Νά κατέβουν οι εικόνες από τα σχολεία;

Διάφορες σελίδες που ανακαλύψαμε εμείς, ή εσείς, και πιστεύουμε ότι ενδιαφέρουν και κάποιους άλλους.

Συντονιστής: Συντονιστές

angieholi
Συντονιστής
Συντονιστής
Δημοσιεύσεις: 3227
Εγγραφή: Τρί Μάιος 05, 2009 5:25 pm
Τοποθεσία: Αγγελική@Αθήνα

Re: Νά κατέβουν οι εικόνες από τα σχολεία;

Δημοσίευση από angieholi »

Η Ισπανία προς απαγόρευση του Σταυρού στα σχολεία
stauros.jpg
Η Ισπανία έκανε το πρώτο βήμα προς την απαγόρευση του σταυρού στα σχολεία έπειτα από την επικύρωση χθες το βράδυ μίας κοινοβουλευτικής πρωτοβουλίας που ζητά από την κυβέρνηση να εφαρμόσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ).

Το ΕΔΑΔ είχε καταδικάσει στις αρχές Νοεμβρίου την Ιταλία για την ύπαρξη σταυρών στις σχολικές αίθουσες, κάτι που κρίθηκε ότι είναι ενάντιο στο δικαίωμα των γονιών να μορφώνουν τα παιδιά τους σύμφωνα με τις πεποιθήσεις τους και στο δικαίωμα των παιδιών στην ελευθερία της θρησκείας.

Η ισπανική πρωτοβουλία, που ξεκίνησε από τους βουλευτές ενός μικρού κόμματος της αριστεράς, του Καταλανικού Κόμματος (ERC), εγκρίθηκε από την κοινοβουλευτική επιτροπή με 20 ψήφους υπέρ και 16 κατά, με την υποστήριξη βουλευτών του Σοσιαλιστικού Κόμματος (PSOE) και των Εθνικιστών της Γαλικίας (BNG).

Ο υπουργός Παιδείας της Ισπανίας Ανχελ Γκαμπιλόντο δήλωσε σήμερα ότι βλέπει "με καλό μάτι το αίτημα να γίνει ένας νόμος" που σέβεται το άρθρο 16 του Συντάγματος.

Ο πρόεδρος του Επισκοπικού Συνεδρίου Αντόνιο Μαρία Ρούκο Βαρέλα, από την μεριά του, δήλωσε ότι λυπάται γι' αυτή την πρωτοβουλία και ελπίζει να μείνει "στο στάδιο της επιτροπής".

Η απόσυρση των σταυρών θα "στερήσει από τις οικογένειες και τα παιδιά που είναι εγγεγραμένα στα δημόσια σχολεία το δικαίωμα να βλέπουν το πιο χαρακτηριστικό και βασικό σύμβολο της πίστης τους, μία πίστη που διαμορφώνει την προσωπική τους ιστορία, την ιστορία της οικογένειας και του λαού τους", πρόσθεσε ο Βαρέλα.

Aναδημοσίευση από:
http://www.romfea.gr/index.php?option=c ... 2&Itemid=2
Δεν έχετε τα απαραίτητα δικαιώματα για να δείτε τα συνημμένα αρχεία σε αυτή τη δημοσίευση.
Φώς στους μοναχούς είναι οι Άγγελοι... και φώς στους κοσμικούς οι Μοναχοί...
Άβαταρ μέλους
Captain Yiannis
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 3182
Εγγραφή: Τρί Νοέμ 18, 2008 9:34 pm

Re: Νά κατέβουν οι εικόνες από τα σχολεία;

Δημοσίευση από Captain Yiannis »

Εκεί τολμώ να πώ , θα γίνει έτσι κάποια στιγμή , θα τα κατεβάσουν όλα, μακάρι να βγω ψεύτης , θα διαλυθούν στα εξ ων συνετέθησαν.
Ώς προς το ερώτημα
Οι Εικόνες τουλάχιστον προς το παρών , δεν θα κατέβουν από τα Ελληνικά σχολεία.
Λέω προς το παρών ,ενώ θα έπρεπε να πω ποτέ δεν θα κατέβουν , διότι στην Ελλάδα είναι θεσμοθετημένο (δια Νόμου) ότι είμαστε Χριστιανικό Κράτος , και άρα και ο Σταυρός και Ο Χριστός είναι σύμβολα του κράτους , και άρα είναι η Σημαία μας , (λέτε να αλλάξουμε και Σημαία).
Κάποιοι εκμεταλλεύονται καταστάσεις προς ίδιον όφελος.
Έχω μόνο μια επιφύλαξη , είμαστε Νεοέλληνες.

Δόξα τω Θεώ Πάντων Ένεκεν!!!!!!!!!!!!!!
Κανείς δεν είναι τέλειος και κανείς δεν θα πρέπει να απαιτεί από τους άλλους τελειότητα.
Όλοι ως ατελείς πορευόμαστε και με ατέλειες συμπορευόμαστε.
Η τελειότητα δεν ανήκει στους ανθρώπους παρά μονάχα στον Θεό.
petrosathonas
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 1460
Εγγραφή: Σάβ Νοέμ 29, 2008 4:55 pm

Re: Νά κατέβουν οι εικόνες από τα σχολεία;

Δημοσίευση από petrosathonas »

Κανείς δεν θυμάται το κρυφό σχολειό?
Ελληνορθόδοξη παράδοση και παιδεία είναι ένα.
Τόσα χρόνια οι εικόνες φωτίζουν και προστατεύουν τα παιδιά στα σχολεία.
Μήπως θα καταργηθεί και η πρωινή προσευχή στα σχολεία?
Το κατέβασμα των εικόνων θα είναι άρνηση Θεού.
Andreasmas
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 963
Εγγραφή: Σάβ Ιαν 31, 2009 1:23 pm
Τοποθεσία: Κορινθία

Re: Νά κατέβουν οι εικόνες από τα σχολεία;

Δημοσίευση από Andreasmas »

Θεώρησα καλό , αγαπητοί μου αδελφοί, να δημοσιεύσω την απάντηση του Προΐσταμένου του Β΄ Γραφείου Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης του κ.Δημητρίου Αθανασίου στο παρόν θέμα ,γιατί άπτονται με ζητήματα που είναι συναφή μεταξύ τους.
Θέλω να σας υπενθυμίσω ότι πριν από 20 περίπου μέρες ο εξαιρετικός αυτός
Προΐστάμενος κατηγορήθηκε από δηλωμένους εχθρούς της Ορθοδοξίας μας ,επειδή προέτρεψε τους εκπαιδευτικούς της περιοχής του να συνεργαστούν ,μέσα στα όρια των δυνατοτήτων τους με τους επιτοπίους Ιερείς ,για να τονωθεί η πνευματική καλλιέργεια των χριστιανοπαίδων.

Σας παραπέμπω στο σχετικό θέμα και ακολούθως μετά την απάντησή του επί όσων του καταφέρθηκαν οι κατήγοροί του.



viewtopic.php?f=10&t=11462&p=134280#p134280




Και η απάντηση.







Η ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΣΗΜΕΡΑ


Το έργο της αγωγής υπήρξε πάντοτε σοβαρό και υψηλό. Τέτοιο είναι και σήμερα. Τέτοιο θα είναι πάντοτε. Ένα έργο υπεύθυνο, που πρέπει να ασκείται από προσωπικότητες υπεύθυνες. Και τέτοιοι είναι οι γονείς και οι δάσκαλοι. Είναι όμως και όλοι εκείνοι που έρχονται σε επαφή με το παιδί και που αφήνουν τα σημάδια τους στην ευαίσθητη ψυχή τους, είτε το θέλουν είτε όχι. Το πέρασμα αυτών των παιδαγωγών , φυσικών και ηθικών παιδαγωγών, δεν μένει απαρατήρητο, ούτε αδιάφορο. Σφραγίζει ισόβια και ανεξίτηλα.
Σήμερα όλοι μιλούμε για το παιδί, κι όλοι πονούμε για το παιδί. Όμως μοχθούμε σωστά για το παιδί; Κάνουμε το χρέος μας απέναντί του ; Είμαστε έτοιμοι να απολογηθούμε για την αγωγή που του δώσαμε; για την αγωγή που του δίνουμε την κάθε ώρα, την κάθε στιγμή, που μας πλησιάζει και το πλησιάζουμε;
Ο Παιδαγωγός διαθέτει το κύρος του και την αυθεντία του. Διαθέτει το παιδαγωγικό του βάθρο. Ας του αμφισβητούν σήμερα την αξία του. Ας του χλευάζουν τις θυσίες του. Ας του αρνούνται τη μοναδικότητα της αποστολής του.
Ο Παιδαγωγός είναι αυτός, που ανάβει τα φώτα και ανοίγει τους δρόμους. Είναι αυτός, που βάζει το μοχλό κάτω από την παιδική ψυχή, κι αφού την ελευθερώσει από τα παράσιτα της Φύσεως, την υψώνει στη σφαίρα της χάριτος. Είναι αυτός, που ετοιμάζει για την αιωνιότητα ψυχές αθάνατες.



Η θρησκευτική σχολική Αγωγή κατά τα τελευταία χρόνια , στη χώρα μας, βρίσκεται κάτω από σοβαρό προβληματισμό. Κι αυτό γιατί στον τόπο μας γίνονται πολλές κοινωνικοπολιτισμικές αλλαγές. Ένας μεγάλος αριθμός μαθητών και μαθητριών από άλλες χώρες έχει εισέλθει στα σχολεία μας με διαφορετική κουλτούρα και θρησκευτική συνείδηση. Όπως π.χ. Μουσουλμάνοι , Καθολικοί, Διαμαρτυρόμενοι, Άθεοι κ.α., που έχουν προστεθεί στους ήδη υπάρχοντες « Μάρτυρες του Ιεχωβά».
Η πολιτισμική μας ατμόσφαιρα πρέπει να θεωρείται βεβαρημένη από την χωρίς μέτρο εισαγόμενη ξένη κουλτούρα, η οποία προκαλεί σύγχυση στα Ελληνόπουλα και στους διδάσκοντες αυτά, με αποτέλεσμα να οδηγούνται όλοι σε επικίνδυνες αποκλίσεις και διαφοροποιήσεις.
Οι μαθητές μας βιώνουν καταστάσεις , στις οποίες δεν καλλιεργούνται οι πρέπουσες αξίες, ενώ στους δασκάλους μας παρουσιάζεται πολλές φορές αδιαφορία ή μεγάλος φανατισμός σχετικά με την αποδοχή της Ορθοδοξίας. Γνωστό δε, είναι ότι και οι αδιάφοροι και οι φανατικοί όχι μόνο δεν προσφέρουν λύσεις, αλλά ισοπεδώνουν και την ίδια την ιδιαιτερότητά τους.
Άπ’ την άλλη μεριά η πολιτεία στέλνει στα σχολεία εγκυκλίους για αποχή από το μάθημα των θρησκευτικών, για όσους από τους μαθητές το επιθυμούν, που ασφαλώς ανήκουν σ’ άλλο θρήσκευμα. Λύσεις, απόψεις και θέσεις που δεν καλλιεργούν το κατάλληλο παιδαγωγικό κλίμα, αλλά βλάπτουν σοβαρά την ψυχική υγεία και το θρησκευτικό συναίσθημα των νέων. Εξ’ άλλου, δεν λείπουν και κάποιοι που επιθυμούν την υποβάθμιση του Μ.τ.Θ. και τη μετατροπή του σε θρησκειολογικό. Μάλιστα για να ενισχύσουν την άποψή τους, επικαλούνται την Ε. Ε.. Και όμως, πρόκειται για ψεύδος, ηθελημένο ή αθέλητο, ίσως από άγνοια.
Και ιδού : Πρόσφατα δημοσιεύθηκε σε μερικές εφημερίδες η είδηση ότι το Σ.τ.Ε. θεωρεί υποχρεωτική τη διδασκαλία του Μ.τ.Θ. στα σχολεία. Συγκεκριμένα: Στη συνάντηση τους στο Στρασβούργο οι εκπρόσωποι των κρατών- μελών του Σ.τ.Ε συμφώνησαν « στην ανάγκη να εξασφαλισθεί η υποχρεωτικότητα των θρησκευτικών αλλά και να ενισχυθεί το έργο της διδακτικής επιμόρφωσης στο πλαίσιο της αναβάθμησης του μαθήματος και του ρόλου που καλούνται να διαδραματίσουν οι θεολόγοι εκπαιδευτικοί.
Ο αντιπρόσωπος της Ελλάδας δρ. Κων. Ζορμπάς υπεγράμμισε ότι: « Η θρησκεία αποτελεί το κατ’ εξοχήν συστατικό μιας κοινωνίας που συμβάλει στην κοινωνική συνοχή. Είναι επιτακτικό, για τους μαθητές και τις μαθήτριες, κυρίως μετανάστες, να γνωρίζουν όχι μόνο την πλούσια παράδοση του τόπου τους, αλλά και τις υπόλοιπες θρησκευτικές παραδόσεις, ώστε να προάγεται η κατανόηση, η ανοχή και η συμφιλίωση μεταξύ των ανθρώπων της οικουμένης, ανεξάρτητα από θρησκευτικές πεποιθήσεις». Και κατέληξε ο κ. Ζορμπάς « Γι’ αυτό και είναι αναγκαία η υποχρεωτική διδασκαλία του Μ.τ.Θ., ακόμη και στους μετανάστες εκείνους, που δεν επιθυμούν, για διάφορους λόγους, να παρακολουθούν ένα ομολογιακό μάθημα».Αυτά λέει το Σ.τ.Ε. Και κάτι ακόμη: Ενώ το Μ.τ.Θ. επανέρχεται στα σχολεία των πρώην κομμουνιστικών κρατών ( Ρωσία, Βουλγαρία, Ρουμανία κ.τ.λ.), εδώ στην Ελλάδα, κάποιοι προοδευτικοί το πολεμούν.
Για το λόγο αυτό είναι απαραίτητη η συνεργασία πολιτείας και ανωτάτων θρησκευτικών φορέων, γιατί τα αποτελέσματα αυτής της συνεργασίας θα είναι ουσιαστικά και ωφέλιμα για όλους, ώστε η Θ. Αγ. να λάβει διαπολιτισμικό χαρακτήρα. Στόχος του θα είναι η προετοιμασία ανθρώπων που ανήκουν σε διαφορετικούς πολιτισμούς να ζουν ειρηνικά και να συνεργάζονται για το χτίσιμο της ανοικτής κοινωνίας των πολιτισμών και να γίνει κατανοητό ότι η πολυπολιτισμική ποικιλία σημαίνει πολιτισμικό και παιδαγωγικό πλουτισμό.
Βέβαια, το άνοιγμα σε μια τέτοια αγωγή απαιτεί θάρρος, αυτοκριτική, μεταρρυθμίσεις, αλλαγές σε παραδοσιακούς θεσμούς, όπως π.χ. η οικογένεια, ο σεβασμός της πίστης και των πεποιθήσεων του άλλου κ.α. Η διαπολιτισμική επιλογή αντλεί τη δύναμή της από την παιδαγωγική γονιμότητα της συνάντησης των διαφορετικών. Και ο Χριστιανισμός, και μάλιστα η Ορθοδοξία, είναι Έτοιμη να πράξει κάτι τέτοιο, γιατί δεν έχει να φοβηθεί τίποτα ως έκφραση της απόλυτης αλήθειας και της ελευθερίας.
Χαρακτηρίζεται δε ως η δημοκρατικότερη Θρησκεία. Είναι ανοικτή σε κάθε διάλογο, θέσεις και ποικίλες απόψεις, όπου με σεβασμό και διακριτικότητα μπορεί να συμβάλει, ώστε να διαμορφωθεί το παζλ της Θ. Αγ. των νέων.
Ο Διαπολιτισμικός χαρακτήρας είναι διάχυτος στα λόγια του Ιερού Ευαγγελίου. Από την αρχή της ιδρύσεως της εκκλησίας απ’ τον Ιησού Χριστό με το « Πορευθέντες, μαθητεύσατε πάντα τα έθνη … διδάσκοντες αυτούς τηρείν πάντα όσα ενετειλάμην υμίν», η Εκκλησία χρησιμοποιεί το λόγο, τη διδασκαλία για τη μετάδοση των αληθειών της σ’ όλους τους ανθρώπους. Επίσης το « οστις θέλει …» τι άλλο μπορεί να φανερώνει ή μη μόνο το ελεύθερο και δημοκρατικό ύφος και τον διαπολιτισμικό της χαρακτήρα !
Ακόμη η Ορθοδοξία προβάλλει στο σημερινό άνθρωπο του 21ου αιώνα ένα πρότυπο, βάσει του οποίου μπορεί να ρυθμίσει – αν θέλει βέβαια – τη ζωή του και τη σχέση του προς το συνάνθρωπό του και τον κόσμο, το πρότυπο του Ιησού Χριστού. Ίσως να μην έχει γίνει ακόμη αρκετά κατανοητό ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς ένα τέτοιο αδιάβλητο θεμέλιο.
Κατά το φιλόσοφο της θρησκείας Martin Buber, « χωρίς συμμετοχή στη ζωή του συνανθρώπου του, μένει ο μεμονωμένος άνθρωπος ως ένα εγκαταλελειμμένο όν. Ο καθένας ζει με τους άλλους και ο καθένας μπορεί με την αρμονική του συνύπαρξη να προάγει τη ζωή του».
Αυτός λοιπόν που επιθυμεί να έχει πραγματική μόρφωση και περιεχόμενο οφείλει πλην των άλλων να γνωρίζει και το πιστεύω αυτών που συναναστρέφεται.
Το σχολείο, ως γνωστόν, στοχεύει στο να εισάγει τους μαθητές στα αγαθά του πολιτισμού . Κάθε θρησκεία έχει την ιστορική της πλευρά και είναι σε όλους τους λαούς στοιχείο πολιτισμού.

Επίσης θα πρέπει να γίνει αρκετά κατανοητό ότι, για να υπάρξει αρμονία και Ειρήνη μεταξύ των ανθρώπων , πρέπει να προηγηθεί η Ειρήνη μεταξύ των Θρησκειών.


« Είναι χαρακτηριστικό ότι στην αρχή της νέας χιλιετίας δεν γίνεται πια λόγος για την επικείμενη εποχή χωρίς θρησκεία, αλλά ότι οι θρησκείες θεωρούνται ταμιευτήρες της πνευματικής και πολιτισμικής ταυτότητας ατόμων και λαών».
« Ο μέλλων Έλληνας πολίτης αλλά και πολίτης της Ε. Ε. οφείλει να είναι κατάλληλα ενημερωμένος, για τι και το πώς πιστεύουν οι συμπολίτες του … Η διδασκαλία των άλλων θρησκειών δε σημαίνει απόρριψη της παραδεδομένης θρησκευτικής πίστης και παράδοσης του τόπου μας. Αντίθετα η αντικειμενική διδασκαλία των άλλων θρησκειών, μαζί ασφαλώς με τη χριστιανική ορθόδοξη διδαχή, που θα έχει την κεντρική και κυρίαρχη θέση, συντελεί στην ορθή εκτίμηση και αξιολόγηση από το μαθητή της θρησκευτικής παράδοσης και εμπειρίας των άλλων λαών γενικά και της δικής μας ιδιαίτερα».
Έτσι οι αυριανοί Έλληνες πολίτες, όταν θα έχουν μάθει να σέβονται, αλλά και να δέχονται την ύπαρξη ανθρώπων με διαφορετικές πεποιθήσεις, θα ενδυναμώνουν συγχρόνως και θα ενισχύουν το θρησκευτικό τους συναίσθημα.


Έχουν περάσει περίπου 2000 χρόνια από τότε που σ΄ αυτόν εδώ τον τόπο ακούστηκε το Ευαγγέλιο της Αγάπης, δια του αποστόλου Παύλου, και συνεχίζεται με την ίδια θέρμη και ζήλο να ακούγεται και να τηρείται το θέλημα του Κυρίου. Και θα συνεχίσει για 100 και πλέον χρόνια, όπως είπε ο πολύς βυζαντινολόγος σερ Στίβεν Ράνσιμαν, χωρίς να λαμβάνει βέβαια υπ΄ όψη του την αιωνιότητα και το αιώνιο του αληθινού Θεού μας. « Χαίρομαι με τη σκέψη ότι στα επόμενα 100 χρόνια η Ορθοδοξία θα είναι η μόνη ιστορική Εκκλησία που θα υφίσταται … Μου κάνει μεγάλη εντύπωση ο αυξανόμενος αριθμός αυτών που ασπάζονται την Ορθοδοξία και μάλιστα στη Βρετανία. Πιστεύω ότι προσφέρει την πραγματική πνευματικότητα, που οι άλλες Εκκλησίες δεν μπορούν να μεταδώσουν …»
Με τέτοιες διαβεβαιώσεις – προβλέψεις πώς μπορεί κανείς να βάλει φρένο στη διατήρηση και διάδοση του Θείου Λόγου ;
Κανένα σύγχρονο κράτος του κόσμου, και μάλιστα ευρωπαϊκό, δεν υπάρχει που να μην έχει συμπεριλάβει στα Αναλυτικά Προγράμματα του και στους εκπαιδευτικούς σκοπούς τη Θ. Α. των νέων, κι αυτό ανάλογα με τις ιστορικοκοινωνικές – πολιτιστικές, θρησκευτικές συνθήκες που επικρατούν σε κάθε εποχή. Πόσο μάλλον αυτό το μέτρο πρέπει να ισχύει στην Ελλάδα όπου ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός έχει απλώσει τις ρίζες του εδώ και 2000 χρόνια στην Ελλάδα, που στήριξε στους ώμους της « θείω θελήματι » την Ορθοδοξία.

Αν ρίξουμε μια προσεκτική ματιά στο γενικό σκοπό της Α/θμιας και Β/θμιας εκπαίδευσης , θα διαπιστώσουμε ότι στόχο έχει « … να συμβάλει στην ολόπλευρη, αρμονική και ισόρροπη ανάπτυξη των διανοητικών και ψυχοσωματικών δυνάμεων των μαθητών, ώστε ανεξάρτητα από το φύλο και την καταγωγή να έχουν τη δυνατότητα να εξελιχθούν σε ολοκληρωμένες προσωπικότητες και να ζήσουν δημιουργικά. Ειδικότερα δε, οι μαθητές να γίνουν ελεύθεροι, υπεύθυνοι, δημοκρατικοί πολίτες … να εμπνέονται από αγάπη προς τον άνθρωπο, τη ζωή και τη φύση και να διακατέχονται από πίστη προς την πατρίδα και τα γνήσια στοιχεία της ορθόδοξης χριστιανικής παράδοσης … να σέβονται τις ανθρώπινες αξίες … να αναπτύσσουν πνεύμα συνεργασίας με όλους τους λαούς της γης, προσβλέποντας σ΄ έναν κόσμο δίκαιο και ειρηνικό …»

Για να γίνει λοιπόν πράξη ο πιο πάνω σκοπός της εκπαίδευσης, θα πρέπει να μας απασχολήσει σοβαρά μέσα από τι είδους αγωγή μπορεί να υλοποιηθεί . Ποιο είναι εκείνο το μάθημα που συμβάλλει περισσότερο στη σωστή διαπαιδαγώγηση των νέων μας ; Μήπως τα μαθήματα των θετικών επιστημών (Μαθηματικά, φυσικά … ) ή μήπως των θεωρητικών επιστημών ;(Ιστορία , Φιλοσοφία, θρησκευτικά … )
Έχοντας υπ΄ όψη τους βασικούς σκοπούς της διδασκαλίας των θρησκευτικών που είναι : α΄ η καλλιέργεια της θρησκευτικότητας, β΄ η ενίσχυση της προσπάθειας για ηθική τελείωση και ψυχική γαλήνη, και γ΄ η ενίσχυση του ελληνοχριστιανικού πνεύματος, ειδικότερα δε το μάθημα της Ορθόδοξης Χριστιανικής Αγωγής βοηθά τα παιδιά :
• Nα βιώσουν την πίστη πρώτιστα ως αγάπη προς το Θεό και τον άνθρωπο.
• Να συνειδητοποιήσουν τη σημασία και επικαιρότητα που έχει το μήνυμα του Ευαγγελίου και οι πνευματικές, ηθικές και αισθητικές αξίες της Ορθοδοξίας για την αρμονική ψυχοσωματική ανάπτυξή τους, τη σωστή σχέση με το φυσικό περιβάλλον και τη διανθρώπινη κοινωνία σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο , διαπιστώνουμε ότι ο γενικός σκοπός της εκπαίδευσης συμπίπτει με τους σκοπούς του Μαθήματος των Θρησκευτικών .
Επίσης στο σύγχρονο Δημοτικό Σχολείο η ολόπλευρη ανάπτυξη του παιδιού αποτελεί αναγκαιότητα και ταυτόχρονα λειτουργεί συμπληρωματικά προς την οικογένεια και την Εκκλησία για την ολοκλήρωση της προσωπικότητας του νέου ανθρώπου. ( από το βιβλίο του δασκάλου της Γ΄ & Δ΄ Δημοτικού ). Ακόμη , αν σ΄ ένα Α. Π. τα διάφορα γνωστικά αντικείμενα – μαθήματα βοηθούν με το περιεχόμενό τους και το ρόλο τους μαθητές να καταρτιστούν όπως πρέπει, τότε το Μ. τ. Θ. , που είναι σε θέση να προσαρμόζει το περιεχόμενό του στις εκάστοτε αρχές και σκοπούς που διέπουν την εκπαίδευση, ανάλογα με τις επικρατούσες ιστορικοκοινωνικές, επιστημονικές και παιδαγωγικές αντιλήψεις της κάθε εποχής , βοηθά στην ολοκλήρωση της προσωπικότητάς των .
(((Μια σύντομη ανασκόπηση στον ευρωπαϊκό χώρο θα μας βοηθήσει να δούμε πώς οι φίλοι – γείτονές μας έχουν εντάξει το Μ. τ. Θ. στο εκπαιδευτικό τους σύστημα και πού αποσκοπεί αυτή η ένταξη. << Η ευρωπαϊκή σχολική Θ. Α. προσπαθεί να συντονίσει το περιεχόμενό της με τις δημοκρατικές αρχές, τις οποίες οφείλει να καλλιεργεί η σχολική εκπαίδευση. Προκειμένου να επιτύχει αυτό η Θ. Α. έχει διευρύνει το περιεχόμενό της με την πολυδιάστατη και αντικειμενική παρουσίαση και εξέταση και των άλλων θρησκειών της ανθρωπότητας >>. Το ίδιο συμβαίνει και στην ελληνική σχολική Θ. Α. Έχουν ενσωματωθεί νέες διδακτικές ενότητες, που υπογραμμίζουν ανάλογα με την ηλικία των διδασκομένων το περιεχόμενο της Ορθόδοξης Χριστιανικής διδασκαλίας και παράδοσης.
Στις ανώτερες τάξεις του Γυμνασίου και Λυκείου γίνεται προσπάθεια, ώστε οι μαθητές να συνειδητοποιούν πιο αποτελεσματικά τη θρησκευτική παράδοση του τόπου τους δια μέσου μιας σφαιρικής και πολυδιάστατης διδασκαλίας, γνωρίζοντας στοιχεία άλλων θρησκειών . Κι αυτό γιατί ο μελλοντικός Έλληνας πολίτης , αλλά και πολίτης της Ε. Ε. , οφείλει να είναι κατάλληλα ενημερωμένος για το τι και πώς πιστεύουν οι αυριανοί συμπολίτες του. )))
Σ΄ όλες σχεδόν τις χώρες – μέλη της Ε. Ε. το Μ.τ.Θ. αποτελεί κανονικό σχολικό γνωστικό αντικείμενο. Σε ορισμένες δε η διδασκαλία οργανώνεται και επιβάλλεται από τις κατά τόπους χριστιανικές Εκκλησίες ή ακόμη και από θρησκευτικές κοινότητες με ικανό αριθμό πιστών στο χώρο του κράτους.
Αφού λοιπόν το Μ.τ.Θ. έχει αυτή τη θέση στον ευρωπαϊκό χώρο, πόσο μάλλον θα έπρεπε να έχει και στην Ελλάδα όπου έκανε τα πρώτα της βήματα, η Εκκλησία του Χριστού;
Ένας άλλος λόγος, για τον οποίο πρέπει να τύχει καλύτερης και ιδιαίτερης μεταχειρίσεως το Μ.τ.Θ. στη χώρα μας, είναι ο σεβασμός στην πλειονότητα των μαθητών/ τριών που πιστεύουν στο Ορθόδοξο Χριστιανισμό. Αν μιλάμε για σεβασμό στις θρησκευτικές πεποιθήσεις των κοινοτήτων που αποτελούν μειονότητα μπροστά στον ορθόδοξο ελληνικό πληθυσμό, τι θα λέγαμε για το90% περίπου των Ελλήνων που ανήκουν στο Χριστιανισμό ;
Καμιά ανάλυση της σύγχρονής κατάστασης δεν μπορεί να διεκδικεί ορθότητα και πληρότητα, αν δεν αναφέρεται και στο ρόλο της θρησκείας. Πραγματική ειρήνη και κατανόηση υπάρχει τελικά όχι μεταξύ των αδιάφορων για την πίστη, αλλά μεταξύ ανθρώπων, οι οποίοι σέβονται τη δική τους πίστη και τον δικό τους πολιτισμό και γι΄ αυτό θέλουν και μπορούν να αναγνωρίζουν και την πίστη και τον πολιτισμό του άλλου.
Επομένως , αυτός που επιθυμεί να έχει πραγματική μόρφωση, οφείλει πλην των άλλων να γνωρίζει τουλάχιστον και τη θρησκεία των άλλων.
Ο σύνδεσμος των θεολόγων καθηγητών σε υπόμνημά του προς το εκπαιδευτικό συμβούλιο αναφέρει μεταξύ άλλων για την αναγκαιότητα της διδασκαλίας των θρησκευτικών : 1. Στην ανθρώπινη ψυχή υπάρχει τάση θρησκευτικότητας , την οποία πρέπει να καλλιεργήσει το σχολείο. 2. Η διαμόρφωση της προσωπικότητας είναι συνδεδεμένη με τη θρησκευτικότητα . 3. Το σχολείο έχει καθήκον να μεταδίδει στις νέες γενεές τα πνευματικά αγαθά των προγενεστέρων . Ένα απ΄ αυτά είναι η θρησκεία , με την οποία συνδέεται : α) ο ιστορικός βίος , β) ο καλλιτεχνικός , γ) η φιλοσοφία και δ) η ποίηση . Χωρίς τη γνώση των θρησκευτικών ιδεών οι μεταβολές στους τομείς αυτούς δεν μπορούν να κατανοηθούν .
Λάθος φοβερό και έγκλημα τραγικό θα είναι , αν αφαιρέσουμε το Θεό απ΄ τα παιδιά μας . Τότε το Μ.τ.Θ. θα πρέπει να αντικατασταθεί με ένα μάθημα Εγκληματολογίας , γιατί είναι σίγουρο με μαθηματική ακρίβεια το σκοτεινό μέλλον των νέων . Όταν μάλιστα αυτά τα παιδιά δέχονται καθημερινά πιέσεις στις ψυχές τους από τα προβαλλόμενα πρότυπα , πρότυπα βίας , σεξ κ. α. από τα Μ.Μ.Ε.
Ανάγκη υψίστης σημασίας είναι να διατηρηθεί ως υποχρεωτική η διδασκαλία των θρησκευτικών στο ελληνικό σχολείο , κι όχι προαιρετική , γιατί μαζί με τον σερ Ράνσιμαν συμφωνούν πλείστοι λόγιοι , ορθόδοξοι και μη , για την τύχη του κόσμου στη νέα χιλιετία . «Η Ορθοδοξία», έγραφε ο Σέρβος θεολόγος Τράϊαν Κώστις, «έχει οικουμενικό χαρακτήρα και οικουμενική αποστολή . Επομένως δεν δικαιούται να παραμείνει κλειστή στον εαυτό της . Η Ορθοδοξία έχει την δύναμη, αλλά και την υποχρέωση να προσφέρει στον κόσμο ένα καθαρότερο χριστιανισμό , ένα πνευματικότερο ανθρωπισμό και μια θερμότερη αγάπη.»
Σε περιοδικό με άρθρο <<Ιδού και θύραθεν μαρτυρίες>> γράφεται : << Διάσημοι επιστήμονες , μελετητές των συγχρόνων προβλημάτων , προβλέπουν για τη θρησκεία και μάλιστα για τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό ότι κατά τον 21ο αιώνα θα αναπτυχθεί σε μεγάλη πνευματική δύναμη , που θα επηρεάζει όλες τις κοινωνικές δομές >>. Εξάλλου είναι παγκοίνως γνωστό και παραδεκτό ότι ανέκαθεν μέσα στη ροή της Ιστορίας του ανθρώπου, όλοι οι μεγάλοι διανοητές , οι ορθολογιστές , οι διαφωτιστές , οι μεγάλοι επιστήμονες πόθησαν να φτάσουν στην Αλήθεια . Αυτό ήταν η Ιθάκη όλων των ανθρώπων του πνεύματος έστω κι αν πολλοί πήραν λάθος δρόμο στην πορεία τους και χάθηκαν.
Στην επίγεια ζωή μας όμως η Αλήθεια μας αποκαλύφθηκε ουρανόθεν . Η ενσάρκωση του Θεού στη γη μας , η διδασκαλία Του, η Σταύρωση και η Ανάσταση Του είναι γεγονότα αδιαμφισβήτητα και αδιάσειστα.
Οι Έλληνες είχαν την υψίστη τιμή να δεχθούν από τους πρώτους τον θείο Λόγο και στη συνέχεια να γίνουν οι ακρογωνιαίοι πύργοι και οι κίονες πάνω στους οποίους ακούμπησε και θεμελιώθηκε το θεϊκό οικοδόμημα της Ορθοδοξίας. Δεν είναι τυχαίο ότι ένας από τους τρεις πυλώνες του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού είναι ο Χριστιανισμός. Ενώ οι άλλοι δυο είναι ο Αρχαίος Ελληνικός Πολιτισμός και το Ρωμαϊκό Δίκαιο. Η ευθύνη μας λοιπόν ως ελληνορθόδοξου έθνους είναι τεράστια . Πρέπει να διαφυλάξουμε , να προστατέψουμε το πολύτιμο βαρύτατο φορτίο μας και να το παραδώσουμε και στα ελληνόπουλα αλλά και στους άλλους λαούς . Δεν έχουμε το δικαίωμα να παίζουμε << εν ου παικτοίς >>. Είναι καθήκον μας να παραδώσουμε στους μεταγενέστερους την οδό προς τη Ζωή , την Αλήθεια , και ο κυριότερος τρόπος είναι να την διδάσκουμε στα παιδιά μας και στα σχολεία μας με το Μ.τ.Θ.

Ο μαθητής είναι ανεπαρκής και πτωχός, είναι γεμάτος ένδεια και ανάγκες. Είναι ασθενής. Γεμάτος από φυσική και ηθική αδυναμία, καταφεύγει σε ένα ανώτερο κύρος.
Κισσός, σε υψίκορμη βελανιδιά, για να στηριχθεί.
Ιστός σε ισχυρό κοντάρι, για να πετάξει.
Στρουθίο,σε υψιπέτη αετό, για να πετάξει.
Μόνος του αδυνατεί να περπατήσει το στενό ανηφορικό δρόμο της ζωής. Χωρίς βοήθεια, διστάζει να διαπλεύσει τον ωκεανό της. Αφημένος στις δυνατότητές του, φοβάται να διασχίσει το πυκνό σκοτεινό δάσος της. Στηριγμένος μόνο στις δυνάμεις του δεν πετυχαίνει. Βασισμένος μόνο στη θέλησή του αποδεικνύεται ανεπαρκής.
Είναι «μικρή καλαμένια φλογέρα», κατά τον Ινδό ποιητή Ταγκόρ, «το σκεπτόμενο καλάμι», κατά τον Πασκάλ, «ο γυμνός σαν πέτρα», κατά τον Τάκη βαρβιτσιώτη, « το ευκαθαίρετον ύψωμα» και « ο σπινθήρ ο ευκατάσβεστος», κατά τον ιερό Χρυσόστομο.
Έτσι, συναισθανόμενος βαθιά την αδυναμία του και την ανεπάρκειά του, αν δεν βρει το alter ego ενός αξίου παιδαγωγού, για να βοηθηθεί, νοιώθει μόνος, ανίκανος για το κάθε τι.
Αυτή η μοναξιά του ανθρώπου του 21ου αιώνα, που είναι μια υπαρξιακή αρρώστια, έχει την αιτία της και στην έλλειψη Προτύπων, στην απουσία Αυθεντίας, στην απουσία καταξιωμένων προσωπικοτήτων.

Ο νέος ζητάει κάπου να εμπιστευτεί. Την εμπιστοσύνη του θα την δώσει σε ένα ανώτερο κύρος ο νέος. Εμπιστοσύνη για να μορφωθεί πρώτα, για να βοηθηθεί έπειτα. Να μάθει να πραγματοποιεί κάποτε πτήσεις πνευματικές με τα δικά του φτερά στους πνευματικούς του ορίζοντες.
Να μάθει να προχωρεί με το δικό του φως στο προσωπικό του δάσος της ζωής. Να μπορέσει να διασχίσει με τη δική του βάρκα το δικό του ωκεανό.
Γιατί η παιδαγωγική Αυθεντία δεν θα στρώσει μόνο τα χαλιά της γνώσης, ούτε θα ασχοληθεί μονόπλευρα με την απογρίφωση των μυστικών της επιστήμης και του σύμπαντος. Θα σταθεί και στις πνευματικές επάλξεις, για να μεταδώσει μηνύματα μεταφυσικά. Θα ικανώσει τις πνευματικές κεραίες της υπάρξεως, για να συλλαμβάνει ψιθύρους του υπερπέραν. Θα διαστείλει την κόρη των πνευματικών οφθαλμών, τη «ορασιά της ψυχής», για να ατενίσει υπερεμπειρικές πραγματικότητες.
Ο Σίλλερ έκαμε μια πολύ χαρακτηριστική παρομοίωση για τη νεότητα και την έκλεισε μέσα στην εξής φράση : «ΤΑ ΝΕΙΑΤΑ, αυτός ο ΑΓΡΙΟΚΥΚΝΟΣ»
Κύκνος η νεότης με ομορφιά και άσματα μελωδικά, με παιχνιδίσματα σε κρυστάλλινα νερά, με καταδύσεις σε ξωτικές λίμνες, με απόλαυση της «γλυκειάς ώρας» της ζωής κατά την έκφραση του Σολωμού.
Όμως ο κύκνος αυτός είναι άγριος, ατίθασος, άπιαστος. Κάνει αιφνίδιες πτήσεις και απρόβλεπτες καταδύσεις. Δεν μπορείς να τον πλησιάσεις, δεν μπορείς να τον ξεγελάσεις, δεν μπορείς πάντοτε να παίζεις μαζί του. Γιατί σου ξεφεύγει, γιατί κάνει κινήσεις και ελιγμούς απρόσμενους, γιατί και σου επιτίθεται καμιά φορά.
Χρειάζεται, λοιπόν, αυτός που θα ασχοληθεί με τον αγριόκυκνο που λέγεται νεότης , να γνωρίζει την τέχνη να στέκεται ξέχωρα, να διαθέτει «το κάτι άλλο», για να μην του ξεφύγει ο αγριόκυκνος. Κι αυτό το κάτι άλλο είναι η παιδαγωγική Αυθεντία.
Αυτός θα συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα και θα συμφιλιώσει τα ασυμφιλίωτα. Σε μια τέτοια προσωπικότητα θα παραδώσει ο νέος τα ηνία του άρματός του, το τιμόνι της βάρκας του, το καντήλι του φάρους του.
Μια τέτοια προσωπικότητα θα εμπιστευτεί.
Κι αυτή η λέξη λέει πολλά. Αρκεί να θυμηθούμε, πόσες φορές και σε μορφές χρησιμοποιείται σήμερα στις διαφημίσεις η λέξη εμπιστοσύνη και το ρήμα « εμπιστευθείτε μας». Κι αν από τον σημερινό κόσμο έληξε το χαμόγελο και η ασφάλεια, είναι γιατί έλειψε η εμπιστοσύνη.



Γράφει στο ημερολόγιο της μια νέα 17 ετών :
« Έχω μια τρομερή κρίση συνειδήσεως και ζω σε μια απέραντη μοναξιά. Άβυσσος με κυκλώνει. Σε ποιόν να εμπιστευτώ; Πού να ακουμπήσω την καρδιά μου ; Πού να αποθέσω τα ιδανικά μου; πού να φωλιάσω των πόθων μου τα αηδόνια; Τα κάνω να σωπαίνουν και βουβαίνομαι κι εγώ μαζί τους. Πουθενά εμπιστοσύνη. Πουθενά ειλικρίνεια. Πουθενά ασφάλεια. Με μάρανε η εκμετάλευση. Με κατεδάφισε η υποκρισία. Μου μάδησε τα ανθοπέταλα το ψέμα. Κόσμε άπιστε και ψεύτη! Γενιά καταραμένη και φωτοσβέστρα! Άνθρωποι δολοφόνοι τόσων νεανικών ψυχών! Πού μας οδηγείται και πού μας σέρνετε, κοπάδι ανθρώπινο, στης αβύσσου το στόμα;
Χάθηκε λίγο φως και για μας; Χάθηκε λίγη αγάπη, αλλά χωρίς υπολογισμούς κι αντίδοτα; Χάθηκαν όλα αυτά;»

Τέτοιες κραυγές – διαμαρτυρίες απογνώσεως κι αγανακτήσεως εναντίον της εποχής μας και των σβησμένων φαναριών της – δεν είναι λίγες. Απογοητευμένοι οι νέοι μας απ’ τη ζωή και τους ανθρώπους μας, απογοητευμένοι από εκείνους που τάχτηκαν ν’ ανοίγουν δρόμους, κι αυτοί ύψωσαν οδοφράγματα, ζητούν πρόσωπα κύρους, μορφές φωτεινές για να εμπιστευτούν και να προχωρήσουν, για να πυροδοτηθούν και εξορμήσουν.

Γιατί « μέσω του Συ γίνεται το Εγώ», όπως λέει ο θρησκευτικός διανοητής Martin Buber.
Κι αν το Συ δεν είναι « έγκαρπο», το Εγώ μένει αδεινό.
Αν το Συ δεν είναι φορέας, δεν γίνεται και πομπός.
Αν το Συ δεν έχει ζωή, γίνεται νεκροφόρο.
Γι’ αυτό το Συ του Παιδαγωγού πρέπει να είναι γεμάτο, πλουτισμένο, ζωοπάροχο. Τότε θα εμπνεύσει την εμπιστοσύνη και τότε θα αποθέτουν σ’ αυτόν οι νέοι το βούρκο και τα μαργαριτάρια τους, τα μαδημένα τους φτερά και τα στεφάνια τους.


( Ο μαθητής επηρεάζεται πολύ περισσότερο από εκείνα που βλέπει και ολιγώτερο από όσα ακούει…
Μην επιχειρείς να βοηθήσεις και μορφώσεις τους άλλους, πριν εσύ πρώτος αρχίσεις να μορφώνεις τον εαυτό σου. )
Ι. Κολιτσάρας. «Ο μεγάλος παιδαγωγός»






Κλείνοντας αυτή την ομιλία μου για την αναγκαιότητα της διδασκαλίας των θρησκευτικών , θα ήθελα να επισφραγισθεί με την επισήμανση των λόγων του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, κατά τη συνάντηση των ιεραρχών της 1ης Σεπτεμβρίου 1992 . << Η Ορθοδοξία παρά τις σημερινές δυσκολίες θα είναι η Εκκλησία της τρίτης χιλιετίας >>.
Μ’ αυτές τις σκέψεις σας χαιρετώ, σας εύχομαι ένα καλό βράδυ, και ας προβληματιστούμε συγχρόνως, φεύγοντας απ’ αυτή την αίθουσα με την ιδέα, πως είναι τίτλος τιμής, έργο σπουδαίο, αποστολή ιερή το να πλάθει κανείς ψυχές, να σμιλεύει χαρακτήρες, να φυτεύει άνθη πνευματικά. Γιατί, όπως είπε ο George Elliot, « Ποτέ ο ουρανός δεν θα βρέξει τριαντάφυλλα. Αν θέλουμε περισσότερα τριαντάφυλλα, πρέπει να φυτέψουμε περισσότερες τριανταφυλλιές.»
Λογίζομαι γάρ ότι ουκ άξια τά παθήματα του νυν καιρού πρός τήν μέλλουσαν δόξαν αποκαλυφθήναι εις ημάς
pr28
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 357
Εγγραφή: Σάβ Σεπ 29, 2007 5:00 am

Re: Νά κατέβουν οι εικόνες από τα σχολεία;

Δημοσίευση από pr28 »

Φοβαμαι οταν υποστελλονται τα συμβολα , οι εικονες , οι σημαιες ...
Τι εγινε ; κλεινει το μαγαζί <<ΕΛΛΑΣ>>;Ανοιγει υπο νέα διευθυνση ;
Θα αλλαξει λογότυπο;
Άβαταρ μέλους
constantinosa.gr
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 357
Εγγραφή: Δευ Σεπ 05, 2005 5:00 am
Τοποθεσία: Elefsina
Επικοινωνία:

Re: Νά κατέβουν οι εικόνες από τα σχολεία;

Δημοσίευση από constantinosa.gr »

pr28 έγραψε:Φοβαμαι οταν υποστελλονται τα συμβολα , οι εικονες , οι σημαιες ...
Τι εγινε ; κλεινει το μαγαζί <<ΕΛΛΑΣ>>;Ανοιγει υπο νέα διευθυνση ;
Θα αλλαξει λογότυπο;
Πολύ μου άρεσε η παρατήρησή σου. Κάποιοι με το ζόρι θέλουν οχι μόνο να εισέλθουμε στο δυτικό πολιτισμό, αλλά να ξεχάσουμε και τον δικό μας...
Φωτογραφία γάμου http://www.imaginestudio.gr
Επιλεγμένα Ορθόδοξα κείμενα http://www.ambelosalithini.gr
aposal
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 26383
Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 5:00 am
Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)

Re: Νά κατέβουν οι εικόνες από τα σχολεία;

Δημοσίευση από aposal »

Είναι κάτι αναμενόμενο. Οι άρχοντες του πλανήτη που θέλουν να δημιουργήσουν ΕΝΑ παγκοσμιοποιημένο κράτος, προσπαθούν να καταργήσουν οτιδήποτε θα τους σταθεί εμπόδιο. Και επειδή στον αγώνα τους αυτόν έχουν συμπράξει με τον εξαποδώ (επιβολή συστήματος μέσω του bar-code) δεν θέλουν σταυρούς και αγίους. Ούτως ή άλλως η νέα παγκόσμια ηλεκτρονική δικατορία θα επιβληθεί με τόσο πονηρό τρόπο (bar-code), που μόνο ο διάβολος θα μπορούσε να σκεφτεί. Όπως έλεγε και ο Γέροντας Παΐσιος:

Αποσπάσματα από το βιβλίο «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ Β΄ : ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ»
Σε λίγο, όσοι θα έχουν τηλεόραση θα βλέπουν στην τηλεόραση και θα τους βλέπουν! Δηλαδή, θα παρακολουθούν και θα παρακολουθούνται. Θα ελέγχουν οι άλλοι με το κομπιούτερ όλη τη ζωή τους : Τι λένε, τι κάνουν, όλα. Βλέπεις τι δικτατορία σκέφτηκε ο διάβολος! Στις Βρυξέλλες έχουν ολόκληρο μέγαρο με το 666, όπου στεγάζουν το κομπιούτερ. Αυτό το κομπιούτερ μπορεί να ελέγξει δισεκατομμύρια ανθρώπους. Έξι δισεκατομμύρια είναι σχεδόν όλος ο κόσμος. Εξομολόγηση όλοι με ένα κουμπί! Μερικοί Ευρωπαίοι αντέδρασαν, γιατί φοβούνται παγκόσμια δικτατορία. Εμείς οι Ορθόδοξοι αντιδρούμε γιατί δεν θέλουμε τον Αντίχριστο, αλλά φυσικά ούτε την δικτατορία. Μας περιμένουν γεγονότα, αλλά δεν θα σταθούν αυτά πολύ. Όσο εξαλείφτηκε η Ορθοδοξία με τον κομμουνισμό, τόσο θα εξαλειφτεί και τώρα.
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
vasilisalt
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 6177
Εγγραφή: Παρ Ιουν 19, 2009 12:19 pm

Re: Νά κατέβουν οι εικόνες από τα σχολεία;

Δημοσίευση από vasilisalt »

Το κείμενο του κ. Αθανασίου που μας έγραψε ο Ανδρέαςμας παραπάνω είναι πράγματι υπέροχο. Παρ΄ότι μεγάλο είναι ενδεικτικό των ανησυχιών ενός πραγματικού εκπαιδευτικού.
Μπράβο στο συγγραφέα μπράβο και στον Ανδρέα που μας το μετέφερε!
Απάντηση

Επιστροφή στο “Σελίδες που ανακαλύψαμε και ίσως σας ενδιαφέρουν”