"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

ψυχουλα έγραψε:Ποσο σε καταλαβαινω...οι λογισμοι ειναι ο, τι χειροτερο τοσο δυσκολο να τους ελεγξεις, μετα η γλωσσα, ενω οι πραξεις ελεγχονται πιο ευκολα.

Σήμερα είδα ένα σχετικό βίντεο. Το θέμα είναι η συνήθεια. Δεν μπορεις να ελέγξεις τις πράξεις τόσο εύκολα όσο νομίζουμε.... Αυτή εδώ είναι η σειρά: http://www.youtube.com/watch?v=SXhewMY-whE

Evi_J έγραψε:

ψυχουλα έγραψε:Ποσο σε καταλαβαινω...οι λογισμοι ειναι ο, τι χειροτερο τοσο δυσκολο να τους ελεγξεις, μετα η γλωσσα, ενω οι πραξεις ελεγχονται πιο ευκολα.

Σήμερα είδα ένα σχετικό βίντεο. Το θέμα είναι η συνήθεια. Δεν μπορεις να ελέγξεις τις πράξεις τόσο εύκολα όσο νομίζουμε.... Αυτή εδώ είναι η σειρά: http://www.youtube.com/watch?v=SXhewMY-whE

πολυ σοφο.... ισως ακριβως επειδη οι σκεψεις ερχονται πρωτες στη σειρα και δε μπορουμε να πατησουμε το off για να τις διακοψουμε οπως μπορουμε να κανουμε ας πουμε με την τηλεοραση (ολο χαζα παραδείγματα είμαι!!) ειναι και ο πιο δυσκολος πολεμος, αν κερδισεις αυτον εχεις ξεμπερδεψει και με τα υπολοιπα. αλλωστε ειναι πολλες σκεψεις που δεν τις κανουμε ποτε πραξη εστω και απο φοβο ομως μενει η αμαρτια της σκεψης..

ΚΑΘΟΛΟΥ χαζά. Αυτό διαπίστωσα και εγώ. Ήταν ένα από τα πρώτα πράγματα που διαπίστωσα. Κι επειδή όπως είπες: δεν μπορείς να σταματήσεις την σκέψη, γι' αυτό τώρα δεν ξέρω τι να κάνω για να το κόψω! Γιατί βλέπεις, δεν είναι μόνο ότι δεν μπορείς να σταματήσεις την -κακή- σκέψη, είναι ότι δεν σου έρχεται και η καλή -π.χ προσευχή- λόγο έλλειψης συνηθείας. (Δεν μεγάλωσα σε χριστιανικό περιβάλλον και δυστυχώς δεν είχα και καμμιά γιαγιά όπως ο Lockheart που προσευχόταν γι' αυτόν [όπως έχει αναφέρει και ο ίδιος σε άλλο θέμα] που του έβαλε τουλάχιστον κάποιες ρίζες... Πολύ κακό πράγμα η έλλειψη των παπούδων και των γιαγιάδων -των ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ παπούδων και γιαγιάδων- την σήμερον ημέρα.... ζηλεύω που δεν γεννήθηκα κάμποσα χρόνια πριν που τα είχαν όλοι, όλα αυτά, αυτομάτως....)

Και το κακό είναι ότι όταν κάθε φορά έχω την ευκαιρία να το κόψω μερικές φορές δεν το κάνω.... Άμα δεν κάνεις ένα πράγμα αυτομάτως δεν το μαθαίνεις.... Έτσι έχω μείνει πίσω τώρα τελευταία....

Νομίζω πως είναι μια σπρωξιά στην προσευχή σε δυνατότερη επίκληση και να κρεμάσεις το πρόβλημα
στο χέρι του Θεού είναι δικός του αυτός ο πόλεμος προκαλείται για να βγείς σε μάχη
εσύ κι όλοι μας θα πρέπει να καλέσομαι το στρατηγό Κύριο Ιησού Χριστό , λένε οι πατέρες πως ο αόρατος πόλεμος είναι διαρκής Θα έλεγα πως είσαι πολύ τυχερός όσο περισσότερη πολεμική τόσο η Θεία Χάρη
κοντύτερα ,καλή δύναμη , περιζώσου το Λόγο και την Αγία Γραφή και το υπερ πάντων Ονομα που μαστίζει
πολεμίους

Καλημέρα

Όλα ξεκινούν από το νου του ανθρώπου από εκεί γενιώνται οι άνομες σκέψεις, οι αισχροί και αμαρτωλοί λογισμοί, που όταν υπάρξει συγκατάθεση γίνονται αμαρτίες...Υπάρχει βέβαια άλλη πηγή από την οποία προέρχονται αυτά, είναι τα πονηρά πνεύματα. Ο διάβολος ως ασώματος έχει λεπτή φύση και δυνατότητα να εισαγάγει στη διάνοια του ανθρώπου τις πονηρές σκέψεις. Όταν υπάρχει παρελθόν υποταγής στα κελεύσματα του είναι πολύ πιεστικός θεωρόντας ότι έχει δικαίωμα να κρατήσει αυτό που του ανήκε. Από αυτή τη δουλεία μας ελευθερώνει ο Κύριος, με δικές μας δυνάμεις είναι αδύνατο να ελευθερωθούμε...

Τωρα ισως ξεσηκωθειτε μερικοι , και μου πειτε να μην δινεις σημασια στα ονειρα...αλλα το εχω πει στον πνευματικο μου και μου ειπε μπορει οντος να ηταν ετσι το ονειρο. και ηταν πολυ τρομακτικο.
Βλεπω στο ονειρο μου να ειμαι μεσα σε μια εκκλησια και ο αντρας μου , ο οποιος δεν πιστευει και ειναι πολυ αντιθετος με ολα που εχουν σχεση με τη θρησκεια να ειναι εξω απο την εκκλησια, και βλεπω μια γυναικα μεσα στην εκκλησια να μου λεει σε παρακαλω πανε φερε τον αντρα σου μεσα στην εκκλησια....και πηγαινω εγω προς την πορτα και απλωνω το χερι μου εξω για να τραβηξω τον αντρα μου μεσα στην εκκλησια και εκεινη τη στιγμη βλεπω τον αλλον η καποιον αλλον απο πισω του να τον τραβαει .....εγω τραβουσα απο μεσα απο την εκκλησια να τον φερω μεσα και ο αλλος τον τραβουσε ωστε να μην μπει μεσα και ελεγε....΄΄Οχι αυτον δεν σας τον δινουμε , ειναι δικος μας΄΄.....και με επιασε ενα φοβος δεν μπορουσα ουτε να κανω το σταυρο μου......ηταν πολυ τρομακτικο .......

smarti έγραψε:Τωρα ισως ξεσηκωθειτε μερικοι , και μου πειτε να μην δινεις σημασια στα ονειρα...αλλα το εχω πει στον πνευματικο μου και μου ειπε μπορει οντος να ηταν ετσι το ονειρο. και ηταν πολυ τρομακτικο.
Βλεπω στο ονειρο μου να ειμαι μεσα σε μια εκκλησια και ο αντρας μου , ο οποιος δεν πιστευει και ειναι πολυ αντιθετος με ολα που εχουν σχεση με τη θρησκεια να ειναι εξω απο την εκκλησια, και βλεπω μια γυναικα μεσα στην εκκλησια να μου λεει σε παρακαλω πανε φερε τον αντρα σου μεσα στην εκκλησια....και πηγαινω εγω προς την πορτα και απλωνω το χερι μου εξω για να τραβηξω τον αντρα μου μεσα στην εκκλησια και εκεινη τη στιγμη βλεπω τον αλλον η καποιον αλλον απο πισω του να τον τραβαει .....εγω τραβουσα απο μεσα απο την εκκλησια να τον φερω μεσα και ο αλλος τον τραβουσε ωστε να μην μπει μεσα και ελεγε....΄΄Οχι αυτον δεν σας τον δινουμε , ειναι δικος μας΄΄.....και με επιασε ενα φοβος δεν μπορουσα ουτε να κανω το σταυρο μου......ηταν πολυ τρομακτικο .......

Συγκλονιστικό ! έχεις κάνει προσπάθειες να φέρεις τον άντρα σου στην Ορθοδοξία ; οκ δεν πιστεύει σεβαστό τουλάχιστον είναι ανοιχτός πχ να διαβάσει και να συζητήσει κάποια πράγματα ;

Οχι δεν ειναι ανοιχτος..για τετοιου ειδους συζητησεις........και δεν προσπαθω να κανω τιποτα μετα τη συμβουλη του πνευματικου μου....μονο να προσευχομαι στην Παναγια μας , στον Χριστο μας ..ολα τα αλλα φαιρνουν αντιθετα αποτελεσματα.

smarti έγραψε:Οχι δεν ειναι ανοιχτος..για τετοιου ειδους συζητησεις........και δεν προσπαθω να κανω τιποτα μετα τη συμβουλη του πνευματικου μου....μονο να προσευχομαι στην Παναγια μας , στον Χριστο μας ..ολα τα αλλα φαιρνουν αντιθετα αποτελεσματα.

κι εγω εχω παρομοιο προβλημα οχι οτι ειναι απιστος αλλα ξερετε απλως γραφει η ταυτοτητα του το θρησκευμα δεν ασχολειται και εχει και μια ειρωνικη σταση. εχουμε προβλημα στις νηστειες αλλα αυτο που με προβληματιζει κυριως ειναι τι θα γινει με το παιδι αλλα θα λεει ο ενας αλλα ο αλλος...ας προσεχα θα μου πειτε...

ψυχουλα έγραψε:...ας προσεχα θα μου πειτε...

Το ότι είναι άντρας σου ταιριάζετε και φέρατε στο κόσμο μια ψυχή απο την αγάπη και τον έρωτα σας αυτό ειναι το ποιο σημαντικό, απλά δεν χρειάζεται φανατισμός.

Θα σου πω ένα παράδειγμα ο πατέρας μου ήταν το ίδιο και χειρότερα έβριζε την γιαγια που νήστευε , την έβριζε που με ξύπναγε όταν ήμουν μικρός για κατηχητικό κλπ. Θες να σου πω τι έχει γίνει ; Τωρα ο πατέρας μου προσευχεται γονατιστός κοινωνάει, διαβάζει , εξομολογείται , καθε πρωι ακούει θεία λειτουργία κλπ έχει γίνει σαν πουλάκι πως ;
Το πλησίασα να του μιλήσω και δεν δεχόταν κουβέντα τότε μια μέρα εντελώ τυχαία επηδεί ήξερε οτι είμαι άνθρωπος που διαβάζει μου ζήτησε να του πρωτείνω ένα βιβλίο του έδωσα το ¨"ΓΚΟΥΡΟΥ ΝΕΟΣ ΚΑΙ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ" απο εκείνη την ημέρα άρχιζε να προβληματίζεται και εν συνεχέια με άλλα αναγνώσματα άλλαξε πολυ .

Δεν χρειάζεται ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΣ σωστή και ήρεμη προσέγγιση όπως και στα παιδιά..