Σελίδα 3 από 3

Re: Nick Vujicic

Δημοσιεύτηκε: Δευ Οκτ 24, 2011 9:12 am
από Domna
Α, ρε Καπετάνιε !!!! Μ αρέσει που γράφεις πάντα να ναι ευλογημένο !!! :105

Re: Nick Vujicic

Δημοσιεύτηκε: Δευ Οκτ 24, 2011 9:36 am
από Domna
Σωτηρία αλλoδόξων και αλλοθρήσκων

ΑΡΧΙΜ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ :ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΛΟΓΙΚΗ

Μ Μ: Φυσικά, εξυπακούεται. Πάτερ, μ' έχει ρωτήσει μαθητής Γυμνασίου, τι γίνεται με τους Τούρκους; Το παιδί δεν ήξερε να πει με τους Μουσουλμάνους, εννοούσε κάποιο άλλο θρήσκευμα. Κι εγώ επαυξάνω, απηχώντας την άποψη όχι μόνο του παιδιού, άλλα και άλλων πολλών. Ίσως και σεις ο ίδιος να το έχετε συναντήσει. Τι γίνεται με τους Βουδδιστές, τι γίνεται με τους Μουσουλμάνους, για να μην πάω σε άλλες Ομολογίες Χριστιανικές, ας μιλήσουμε γι' άλλες θρησκείες. Αυτοί δεν θα πάνε στον Παράδεισο; Τι κριτήρια θα χει ο Θεός γι' αυτούς; Μόνον εμείς θα κριθούμε και ανάλογα ή θα προαχθούμε, να το πω έτσι ή θ' απορριφθούμε; Μ' αυτούς τι γίνεται; Δεν υπάρχει σωτηρία;

π Ι: Βεβαίως και μπορεί να υπάρξει σωτηρία. Το θέμα τοποθετείται ως εξής:

Κάποιος που γνώρισε το Χριστιανισμό και βαπτίσθηκε, θα κριθεί βάσει του νόμου του Ευαγγελίου, του νόμου της Χάριτος. Κάποιος όμως που ζει στη Μαδαγασκάρη, για παράδειγμα, στη Σουμάτρα ή στο Βόρνεο, στη Νότιο Αμερική, στο Β. Πόλο, οπουδήποτε δεν έχει κηρυχθεί το Ευαγγέλιο, αυτός θα κριθεί σύμφωνα μ' αυτό το οποίο αναφέρει ο Απ. Παύλος στην προς Ρωμαίους Επιστολή: Θα κριθεί βάσει του νόμου της συνειδήσεως του: «Όταν οι εθνικοί -που δεν έχουν γραπτό ηθικό νόμο- τηρούν εκ φύσεως τις διατάξεις του νόμου, σ' αυτούς, μολονότι δεν έχουν γραπτό νόμο, νόμος είναι ο εαυτός τους. Αυτοί αποδεικνύουν ότι έχουν το έργο του νόμου γραπτό στις καρδιές τους»(β' 14-15). Ο Θεός έχει βάλει, λοιπόν, σε όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους, οπουδήποτε και αν βρίσκονται πάνω στην γη, αυτό το αδέκαστο δικαστήριο. . .
Μ Μ: Τον έμφυτο ηθικό νόμο. . .
π Ι: Τον έμφυτο ηθικό νόμο, ναι, και βάσει αυτού θα κριθούν. Αν πορεύθηκαν σύμφωνα με τον έμφυτο ηθικό νόμο σωστά, θα μπουν στον Παράδεισο• αν όχι, δεν θα μπουν στον Παράδεισο. Βέβαια θα υπάρχει -σύμφωνα με το «αστήρ αστέρος διαφέρει εν δόξη» (Α' Κορ. ιε' 41)- διαβάθμιση στον Παράδεισο, όπως έξαλλου και στην Κόλαση. Οι άνθρωποι άλλων θρησκευμάτων, λόγω των καλών πράξεων τις οποίες θα πράξουν, θα μπουν στον Παράδεισο, αλλά δεν θα απολαύσουν αυτά τα οποία θα απολαύσει π. χ. ο Απ. Παύλος ή ο Άγιος Μακάριος.
Μ Μ: Γιατί π. Ιωάννη; Δεν είναι «άδικο» αυτό;
π Ι: Όχι.
Μ Μ: Γιατί; Αυτοί δεν ευτύχησαν ν' ακούσουν το Ευαγγέλιο.
π Ι: Δεν είναι άδικο, διότι κρίνονται και ευκολότερα. Ο Χριστιανισμός είναι πολύ δύσκολος με τις εντολές τις οποίες έχει. Αυτό εξάλλου -για να κάνουμε μια παρέκβαση- αποδεικνύει λόγω και της πληθύος των πιστών και την αλήθεια του. Αν κάποιος θέλει να τραβήξει οπαδούς, δεν τους λέει αρνητικά πράγματα. Αντιθέτως, τους τάζει «λαγούς με πετραχήλια».
Μ Μ: Κολακεύει δηλ. , π.Ι: Ακριβώς. Αυτά, όμως, τα οποία είπε ο Χριστός στους μαθητές Του ήταν: «Εν τω κόσμω θλίψιν έξετε»(Ιω. Ις΄ 33), «Ει εμέ έδιωξαν και υμάς διώξουσιν» (Ιω. ιε' 20) κι ένα σωρό τέτοια πράγματα, που είναι αποτρεπτικά να τραβήξεις τον κόσμο κοντά σου. Το ότι λέει τέτοια πράγματα και παρ' όλα αυτά έρχονται οι άνθρωποι κοντά του, αυτό αποδεικνύει ότι είναι αλήθεια ο Χριστιανισμός.

Αλλά για να επανέλθουμε στο θέμα μας σχετικά με τους αλλόθρησκους. Δεν είναι τόσο «τυχερός» ο Χριστιανός, διότι από τους Χριστιανούς ζητάει πολύ περισσότερα ο Χριστός. Και θα πάνε σε κατώτερη θέση από τους αλλόθρησκους, αν δεν πράττουν αυτά τα οποία ζητάει ο Χριστός. Οι άλλοι δεν θα κριθούν σύμφωνα με το Ευαγγέλιο, αλλά ευκολότερα.
Μ Μ: Ενός άνθρωπου δηλαδή, ο οποίος θα κριθεί σύμφωνα με τον έμφυτο ηθικό νόμο, το πολύ-πολύ να του καταλογίσει ο Θεός, την πράξη της μοιχείας, για παράδειγμα.
π Ι: Ναι, ενώ ο Χριστιανός θα κριθεί πολύ πιο αυστηρά ακόμα και για ένα πονηρό βλέμμα π. χ.

Μ Μ: «Εν λόγω, έργω και εν διάνοια» δηλαδή. . .
π Ι: Ακριβώς. Θα είναι περισσότερα τα οφέλη για τον Χριστιανό, αλλά θα είναι και αυστηρότερο το κριτήριο και δυσκολότερος ο αγώνας του. Όλα είναι δίκαια. Ο Θεός είναι ακριβοδίκαιος. Όπως λέει ο π. Παΐσιος από το Άγιο Όρος, «ο Θεός δεν έχει ούτε δυό ζυγαριές όμοιες. Τον κάθε άνθρωπο θα τον ζυγίσει με την δική του ζυγαριά». Ανάλογα με το που γεννήθηκε, σε τι περιβάλλον βρέθηκε, τους γονείς δηλαδή, το σχολείο, το κράτος, το θρήσκευμα, την ιδιαιτερότητα του καθενός προσώπου. Ο Θεός δεν κάνει λάθη.

Ο μακαρίτης ο Χρήστος Ανδρούτσος, ο καθηγητής της Δογματικής, έλεγε ότι η Ορθοδοξία είναι η μόνη ασφαλής οδός σωτηρίας- δεν είναι η μόνη οδός σωτηρίας, αλλά είναι η μόνη ασφαλής οδός.
Και ο π. Ιωήλ ο Γιαννακόπουλος μας δίνει ένα εποπτικό παράδειγμα, για να κατανοήσουμε καλύτερα τη ρήση αυτή του Ανδρούτσου. Μάς λέει: Στον ανταρτοπόλεμο υπήρχε μία ασφαλής οδός που ένωνε την Καλαμάτα με την Αθήνα: εκείνη με την τεθωρακισμένη φάλαγγα. Υπήρχαν βέβαια και άλλα μονοπάτια, από τα οποία μετέβαιναν οι άνθρωποι απ' τη μια πόλη στην άλλη. Δεν ήσαν όμως ασφαλή. Έτσι ακριβώς και με την Ορθόδοξη Εκκλησία και τους αλλόδοξους και ετερόθρησκους.

Να τονίσουμε, όμως, ότι, αν κάποιος έχει βαπτισθεί Ορθόδοξος και γίνει εκ των υστέρων αιρετικός ή, πολύ περισσότερο, αλλόθρησκος, αυτός δεν πρόκειται επ' ουδενί να σωθεί παραμένοντας στη νέα αυτή πίστη, όσα καλά έργα κι αν κάνει. Άλλο πράγμα να είσαι Βουδδιστής ή Μουσουλμάνος και να μη γνωρίσεις το Χριστό κι άλλο πράγμα να αρνηθείς το Χριστό, για χάρη του Βούδδα ή του Σίβα ή του Αλλάχ.


Αυτά, σχετικά με τη σωτηρία των άλλων. Το κύριο, ωστόσο, είναι να προσέξουμε πως θα σωθούμε εμείς. . . Το «ούτος δε τι;» το οποίο είπε ο Πέτρος για τον Ευαγγελιστή Ιωάννη (Ιω. κα' 21) -τι θα γίνει, δηλαδή, μ' αυτόν;- το είπε «δεικνύων το φιλόστοργον», εξωτερικεύοντας την αγάπη του γι' αυτόν. Εμείς, όμως, το παίρνουμε και το χρησιμοποιούμε απλώς πληροφοριακά, γνωσιολογικά: «Τι θα γίνει με τους αλλόδοξους ή τους αλλόθρησκους;», χωρίς να ενδιαφερόμαστε ούτε για την δική μας σωτηρία. Η σωστή τοποθέτηση, λοιπόν, είναι: Με κάθε επιμέλεια να φροντίζουμε να σώσουμε την ψυχή μας και παράλληλα να ενδιαφερόμαστε να σωθούν και οι άλλοι εισερχόμενοι στην Ορθόδοξη Εκκλησία, και όχι απλώς να μάθουμε εγκεφαλικά τι θα γίνει μ' αυτούς.


Άγιοι και εκτός Εκκλησίας;

Μ Μ: Τι έχετε να πείτε για τους αγίους των Καθολικών;
π Ι: Μα δεν υπάρχουν άγιοι εκτός της Ορθοδοξίας! Σεσωσμένοι εκτός της Ορθοδοξίας, μπορεί να υπάρξουν άγιοι, όμως, όχι!
Μ Μ: Ασφαλώς αναφέρεστε στους μετά το Σχίσμα. . .
π Ι: Ακριβώς! Ο άγιος Αυγουστίνος, ο άγιος Ιερώνυμος, ο άγιος Κυπριανός, όλοι οι άγιοι που έζησαν προ του Σχίσματος, ανήκουν στην Εκκλησία του Χριστού.
Μ Μ: Μιλήσατε για σεσωσμένους και για άγιους. Ποια ακριβώς είναι η διαφορά;
π Ι: Ο άγιος είναι τρόπον τινά ο άνθρωπος εκείνος, που υπερέβη τα συνήθη μέτρα και δεν μπαίνει απλώς στον Παράδεισο, αλλά έχει και την ειδική εύνοια από το Θεό να πρεσβεύει για τους άλλους ανθρώπους και να τους υποβοηθεί με θαύματα, με τις πρεσβείες του, με κάθε τρόπο.

http://www.egolpion.com/swthria_allodoxwn.el.aspx

Re: Nick Vujicic

Δημοσιεύτηκε: Δευ Οκτ 24, 2011 10:42 am
από pan
η αλήθεια ειναι οτι δακρυσα βλεποντασ τον στο video. το πρώτο που σκέφτικα και εγω οπως οι περισοτεροι εδω μεσα ήταν αν ήταν Ορθοδοξος Χριστιανος, και ειναι λογικο αφου οι αγιοι πατερες αυτα μας διδάσκουν. δυστιχως μερικοι έχουν πάρει το κακό της πακγοσμιοποιησης και καταργουν την Ορθοδοξία. Τα θέλουν όλα ίδια. Λυπάμε πολύ.
Αλλο καλος ανθρωπος και αλλο Ορθόδοξος χριστιανος.

ΖΩΗ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΑ...

Δημοσιεύτηκε: Κυρ Ιαν 20, 2013 5:35 am
από Domna
Στο νέο βιβλίο των εκδόσεων “Εν πλω”, με τον τίτλο “ΖΩΗ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΑ”, ο Νίκ Βούισιτς που γεννήθηκε χωρίς άκρα, αφηγείται την προσωπική του ιστορία και τον αγώνα του να ζήσει μια αληθινά χαρούμενη ζωή.

Tα τελευταία χρόνια, ο εκπληκτικός αυτός άνθρωπος έχει γίνει πολύ οικείος σε εκατομμύρια ανθρώπους, τόσο από τις ομιλίες του σε μεγάλα γήπεδα και θέατρα ανά τον κόσμο, όσο και απο τα videos που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. Ήρθε η ώρα λοιπόν να τον γνωρίσουμε “από κοντά” και μέσα από τα κείμενά του!

Ο Νικ στις σελίδες του βιβλίου του περιγράφει την προσωπική φιλοσοφία του για τη ζωή.

Μιλά για τα προσωπικά σκαμπανεβάσματα στη ζωή του, την σκοτεινή περίοδο της απόγνωσης, όταν θεώρησε ως λύση την αυτοκτονία αλλά και τις μετέπειτα προοπτικές που ανοίχθηκαν μπροστά του.

Εξιστορεί τα ταξίδια του και τις εμπειρίες που αποκόμισε από τις περιοδείες του ανά τον κόσμο, όπου εκατομμύρια άνθρωποι παίρνουν από την εμπνευσμένη αφήγησή του κουράγιο και δύναμη για να ξεπεράσουν τις δικές τους αναπηρίες...

Αφηγείται τις παράλληλες ιστορίες ανθρώπων που γνώρισε ο ίδιος με αναπηρίες, αρρώστιες και δυσκολίες που τις πολέμησαν ή τις ξεπέρασαν.

Αυτό το βιβλίο εξιστορεί το "αδύνατο" που τελικά γίνεται δυνατό. Είναι ένας ύμνος στην ελπίδα από έναν νικητή της ζωής. Και σίγουρα έχει πολλά να πει στην Ελλάδα της απόγνωσης και της κατάθλιψης…

Ο ίδιος ο συγγραφέας αναφέρει στον πρόλογο του βιβλίου:

«Νιώθουμε συχνά πως η ζωή είναι άδικη. Οι δύσκολες στιγμές και οι σκληρές συνθήκες πυροδοτούν συχνά μέσα μας την αυτοαμφισβήτηση και την απελπισία.

Ο άγιος Ιάκωβος στην επιστολή του αναφέρει:

«Πάσαν χαράν ηγήσασθε, αδελφοί μου, όταν πειρασμούς περιπέσητε ποικίλοις».

Αυτό είναι ένα μάθημα που πάσχιζα πολλά χρόνια για να μάθω. Εν τέλει τα κατάφερα, και μέσα από τις εμπειρίες μου, μπορώ να σε βοηθήσω να καταλάβεις ότι οι περισσότερες από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε, μας παρέχουν ευκαιρίες να ανακαλύψουμε ποιο είναι το νόημα της ύπαρξης.

Μπορεί να περάσεις δύσκολες στιγμές. Μπορεί να πέσεις και να νιώσεις ότι δεν έχεις τη δύναμη να σηκωθείς ξανά. Το ξέρω το συναίσθημα. Όλοι το ξέρουμε. Η ζωή δεν είναι πάντοτε εύκολη, αλλά όταν υπερπηδούμε προκλήσεις, γινόμαστε δυνατότεροι και πιο ευγνώμονες για τις ευκαιρίες μας.

Βρίσκω χαρά συνειδητοποιώντας ότι, όσο ατελής κι αν είμαι, είμαι πλάσμα του Θεού, σχεδιασμένο σύμφωνα με το σχέδιο Του για μένα. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει περιθώριο για βελτίωση. Παλεύω διαρκώς να γίνομαι καλύτερος, έτσι ώστε να υπηρετώ καλύτερα και Εκείνον και τον κόσμο!

Προσεύχομαι και υπενθυμίζω στον εαυτό μου τον λόγο του Θεού, που με βοηθά να γνωρίζω ότι είναι Εκείνος στο πλάι μου. Δεν με αφήνει ποτέ. Δεν με έχει ξεχάσει.

Μπορεί να γίνει ο ίδιος η αιτία ώστε να μάς βγουν σε καλό, ακόμα και τα χειρότερα πράγματα».




ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ;



Δεν έχει πόδια, δέν έχει χέρια, αλλά παρ΄όλα αυτά κάνει σέρφινγκ. Κολυμπάει. Τραγουδάει. Έχει παίξει ήδη ένα ρόλο σε κινηματογραφική ταινία. Πρόσφατα έκανε ελεύθερη πτώση από αεροπλάνο. Μεταδίδει μία αισιοδοξία για την ζωή παρ΄όλη τήν μεγάλη αναπηρία του...

Ο 30χρονος Νικ Βούισιτς, που γεννήθηκε χωρίς άκρα, έχει γίνει γνωστός σε όλο τον κόσμο ως ένας χαρισματικός ομιλητής.

Εμπνέει εκατομμύρια ακροατές σε θέατρα, στάδια, σχολεία, ορφανοτροφεία και φυλακές σε όλη την υφήλιο. Ιδρυτής της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης «Life without Limbs», που έχει βάση της την Καλιφόρνια των ΗΠΑ, βοηθάει με τη δράση του περισσότερες από 10 φιλανθρωπικές οργανώσεις.

Ο κόσμος αναρωτιέται πώς ο Βούισιτς κάνει όλα αυτά χωρίς να χρησιμοποιεί χέρια και πόδια. Με αναρτημένα βίντεο στο YouTube δείχνει πώς καταφέρνει απλές καθημερινές εργασίες όπως να χτενίζει τα μαλλιά του ή να βουρτσίζει τα δόντια του.

Κάποτε μίλησε σε περισσότερους από 100.000 ανθρώπους στην Ινδία , σε 18.000 σε μια αρένα ταυρομαχιών στην Κολομβία και σε 8.000 κατά τη διάρκεια καταιγίδας στην Ουκρανία.

Σε ηλικία 8 ετών, ο Βούισιτς έπαθε κατάθλιψη. Είδε τον εαυτό του σαν βάρος για τους άλλους.

Συνειδητοποίησε ότι θα ήταν απίθανο να πάει στο κολλέγιο, να έχει μια σύζυγο ή ακόμα να αγκαλιάσει τα παιδιά του. Προσπάθησε να αυτοκτονήσει. Αλλά στην ηλικία των 13 ετών, τον ενέπνευσε η ιστορία ενός ανθρώπου που ξεπέρασε τις αναπηρίες του, και άρχισε να είναι ευγνώμων για την οικογένεια και την υγεία του.

«Συνειδητοποίησα ότι είχα μια επιλογή. Μπορούσα είτε να λυπηθώ τον εαυτό μου, ή να ευχαριστήσω τον Θεό για ό,τι έχω. Ο φόβος και η ενοχή παραλύουν τους ανθρώπους περισσότερο από το να μην έχουν άκρα».

«Δεν είμαι ένας υπερφυσικός τύπος», λέει ο Βούισιτς ο οποίος έχει συναντήσει αρχηγούς κρατών και έχει εμφανιστεί στην εκπομπή 20/20 του ABC.

«Γυρίζω τον κόσμο ενθαρρύνοντας τους ανθρώπους να υπερβούν τις αντιξοότητες της ζωής τους με πίστη και ελπίδα, ώστε να μπορέσουν να κυνηγήσουν τα όνειρά τους. Σκοπός μου είναι να τους ενθαρρύνω να ξεπεράσουν τις δικές τους δυσκολίες, ώστε να μπορέσουν να βρουν το δικό τους μονοπάτι προς μια αληθινή ζωή».

http://www.romfea.gr/biblioparousiaseis ... 1-22-08-42