Σελίδα 3 από 3
Δημοσιεύτηκε: Κυρ Ιαν 20, 2008 10:32 am
από theodosis79
Αχ. Τυχερός είναι που δεν τον έχει συναντήσει στη ζωή του ο πόνος. Γιατί σε μια στιγμή απόγνωσης και απελπισίας, οι ιδέες του δεν θα είναι ικανές να τον λυτρώσουν. Όταν θα νιώθεις οτι η βοήθεια δεν έρχετε απο πουθενά και ότι όλα έχουν χαθεί και ότι πρέπει να συμβιβαστείς στην ιδέα οτι όλη σου η ζωή στο εξής θα είναι ενα μαρτύριο. Και γω αδελφοί δεν ήμουν άθεος αλλα μέσω του πόνου γνώρισα καλύτερα το Θεό.
Δημοσιεύτηκε: Κυρ Ιαν 20, 2008 10:46 am
από pNektarios
"Υπέρ του φωτισθήναι ημάς φωτισμόν γνώσεως και ευσεβείας, δια της επιφοιτήσεως Αγίου Πνεύματος, του Κυρίου δεηθώμεν". Ως δέηση και ως ευχή για εκείνους που μέσα στην πλάνην του υλισμού και της ματαιοδοξίας δεν βλέπουν τον θάνατον της ψυχής τους.
Δημοσιεύτηκε: Κυρ Ιαν 20, 2008 10:49 am
από stratos
εγω ακομα προσπαθώ νά καταλαβω ποιος προσευχηθηκε γιά εμένα καί απο αθεος μπήκα στήν Εκκλησια εδω και 8 χρόνια
Δημοσιεύτηκε: Κυρ Ιαν 20, 2008 10:56 am
από pNektarios
Η Αγάπη του Κυρίου και η Κοινωνία Του Αγίου Πνεύματος αδελφέ. Στον πόνο και στα αδιέξοδα όλοι βλέπουμε τις "ακτίνες" της λυτρώσεως και οι θέλοντες να σωθούν τις ακολουθούν οι δε μη θέλοντες θάνατον γεύονται και στην Γή.
Δημοσιεύτηκε: Κυρ Ιαν 20, 2008 6:46 pm
από kostas_k
Nici-D έγραψε:As proseuxithei mia fora mono, tosa xronia tha tou elega den pisteuei ti exei na xasei ean to kanei kai katsei monos tou se ena domatio kai milisei ston Kurio. O Kurios kanenan den afinei, giati oso isxurizetai o nous oti den uparxei toso i psyxi ton anazitaei kai to ekdilonei me ena keno stin zoi auton ton anthropon.
Ισως είναι η καλύτερη παρότρινση προς τον αδερφό μας, να βρεί τον Κύριο
Δημοσιεύτηκε: Κυρ Ιαν 20, 2008 8:30 pm
από Ionas
Αν κάποιος δεν πειθεται από το μεγαλείο της Δημιουργίας και την τελειότητα των αστρικών συστημάτων και γενικότερα την αρμονία του σύμπαντος κόσμου, των εμβύων όντων της γης αλλά και των κινήσων των πλανητών, τότε ας δει μόνο τον άνθρωπο σαν προσωπικότητα. Υπάρχει σε αυτόν η συνέπεια της άρνησης του Θεού, τούτο είναι τα οψώνια της αμαρτίας, η φθορά και ο θάνατος. Είναι νόμος στη ζωή απαράβατος: κάθε αμαρτωλή πράξη επαναλαμβανόμενη να γίνεται πάθος θανατηφόρο. Αυτό μπορεί να το παρατηρήσει στην κοινωνία κάθε άθεος και να δει ότι πράγματι επιβεβαιωνεται ο λόγος του Θεού ότι τα οψώνια της αμαρτίας είναι θάνατος ακόμη και σ' αυτή τη ζωή.