Κλιματική αλλαγή: Ο εχθρός εδώ είναι αμείλικτος, και λέγεται φυσική
09/12/2009
Ο,τι κι αν συμβεί, η σύνοδος για την κλιματική αλλαγή που ξεκίνησε τη Δευτέρα στην Κοπεγχάγη θα είναι μια καταστροφή. Κι αυτό επειδή η κλιματική αλλαγή δεν μοιάζει με τα άλλα θέματα που έχουμε αντιμετωπίσει μέχρι τώρα.
Ο αντίπαλος εδώ δεν είναι οι συντηρητικοί, οι σοσιαλιστές, τα ελλείμματα ή ο ρατσισμός. Τέτοιοι αντίπαλοι αλλάζουν με τον καιρό, φθείρονται, αποδοκιμάζονται. Το πρόβλημα είναι ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση ο αντίπαλος είναι η φυσική.
Η φυσική έχει θέσει ένα όριο για να διατηρηθεί η ζωή όπως τη γνωρίζουμε σήμερα. Και εκείνος που προσδιόρισε ακριβώς αυτό το όριο είναι η ομάδα της NASA υπό τον Τζέιμς Χάνσεν. Οποιαδήποτε τιμή του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα άνω των 350 μερών ανά εκατομμύριο είναι ασυμβίβαστη «με τον πλανήτη στον οποίο αναπτύχθηκε ο πολιτισμός και έχει προσαρμοστεί η ζωή». Αν περάσουμε αυτά τα 350 μέρη ανά εκατομμύριο, θα δούμε αργά ή γρήγορα τους πάγους να λυώνουν, τη στάθμη των θαλασσών να ανεβαίνει, τους υδρολογικούς κύκλους να ανατρέπονται.
Υπάρχει όμως κι ένα άλλο πρόβλημα, γράφει στη Χέραλντ Τρίμπιουν ο Μπιλ ΜακΚίμπεν, συγγραφέας του βιβλίου «Το τέλος της φύσης». Η φυσική δεν επιβάλλει μόνο ένα ποσοτικό, αλλά κι ένα χρονικό όριο. Κάθε χρόνος που περνάει χωρίς να λαμβάνουμε μέτρα κάνει το πρόβλημα πολύ, πολύ χειρότερο, ώσπου κάποια στιγμή το πρόβλημα γίνεται άλυτο. Η τήξη των μονίμων στρωμάτων πάγου στην Αρκτική, για παράδειγμα, απελευθερώνει τόσο πολύ μεθάνιο στην ατμόσφαιρα, ώστε δεν θα μπορέσουμε ποτέ να επιστρέψουμε στην ασφαλή ζώνη. Ακόμη κι αν το αμερικανικό Κονγκρέσο και το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα απαγορεύσουν αύριο το πρωί όλα τα αυτοκίνητα και όλα τα εργοστάσια, θα είναι πολύ αργά.
Παρεμπιπτόντως, τα σημερινά επίπεδα CO2 στην ατμόσφαιρα φτάνουν ήδη τα 390 μέρη ανά εκατομμύριο. Με άλλα λόγια, έχουμε ήδη περάσει την κόκκινη γραμμή. Δεν είμαστε πλέον σε θέση να αποτρέψουμε την υπερθέρμανση της γης, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να αποτρέψουμε την υπερθέρμανση σε τέτοια κλίμακα που θα οδηγήσει στο τέλος του πολιτισμού.
Όταν μεταβεί ο Μπαράκ Ομπάμα στην Κοπεγχάγη, θα αντιμετωπίσει την υπερθέρμανση της γης ως άλλο ένα πολιτικό πρόβλημα και θα υποσχεθεί τη μείωση κατά 17% μέχρι το 2020 των αερίων του θερμοκηπίου που εκπέμπουν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Το ποσοστό αυτό έχει ως βάση σύγκρισης το 2005. Αν η βάση είναι το 1990, που συνήθως χρησιμοποιείται, τότε η μείωση ισοδυναμεί με 4%. Ολοι οι επιστήμονες όμως έχουν υπολογίσει ότι για να έχουμε μια ελπίδα να πάρουμε το δρόμο για την ασφάλεια πρέπει οι μεγάλες βιομηχανικές χώρες να μειώσουν τις εκπομπές τους κατά 40% σε σχέση με το 1990.
Ακόμη κι αυτό το 17% μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα υψηλός στόχος για την αμερικανική Γερουσία, η οποία έχει δηλώσει ότι θα συζητήσει το σχετικό νομοσχέδιο μετά το τέλος της συζήτησης για την υγεία και ενδεχομένως μετά το τέλος και άλλων συζητήσεων για άλλα φλέγοντα θέματα.
Την ίδια στιγμή, οι Κινέζοι εμφανίζονται διατεθειμένοι να προσφέρουν μείωση της «ενεργειακής τους έντασης» κατά 40% μέχρι το 2020. Αυτό μπορεί να είναι καλύτερο από το τίποτα, αλλά οι ειδικοί πιστεύουν ότι θα συμβεί έτσι κι αλλοιώς καθώς η κινεζική οικονομία θα γίνεται πιο αποτελεσματική.
Την ίδια στιγμή, οι Ινδοί αποδοκιμάζουν τον υπουργό Περιβάλλοντός τους επειδή έδειξε πρόθυμος να λάβει μέρος σε σοβαρές διαπραγματεύσεις για την υπερθέρμανση της γης. Και η αυστραλιανή αντιπολίτευση απολύει τον αρχηγό της επειδή φαινόταν διατεθειμένος να συμβιβαστεί στο θέμα της εκπομπής άνθρακα.
Μια καινούργια ανάλυση που έγινε από μια κοινοπραξία ευρωπαϊκών ιδρυμάτων και δόθηκε στη δημοσιότητα στις 3 Δεκεμβρίου δείχνει ότι οι προτάσεις αυτές που έχουν κατατεθεί στο τραπέζι οδηγούν σε έναν κόσμο όπου η ατμόσφαιρα θα περιλαμβάνει 650 μέρη ανά εκατομμύριο και η θερμοκρασία του πλανήτη θα είναι αυξημένη κατά 3 σχεδόν βαθμούς Κελσίου.
Κάποιοι επιστήμονες αντιδρούν έντονα σε μια τέτοια προοπτική και έχουν συγκροτήσει το παγκόσμιο κίνημα 350.org, που οργάνωσε «τη μεγαλύτερη ημέρα πολιτικής δράσης στην ιστορία του πλανήτη» (σύμφωνα τουλάχιστον με το CNN). Ενενήντα δύο χώρες, όλες φτωχές και ευάλωτες στις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, έχουν υιοθετήσει τους στόχους αυτού του κινήματος και ενδέχεται να κάνουν κάποια θεαματική κίνηση στη σύνοδο της Κοπεγχάγης.
Η σύνοδος θα κλείσει πιθανότατα με την υπογραφή κάποιας διακήρυξης, που δεν θα οδηγήσει όμως σε αποτελέσματα. Η φυσική θα εξακολουθήσει να λειτουργεί, οι πάγοι να λυώνουν, η ξηρασία να απλώνεται. Είναι κάτι που δεν έχουμε αντιμετωπίσει στο παρελθόν. Κι όμως συνεχίζουμε να το αντιμετωπίζουμε σαν να είναι κάτι συνηθισμένο.
iKypros
http://www.ikypros.com/cgibin/hweb?-A=6 ... ikypros&w=