vasilisalt έγραψε:Μάνο αλήθεια είναι αυτά που λές,
αλλά μη τα ρίξουμε και όλα στη πλάτη του λαουτζίκου...
Αν γυρίσεις λίγο πίσω στην ιστορία εξηγούνται όλα.
Και καλό θα ήταν να μιλάμε κάπου κάπου για Μακρυγιάννηδες κλπ
ήρωες, γιατί στο τέλος θα νομίσουμε πως επανάσταση κάνει
μόνο ο Λαζόπουλος και οι Ράδιο αρβύλα.
Καλοί και αυτοί, αλλά με τις θυσίες αλλάζουν οι μοίρες των ανθρώπων.
Δεν το είπα για την αρχική ανάρτηση με τον Μακρυγιάννη .Το είπα μόνο για τον "τίτλο" αλλά γενικότερα για την αίσθηση αυτή που έχει πολύς κόσμος ότι "μας μισούν όλοι"
Επανάσταση δεν κάνει ο Λαζόπουλος ούτε οι Ράδιο Αρβύλα .Δεν είναι επανάσταση τα σόκιν ανέκδοτα για γριες ( γνώμη μου )
Οσο για το "αν γυρίσεις λίγο στην Ιστορία" προφανώς εννοείς την Τουρκοκρατία ,αλλά δεν νομίζω ότι φταίει η Τουρκοκρατία για το ότι πχ γκρεμίσαμε όλα τα νεοκλασσικά στην Αθήνα για να χτίσουμε τσιμέντο ,ούτε φταίει η Τουρκοκρατία αν δεν έχουμε σήμερα σεβασμό προς τους συμπολίτες μας
Η Τουρκοκρατία φταίει στο ότι δεν γνωρίσαμε τον Ευρωπαϊκό διαφωτισμό και είμαστε έξω από αυτή την περίοδο
Οσο αφορά την δικτατορία ,κι άλλα κράτη και μάλιστα Ευρωπαϊκά γνώρισαν δικτατορία και πολλά περισσότερα χρόνια από εμάς
Δεν είπα να μην αγαπάμε την ιστορία μας και να μην μιλάμε για αυτήν !!!! Αλοίμονο
Είπα όμως να μην μιζεριάζουμε και να μη βλέπουμε παντού εχθρούς
Επειδή παρόλο που σκέφτομαι λίγο παραπέρα από μερικούς και εκφράζω απόψεις που μερικοί δεν μπορούν να καταλάβουν,δεν θα καταφύγω σε επιθέσεις.
Για όποιον ενδιαφέρεται μπορεί να μου στείλει π.μ. ώστε να γνωριστούμε και να μην μιλάμε ανώνυμα,εκτός φυσικά από τον Βασίλη που δεν είχε αυτήν την ευθύτητα να την πω? αντρισμό να το πω? και ρώταγε τρίτους για μένα!
fosterer έγραψε:Επειδή παρόλο που σκέφτομαι λίγο παραπέρα από μερικούς και εκφράζω απόψεις που μερικοί δεν μπορούν να καταλάβουν,δεν θα καταφύγω σε επιθέσεις.
Για όποιον ενδιαφέρεται μπορεί να μου στείλει π.μ. ώστε να γνωριστούμε και να μην μιλάμε ανώνυμα,εκτός φυσικά από τον Βασίλη που δεν είχε αυτήν την ευθύτητα να την πω? αντρισμό να το πω? και ρώταγε τρίτους για μένα!
Σε παρακαλώ δες τα πράγματα πιό ψύχραιμα και πιό αντικειμενικά, αυτό που έγραψες για τον Βασίλη είναι άδικο και προσβλητικό.
Και να ρώτησε δεν ήταν έγκλημα.
Σας παρακαλώ τέλος.Επι του κυρίως θέματος έχει να πεί κανείς κάτι; Αν όχι καλύτερα να σιωπάμε. Ότι ήταν να ειπωθεί ειπώθηκε.
Αληθές είναι το πραγματικό, και Αλήθεια ο ίδιος ο Κύριος, μόνο Αυτός μπορεί να μας ελευθερώσει.
fosterer έγραψε:Επειδή παρόλο που σκέφτομαι λίγο παραπέρα από μερικούς και εκφράζω απόψεις που μερικοί δεν μπορούν να καταλάβουν,δεν θα καταφύγω σε επιθέσεις.
Για όποιον ενδιαφέρεται μπορεί να μου στείλει π.μ. ώστε να γνωριστούμε και να μην μιλάμε ανώνυμα,εκτός φυσικά από τον Βασίλη που δεν είχε αυτήν την ευθύτητα να την πω? αντρισμό να το πω? και ρώταγε τρίτους για μένα!
Αντιπαρέρχομαι τα παραπάνω εντελώς. Δεν καταλαβαίνω τι σχέση έχουν οι τρίτοι και τι ακριβώς εννοείς,
και ούτε θα μπω σε αυτή τη διαδικασία.
Για τα περί ανδρισμού κλπ τι να πω;
Δεν έχω προσωπικά μαζί σου, πρέπει να το καταλάβεις επιτέλους!
Κάνε μια μικρή προσπάθεια να καταλάβεις τι σου προσάπτω.
Τι αλλο να πω;;;;;;;;;;;;;;;; λυπήσου με!!!
Δεν είμαι εχθρός σου, καλέ μου άνθρωπε!!! Ούτε θέλω το κακό σου!!!
Όσοι δεν καταλαβαίνετε τι εστί ανδρισμός, ρωτήστε εμένα!
(Κι εγώ αλλού θα σας παραπέμψω...)
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
Ναι, απλά έκανα τη πρόσκληση από εδώ και η συνέχεια θα παιχτεί στον οίκο μου!
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
Όταν αγωνιστεί μόνος του και φκειάση, η χαλάση, να λέγη ‘‘εγώ’’. Όταν όμως αγωνίζονται πολλοί και φκειάνουν, τότε να λένε ‘‘εμείς’’. Είμαστε εις το «εμείς» κι όχι εις το «εγώ».
Γιάννης Μακρυγιάννης
Ο Μακρυγιάννης, αποφυλακίσθηκε τον Σεπτέμβρη του 1854, και ήταν βαριά άρρωστος από τις ταλαιπωρίες. Ο ιατρός Α. Ν. Γούδας αναφέρει χαρακτηριστικά ότι:
« Μετά την εκ του ‘‘νοσοκομείου’’ αποφυλάκισίν του, αιδούμενος την σωματικήν του κατάστασιν, ο Μακρυγιάννης σπανιώτατα ήτο προσιτός και εις ολιγίστους μόνον εκ των φίλων του. Ευτυχήσας να ελκύσω επι των δεινοπαθημάτων μου ( ήταν συγκρατούμενός του ) την συμπάθειαν του στρατηγού, όστις πολλάκις ευηρεστήθη να με παρηγορήσει εμμέσως εις τας φυλακάς, καίτοι πολλάκις ελθών μετά την απολύτρωσίν μου να τον ευχαριστήσω κατά καθήκον, άπαξ όμως μόνον ηυτύχησα να ασπασθώ την χείραν του, και την ευτυχίαν ταύτην οφείλω εις την επιστήμην μου. Τοιούτος εν΄ολίγοις ο βίος του στρατηγού, του δε συμπολίτου ημών ο βίος έχει τι μοναδικόν και όμοιον εκείνων, τα οποία ακούομεν μεν και θαυμάζομεν, αλλά με δυσκολίας τινός πιστεύομεν.
Τις εξ΄ημών ήθελε πιστεύσει ευκόλως σήμερον, ότι ο ένδοξος στρατηγός Μακρυγιάννης έν μόνον είχε μέλημα, το συμφέρον της πατρίδος, μιαν μόνον είχεν αδυναμίαν, την προς τον πλησίον και την οικογένειαν αυτού αγάπην, και έν μόνον φίλτρον, το προς τα ίδια αυτού και της πατρίδος τέκνα; Ούτε προς επίδειξιν της δόξης του εφρόντισε ποτέ, ούτε προς ευπρέπειαν η στολισμόν του σώματός του η προς φυσικήν ανάπαυσιν του πολυπαθεστάτου σκηνώματός του……..
Αείποτε δε χαρίεις ων ( πάντοτε χαρούμενος – ευχάριστος – χαμογελαστός ) και αφελέστατος ( απλός ), ουδ’ επί των συχνοτάτων κατ’ αυτού καταδιωγμών κατεδέχθη να βαρυαλγήσει, αλλά προς μόνην παρηγορίαν του ετραγώδη ενίοτε και βαρυαλγούσε μόνον οσάκις η φωνή του δεν επήρκει εις τούτο. Ουδέ το παράπαν δε εφαιδρύνθη ότε τελευταίον τω ανηγγέλθη ο δίκαιος προβιβασμός αυτού εις αντιστράτηγον.»
Ο Οδυσσέας Ιάλεμος που εκφώνησε επίσης επικήδειο για τον Μακρυγιάννη ανέφερε τα εξής:
Ότι μετά την αποφυλάκισή του « Οκτώ όλα έτη είχε να εξέλθη της οικίας αυτού ο Μακρυγιάννης, οπότε την 1 Σεπτεμβρίου 1860, είδεν αίφνης η Πρωτεύουσα τον πολιόν γέροντα παρακολουθούντα μίαν κηδείαν, εξήλθε να συνοδεύση τον νεκρόν του δευτέρου υιού του.
Και την 3ην του ιδίου μηνός Σεπτεμβρίου ο σεβαστός της ευνομίας απόμαχος εδέχετο πάνδημον παρηγορίας επίσκεψιν της νεολαίας και την αυτήν εσπέραν τινές των αυθαδών αυτών νέων εκλείοντο εις τον Μενδρεσέ προς τιμωρίαν του θράσους των.»
Το 1862 γίνεται η έξωση του Όθωνα, έτσι οι προβλέψεις του Μακρυγιάννη βγήκαν αληθινές . Ο αναγνώστης που παρακολούθησε όλη την πορεία του Μακρυγιάννη είναι σε θέση να αντιληφθεί πόσο «αυθόρμητη» και «λαϊκή» ήταν αυτή η εξέγερση, καθαρό αποτέλεσμα συνωμοσίας των πολιτικών που εκτελούσαν εντολές και επιθυμίες ξένων. Πάντως ο λαός έκανε γυαλιά καρφιά το Παλάτι, στην έφοδο λέγεται ότι πρωτοστάτησε ένας από τους γιούς του Μακρυγιάννη , που έφερε τρόπαιο στο σπίτι τους την κορώνα του Βασιλιά.
Ο Όθωνας επιβιβάστηκε σε ξένο σκάφος και ανεχώρησε, το όνομα δε του σκάφους ήταν « Σκύλλα», δεν επέστρεψε ποτέ πιά, ενώ η Βασίλισσα Αμαλία αυτοκτόνησε λίγο αργότερα πίνοντας δηλητήριο…….
Μην απορείς λοιπόν αναγνώστη γιατί ο Μακρυγιάννης « εφαιδρύνθη παράπαν », δεν έδειξε δηλαδή καθόλου να χαίρεται, όταν του απενεμήθη ο βαθμός του Αντιστρατήγου στις 20 Απριλίου του 1864. Κατά καιρούς οι πολιτικοί θέλοντας να εκμεταλευτούν πρόσωπα και καταστάσεις, του είχαν απονείμει και αφαιρέσει πολλές φορές βαθμούς και τενεκεδένια παράσημα Ήξερε ότι απλώς προσπαθούν να εκμεταλευτούν το όνομά του και την αγάπη που είχε στο πρόσωπό του ο λαός. Το ίδιο εξακολούθησαν να κάνουν και πολύ αργότερα μετά το θάνατό του……..
Στη συνείδηση του λαού όμως, ο Μακρυγιάννης ήταν και είναι πρώτα από όλα ο γνήσιος πατριώτης, ο ανυποχώρητος αγωνιστής για Πατρίδα , Θρησκεία, και Οικογένεια.
Ο Μακρυγιάννης έφυγε από τη ζωή λίγες μέρες αργότερα, στις 27 Απριλίου του έτους 1864.
« Λεοντόκαρδος δε ων το φρόνημα και αδάμαστος την θέλησιν, ακραιφνής πατριώτης, ένθερμος λάτρης της ελευθερίας, ουδέν παράδοξον εάν φέρη επί του σώματός του επτά όλα εχθρικά τραύματα, και λίαν φυσικόν να προτιμήση να γείνη βορά της εκ της ατροφίας σήψεως και των εντεύθεν γεννωμένων σκωλήκων μάλλον η να καταφύγη εις το έλεος της περιπαθώς μεν αγαπώσης, αλλ’ αδυνάτου ούσης να σώσει τον ήρωά της Μακρυγιάννην ελληνικής κοινωνίας.
Και μη νομίσητε, παρακαλώ, υπερβολάς τας λέξεις μου ταύτας, μη εκπλήτεσθε αν ο στρατηγός δεν φέρει επί των ενδυμάτων του πολλά παράσημα. Αποκαλύψατε την κεφαλήν του και θέλετε εύρει ανωτέρω του δεξιού μετώπου εν πολύτιμον παράσημον, μιαν ουλήν και υπ’ αυτήν κάταγμα μετ’ εισθλάσεως. Αποκαλύψατε τον τράχηλόν του και θέλετε εύρει πολυτιμότερον παράσημον, σφαίραν εχθρικήν εγκεκυστρωμένην και άχρι της σήμερον εις τας σάρκας του στρατηγού. Αποκαλύψατε το στήθος και θέλετε ιδεί διά μιάς τρία συνάμα έτι πολυτιμότερα παράσημα, τρείς μεγάλας ουλάς. Αποκαλύψατε τον αριστερόν βραχίονα και θέλετε εύρει το μέγιστον ίσως των παρασήμων, απηρχαιωμένον κάταγμα μετά τινός δυσμορφίας. Αποκαλύψατε τον δεξιόν μηρόν και επ’αυτού θέλετε εύρει παράσημον πολυτιμότερον πάσης δήποτε ταινίας, μίαν δηλαδή τεραστίαν ουλήν. Αποκαλύψατε ήδη και τα οπίσθια, ω φρικιώ και να το αναλογισθώ!!! Ενταύθα θέλετε εύρει, ω της σκληρότητος, ω της απανθρωπίας, ω της αγνωμοσύνης ( διότι όπως λέγεται ο Μακρυγιάννης είχε σώσει τη ζωή του Όθωνα δύο φορές….), ενταύθα, λέγω, θέλεται εύρει σήψιν εξ ατροφίας, διαβιβρώσκουσαν και ζώσας έτι τας σάρκας του στρατηγού εκείνου, με του οποίου το αίμα είναι ίσως πολλαί πέτραι της Ακροπόλεως και άχρι της σήμερον βεβαμμέναι……….
Αλλ’ όχι, είναι βλασφημία να υποθέση τις ότι η ελληνική κοινωνία δεν ηγάπα και δεν εσέβετο μέχρι λατρείας τον ήρωά της Μακρυγιάννην. Πλήν τι εδύνατο να κάμη η ελληνική κοινωνία κατ’ έναντι των υπό ξένων χειρών χαλκευθεισών στερεωτάτων αλύσεων, που προϋκάλεσαν την σήψιν των σαρκών του Μακρυγιάννη; Άλλως τε εκείνο, το οποίον ηδύνατο να κάμη η ελληνική κοινωνία, το έκαμεν ήδη ( εννοεί την έξωση του Όθωνα). Και είθε τα παθήματα να γείνωσι μαθήματα.
Αλλά μη βαρυθυμείτε, αδελφοί, αποδόσωμεν τα του στρατηγού και τα της κοινωνίας ημών παρελθόντα δυστυχήματα μόνον εις τον φθόνον του διαβόλου, επιβληθέντα ίσως ημίν δια τας αμαρτίας μας και προς σωρονισμόν μας…………..»
ΤΕΛΟΣ
Για τον ιστοχώρο Άγιο Όρος δεύτερη δημοσίευση. Μ.Δ.Κ.
Αληθές είναι το πραγματικό, και Αλήθεια ο ίδιος ο Κύριος, μόνο Αυτός μπορεί να μας ελευθερώσει.
