Σελίδα 3 από 4

Δημοσιεύτηκε: Δευ Μάιος 05, 2008 6:35 pm
από Teri
nektarios έγραψε:ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ


Ερωτήσεις υποθετικές …….
Απαντήσεις υποθετικές
Απαντήσεις μεγαλοψυχίας
Προς τι οι ερωτήσεις…..
ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ

Τι σε κάνει να πιστεύεις ότι οι απαντήσεις είναι υποθετικές; Αν σε διαβεβαίωνα για το αντίθετο;;

Δημοσιεύτηκε: Δευ Μάιος 05, 2008 7:54 pm
από mariagr
Πριν παντρευτώ τον άντρα μου μου είπε : Έχω έναν αδερφό ανάπηρο χέρια και πόδια..........
Του είπα θα τον κάνω αδερφό μου......
Έχω και έναν πρώτο ξάδερφο που είναι στην ίδια κατάσταση
Και οι δύο είναι 37 και 36 χρονών.
Από την πρώτη μέρα που μπήκα στο σπίτι των πεθερικών μου τον αντιμέτώπισα ως κανονικό άνθρωπο.
Του εξήγησα πως δεν υπάρχει΄λόγος να κλείνετε στο καβούκι του αλλά πρέπει να ζήσει όπως όλοι μας.
Αλλωστε η διαφορά είναι μία και μικρή δεν έχει απλά κίνηση και χρειάζετε όπως ένα νεογέννητο την φροντίδα μας...........
Αυτό ήταν όλο . Άλλαξα την ζωή του και φροντίζω να τηνκάνω καλύτερη και ευκολότερη .
Δεν έχουν ιδιαιτερότητες αυτόι οι άνθρωποι είναι άνθρωποι το ίδιο με μας.
Εχουν μόνο κινητικά προβλήματα μονο.
Δεν θέλω να πω και να επαινέσω τον εαυτό μου για το αν και τι του προσφέρω αυτού του ανθρώπου.
Παρακαλώ τον Θεό κάθε μέρα να μου δώσει δύναμη να τον κοιτάξω όταν θα πεθάνουν τα πεθερικά μου...........
Τον αγαπώ περισσότερο από τον αδερφό μου και νιώθω ότι είμαι η μαμά του και ότι έχω ένα μικρό παιδάκι αφού ο Θεός ακόμη δεν μου έδωσε δικό μου..........

Δημοσιεύτηκε: Τρί Μάιος 06, 2008 6:56 am
από nektarios
Αδερφέ εν Χριστώ <eri>

Τόσο σοβαρά θέματα αφορούν εμάς και τον πνευματικό μας. Αν όπως μου γράφεις ότι δεν είναι υποθετικές οι ερωτήσεις ο αδερφός έπρεπε να ζητήσει την βοήθεια Του Κυρίου μέσω του πνευματικού του.
Αυτά αδερφέ μου και δεν θα επανέλθω ξανά επί του θέματος.

Δημοσιεύτηκε: Τρί Μάιος 06, 2008 6:58 am
από nektarios
Teri έγραψε:
nektarios έγραψε:ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ


Ερωτήσεις υποθετικές …….
Απαντήσεις υποθετικές
Απαντήσεις μεγαλοψυχίας
Προς τι οι ερωτήσεις…..
ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ

Τι σε κάνει να πιστεύεις ότι οι απαντήσεις είναι υποθετικές; Αν σε διαβεβαίωνα για το αντίθετο;;
************************************************************
Αδερφέ εν Χριστώ <eri>

Τόσο σοβαρά θέματα αφορούν εμάς και τον πνευματικό μας. Αν όπως μου γράφεις ότι δεν είναι υποθετικές οι ερωτήσεις ο αδερφός έπρεπε να ζητήσει την βοήθεια Του Κυρίου μέσω του πνευματικού του.
Αυτά αδερφέ μου και δεν θα επανέλθω ξανά επί του θέματος.

Δημοσιεύτηκε: Τρί Μάιος 06, 2008 7:07 am
από Teri
nektarios έγραψε:Αδερφέ εν Χριστώ <eri>

Τόσο σοβαρά θέματα αφορούν εμάς και τον πνευματικό μας. Αν όπως μου γράφεις ότι δεν είναι υποθετικές οι ερωτήσεις ο αδερφός έπρεπε να ζητήσει την βοήθεια Του Κυρίου μέσω του πνευματικού του.
Αυτά αδερφέ μου και δεν θα επανέλθω ξανά επί του θέματος.
Στις απαντήσεις αναφερόμουν... Όπως θα δεις παραπάνω τόσο η Byzantine_Spirit όσο και η mariagr έφεραν παραδείγματα από τη ζωή τους! Προσωπικά δε θεώρησα ότι πρέπει να το κάνω... Άλλωστε ο PRETORIAN είπε πως έχει κάποιο λόγο που έθεσε το ερώτημα και γίνεται απλά μια συζήτηση επ' αυτού!
Ελπίζω να μη σε πρόσβαλα καθ' οιονδήποτε τρόπο...

Υ.Γ. είμαι κοριτσάκι.....

Δημοσιεύτηκε: Τρί Μάιος 06, 2008 7:30 am
από gol
θα συμφωνησω απολυτα με τον αδελφο-η agiografies δεν ειναι τοσο απλο το θεμα ουτε μπορουμε να βαλουμε ταμπελες αν αυτος που αρνειτε να παντρευτει εναν ανθρωπο με καποια αναπηρια δεν ειναι καλος χριστιανος ή ειναι.η απαντηση που μπορει να δωθει ειναι απο τον πνευματικο μας, (που με διακριση θα δει)διοτι αυτος γνωριζει αν η ψυχη μας, μπορει να σηκωσει εναν τετοιο σταυρο! το θεμα ειναι τετοιες επιλογες να μη μας κανουν να χασουμε την ψυχή μας!! και φτασουμε να γογγυζουμε για την τυχη μας και την ζωη μας και να τα βαζουμε με το Θεό για τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσουμε έπειτα.λιγοι παντως μπορουν να σηκώσουν τετοια δικιμασία και πιστευω οτι είναι χαρισμα που δίνει ο Θεος!

Δημοσιεύτηκε: Τρί Μάιος 06, 2008 11:12 am
από PRETORIAN
ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΕΙΣ. ΤΟ ΘΕΜΑ ΑΝ ΚΑΙ ΕΧΩ ΛΟΓΟΥΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΟΥ ΤΟ ΕΘΕΣΑ, ΤΟ ΕΘΕΣΑ ΓΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ, ΑΠ ΟΠΟΥ ΕΧΩ ΒΓΑΛΕΙ ΠΟΛΛΑ ΘΕΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ. ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ nektarios ΕΝΝΟΕΙ ΕΜΕΝΑ ΟΤΙ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΖΗΤΗΣΩ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΜΟΥ, ΘΑ ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ΑΠΛΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΑΦΟΡΑ Η ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΠΑΡΑΙΝΕΣΗ ΤΟΥ ΕΜΕΝΑ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΕΜΕΝΑ! ΚΑΙ Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΩ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Δημοσιεύτηκε: Τρί Μάιος 06, 2008 12:08 pm
από theophania
αυτο μπορουμε να το παθουμε ολοι μας το θεμα ειναι οτι κανεις δεν το σκεφτεται

Δημοσιεύτηκε: Τρί Μάιος 06, 2008 1:54 pm
από aposal
Teri έγραψε: Από την άλλη αγαπητέ PRETORIAN αν θέλεις να βγάλεις κι άλλα συμπεράσματα από τη συζήτηση, θα προτείνω μια μικρή προέκταση στο ερώτημά σου: Αν ο/η σύζυγος πάθει κάτι μετά το γάμο και γίνει άτομο με κινητικές ή άλλες δυσκολίες τότε τι θα κάνετε; Θα χωρίσετε;;;
Για μένα η απάντηση σ' αυτό το ερώτημα είναι το ίδιο ξεκάθαρη όπως και στο προηγούμενο!

Το σώμα είναι φθαρτό η ψυχή πάλι είναι αιώνια!!!
Πολύ σωστά!

Δημοσιεύτηκε: Πέμ Μάιος 15, 2008 2:32 pm
από katerina71
Ένας ιδιοκτήτης pet-shop στην Αυστρία, είχε αναρτήσει μια πινακίδα έξω από
τη κατάστημα του, που έγραφε: ΔΙΑΤΙΘΕΝΤΑΙ ΚΟΥΤΑΒΙΑ.
Ένα μικρό αγόρι είδε την πινακίδα και μπήκε στο κατάστημα ρωτώντας: "Πόσα
χρήματα θέλετε για να μου δώσετε ένα κουτάβι;" Ο ιδιοκτήτης απάντησε πως
κόστιζαν από 30 έως 50 δολάρια.
Ο μικρός, βγάζοντας ελάχιστα χρήματα από την τσέπη του είπε: "Δυστυχώς έχω
μόνο 2 δολάρια, μπορώ τουλάχιστον να χαζέψω λίγο τα κουτάβια;"
Ο ιδιοκτήτης χαμογέλασε και σφύριξε δυνατά.
Μια σκυλίτσα μπήκε στο δωμάτιο, ακολουθούμενη από 5 κουταβάκια. Το ένα από
αυτά κούτσαινε, με αποτέλεσμα να μείνει λίγο πιο πίσω από τα άλλα
κουταβάκια.
Τότε ο μικρός ρώτησε: "Τι έχει αυτό το κουτάβι και κουτσαίνει;" Ο
ιδιοκτήτης του εξήγησε πως το κουταβάκι είχε γεννηθεί με πρόβλημα στο γοφό
και πως θα έμενε έτσι σε όλη του τη ζωή.
Ο μικρός ενθουσιασμένος είπε στον μαγαζάτορα:
"θέλω να το αγοράσω" του φώναξε αποφασιστικά.
Ο άντρας γέλασε και του είπε: "Όχι, δεν νομίζω να θέλεις ένα τέτοιο κουτσό
κουτάβι. Αλλά αν επιμένεις μπορώ να σου το χαρίσω..."
Ο μικρός ήταν περήφανος και του είπε ότι θα προτιμούσε να αγοράσει το
κουτάβι έστω και με ευκολίες και θα έκανε τα αδύνατα δυνατά να ξεπληρώσει
το χρέος του στον ιδιοκτήτη του pet shop, δίνοντας ένα ποσό κάθε μήνα.
Ο άντρας γέλασε ξανά και είπε: " το κουτάβι αυτό είναι άχρηστο, πραγματικά
δεν σου χρειάζεται, ποτέ δεν θα μπορέσει να τρέξει και να παίξει μαζί σου
όπως τα άλλα σκυλιά...".
Τότε ο μικρός σήκωσε το μπατζάκι από το παντελόνι του και άφησε να
ξεπροβάλλει το αριστερό του πόδι, το οποίο υποστηριζόταν από ένα μεταλλικό
σίδερο.
"Όπως βλέπετε, ούτε και εγώ θα μπορέσω να τρέξω και να παίξω μαζί του...
Επομένως το κουτάβι θα έχει κάποιον που το καταλαβαίνει...". Ο άντρας
δάγκωνε τώρα τα χείλη του μην ξέροντας τι να πει.
Δακρυσμένος, προσπάθησε να χαμογελάσει και είπε: "Εύχομαι... όλα τα
κουτάβια να βρουν κάποτε ένα ιδιοκτήτη σαν κι εσένα..."

Στην ζωή δεν μετράει το ποιος είσαι αλλά το αν κάποιος σε αγαπά, σε
δέχεται και σε εκτιμά γι' αυτό που είσαι χωρίς όρους.