"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

panagiotisspy έγραψε:

ψυχουλα έγραψε:για μενα ηταν αποφαση.
σταματησα να εθελοτυφλω.

Αρα ΔΕΝ ήταν απόφαση!

Απλά είχες ήδη αλλάξει, όταν ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΣ ότι ΕΘΕΛΟ-τυφλούσες!


Αυτό ακριβώς αλλά με άλλα λόγια είπα πριν, όταν μίλησα για αντίληψη Πίστης με την καρδιά, η οποία δεν είχε διαπιστωθεί από το μυαλό..

Αχ βρε Παναγιωτη!
εθελοτυφλουσα για χρονια. Ειχα αφησει το Χριστο πανω στο Σταυρο και Του ελεγα Περιμενε με λιγο ακομη τωρα δε μπορω!
προσπαθουσα μαλιστα να βρω κατι να με πεισει οτι δεν υπαρχει τιποτα μετα θανατον γιατι θα με βολευε πολυ. Οταν εβρισκα κατι ομως παντα ωχριουσε μπροστα στο τοσο αιμα μαρτυρων που χυθηκε.
Δεν ηθελα να αλλαξω, να ξεβολευτω. Ειχα το προνομιο να γνωριζω απο μωρο την αληθεια αλλα δε με βολευε και την εκλεινα στο μπαουλο.
τι χειροτερο απο αυτo; αυτο ειναι προδοσια σκετη, υποκρισια απο τις μεγαλυτερες! τουλαχιστον οι φιλοι μου και οι γνωστοι (σχεδον ολοι ειναι απιστοι λογω αγνοιας ή απιστοι εν αγνοια τους) εχουν αυτο το ελαφρυντικο της αγνοιας. Εγω ομως ηξερα πολλα περισσοτερα και εκανα το παπί!! κι αυτη ειναι η πιο αηδιαστικη σταση απεναντι στο Χριστο.

Διονυση

Γεώργιος-Κέρκυρα έγραψε:
...Στατιστικά ἤθελα νά σᾶς ἐνημερώσω ὅτι ἀνά τόν κόσμο δηλώνουν ΑΘΕΟΙ στό Βιετνάμ το 81% , στήν Ἰαπωνία τό 64%, στήν Τσεχία τό 54%, στήν Ἑλλάδα το 16% , ἐνώ στίς Η.Π.Α. μόνο τό 3%. Στήν Κίνα δέν πιστεύουν , ἀλλά δέν εἶναι ἄθεοι διότι ἔχουν θεούς τόν Ἥλιο, τά ζῶα καί τά φυτά πού ἔγιναν ἀπό τόν Δημιουργό γιά τήν ὑπηρεσία τοῦ ἀνθρώπου...
(Αρχιμ. Ιωάννου Καρασακαλίδη, Ἡ θρησκεία τοῦ ἀθεϊσμοῦ).
Το παραπάνω ποσοστό φαντάζει απίθανο για τον τόπο που ίδρυσε τόσες Εκκλησίες ο Απόστολος Παύλος. Προτιμήσαμε και αγαπήσαμε, όμως, τους κάθε είδους -ισμούς, αναπαράγοντας αυτιστικά ή, μάλλον, παπαγαλίζοντας, για να μην αδικούμε τους αυτιστικούς αδελφούς μας, διανοητικά περιττώματα.
Αν οι έχοντες άγνοια του Κυρίου στέκονται μακρυά Του - που είναι πραγματι τόσοι πολλοί-Αραγε πως και πόσο μακρυά ή ενάντια στέκεται τωρα ο βαπτισθείς χριστιανός Ορθόδοξος του σήμερα και γιατί όχι και του χθές, με βάση αυτά που περιέγραψε ο Διονύσης ( στο 10 πμ), που κατά τη γνώμη μου ως διανοητικό συμπέρασμα και καταστάλαγμα έχουν μικτρή αξία ( υπάρχει μικρό όφελος), ως εμπειρία ζωής όμως έχουν τεράστια αξία( διότι ίσως έχουν σχέση με τα πρώτα βήματα του χριστιανού που καλείται να βιώσει την αγιότητα);

Εδώ ας μην βιαστούμε να βγάλουμε γρήγορα συμπεράσματα του τύπου, ναι, ο ορθόδοξος βαπτισθείς που ζεί αντίθετα με το νόμο του Θεού είναι το ίδιο μακρυά όσο και ο ειδωλολάτρης, διότι θα ακυρώσουμε τη δύναμη των Μυστηρίων όπως το Βάπτισμα, δεδομένου ότι η Μυστηριακή ζωή είναι αυτή που ζωοποιεί κατα τρόπο μυστικό, και δύναται να επηρεάσει για την μεταστροφή του ανθρώπου έστω και την τελευταία στιγμή.
Τρανό παράδειγμα η μεταστροφή όλων μας.

ψυχουλα έγραψε:

panagiotisspy έγραψε:

ψυχουλα έγραψε:για μενα ηταν αποφαση.
σταματησα να εθελοτυφλω.

Αρα ΔΕΝ ήταν απόφαση!

Απλά είχες ήδη αλλάξει, όταν ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΣ ότι ΕΘΕΛΟ-τυφλούσες!


Αυτό ακριβώς αλλά με άλλα λόγια είπα πριν, όταν μίλησα για αντίληψη Πίστης με την καρδιά, η οποία δεν είχε διαπιστωθεί από το μυαλό..

Αχ βρε Παναγιωτη!
εθελοτυφλουσα για χρονια. Ειχα αφησει το Χριστο πανω στο Σταυρο και Του ελεγα Περιμενε με λιγο ακομη τωρα δε μπορω!
προσπαθουσα μαλιστα να βρω κατι να με πεισει οτι δεν υπαρχει τιποτα μετα θανατον γιατι θα με βολευε πολυ. Οταν εβρισκα κατι ομως παντα ωχριουσε μπροστα στο τοσο αιμα μαρτυρων που χυθηκε.
Δεν ηθελα να αλλαξω, να ξεβολευτω. Ειχα το προνομιο να γνωριζω απο μωρο την αληθεια αλλα δε με βολευε και την εκλεινα στο μπαουλο.
τι χειροτερο απο αυτo; αυτο ειναι προδοσια σκετη, υποκρισια απο τις μεγαλυτερες! τουλαχιστον οι φιλοι μου και οι γνωστοι (σχεδον ολοι ειναι απιστοι λογω αγνοιας ή απιστοι εν αγνοια τους) εχουν αυτο το ελαφρυντικο της αγνοιας. Εγω ομως ηξερα πολλα περισσοτερα και εκανα το παπί!! κι αυτη ειναι η πιο αηδιαστικη σταση απεναντι στο Χριστο.

Διονυση

ΑΓΑΠΗΤΗ ΨΥΧΟΥΛΑ ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ ΚΑΤΙ ΧΩΡΙς ΝΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕ ΠΡΟΣΒΑΛΩ .........ΜΑΛΛΟΝ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ

ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ ΚΑΤΙ ΚΑΙ ΑΝ ΘΕΛΕΙς ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙς ΘΑ ΣΟΥ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ

Ο ΧΡΙΣΤΟς ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΣΟΠΟ ...........

ΜΗΝ ΤΟΝ ΑΝΤΙΜΕΤΟΠΙΖΕΙς ΣΑΝ ΠΡΩΣΟΠΟ

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑς ΠΑΡΕΙ Ο ΥΠΝΟς

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΔΑ .........

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΝΕΑ ΜΑς ΑΣΧΟΛΙΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑς

ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΣΟΥ [ ΕΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ]

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΟ ΝΑ ΛΕς ΞΕΡΕΙς ΚΑΤΙ .ΤΕΛΙΚΑ ΠΗΓΑ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

ΕΧΕΙς ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΓΙΑΤΙ ΜΙΛΑς .........

ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΤΑ ΕΠΙΛΕΓΕΙς ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΚΟΠΕΛΑ

ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΓΙΑ ΕΜΑς ΤΑ ΤΙΠΟΤΕΝΙΑ ΑΝΘΡΩΠΑΚΙΑ

[[ ΣΟΥ ΜΙΛΑ ΕΝΑς ΑΝΘΡΩΠΟς ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΣΟΒΑΡΑ ΛΑΘΗ

ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ ]]

ΔΕΝ ΕΠΙΛΕΓΕΙς ----
ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΙΚΑΝΟΙ ΝΑ ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ .

Panosgreece δε με προσβαλλεις απλα με μπερδευεις!!!!
δεν επιλεγουμε τη σταση ζωη μας αν θα ειναι μαζί Του ή απεναντί Του; αυτος δεν ειναι ο τιτλος του θεματος;
αν δεν επιλεγουμε που ειναι το αυτεξουσιο;;;;
με μπερδευεις πολυ!
δε νομιζω οτι υπενοησα οτι ειναι μοδα, ή ασχολια, ή παραμυθι!!!

panosgreece έγραψε:ΔΕΝ ΕΠΙΛΕΓΕΙς ----
ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΙΚΑΝΟΙ ΝΑ ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ .

Με όλο το σεβασμό αδελφέ - έχεις δίκιο σε πολλά- αλλά μην είσαι απόλυτος σε αυτό το τελευταίο, νομίζω έχει ξανασυζητηθεί...Αν δεν είμαστε ικανοί για την παραμικρή επιλογή δεν φταίμε και σε τίποτα.

Εχω δικαίωμα επιλογών σημαίνει είμαι ελεύθερος. Π.Χ. έχω την επιλογή να αναπνέω και έχω την επιλογή να βουλώσω την μύτη μου και να σκάσω. Είμαι ελεύθερος να επιλέξω ( είναι δοσμένο απο τον Θεό)

Δεν είμαι Άναρχος όμως, Άναρχος είναι μόνο ο Θεός ( πανω απο τους οποιουσδήποτε γνωστούς και άγνωστους σε εμάς φυσικούς ή άλλους νόμους)

Όντως έτσι είναι......είμαστε το τίποτα....

Δεν είναι θαυμαστό που ο Ύψιστος μας τίμησε τόσο ενανθρωπήσας, και μάλιστα έπαθε απο εμάς;

Oπως ο βιολογικος πατερας, που δεν θα ειναι και για παντα,
αλλα προσκαιρα σε αυτον τον επιγειο βιο,
και δεν ειναι καν πατερας κατα την ακριβη και ουσιωδη εννοια του ορου,
ως δημιουργος δηλαδη της ζωης,
αλλα γεννα νεα ζωη, εν συνεργεια με τον Οντως Δημιουργο,
και κατα χαριν, βεβαια,
αφου τιποτα δεν εχει εξαρχης δικο του, ουτε καν το σπερμα του,
αλλα μονο την διαθεση να εκδηλωσει την πατροτητα του,
αυτος λοιπον ο πατερας τρεχει σαν τρελλος οταν το παιδι του κινδυνευει να χαθει,
απο καποιο θανασιμο κινδυνο,
και θυσιαζεται υπερ της ζωης αυτου του μονακριβου παιδιου του.

Ετσι κατα τον ιδιο τροπο, πως λοιπον, δεν θα εσπευδε ο Δημιουργος των παντων, κ
αι επεκεινα πασης κτισεως,
να σωσει το τεκνο Του, υποστατικα και καθολικα στην φυση του, ως νεος Αδαμ,
τον ταλαιπωρο Ανθρωπο δηλαδη,
που κινδυνευε να χαθει για παντα μεσα στην αποκτηνοποιηση, και την θανασιμη ληθη των αμαρτιων του,
αλλα και της μνημης του αληθινου Πατερα-Θεου του;

Ο Πατερας των πατερων, και ο Εραστης των εραστων, το ακρον εφετον, ο Κυριος,
προσετρεξε ηδη απο την στιγμη της πτωσεως του μονακριβου πλασματος Του,
και εθεσε εχθραν αναμεσω του διαστροφεως οφεως, και της γυναικος,
και επ'εσχατων των ημερων "ενανθρωπησε ο Θεος,
για να γινει ο ανθρωπος θεος κατα χαριν",
κατα τον Μεγα Αθανασιο, τον στυλο της Ορθοδοξιας.

Γιαυτο λοιπον, και μονο, αξιζει καποιος να αναρωτηθει τι αξιζει πραγματικα παραπανω,
απο το να τιμησουμε και εμεις την θυσια του Θεανθρωπου,
με την σταση ζωης μας, και την Πιστη σε Αυτον ως το τελος..