Αγαπητέ Φιλώτα με αγάπη πολύ, θα σου πώ ταπεινά, οτι σε μια τιτάνια προσπάθεια βρίσκομαι και εγώ όπως πολλοί συνάνθρωποί μου που ασχολούνται με το πνευματικό μέλλημα της προσευχής.
Λίγες είναι οι στιγμές της πλήρους ταύτισης του πτωτικού λογισμού μου, με την κατάνυξη της ψυχής μου αναλυόμενη σε δάκρυα.
Γι αυτό είμαι προσηλωμένη στους Πατέρες και Αγίους μας, γιατί ο οιηματίας εαυτός μου, ενδέχεται να πλανηθεί.
Αφού όμως φιλικά σε έβαλα όπως λές στον πειρασμό να με "πειράξεις", θα γράψω για όλους τους φίλους λίγα στοιχεία, από αυτά που κινητοποιούν τον καλό λογισμό μου, από τον Αγιο Ισαάκ τον Σύρο.
Ο Αββάς Ισαάκ, κανει λόγο για τις τρείς γνώσεις.
Υπάρχουν τρείς νοητοί τρόποι, δια των οποίων η γνώση αναβαίνει και καταβαίνει.
Το σώμα, η ψυχή, και το πνεύμα.
Βέβαια εδώ, δεν εννοείται το τρισύνθετο του ανθρώπου, αλλά με την λέξη πνεύμα εννοείται το χάρισμα, δηλ. η Θεία Χάρη που χαριτώνει την ψυχή.
Χωρίς την Χάρη, ο άνθρωπος λέγεται ψυχικός ή σαρκικός, ενώ με την ύπαρξή της ο άνθρωπος λέγεται πνευματικός.
Και ενώ η φύση της γνώσεως είναι μία, λεπτύνεται ανάλογα με τους τόπους αυτούς τους νοητούς και αισθητούς.
Ανάλογα με ποιά γνώση κατέχει ο άνθρωπος, δείχνει την πνευματική του πρόοδο και την πνευματική του κατάσταση.
Ανάλογα με την γνώση που βρίσκεται, φανερώνει την κάθαρση και την θεραπεία του.
Ο ψυχικά εμπαθής(άρρωστος),κατέχει την σωματική γνώση, και ο θεραπευθείς, κατέχει την πνευματική γνώση.
Η σωματική γνώση, συνδέεται άρρηκτα με την σαρκική επιθυμία, που είναι ο πλούτος, η κενοδοξία, η κόσμηση, η ανάπαυση του σώματος, η σπουδή της λογικής σοφίας.
Αυτή η γνώση είναι ψιλή απλή γνώση, γιατί είναι "γυμνή πάσης Θείας μερίμνης".
Η μέριμνά της αφορά μόνον του κόσμου τούτου.
Ο Αγιος Ισαάκ μας λέγει οτι τον ΄΄ανθρωπο της σωματικής γνώσεωςτον κατέχει η μικροψυχία, η λύπη, η απόγνωση, ο φόβος, οι ακοές των θανάτων, η φροντίδα των νοσημάτων, η μέριμνα της πτωχείας,η ανάγκη απόκτισης επιγείων.
Δεν γνωρίζει να εγκαταλείπει τον εαυτό του στο έλεος του Θεού, αλλά προσπαθεί με εγκόσμια μέσα για τα προβλήματά του.
Η σωματική γνώση κατά τον Αγιο, εκριζώνει τελείως την αγάπη, γιατί απόρροιά της είναι η ισχυρογνωμοσύνη, η διατάραξη των ανθρωπίνων σχέσεων, η πονηρία.
Η δεύτερη γνώση είναι η ψυχική.
Οταν ο άνθρωπος μέσω της κάθαρσης εγκαταλείψει την σαρκική ή σωματική γνώση, και στραφεί στους διαλογισμούς της ψυχής, τότε έπονται όλα τα καλά έργα της ψυχικής γνώσεως.
Νηστεία, η ευχή , η ελεημοσύνη, η ανάγνωση των Γραφών,η αρετή, η πάλη των παθών.
Ολα αυτά τα χαριτώνει και τα τελειοί, το Πνεύμα το Αγιο.
Δεν γίνονται με την προσπάθεια του ανθρώπου, αλλά είναι αποτέλεσμα της προσπάθειας, με την Χάρη του Παρακλήτου.............
Δεν θα μακρυγορήσω αγαπητέ Φιλώτα περισσότερο.
Ολοι ανεξαιρέτως οι Πατέρες, από τον Αγιο Συμεών τον Νέο Θεολόγο, έως τον Αγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη, συγκλίνουν δίνοντάς μας τα θεόπνευστα λόγια τους, και την πρακτική τους, από εμπειρία Πνεύματος.
Εμείς όλοι, πρέπει να αγωνιζόμαστε ταπεινά και ακόμη αν ο νούς μας παρεκκλίνει, να τον βιάζουμε στην Θεία προσκόλληση, γιατό ο πόλεμος είναι διμέτωπος.
Και με τους ορατούς εχθρούς του κόσμου των προσωπικών μας σκέψεων και μελλημάτων, και κατά των αοράτων δαιμόνων, που δρούν πονηρά εντείνοντας και ενισχύοντας στο έπακρον τις βιωτικές μας μέριμνες κατά την ώρα της προσευχής.
Καμιά προσευχή κάνετε;
Συντονιστής: Συντονιστές
-
filotas
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 4119
- Εγγραφή: Σάβ Αύγ 11, 2007 5:00 am
- Τοποθεσία: Νίκος@Κοζάνη
- Επικοινωνία:
Ναι Anny μου αλλά οι Άγιοι αυτοί Πατέρες ήταν μοναχοί κι ασκούνταν μια ολόκληρη ζωή στην προσευχή. Εμείς οι περισσότεροι δεν διαθέτουμε περισσότερα από μερικά λεπτά της ημέρας μας για την επαφή μας με το Θεό. Ξεκινώντας απ΄αυτό το σημείο πρέπει να ψάξουμε να βρούμε ποια βήματα μπορούμε να κάνουμε για ν΄αυξήσουμε την ποσότητα της προσευχής μας ελπίζοντας στη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος για τη βελτίωση της ποιότητας.
Το ερώτημα για την ευχή είχε ακριβώς αυτό το σκοπό, να δείξει απαντώντας ο καθένας στον εαυτό του πόσο δύσκολη είναι η συγκέντρωση στην προσευχή και πόσο μας πολεμούν οι λογισμοί σε κάθε μας προσπάθεια.
Εγώ προτείνω αυτό που άκουσα απ΄ τους σύγχρονους Πατέρες. Δηλαδή κάθε φορά που κάνουμε κάτι που δεν απασχολεί το μυαλό μας, όπως ας πούμε όταν οδηγούμε ή όταν κάνουμε μια χειρονακτική εργασία ή διακόνημα, να προσπαθούμε να λέμε παράλληλα την ευχή, ώστε και αυτό που κάνουμε ν΄αγιάζεται και να συνηθίζει ο νους μας στην προσευχή.
Το ερώτημα για την ευχή είχε ακριβώς αυτό το σκοπό, να δείξει απαντώντας ο καθένας στον εαυτό του πόσο δύσκολη είναι η συγκέντρωση στην προσευχή και πόσο μας πολεμούν οι λογισμοί σε κάθε μας προσπάθεια.
Εγώ προτείνω αυτό που άκουσα απ΄ τους σύγχρονους Πατέρες. Δηλαδή κάθε φορά που κάνουμε κάτι που δεν απασχολεί το μυαλό μας, όπως ας πούμε όταν οδηγούμε ή όταν κάνουμε μια χειρονακτική εργασία ή διακόνημα, να προσπαθούμε να λέμε παράλληλα την ευχή, ώστε και αυτό που κάνουμε ν΄αγιάζεται και να συνηθίζει ο νους μας στην προσευχή.
Προσευχη ψυχής
Καλησπέρα , είδα ανοιχτά και μπήκα..
Ηθελα να μιλήσω με κάποιον για τα πνευματικά, αυτά που σπάνια μπορείς να πεις..
Όταν τυχαίνει ώρες ώρες κια αδιαλείπτως προσέυχομαι επαναλαμβάνοντας "ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΥΙΕ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΑΣ"νιώθω σαν να προσπαθω , να με υπνωτίσω. Εκτός από το Πάτερ Ημών και την παραπάνω παράκληση, α! και το Πιστεύω, δεν γνώρίζω καμία άλλη προσευχή απέξω.. Όταν προσέυχομαι χρησιμοποιώ δικές μου λέξεις, σκέψεις, βγάζω την ουσία της ψυχής μου. Σε τέτοιες περιπτώσεις μόνο νιώθω τον Θεο. Ιδίως όταν λέω την προσευχή δυνατά, νιώθω να φλέγομαι εσωτερικά... Στις άλλες περιπτώσεις κουράζομια, κοιμάμαι, μπερδεύομαι, νιώθω άδεια.
¨Οταν σου λέει κάποιος προσευχήσου για το προβλημά μου εσείς τι κάνετε?
Λέτε ένα κατεβατό από προσευχές έτοιμες για τον τάδε?Η αναφέρετε το πρόβλημα του τάδε στον Θεο και Του το υπενθυμίζετε?
Και μια άλλου τύπου ερώτηση. Αφού ο Θέος θα κάνει το δικό Του Θέλημα τι νόημα έχουν οι προσευχές μας? Να τον πείσουμε να κάνει το δικό μας? Να τον προσεγγίσουμε και να νιώσουμε καλύτερα εμείς, ενώ γνωρίζουμε ότι ούτως η άλλως θα κάνει το Δικό ΤΟυ ( που σαφώς είναι και το αγαθότερον για μας )? Θέλεις λοιπόν μοι ειπεί· Διά τι πλέον μέμφεται; εις το θέλημα αυτού τις εναντιούται; Ρωμ 9:19
Από την αλλη μας λέει ο Κύριος "Πάντα όσα προσευχόμενοι ζητείτε, πιστεύετε ότι λαμβάνετε, και θέλει γείνει εις εσάς."Μαρκ11:24
Θέλει ο Θεός την επικοινωνία μαζί μας ? Να μιλήσουμε -να του τα πούμε να μας τα πει?
Η μήπως θέλει μια σχέση βασισμένη στην λατρεία μας προς το Όνομα ΤΟΥ?
Πότε η πίστη γίνεται θρησκεία?πότε το πνευμα βαλτώνει? Πότε η προσευχη γίνεται συνηθεια?
Αδιαλείπτως προσεύχεστε!!![/quote]
Ηθελα να μιλήσω με κάποιον για τα πνευματικά, αυτά που σπάνια μπορείς να πεις..
Όταν τυχαίνει ώρες ώρες κια αδιαλείπτως προσέυχομαι επαναλαμβάνοντας "ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΥΙΕ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΑΣ"νιώθω σαν να προσπαθω , να με υπνωτίσω. Εκτός από το Πάτερ Ημών και την παραπάνω παράκληση, α! και το Πιστεύω, δεν γνώρίζω καμία άλλη προσευχή απέξω.. Όταν προσέυχομαι χρησιμοποιώ δικές μου λέξεις, σκέψεις, βγάζω την ουσία της ψυχής μου. Σε τέτοιες περιπτώσεις μόνο νιώθω τον Θεο. Ιδίως όταν λέω την προσευχή δυνατά, νιώθω να φλέγομαι εσωτερικά... Στις άλλες περιπτώσεις κουράζομια, κοιμάμαι, μπερδεύομαι, νιώθω άδεια.
¨Οταν σου λέει κάποιος προσευχήσου για το προβλημά μου εσείς τι κάνετε?
Λέτε ένα κατεβατό από προσευχές έτοιμες για τον τάδε?Η αναφέρετε το πρόβλημα του τάδε στον Θεο και Του το υπενθυμίζετε?
Και μια άλλου τύπου ερώτηση. Αφού ο Θέος θα κάνει το δικό Του Θέλημα τι νόημα έχουν οι προσευχές μας? Να τον πείσουμε να κάνει το δικό μας? Να τον προσεγγίσουμε και να νιώσουμε καλύτερα εμείς, ενώ γνωρίζουμε ότι ούτως η άλλως θα κάνει το Δικό ΤΟυ ( που σαφώς είναι και το αγαθότερον για μας )? Θέλεις λοιπόν μοι ειπεί· Διά τι πλέον μέμφεται; εις το θέλημα αυτού τις εναντιούται; Ρωμ 9:19
Από την αλλη μας λέει ο Κύριος "Πάντα όσα προσευχόμενοι ζητείτε, πιστεύετε ότι λαμβάνετε, και θέλει γείνει εις εσάς."Μαρκ11:24
Θέλει ο Θεός την επικοινωνία μαζί μας ? Να μιλήσουμε -να του τα πούμε να μας τα πει?
Η μήπως θέλει μια σχέση βασισμένη στην λατρεία μας προς το Όνομα ΤΟΥ?
Πότε η πίστη γίνεται θρησκεία?πότε το πνευμα βαλτώνει? Πότε η προσευχη γίνεται συνηθεια?
Αδιαλείπτως προσεύχεστε!!![/quote]
http://www.phys.uoa.gr/~nektar/orthodox ... rayers.htmlefte έγραψε:Ποιές προσευχές καλό είναι να λέμε καθημερινά, εβδομαδιαία κλπ.;
Παρακάτω γράφω ένα ωραίο διδακτικό ανέκδοτο.
Ήταν ένας τύπος και καθότανε στην αυλή του. απέναντι υπήρχε μία ψηλή ξύλινη αποθήκη. Κάθε μέρα και συγκεκριμένη ώρα ένας άλλος τύπος ερχότανε και κοίταζε μέσα από μία μικρή τρύπα στον τοίχο της αποθήκης.
Όπως είναι φυσικό ο άλλος που καθότανε στην αυλή του αποφάσισε (απο περιέργεια) να πάει να δει κι αυτός τι βλέπει ο άλλος. Πάει λοιπόν, κοιτάει από την τρύπα και βλέπει μαύρο σκοτάδι(τίποτα)! Ξανακοιτά, τα ίδια. Περιμένει λοιπόν κ όταν έρχεται ο άλλος τον ρωτάει: "Τι βλέπεις εδώ κι έρχεσαι κάθε μέρα; Εγώ κοίταξα και δεν είδα τίποτα!" το απαντάει ο άλλος:
"Κάτσε ρε φίλε, έγω 15 χρόνια τώρα κοιτάζω και δεν έχω δει τίποτα κι εσύ θες να δεις με την πρώτη;;;"
Ε κάπως 'ετσι πιστεύω οτι είναι και με την προσευχή. Δεν μπορούμε να ζυτάμε νου απερίσπαστο με την πρώτη! εξάλλου κάτι τέτοιο προυποθέτει καθαρή καρδιά! Ε είναι λίγο δύσκολο.
Ήταν ένας τύπος και καθότανε στην αυλή του. απέναντι υπήρχε μία ψηλή ξύλινη αποθήκη. Κάθε μέρα και συγκεκριμένη ώρα ένας άλλος τύπος ερχότανε και κοίταζε μέσα από μία μικρή τρύπα στον τοίχο της αποθήκης.
Όπως είναι φυσικό ο άλλος που καθότανε στην αυλή του αποφάσισε (απο περιέργεια) να πάει να δει κι αυτός τι βλέπει ο άλλος. Πάει λοιπόν, κοιτάει από την τρύπα και βλέπει μαύρο σκοτάδι(τίποτα)! Ξανακοιτά, τα ίδια. Περιμένει λοιπόν κ όταν έρχεται ο άλλος τον ρωτάει: "Τι βλέπεις εδώ κι έρχεσαι κάθε μέρα; Εγώ κοίταξα και δεν είδα τίποτα!" το απαντάει ο άλλος:
"Κάτσε ρε φίλε, έγω 15 χρόνια τώρα κοιτάζω και δεν έχω δει τίποτα κι εσύ θες να δεις με την πρώτη;;;"
Ε κάπως 'ετσι πιστεύω οτι είναι και με την προσευχή. Δεν μπορούμε να ζυτάμε νου απερίσπαστο με την πρώτη! εξάλλου κάτι τέτοιο προυποθέτει καθαρή καρδιά! Ε είναι λίγο δύσκολο.
Κι εγώ έχω ανάλογο προβληματισμό γιατί θεωρώ ότι δεν έχει νόημα να επαναλαμβάνεις "ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΥΙΕ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΑΣ" χωρίς να το αισθάνεσαι. Αν απλά το προφέρεις 100 φορές χωρίς να αντιλαμβάνεσαι το νόημά του όντως στο τέλος υπνωτίζεσαι και μάλλον γίνεται μηχανικά.
Ίσως οι πιο "προχωρημένοι" να γνωρίζουν κι άλλες προσευχές απ' έξω πέραν του Πάτερ Ημών και του Πιστεύω οπότε να είναι εύκολο όπου κι αν βρίσκονται να προσευχηθούν με αυτό τον τρόπο.
Στην δική μου περίπτωση τις περισσότερες φορές χρησιμοποιώ δικές μου λέξεις και το νιώθω ως πιο ουσιαστικό και αληθινό γιατί βγαίνει από τα βάθη της ψυχής μου και σίγουρα την αναπαύει. Επίσης και οι σύντομες προσευχές όπου και να είσαι νομίζω ότι είναι πολύ ευεργετικές.
Προς Θεού δεν λέω ότι οι οι υπόλοιπες προσευχές (αυτές που διαβάζεις από ένα προσευχητάριο) δεν είναι σημαντικές απλά μπορεί να μην είναι πάντα εφικτό να έχεις πρόσβαση αν δεν τις κουβαλάς μαζί σου.
Όταν προσεύχομαι για άλλους απλά μιλάω στο Θεό (εννοείται με πολύ θέρμη, πίστη κπλ) κι Εκείνος ξέρει τι να κάνει.
Πάντως δεν πιστεύω ότι υπάρχει περίπτωση να πηγαίνουν στον βρόντο οι προσευχές μας. Σίγουρα το θέλημά Του θα γίνει ούτως ή άλλως, αλλά νομίζω ότι ωφελούμαστε και εμείς και το άτομο για το οποίο προσευχόμαστε. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο Θεός μπορεί να μην θέλει επικοινωνία μαζί μας, αφού μας αγαπά χωρίς όρους. Δεν θεωρώ ότι έχει ανάγκη τη λατρεία μας, αλλά ίσως την έχουμε εμείς περισότερη ανάγκη.
Το ζητούμενο νομίζω ότι είναι να προσευχόμαστε με καθαρή καρδιά, με αγάπη προς το Θεό και όχι από υποχρέωση. Και βέβαια δίνοντας συνεχή αγώνα να είναι ουσιαστική η προσευχή μας και να μην λέμε απλώς κάτι με τα χείλη.
Ίσως οι πιο "προχωρημένοι" να γνωρίζουν κι άλλες προσευχές απ' έξω πέραν του Πάτερ Ημών και του Πιστεύω οπότε να είναι εύκολο όπου κι αν βρίσκονται να προσευχηθούν με αυτό τον τρόπο.
Στην δική μου περίπτωση τις περισσότερες φορές χρησιμοποιώ δικές μου λέξεις και το νιώθω ως πιο ουσιαστικό και αληθινό γιατί βγαίνει από τα βάθη της ψυχής μου και σίγουρα την αναπαύει. Επίσης και οι σύντομες προσευχές όπου και να είσαι νομίζω ότι είναι πολύ ευεργετικές.
Προς Θεού δεν λέω ότι οι οι υπόλοιπες προσευχές (αυτές που διαβάζεις από ένα προσευχητάριο) δεν είναι σημαντικές απλά μπορεί να μην είναι πάντα εφικτό να έχεις πρόσβαση αν δεν τις κουβαλάς μαζί σου.
Όταν προσεύχομαι για άλλους απλά μιλάω στο Θεό (εννοείται με πολύ θέρμη, πίστη κπλ) κι Εκείνος ξέρει τι να κάνει.
Πάντως δεν πιστεύω ότι υπάρχει περίπτωση να πηγαίνουν στον βρόντο οι προσευχές μας. Σίγουρα το θέλημά Του θα γίνει ούτως ή άλλως, αλλά νομίζω ότι ωφελούμαστε και εμείς και το άτομο για το οποίο προσευχόμαστε. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο Θεός μπορεί να μην θέλει επικοινωνία μαζί μας, αφού μας αγαπά χωρίς όρους. Δεν θεωρώ ότι έχει ανάγκη τη λατρεία μας, αλλά ίσως την έχουμε εμείς περισότερη ανάγκη.
Το ζητούμενο νομίζω ότι είναι να προσευχόμαστε με καθαρή καρδιά, με αγάπη προς το Θεό και όχι από υποχρέωση. Και βέβαια δίνοντας συνεχή αγώνα να είναι ουσιαστική η προσευχή μας και να μην λέμε απλώς κάτι με τα χείλη.
-
stratos
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 2298
- Εγγραφή: Δευ Νοέμ 14, 2005 6:00 am
- Τοποθεσία: Ηλίας @ Θεσσαλονίκη
Απο τον Γεροντα Εφραιμ τον ΚατουνακιωτηCordelia έγραψε:Κι εγώ έχω ανάλογο προβληματισμό γιατί θεωρώ ότι δεν έχει νόημα να επαναλαμβάνεις "ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΥΙΕ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΑΣ" χωρίς να το αισθάνεσαι. Αν απλά το προφέρεις 100 φορές χωρίς να αντιλαμβάνεσαι το νόημά του όντως στο τέλος υπνωτίζεσαι και μάλλον γίνεται μηχανικά.
http://www.myriobiblos.gr/texts/greek/m ... osefxi.htm
