Σελίδα 3 από 3

Re: Πραος

Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιούλ 11, 2008 7:46 pm
από plagiaskepsi
smarti έγραψε:Πως μπορούμε να γίνουμε πράοι άνθρωποι στη πράξη ,με τις εξωτερικές επιδράσεις που δεχομαστε?Το ξέρω ότι πρώτα από όλα είναι η προσευχή και.......Αλλά πολλές φόρες αρνητικοί παράγοντες δεν μας αφηνουν.Μπορειτε να βοηθήσετε?
ΘΥΜΙΖΩ ΤΟΝ ΜΕΓΑ ΑΝΤΩΝΙΟ....ΗΤΑΝ ΟΞΥΘΥΜΟΣ...
ΚΑΤΑΝΤΙΣΕ ΝΑ ΛΕΕΙ (ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΥΠΗΡΧΑΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΣ ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ) ΑΓΑΠΑΤΕ ΤΟΝ ΘΕΟ & ΑΓΑΠΑΤΕ ΤΟΝ ΘΕΟ

ΕΜΠΡΟΣ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΠΑΛΙ ΤΟΝ ΒΙΟ ΤΟΥ
ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΘΑ ΜΑΣ ΜΙΛΗΣΕΙ.....

Η ΠΙΣΤΗ ΣΟΥ ΑΔΕΡΦΗ ΜΟΥ
Η ΠΙΣΤΗ ΣΟΥ
ΑΥΤΟΣ Ο ΒΡΑΧΟΣ Η ΠΙΣΤΗ ΣΟΥ
ΔΥΝΑΜΩΣΕ ΤΗΝ........

Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιούλ 11, 2008 7:56 pm
από smarti
Ευχαριστώ πολυ plagiaskepsi ,μάλλον έχεις και πάλι δίκαιο.Ολα είναι η πίστη!!!Θα προσπαθήσω!!!!!!!!!!!!!!!!!! :cry: :cry:

Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιούλ 11, 2008 8:44 pm
από plagiaskepsi
DEN KATALAVES TI AKRIVOS ENOO

ENOO EGO PISTEVO SE ESENA

ARA TO ETSI SOU :cry:

NA GINI ETSI SOU :D

PISTEVO SE ESENA GIATI ISE STO DROMO TOU NIKITI XRISTOU

TOPIASES TO IPONOOUMENO???????????

:D :D :D :D :D :D :D :D :D :D :D :D :D :D

Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιούλ 11, 2008 8:53 pm
από smarti
Νομιζω!
Καθομουν μολις πριν λιγο εξω και εβλεπα τον ουρανο...Ειναι τοσο καθαρος....Κοιταξτε λιγο.............. :)

Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιούλ 11, 2008 8:58 pm
από smarti
Εντελως ασχετο το δευτερο ,που εγραψα,αλλα εξω αν κοιταξετε τον ουρανο αυτη τη στιγμη,ειναι τοσο ωραιος.......!

Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιούλ 11, 2008 9:24 pm
από plagiaskepsi
δεν ειναι ασχετο.......
αυτο που ειπες περιγραφει την πραοτητα και ηρεμια που σου μετεδοσε ο ΧΡΙΣΤΟΣ εισαι ο καθρεπτης που δεχτεικε το φως του......
τι αλλο θελεις λοιπον??????
πιστευε.....

Δημοσιεύτηκε: Σάβ Ιούλ 12, 2008 8:13 am
από Teri
smarti έγραψε:Νομιζω!
Καθομουν μολις πριν λιγο εξω και εβλεπα τον ουρανο...Ειναι τοσο καθαρος....Κοιταξτε λιγο.............. :)
Μια μέρα είχα πάει νωρίτερα σε μια συνάντηση. Απέναντί μου ήταν ένα κυπαρίσσι. Κοίταξα την κορυφή του κι από πάνω είχε ένα σύννεφο κι ακόμα πιο ψηλά το απέραντο γαλάζιο..... Ειλικρινά μόνο ένα πράγμα μπορούσα να ψελλίσω: "ΔΟΞΑ ΣΟΙ Ο ΘΕΟΣ" . Ένα συνεχόμενο "Δόξα σοι ο Θεός" έβγαινε από μέσα μου και ταυτόχρονα ένιωθα πόσο μικρή κι αδύναμη είμαι, κι αυτό με γέμιζε!!!!

Πήρα φόρα! Αλλά Σμαρώ νομίζω ότι με καταλαβαίνεις, κι ελπίζω κι άλλοι....


Αν όχι, συγχωρείστε μου τον οίστρο....