Ψυχοφελή μηνύματα...

[aposal]

«Ανδρείος δεν είναι μόνο αυτός που νικά τον εχθρό, αλλά και αυτός που διευθύνει σωστά τις επιθυμίες του και τις ηδονές».
Αγ. Νεκτάριος Πενταπόλεως

[toula]

Ο χρόνος που πέρασε ήταν για μένα ένα κοίταγμα στα βαθιά της ανθρώπινης ψυχής.
-------------------------
Πολλοί άνθρωποι ήρθανε και κατέθεσαν στο πετραχήλι μου πολλά και διάφορα. Αμαρτίες, προβλήματα, αγωνίες, εμμονές, έρωτες, προδοσίες, δάκρυα, χαμόγελα, αμφιβολίες, πίστη, αδιαφορία, μυστικούς αγώνες.
-------------------------
Ένα κατάλαβα. Ότι υπάρχει στον κόσμο αμαρτία μεγάλη μα και αρετή μεγαλύτερη. Είδα ότι υπάρχει εγωισμός μεγάλος αλλά και ταπείνωση. Υπάρχει αδιαλλαξία μεγάλη αλλά και μετάνοια μεγαλύτερη. Όπως λέγει και ο απ. Παύλος «όπου πλεόνασε η αμαρτία υπερπερίσσευσε η Χάρις».
-------------------------
Νιώθω πραγματικά ευλογημένος που ζω τόσα χρόνια μέσα στο ράσο, που μπορώ να φορώ το πετραχήλι, που μου δίνεται η δυνατότητα να διακονώ την Εκκλησία του Χριστού.
-------------------------
Νιώθω ευλογημένος που πληγώθηκα, προδόθηκα, χλευάστηκα, κατακρίθηκα (ειδικά διαδικτυακά) από αρκετούς χριστιανούς στο όνομα μιας πίστης που ενώ δηλώνεται ως ορθόδοξη δεν είναι χριστιανική. Κι όλα αυτά χωρίς να με γνωρίζουν ούτε λίγο...
-------------------------
Νιώθω ευλογημένος όμως και που αγαπήθηκα, φιλήθηκα, αγκαλιάστηκα από πολλούς ανθρώπους που ζούνε μέσα στους κόλπους της Εκκλησίας μας αλλά και απ' άλλους που ενώ δεν είναι οι "τυπικοί χριστιανοί" έχουνε μέσα τους περισσότερο φως από πολλούς. Ειδικά αυτοί οι άνθρωποι πολλοί με συγκινούν. Και ξέρετε κάτι; Κάποιους τέτοιους ο Θεός τους αρπάζει χωρίς να το πάρουνε χαμπάρι. Γιατί ο Κύριος είναι καρδιογνώστης και ξέρει τι θέλει η καρδιά τους, τί αναζητά το βάθος της ύπαρξής τους. Γι'αυτό και τέτοιοι άνθρωποι έρχεται ο καιρός τους και εξομολογούνται πραγματικά, προσεύχονται, ζούνε πραγματικά...
-------------------------
Νιώθω ευλογημένος που αρρώστησα, που πόνεσα, που συμμετείχα στις χαρές πολλών, που συμπόνεσα στον πόνο πιο πολλών. Ευλογημένος που συνάντησα κάποιους και κάποιες από εσάς τυχαία στον δρόμο και ανταλλάξαμε έστω μια κουβέντα, που είδα πρόσωπα που διψούν για την Αλήθεια, που είναι έτοιμες να αγκαλιάσουν και να αγκαλιαστούν χωρίς φόβο, χωρίς όρια, χωρίς καθωσπρεπισμούς.
-------------------------
Νιώθω ευλογημένος που έπαθα κι έμαθα, που γεύτηκα την εμπειρία της ήττας, της αποτυχίας. Για κάποιο λόγο γίνονται όλα. Μα όλα.
-------------------------
Δύο λέξεις λοιπόν παντα στριφογυρίζουν στην καρδιά μου αναλογιζόμενος την ζωή μου. Συγνώμη και ευχαριστώ. Όλα υπάρχουν μέσα σ'αυτές τις δύο λέξεις. Τίποτα δεν μπορεί να ξεφύγει.
-------------------------
Όσα χρόνια κι αν περάσουν...δύο λέξεις. Συγνώμη. Ευχαριστώ.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Με τον Χριστό παντού.

Χωρίς τον Χριστό πουθενά.

Ζωή χωρίς Χριστό, δεν είναι ζωή.


Αγ.Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης.

[aposal]

«Πρόσεξε τον Πέτρο, ότι τα κάνει όλα με τη σύμφωνη γνώμη και των άλλων. Δεν κάνει τίποτε με τρόπο εξουσιαστικό, ούτε ενεργεί σαν αρχηγός».
Αγ. Ιω. Χρυσόστομος

[toula]

Για τις δύσκολες ώρες των θλίψεων [Άγιος Βασίλειος ο Μέγας]

Για τις δύσκολες ώρες των θλίψεων να σκεφτόμαστε ότι αυτό που επέτρεψε ο Θεός να μας βρει μας συμφέρει

«Αγαθότητι Θεού Δεσπότου διοικείται τα πάντα. Ουδέν των συμβαινόντων ημίν ως λυπηρόν υποδέχεσθαι χρη, καν προς το παρόν άπτηται της ασθενείας ημών. Ει γαρ και τους λόγους αγνοούμεν, καθ’ έκαστον των γινομένων ως καλόν παρά του Δεσπότου ημίν επάγεται, αλλ’ όμως εκείνο πεπείσθαι οφείλομεν, ότι πάντως συμφέρει δια της υπομονής μισθόν».

Δηλαδή:

Όλα διοικούνται με την αγαθότητα του Κυρίου. Τίποτε απ’ όσα μας συμβαίνουν στη ζωή δεν πρέπει να το θεωρούμε λυπηρό, έστω κι αν προς το παρόν κάτι απ’ αυτό μας πονάει. Διότι μολονότι αγνοούμε τους λόγους για τους οποίους το κάθε τι από όσα μας συμβαίνει έρχεται ως καλό για μας από τον Θεό, όμως οφείλουμε να είμαστε απολύτως πεπεισμένοι, ότι αυτό που επέτρεψε ο Θεός να μας βρει μας συμφέρει. Θα αποβεί εις όφελός μας με το μισθό της υπομονής που θα κάνουμε».

πηγή: https://proseuxi.gr

[toula]

Το τραπέζι να είναι απέριττο,

σκοπεύοντας να μας απαλλάξει

από την φυσική ανάγκη της πείνας.

Μέγας Βασίλειος

[toula]

Η απελπισία είναι η μεγαλύτερη χαρά του διαβό­λου. Είναι αμαρτία θανάσιμη, γιατί αντί να φέρει μετάνοια οδηγεί τον άνθρωπο στην κατάθλιψη. Στεναχωριέται ο άνθρωπος αλλά δεν μετανοεί. Θέλει απλά ν' αλλάξουν τα πράγματα χωρίς ο ίδιος να αλλάξει. Γι'αυτό και θλίβεται και τέλος απελπίζεται.
Η μετάνοια έχει μέσα της ελπίδα. Ελπίδα ότι με τη Χάρη του Θεού όλα θα ειρηνεύσουν, θα γιάνουνε. Από κάθε δοκιμασία και πειρασμό κάτι καλό μπορεί να βγει. Και αυτό το καλό μπορεί να έρθει με διαφορετικό τρόπο απ' ότι το περιμέναμε και σε διαφορετικό χρόνο απ'ότι το αναμέναμε. Αρκεί να κάνουμε υπομονή την ώρα του πειρασμού και να έχουμε μετάνοια για τα λάθη μας και την ανεπάρκειά μας. Αρκεί να έχουμε εμπιστοσύνη στον Θεό και ταπείνωση...
Στο τέλος όλα καλά θα πάνε. Αφού δεν πηγαίνουν "καλά", άρα ακόμα δεν είμαστε στο τέλος...

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Μεθέορτος θλίψη….

Πέρα από την χαρά των εορτών, υπάρχει κι’ η θλίψη. Εκείνη η αβάστακτη μελαγχολία που διαπερνά κορμί και ψυχή, κυρίως τα απογεύματα της εορτής. Όταν όλα φαίνονται να έχουν τελειώσει. Ένας αναστεναγμός που δεν ακούγεται μα είναι παρόν μέσα μας, διερωτάται, «Αυτό ήταν; Και τώρα;».
Κάθε γιορτή είναι μια προσμονή. Κάθε τέλος της μια προδοσία. Αυτό που ποθήσαμε και πάλι δεν ήρθε, δεν το συναντήσαμε, ήταν απών. Η επιθυμία μας ήταν πιο μεγάλη από το αντικείμενο. Στην γιορτή, βλέπουμε και προσδοκούμε αυτή την έξοδο από την ρουτίνα της πλήξης ή επανάληψης. Το αίτημα κάθε εορτής, είναι η μεταμόρφωση της ζωής. Η εμπειρία του διαφορετικού. Ουσιαστικά μέσα από μια γιορτή προσπαθούμε να νικήσουμε τον θάνατο που μας ζυγώνει. Είναι μια ελπίδα εξόδου από αυτό το καθημερινό που μας πνίγει και μας στενεύει. Θέλουμε να σκίσουμε τα ρούχα μας, να βγούμε γυμνοί στην αλήθεια μας, και να φωνάξουμε ότι ο κόσμος αυτός είναι λίγος για τα μεράκια, τα όνειρα, την δίψα και πείνα της ψυχή μας.
Δεν το κάνουμε. Ντρεπόμαστε, φοβόμαστε, κλεινόμαστε και μαραζώνουμε στην μετριότητα που ετοιμοθάνατη αγκομαχεί πάνω από την ελπίδα μας. Η καρδιά μας, γίνεται το πιο μεγάλο νεκροταφείο πεσόντων σε μάχη. Άπειρες δολοφονημένες στιγμές, μέρες χαμένες στο τίποτα του εφήμερου, ψυχές που ακόμη φωνάζουν για λευτεριά.
Κι όμως θα ήταν τόσο λυτρωτικό, να ομολογούσαμε, «Θεέ μου για ποιο κόσμο μας ετοίμασες και δεν μπορούνε να μερώσουνε εδώ τα όνειρα μας;»

π. Χαρ. Λίβυος Παπαδόπουλος

[aposal]

«Νηστεία γενικά και για κάθε άνθρωπο είναι η εγκράτεια και ο αυστηρός μετριασμός της τροφής».
Αγ. Ιννοκέντιος Μόσχας

[toula]

Ας μην κατηγορήσεις τον εαυτό σου, επειδή βρίσκεσαι σε βάθος κακών. Είναι ευκαιρία ανοχής, είναι καιρός μακροθυμίας, είναι καιρός να γιατρευτείς, είναι καιρός να διορθωθείς. Γλίστρησες, σήκω! Αμάρτησες, ησύχασε! Μη στέκεσαι στον δρόμο των αμαρτωλών, αλλά φύγε από εκεί. Γιατί, όταν φύγεις και θρηνήσεις, τότε θα σωθείς. Καθ’ όσον η υγεία προέρχεται από τους κόπους και η σωτηρία απ’ τους ιδρώτες.

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος