι τόσο καθαρός και άξιος στα μάτια Του είναι ο Πνευματικός μου. Και έτσι όλα τα προβλήματα η στεναχωριες ή οι αμφιβολίες βάζουν φτερα και πετούν μετά την εξομολόγηση...Ο άλλος ο κακός είναι τόσο ευκολα να μας βρει σε μια στιγμή αδυναμίας..και να πει...όπα εδώ είμαστε....αυτός αυτό ειναι το ευαίσθητο σημείο του και ισως σε σενα να ειναι αυτό που περνας αυτή τη στιγμή και βαράει ο άλλος πατάει σου βάζει λογισμους και μετα αρχίζεις και στεναχωριέσαι.Μην τον αφήνεις βρε..με τίποτα. Θα σου πω και κάτι που με είχε πει ο πνευματικός μου, όταν πήγα για εξομολόγηση γιατί ήθελα να βγω και εγώ απο αυτόν τον φαύλο κυκλο των σκέψεων και τον γεγονότων. Είπε Σμαρω ο Χριστός μας ήρθε και σταυρώθηκε για μας και δεν θα βρει λύση για ένα πρόβλημα μας. και πήρα μεγάλο κουράγιο από αυτό
Δεν ξέρω τι έπαθα και έγραψα τόσα πολλά....ελπίζω να με συγχωρέσεις. Εύχομαι να βρεις γρήγορα λύση στο πρόβλημα σου και καλή υπομονή καλό αγώνα!
Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία ο Κύριος μετά Σου. Ευλογημένη Συ εν Γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου, ότι Σωτήρα έτεκες των ψυχών ημών.
Αδελφέ μου ο Χριστιανικός βίος προϋποθέτει στερήσεις. Και τις στερήσεις κανείς δεν πρόκειται να τις αντέξει, αν δεν πιστεύει σε κάτι ανώτερο, από το οποίο, αργότερα, θα λαβει μια άλλου είδους ικανοποίηση, πολύ ανώτερη.
Εφόσον κάνεις κοσμική ζωή πρέπει να ψάξεις για την κοπέλα που θα γίνει συμβία σου, μ' αυτήν με την οποία θα κάνετε οικογένεια και θα γεράσετε μαζί. Μέχρι να την βρεις όμως, το τι θα κάνεις πρέπει να το συζητήσεις με τον πνευματικό σου. Είναι πολύ προσωπικό το θέμα και δεν υπάρχει γενικός κανόνας που να ταιριάζει σε όλους μας. Αλλά και από τη στιγμή που θα την επιλέξεις και μετά, πάλι θα συμβουλεύεσαι τον πνευματικό σου, ώστε να είσαι σίγουρος ότι κάνεις το σωστό.
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
smarti έγραψε:Με συγκίνησαν πολύ αυτά που έγραψες και ήθελα πάρα πολύ να απαντήσω αλλά δεν ήξερα τι να απαντήσω, Δεν είμαι σε θέση να δώσω συμβουλές αλλά από την άλλη νοιώθω σαν να νιώθεις μεγάλη στεναχώρια μέσα σου και θέλεις έναν άνθρωπο να μιλήσεις. Και γι αυτό βγήκα ξαναμπήκα στο θέμα σου ξαναβγήκα αλλά θέλω πάρα πολύ να μπορέσω έστω και κάτι μικρούλικο να σου πω..για να μην νιώθεις αυτή τη απογοήτευση .....Γράφεις μέσα για ένα φαύλο κύκλο...από αυτόν τον φαύλο κύκλο νομίζω είναι πάρα πολύ εύκολα να βγείς. Το ιατρικό νομίζω είναι ένα...αν έχεις πνευματικό και του εξομολογηθείς όλα αυτά που σε βασανίζουν....όλα μετά θα πάρουν τον δρόμο τους. Η ευχή του η προσευχή του πνευματικού θα σε βγάλουν από αυτη τη 'άσχημη ψυχολογική κατάσταση που είσαι Μπορεί να κάνω και λάθος και όλα αυταπου έγραψα να είναι λάθος....αλλά σκέφτομαι πως όσες φορές βρέθηκα σε δυσκολίες..το μόνο που με έβγαλε από αυτή τη κατάσταση ήταν ο πνευματικός μου και η προσευχούλα του στον Κύριο. Και σήμερα σε ενα συνέδριο που είχα παέι που όλα τα θέματα ψυχολογικά εκπαιδευτικα..ολα ειχαν το επίκεντρο τον Χριστό...και εκει ειπώθηκε από πολύ αξιόλογους ανθρώπους αυτό το συγκεκριμένο που λέει...και το ξερουμε ολοι αλλα συνήθως ξεχναμε να το εφαρμόσουμε...ειπε οταν εμεις δεν μπορούμε να μιλήσουμε στα παιδιά και δεν βρίσκουμε αλλο λύσεις τοτε να μιλάμε στον Χριστό για τα παιδιά....έτσι νομιζω είναι κάπως και με τα προβλήματα μας. Πολλές φορές προσπαθούμε με το μυαλό μας την ψυχή μας, την αντοχή μας να βγούμε απο μια δύσκολη κατασταση που μας στεναχωρεί..και ξεχνάμε την κυρίως λύση...Αφού σκέφτομαι πολλές φορές εγώ είμαι εντελώς ανάξια πως θα ακούσει ο Χριστούλης την προσευχή μου. Ποια ειναι η λύση σκέφτομαι...ο μόνος που έιναι τόσο καθαρός και άξιος στα μάτια Του είναι ο Πνευματικός μου. Και έτσι όλα τα προβλήματα η στεναχωριες ή οι αμφιβολίες βάζουν φτερα και πετούν μετά την εξομολόγηση...Ο άλλος ο κακός είναι τόσο ευκολα να μας βρει σε μια στιγμή αδυναμίας..και να πει...όπα εδώ είμαστε....αυτός αυτό ειναι το ευαίσθητο σημείο του και ισως σε σενα να ειναι αυτό που περνας αυτή τη στιγμή και βαράει ο άλλος πατάει σου βάζει λογισμους και μετα αρχίζεις και στεναχωριέσαι.Μην τον αφήνεις βρε..με τίποτα. Θα σου πω και κάτι που με είχε πει ο πνευματικός μου, όταν πήγα για εξομολόγηση γιατί ήθελα να βγω και εγώ απο αυτόν τον φαύλο κυκλο των σκέψεων και τον γεγονότων. Είπε Σμαρω ο Χριστός μας ήρθε και σταυρώθηκε για μας και δεν θα βρει λύση για ένα πρόβλημα μας????. και πήρα μεγάλο κουράγιο από αυτό
Δεν ξέρω τι έπαθα και έγραψα τόσα πολλά....ελπίζω να με συγχωρέσεις. Εύχομαι να βρεις γρήγορα λύση στο πρόβλημα σου και καλή υπομονή καλό αγώνα!
Ξέχασα να γράψω τα ερωτηματικά σε μία ερώτηση
Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία ο Κύριος μετά Σου. Ευλογημένη Συ εν Γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου, ότι Σωτήρα έτεκες των ψυχών ημών.
Προσευχή και στον Πνευματικό , αν δεν έχεις να βρείς , η λύση σε όλα μας τα προβλήματα είναι στην εκκλησία ,θέλει ο καθένας τον χρόνο του για να το καταλάβει(ευχαριστώ τον Θεό που το κατάλαβα και εγώ) , όλοι πέρναμε απο διάφορες δυσκολίες και θα περνάμε μέχρι το τέλος μας .
Πήγα στον πνευματικό μου και με συμβούλεψε,να επικοινωνήσω με το πρόσωπο που με ενδιαφέρει και μόνο αν έχω σοβαρό σκοπό και υπάρχει συμφωνία σε ό,τι αφορά στους στόχους ζωής,τότε μπορώ να προχωρήσω.`Ομως δεν υπάρχει ανταπόκριση και βιάζω τον εαυτό μου να στραφεί σε άλλο πρόσωπο μα είναι αδύνατο.