"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

smarti έγραψε:Τι ακριβώς είναι η ελεύθερη βούληση?
Στη ζωή μας όλοι μας έχουμε να αντιμετωπίσουμε διάφορες καταστάσεις είτε καλές είτε κακές. ο Κύριος είναι αυτός που μας τις στέλνει, ώστε να μας διαπαιδαγωγήσει? Και αν ναι, έχουμε εμείς ελεύθερη βούληση να τις αντιμετωπίσουμε όπως εμείς θέλουμε? Η για να είμαστε σωστοί και για να ξέρουμε ότι πράττουμε το σωστό θα πρέπει πάντα να συμβουλευόμαστε τον πνευματικό μας και από τη στιγμή που το κάνουμε αυτό, από αυτή τη στιγμή σταματάει η ελεύθερη βούληση? Σε μία κατάσταση που έχουμε να αντιμετωπίσουμε ο Κύριος περιμένει από εμάς να πράττουμε το σωστό? Αν όμως το σωστό είναι μόνο αυτό που μας λέει ο πνευματικός μας και εμείς πρέπει για να κάνουμε υπακοή, να το ακολουθήσουμε , έχουμε καθόλου ελεύθερη βούληση? Τι ακριβώς είναι αυτή η ελεύθερη βούληση?

Στα πόδια του πνευματικού ακουμπάω τις αμαρτίες μου.
Είναι αυτός που κάποτε με γέννησε σαν άλλος πατέρας, στην Πίστη.
Είναι αυτός που με συμφιλιώνει ξανά και ξανά με τον Θεό Πατέρα. Η εξομολόγηση είναι μυστήριο και όχι μεθοδική ανάλυση των πράξεων και των σκέψεων μου.
Αισθάνομαι πως η ψυχή μου είναι δέσμια των δικών μου παθών και ο πνευματικός αυτές τις αλυσίδες σιγά-σιγά και με όλον τον σεβασμό στον ανθρώπινο χαρακτήρα μου και τις ιδιοτροπίες μου, προσευχόμενος (και όχι σκεφτόμενος) τις «ξεκλειδώνει».
Τα θελήματα του Θεού (τα οποία είναι και διαφορετικά για τον κάθε ένα από εμάς, ακριβώς γιατί ο Ίδιος μας θέλει ελεύθερους και μας αντιμετωπίζει σαν πρόσωπα) δεν κατανοούνται με το μυαλό, με την λογική, με τα λόγια, με τα επιχειρήματα, παρά μόνο με την ψυχή !
Δεν πηγαίνω στον πνευματικό μου με ένα μυαλό γεμάτο ερωτήσεις και απορίες, γιατί δεν εμπιστεύομαι την λογική μου, αλλά αυτό που θέλω και προσεύχομαι είναι η ψυχή μου να καταλαβαίνει και να μεταβάλλεται.
Τώρα εάν λέγοντας «συμβουλεύομαι» τον πνευματικό μου, εννοούμε να παίρνω την έγκρισή του για να μην νηστέψω, για να ταξιδέψω, για να επιλέξω επάγγελμα-πόλη-σύζυγο-φίλους, για να φορέσω παντελόνι, για να δασκαλεύω τους γύρω μου, για δω ένα έργο, για να συμμετέχω στο φόρουμ κτλ , όχι δεν το κάνω.
Νιώθω ότι όπως ο ίδιος ο Κύριος από μόνος Του με αγαπάει και είναι κοντά στις ανάγκες μου (πριν ακόμα γεννηθώ και πριν εγώ του ανοίξω την καρδιά μου και χωρίς εγώ να κατανοώ πολλές φορές τον τρόπο Του), έτσι και ο πνευματικός μου από μόνος του και με μυστικό τρόπο είναι φίλος μου, με αγαπάει, κατανοεί τις ανάγκες μου (τις απορίες μου) και προσεύχεται για μένα και βεβαίως μου δίνει και τις λύσεις σε απορίες που δεν ήξερα καν πως τις είχα!!!!
Μέσα σε αυτήν την σχέση λοιπόν, δεν έχω αισθανθεί να στερούμαι την ελευθερία μου, γιατί ζω και εκφράζομαι όπως επιθυμώ και όχι όπως ίσως «θα έπρεπε». Αυτή η σχέση όμως πάντα μου αφήνει την αίσθηση πως έχω πολλά πάθη και αδυναμίες και πως τα χειρότερα από αυτά είναι κρυμμένα ακόμα από τα μάτια της ψυχής μου.

Και πάλι το ερώτημα αυτό για την "ελεύθερη βούληση" μας που τόσο συχνά το ακούω και το διαβάζω, δεν το κατανοώ απολύτως χωρίς κάποιο παράδειγμα και θα ήθελα να διαβάσω ένα-δύο, γιατί φοβάμαι πως λάθος έχω καταλάβει το όλο ερώτημα και απαντάω άλλ΄αντί άλλων!

Σε πολλά σημεία της Αγίας Γραφής και στα γραπτά των Αγίων Πατέρων γίνεται λόγος για την ελευθερία του ανθρώπου να επιλέξει αν θα είναι του Θεού ή όχι. Θυμάμαι τώρα ένα χαρακτηριστικό συμβάν με τον προφήτη Σαμουήλ: Ζήτησαν οι Εβραίοι από τον προφήτη να τους χρήσει βασιλέα όπως είχαν τα άλλα έθνη γύρω και αυτοί δεν είχαν. Ο Σαμουήλ γνωρίζοντας το Θέλημα του Θεού τους είπε ότι αυτό που ζητάνε είναι ενάντια στο Θέλημα του Θεού...αυτοί επέμεναν. Τους είπε θα φέρω το αίτημα σας στο Θεό και ότι με διατάξει θα πράξω. Του είπε ο Θεός: Κάνε αυτό που θέλουν, δεν εξουθενώνουν εσένα, εμένα εξουθενώνουν αλλά δείξτους την κακία που κάνουν και τι έχουν να πληρώσουν σαν αντίτιμο, τα παιδιά τους θα τα επιστρατεύει όποτε θέλει σε πόλεμο, τις θυγατέρες τους θα τις έχει στη διαθεσή του, τα υπάρχοντα τους επίσης ... Πραγματικά αφού τους είπε τα δικαιώματα του βασιλέα και επέμειναν εκείνη την ημέρα έγινε φοβερή βροχή με χαλάζι, αστραπές βροντές...Όμως οι επιθυμία των Εβραίων έγινε κόντρα στο Θέλημα του Θεού. Το δέχτηκε αυτό ο Κύριος επειδή σεβόταν την ελεύθερη βούληση τους.

smarti έγραψε:Στη ζωή μας όλοι μας έχουμε να αντιμετωπίσουμε διάφορες καταστάσεις είτε καλές είτε κακές. ο Κύριος είναι αυτός που μας τις στέλνει, ώστε να μας διαπαιδαγωγήσει?

aposal έγραψε: Μια διευκρίνηση μόνο : Τις "θλίψεις", τις δυσκολίες δηλαδή της ζωής δεν μας τις στέλνει ο Θεός! Δεν προκαλούται δηλαδή από τον Θεό, αλλά από εμάς του ίδιους! Ο Θεός απλά τις επιτρέπει να μας συμβούν (όσες επιτρέπει και σε όποιο βαθμό τις επιτρέπει).

smarti έγραψε:

aposal έγραψε: Μια διευκρίνηση μόνο : Τις "θλίψεις", τις δυσκολίες δηλαδή της ζωής δεν μας τις στέλνει ο Θεός! Δεν προκαλούται δηλαδή από τον Θεό, αλλά από εμάς του ίδιους! Ο Θεός απλά τις επιτρέπει να μας συμβούν (όσες επιτρέπει και σε όποιο βαθμό τις επιτρέπει).

Αποστολε αυτο με τη διαπαιδαγωγηση το διαβασα στο βιβλιο ,, Ο γεροντας μου ο ΙΩΣΗΦ Ο ΗΣΥΧΑΣΤΗΣ,, και σε καποιο σημειο λεει ,,Ειχε ηδη δοκιμασει την Χαρι των τελείων, αλλά εψαχνε καποιον , που να μπορει να του διδαξει πως να την διατηρησει και να του εξηγηση το μυστηριο της παιδαγωγιας του Θεου,,και σκεφτηκα για να το λεει αυτο γεροντας και να ωαχνει να βρει καποιον να του διδαξει παει να πει οτι υπαρχει αυτη η παιδαγωγια του Θεου.Πανω σε αυτο το εγραψα...και αυτο τωρα ερχεται αντιμετωπο με αυτο που λνε οτι οι θλιψεις προερχονται απο τον ανθρωπο....μηπως παλι λαθος τα καταλαβα ολα! το ξερω οτι ο θεος δεν ειναι τιμωρος ..αλλα..σκεψεις...και μια και ειμαστε μια ωραια παρεα...καποια στιγμη...ηθελα να σας τα ρωτησω ολα αυτα!