Μακάρι να επιστέψει ο Βενέδικτος κ.Γιάννη!!
αλλά δυστυχως φοβάμαι οτι αυτό ειναι δύσκολο..
γιατί κατα κανόνα (και δε μιλαμε για εξαιρέσεις που ειναι πολλες),
εκεινοι που φτανουν σε υψηλές θέσεις πλανεμένων εχουν αχρηστεψει τη συνειδηση τους,
και δεν μετανοουν.
εν πασει περιπτωσει εμεις δεν ενοχλουμαστε με τον άνθρωπο (τον οποίο αγαπάμε
κ πρεπει να ευχομαστε για όλον τον κόσμο), αλλά ενοχλούμαστε απο συγκεκριμένες πραξεις του.
για αυτες συζηταμε. Βαρθολομαίου , Αυστραλίας κλπ.
δεν μιλάμε ως καλυτεροι αλλα ως αμαρτωλοί ανάξιοι Παραδείσου μεν, αλλά απο κει κ υστερα
πρεπει να πουμε και λιγο για ενα στραβό που βλέπουμε...
με πνευμα αγάπης μεν αλλά και αληθείας δε.(πάνε μαζί αυτα).
επίσης.
Αυτον τον αιώνα τον μπερδεμένο, Ο Θεός ελεεί περισσότερο τον κόσμο.
η μακροθυμία Του είναι τεραστια, παρολη τη συγχυση που επικρατεί και την αταξία.
οι αμβλωσεις μόνο ειναι 40 εκ ΤΟ ΕΤΟΣ παγκόσμια...
περίπου τα 2/3 (αν θυμαμαι καλά) ειναι στην Ασία, εκεί που δεν υπαρχει μήτε Χριστός,
(ως ορθή διδασκαλία) ούτε χριστιανικές αρχές (λείπει Ο Κύριος ως Σώμα και Αίμα αλλά υπαρχουν καποιες διδαχες έστω).
η ευχαριστία και η δοξολογία του σύγχρονου ανθρώπου απουσιάζει απο τον πολιτισμένο ευεργετημένο
κόσμο. Τόσα απολαμβάνει, ένα δόξα Τω Θεώ λίγοι το λένε (στη Δύση, γιατί η ανατολή πεινάει),
και όσοι το λένε το λένε λάθος. (προτεσταντικα, παππικά, σεκταρικά, μουσουλμανικά κλπ
)
και παρόλα αυτά ο Θεός μακροθυμεί και μας εκανε τη ζωή ευκολη. με νοσοκομεία, γιατρους,
υπολογιστές, αυτοκίνητα, μετρό κλπ..
παλιοτερα όλο αυτό το βιοτικό επίπεδο δεν το είχαν ούτε οι βασιλιάδες!
και εμεις με τα ψυχολογικά μας, ούτε με τον εαυτό μας δεν τα βρίσκουμε.
πάλι κατι μας φταίει. Γιατί δεν ζούμε μαζί Του και μη εχοντας καλή σχέση με Εκείνον,
αλλά ζουμε με αρκετή αυτονομία και ανεξαρτησία, με πολύ θέλημα δικό μας και χωρίς φόβο.
Βέβαια , δόξα Τω Θεώ υπάρχουν πάντοτε και παντού θεοφοβούμενοι άνθρωποι,είτε ταπεινοί
και αξιοπρεπείς, με αγάπη και αρετές, καλοπροαίρετοι.
Ενω ειναι τοσο ευλογημένος και μακρόθυμος αιώνας, εμεις ξεχνιόμαστε πολλες φορες.
γιαυτό λοιπόν. να γαντζωθούμε καλά στον Κύριο, να βγάλουμε ρίζες καλές και ισχυρές και ικανές
ώστε να μην μπορεί ο δυνατός εχθρικός αέρας να μας απομακρύνει απο Εκείνον που έδωσε
και δίνει το Αίμα Του για εμάς.
Να κρατηθούμε πεισματικά και γερά με δύναμη ψυχής στην πορεία της μετανοίας.
και θέλει προσοχή, διότι όσο ευκολο και ¨ευχάριστο" ακούγεται, τόσο δύσκολο είναι πολλές φορες.
Ομως τα αδύνατα παρα ανθρώποις δυνατά για Τον Θεό.
