Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

κι αν έκανα κάτι που σε λύπησε μην με βλέπεις ως εχθρό σου αλλά ως ασθενή...

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[aposal]

«Ο κήπος θέλει κηπουρό. Το αμπέλι αμπελουργό. Το μελίσσι μελισσουργό και η οικογένεια μητέρα».
Κλήμης Αλεξανδρινός

[toula]

Πριν μερικά χρόνια βρισκόμουν στον Αγιον Όρος και συγκεκριμένα στην μονή Οσίου Γρηγορίου. Την νύχτα ένιωσα μια θλίψη. Σύνηθες για τον ψυχισμό μου, που ωστόσο όμως ήταν πολύ έντονη σε σημείο να στραγγίζει μια μια τις ανάσες ψυχραιμίας μου. Φοβήθηκα πετάχτηκα όρθιος από το κρεβάτι και βγήκα στην αυλή της μονής. Καθώς περιφερόμουν, είδα φίλο ενάρετο ιερομόναχο ο οποίος περνούσε από την αυλή με προορισμό το κελί του. Ήταν ώρα ξεκούρασης.
«Τι κάνεις εδώ» μου λέει τέτοια ώρα;
«Εεε τι να κάνω, φόβος γέροντα» του λέω, «και ταραχή». «Μάλιστα» είπε προβληματισμένος. «Έλα μαζί μου», μονολόγισε και αμέσως έστριψε το κορμί του.
«Που;» του απάντησα γεμάτος απορία. «Ελα, ελα να πάμε κάπου όμορφα».
Με πήρε και αφού περπατήσαμε στους χαμηλά φωτισμένους διαδρόμους της μονής, φτάσαμε σε ένα μικρό εκκλησάκι. Μπήκαμε στο ναό. Κάθισε εδώ μου λέει και περίμενε. Εισήλθε στο ιερό. Σε λιγάκι βγήκε κρατώντας στα χέρια του, μια κάρα. Γονάτισα και εναπόθεσε αυτή επί της κεφαλής μου.
Τον άκουσα που κάτι ψιθύριζε, όπως η μάνα νανουρίσματα στα παιδικά αυτιά μας όταν θέλει να μας ηρεμήσει. Προσευχόταν για μένα. Ίσως να μην υπάρχει πιο αγαπητική πράξη.
Μαλάκωσα. Ειρήνευσα.
«Προσκύνησε» μου λέει. Σηκώνομαι, σκύβω και ασπάζομαι την κάρα. Τι… άρωμα ήταν αυτό Θεέ μου. Τι ευωδία!! Τρύπησε τα ρουθούνια μου. Εισήλθε εντός μου. Φώτισε τον κήπο της καρδιάς μου και δρόσισε την ξεραΐλα της θλίψης. Όλα έγιναν αλλιώς. Χαμογέλασα. Σημείο της παρουσίας του Θεού. Ήταν η κάρα της Αγ. Αναστασίας της Ρωμαίας που γιορτάζει στις 29 Οκτωβρίου. Αύριο δηλαδή και την θυμήθηκα. Καθώς θυμήθηκα και κάτι άλλο, ότι υπάρχουν πολλά όμορφα αρώματα μα σαν εκείνο της αγιότητας δεν υπάρχει…

π. Χαρ. Λίβυος Παπαδόπουλος

[aposal]

«Η εγκράτεια, ο αλληλοσεβασμός και η προσευχή των γονέων αποθησαυρίζονται στα παιδιά και επιστρέφουν ως χαρά και ευλογία στους γονείς».
Αγ. Παΐσιος ο Αγιορείτης

[toula]

Άλλη μια μέρα, άλλη μια καινούργια αρχή.
Κι ο δρόμος της ζωής συνεχίζεται.
Μην τα αναλύεις πολύ τα πράγματα. Δεν σου κάνει καλό.
Γεμίζει το μυαλουδάκι σου με καυσαέρια λογισμών.
-------------------------
Δες τον ουρανό...
Μην μένεις στα κακά του κόσμου τούτου, γιατί τελικά θα πάψεις να νιώθεις ευχαριστία για αυτά που έχεις και τότε θα αρχίσεις την γκρίνια. Μια γκρίνια που δεν βλέπει μπροστά με ελπίδα αλλά που μένει σε μια στάσιμη αχαριστία.
-------------------------
Δες τον ουρανό...ανέπνευσε την ζωή που σου χαρίστηκε· κι ας μην είναι όπως την ονειρευόσουν. Το θέμα δεν είναι να αποκτήσεις την ονειρεμένη σου ζωή, αλλά να κάνεις την ζωή σου ονειρεμένη. Και αυτό μπορεί να γίνει όταν πάψεις να τα αναλύεις και να συγκρίνεις την ζωή σου με τις ζωές των άλλων, όταν πάψεις να βλέπεις την ζωή σου μέσα από την ματαιοδοξία σου.
-------------------------
Δες τον ουρανό...ανάπνευσε το γαλάζιο του, βάλε χρώμα στην ζωή σου, στο δρόμο σου... :)
-------------------------
-------------------------
Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Ποιος έφτιαξε τον Θεό;

Ένας νέος πήγε σ’ έναν σοφό γέροντα και τον παρακάλεσε θερμά:
-Πώς είναι ο Θεός; Υπάρχει Θεός; Ειπέ μου, σε παρακαλώ! Εσύ το πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός;
-Και βέβαια το πιστεύω, του απάντησε ο γέροντας.
-Και ότι ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο, το πιστεύεις κι αυτό;
-Και βέβαια, το πιστεύω.
-Εσύ, του απάντησε σοβαρά και ξερά ο γέροντας.

Ο νεαρός σοκαρίστηκε με την απάντηση του γέροντα. Τον ρώτησε και πάλι λοιπόν:
-Γέροντα, εγώ σε ρωτάω σοβαρά, του είπε. Κι εσύ μου λες πως εγώ έφτιαξα το Θεό.
-Μα κι εγώ σοβαρά σου μιλάω, του απάντησε ο γέροντας. Πολύ σοβαρά. Και πρόσεξε γιατί. Εσύ μ’ όλ’ αυτά που με ρωτάς, δείχνεις πως δεν ψάχνεις να βρεις το Θεό όπως είναι. Εσύ ψάχνεις να βρεις έναν Θεό όπως τον θέλεις εσύ, όπως τον φαντάζεσαι εσύ, κομμένον στα μέτρα σου. Αυτόν τον Θεό λοιπόν θα τον έχεις φτιάξει εσύ. Δεν θα είναι ο αληθινός Θεός. Και πρόσθεσε ο άγιος αυτός γέροντας:
-Ψάξε να βρεις τον αληθινό Θεό, παιδί μου. Να Τον δεχτείς όπως είναι. Μην Τον θέλεις όπως εσύ τον φαντάζεσαι.
Προσπάθησε να γίνεις εσύ όπως σε θέλει ο Θεός. Προσπάθησε να Τον καταλάβεις όπως είναι. Και ν’ αγαπήσεις το θέλημά Του, όπως είναι.

ΠΗΓΗ: ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

[toula]

Οι δύο καλόγεροι

Δυο καλόγεροι που πήγαιναν σε προσκύνημα, έφτασαν στο πέρασμα ενός ποταμού. Εκεί είδαν μια πολύ όμορφη κοπέλα, που αναρωτιόταν τι να κάμει, μιας που το ποτάμι ήταν βαθύ και δεν μπορούσε να το περάσει.
Χωρίς πολλά πολλά, ο ένας από τους δύο καλόγερους, την πήρε στην πλάτη του και την πέρασε στην άλλη όχθη, όπου την άφησε στην στεριά στις όχθες του ποταμού. Ύστερα οι καλόγεροι συνέχισαν το δρόμο τους.
Ο άλλος καλόγερος όμως, μετά από μια ώρα άρχισε να γκρινιάζει: «Ασφαλώς δεν ήταν σωστό ν΄ αγγίξεις τη γυναίκα. Είναι αντίθετο προς τις εντολές Του Θεού να έρχεσαι σε στενή επαφή με γυναίκες. Πώς μπορείς να κάνεις κάτι που είναι αντίθετο με τους κανόνες των μοναχών;» Ο καλόγερος που κουβάλησε τη γυναίκα, προχωρούσε σιωπηλός. Κάποια στιγμή όμως είπε: «Eγώ κουβάλησα τη γυναίκα και την άφησα στην όχθη του ποταμού πριν από μια ώρα! Για μένα τέλειωσε εκείνο το γεγονός … εσύ γιατί την κουβαλάς ακόμη;»

ΠΗΓΗ: ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

[toula]

Το Έπος του '40 (Γ)

«...Συγκεντρωθήκαμε καὶ ἀποφασίσαμε νὰ γίνει πρῶτα ἐξομολόγηση καὶ κατόπιν θεία λειτουργία καὶ νὰ κοινωνήσουμε ὅλοι... Πράγματι ἦλθε ὁ στρατιωτικός ἱερεύς, ἐξομολογήθηκαν ἀξιωματικοὶ καὶ ὁπλίτες καὶ τὸ πρωὶ σὲ μιὰ μεγάλη σπηλιά, ποὺ χωροῦσε 1000 ἄτομα, ἐκάναμε τὴ θεία λειτουργία. Ἔψαλα ἐγὼ μὲ στρατιῶτες, καὶ ὁ π. Χρυσόστομος λειτούργησε. Πρὶν ἀπὸ τὴ Θ. Λ. μᾶς ὡμίλησε ὡραιότατα καὶ συγκινητικά. Καὶ στὸ «Μετὰ φόβου Θεοῦ» ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τὸν Διοικητὴ κοινωνήσαμε ὅλοι.

Δὲν θὰ λησμονήσω ἐκείνη τὴ Θεία Λειτουργία, καθὼς προσήρχοντο οἱ στρατιῶτες γιὰ νὰ κοινωνήσουν ἔκλαιγαν. Καὶ τὰ δάκρυά των ἔπεφταν στὴν ἁγία λαβίδα. Ἔτσι τὸ Αἷμα καὶ τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ ἀνεμειγνύετο μὲ τὰ δάκρυα τῶν στρατιωτῶν...

Πέρασαν 41 χρόνια ἀπὸ τότε. Δὲν τὸ λησμονῶ. Ἐκεῖνες τὶς μέρες περπάτησε ὁ Θεὸς ἀνάμεσά μας. Τὸν ἔνιωσαν οἱ καρδιὲς ὅλων μας»

Γεώργιος Παυλίδης, Ἀνθ/γός Πυρ. (μετέπειτα Μητρ. Νικαίας)

www.orthmad.gr

[aposal]

«Να σκεπάζεστε, για να σας σκεπάσει ο Θεός».
Οσία Σοφία της Κλεισούρας

[toula]

Επειδή υπάρχουν πειρασμοί στην ζωή μας δεν σημαίνει ότι δεν προοδεύουμε πνευματικά. Ο πνευματικός πόλεμος δεν πρέπει να γεννά μέσα στην καρδιά μας την απογοήτευση αλλά την ελπίδα. Πολλές φορές νιώθουμε κουρασμένοι επειδή ακριβώς αγωνιζόμαστε. Αυτό είναι καλό, ηρωικό.
-----------------------------
Χωρίς βία πνευματική, δηλαδή χωρίς αγώνα δεν γίνεται να καθαρθούμε από τα πάθη και να θεραπευτούμε από τις πνευματικές μας ασθένειες.
-----------------------------
Να αγωνίζεσαι, μην πάψεις να παλεύεις. Το ότι μάχεσαι σημαίνει ότι βαδίζεις στον σωστό δρόμο. Νομίζουμε πολλές φορές ότι απόδειξη ότι προοδεύσαμε πνευματικά είναι το ότι όλα έρχονται εύκολα χωρίς πειρασμούς και δοκιμασίες. Αυτή όμως είναι μία λάνθασμένη σκέψη. Το ότι ζοριζόμαστε στον πνευματικό αγώνα δεν σημαίνει ότι δεν πάμε καλά· αντιθέτως είναι απόδειξη ότι αγαπούμε τον Χριστό και αυτή η αγάπη μας στοιχίζει. Και αυτό είναι όμορφο και υπέροχο. Δεν είναι υπέροχο που ζοριζόμαστε αλλά είναι υπέροχο που το κάνουμε για τον Χριστό. Γι'αυτό αν ζορίζεσαι, εάν βλέπεις ότι δεν τα καταφέρνεις, ότι πέφτεις και πάλι και πολλάκις, ότι δεν μπορείς να κόψεις κάποια πάθη σου, μην απογοητεύεσαι, συνέχισε να αγωνίζεσαι.
-----------------------------
Το σημαντικό δεν είναι μόνο το να ξεπεράσουμε κάποιες αμαρτίες μας και να μην ξαναπέσουμε (αυτό είναι το ποθούμενο) όμως και το ότι αγωνιζόμαστε και δεν εγκαταλείπουμε τον πνευματικό αγώνα παρά τις πτώσεις μας είναι μακάριο και επαινετό.
-----------------------------
Μην κάθεσαι λοιπόν και αναλύεις τις πτώσεις σου, αφού ξέρεις ότι αμάρτησες ενώπιον Θεού και ανθρώπων μετανόησε και βάλε αρχή ξανά. Αυτή είναι η πνευματική ζωή, ένας φιλότιμος αγώνας όχι μια νίκη, αλλά αγώνας που στόχο έχει τον Χριστό, όχι την ανάπαυση.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος