fosterer έγραψε:Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί το να εκφράσω την γνώμη μου (έστω και αρνητική) θεωρείται αμαρτία?!
Είπε κάπου κάποιος πως το να εκφράζω την γνώμη μου είναι αμαρτία;
Εγώ δεν το είδα αυτό ούτε στην Αγία Γραφή ούτε να το λέει κάποιος απ τους Πατέρες.
«Μην κρίνετε» μάς λέει ο Χριστός και όχι μην εκφράζετε την γνώμη σας.
Άλλο το κρίνω, άλλο το κατακρίνω και άλλο το εκφράζω την γνώμη μου
fosterer έγραψε:Θα πρέπει να δεχόμαστε ως σωστά όλα όσα κάνει ο καθένας μόνο και μόνο για να μην κατακρίνουμε?
Το ότι δεν κρίνω και δεν κατακρίνω δεν σημαίνει σε καμμία περίπτωση πως συμφωνώ κιόλας με την πράξη, τον λόγο ή με τον άνθρωπο που έκανε την όποια πράξη ή είπε το οτιδήποτε. Μπορώ κάλιστα να πώ «Ο Θεός να τον συγχωρεί, να τον φωτίζει, να του δώσει μετάνοια.. κλπ» αλλά να μην κατακρίνω και βέβαια ούτε και να καταδικάσω τον άνθρωπο. Η δουλειά του κριτή ανήκει στον Χριστό όχι σε μένα!
«Αγάπησε τους αμαρτωλούς αλλά όχι τις αμαρτίες τους»
fosterer έγραψε:Πιστεύω ότι αν η κρίση μας έχει ηθικά κίνητρα θα πρέπει να εκφράζεται.
Αν το πιστεύεις.. εσύ ξέρεις.
Εγώ δεν το πιστεύω αυτό πάντως που λές.
Εγώ πιστεύω στον Ιησού Χριστό, τον Υιό και Λόγο του Θεού.
Και τι σημαίνει πιστεύω στον Χριστό;
Σημαίνει πως πιστεύω
στον Λόγο του Θεού!
Εξ' άλλου γι' αυτό ονομάζομαι και πιστός.
Πιστός σε τί; στο ότι υπάρχει Θεός;
Εντάξει..
«και οι δαίμονες πιστεύουν ότι υπάρχει Θεός και φρίττουν»
.. λέει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος.
Πιστός στον Λόγο του Θεού!
Και ο Λόγος είναι και σαφής και καταγεγραμμένος.
Και ο πιστός άνθρωπος ΔΕΝ κρίνει Τον Λόγο.
Θέτει τον εαυτό του υπό την κρίση του Λόγου.
Τι μου λέει λοιπόν ο Λόγος;
«Μην κρίνετε ίνα μή κριθείτε». Σαφής η εντολή.
Ο Λόγος είναι εντολές, διαταγές του Θεού.
Ο πιστός οφείλει να υπακούει στις εντολές του Θεού και όχι να τις κρίνει.
Όπως ο στρατιώτης οφείλει να υπακούει τις διαταγές του στρατηγού
και όχι να κρίνει την ορθότητα ή την μή ορθότητα των διαταγών.
Ο πιστός είναι στρατιώτης του Χριστού και εκτελεί εντολές.
Και στο τέλος της μέρας κάνει τον απολογισμό, δίνει αναφορά.
Εκεί τήρησα την διαταγή, εκεί παράκουσα, εκεί εδείλιασα, εκεί νίκησα εκεί ηττήθηκα.
Δίνει αναφορά στον Στρατηγό του ο πιστός, δεν κρίνει τον Στρατηγό του.
Αν λοιπόν αρχίσουμε να λέμε εγώ νομίζω ότι αυτό είναι έτσι και όχι όπως η εντολή μάς λέει τότε παύουμε να είμαστε πιστοί και γινομαστε κοσμικοί άνθρωποι, πορευόμαστε κατά κόσμον και όχι κατά Θεόν Δικαίωμά μας είναι και κανένας δεν μπορεί να μας υποχρεώσει να πορευόμαστε όπως εμείς θέλουμε, αλλά όταν κρίνουμε τις εντολές και τις ερμηνεύουμε και δεν τις υπακούουμε τότε δεν είμαστε πιστοί στον Λόγο του Θεού αλλά λογικά ανθρώπινα όντα που κατά κόσμον πορευόμεθα.
«Μην κρίνετε ίνα μή κριθείτε» μας διατάζει ο Χριστός.
Εάν υπακούσουμε τότε εν Χριστώ πορευόμεθα.
Αν όχι τότε κατά σάρκα και κατά κόσμον πορευόμεθα.
Δεν έχει καμμία σημασία εάν εγώ βρίσκω σωστή ή λάθος την εντολή.
Καμμία σημασία δεν έχει.
Σημασία έχει αν θα υπακούσω στην εντολή ή αν δεν θα υπακούσω.
Και από αυτό θα κριθώ.
[/quote]