"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Μακάριοι είναι όσοι γνώρισαν από τούτη τη ζωή το φως του Κυρίου και αυτοί που φωτίζονται από το Θείο φως.

Αγ.Συμεών ο Νέος Θεολόγος

Αδιαλείπτως προσεύχεσθε, εν παντί ευχαριστείτε
Έλεγε ο Γέρων Ιωσήφ ο Ησυχαστής:

Η πράξη της νοεράς προσευχής είναι να βιάσεις τον εαυτόν σου να λέγεις συνεχώς την ευχή με το στόμα αδιαλείπτως. Στην αρχή γρήγορα, να μην προφθάνει ο νους να σχηματίζει λογισμό μετεωρισμού. Να προσέχεις μόνο στα λόγια: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Όταν αυτό πολυχρονίσει, το συνηθίζει ο νους και το λέγει και γλυκαίνεσαι ωσάν να έχεις μέλι στο στόμα σου και θέλεις να το λέγεις. Αν το αφήσεις στενοχωρείσαι πολύ.

Όταν το συνηθίσει ο νους και χορτάσει -το μάθει καλά τότε το στέλνει στην καρδιά. Επειδή ο νους είναι ο τροφοδότης της ψυχής και μεταφέρει στην καρδιά οτιδήποτε φαντασθεί. Όταν ο ευχόμενος κρατεί τον νου του να μη φαντάζεται τίποτε αλλά να προσέχει μόνο τα λόγια της ευχής τότε αναπνέοντας ελαφρά με κάποια βία και θέληση δική του τον κατεβάζει στην καρδιά και τον κρατεί μέσα και λέγει με ρυθμό την ευχή, «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με»;
Αν θέλεις να βρεις τον Θεό δια της «ευχής» δεν θα σταματάς ποτέ αυτήν την εργασία. Όρθιος, καθήμενος, βαδίζοντας δεν θα μένεις χωρίς την ευχή. Να μη βγαίνει πνοή χωρίς την ευχή για να εφαρμόζεται ο λόγος του Παύλου «Αδιαλείπτως προσεύχεσθε, εν παντί ευχαριστείτε».

Εάν μπορέσεις να λέγεις την «ευχή» εκφώνως και συνέχεια σε δύο-τρεις μήνες πιστεύω την συνηθίζεις και μετά πλησιάζει η Θεία Χάρις και σε ξεκουράζει. Αρκεί να μη σταματήσεις να την λέγεις με το στόμα, χωρίς διακοπή. Όταν την παραλάβει ο νους τότε θα ξεκουρασθείς με την γλώσσα να την λέγεις. Όλη η βία είναι στην αρχή, έως ότου γίνει συνήθεια. Κατόπιν θα την έχεις σ’ όλα τα χρόνια της ζωής σου. Μόνο κτύπα ευθέως την θύρα του Θείου ελέους και πάντως ο Χριστός μας θα σου ανοίξει, εάν επιμένεις.

www.proseuxi.gr

Απάλλαξε με από τον πονηρό Κύριε…
Απάλλαξε με από τον πονηρό – Προσευχή στον Κύριο

Άρπαξε με, αθάνατε Κύριε, από τα χέρια του πονηρού. Ας μη υποφέρω πια απ’ το κακό κι ας μη με τυραννεί ο νοητός Φαραώ, μήτε να με κρατά αιχμάλωτο, Χριστέ μου, ο αντίπαλός Σου. Κάνε να μένω κοντά Σου σταθερός, για να σε υμνώ.

Ας μη με κάψει άνωθεν η φωτιά των Σοδόμων.

Αλλά επισκίασε και προστάτεψε με, με το δυνατό Σου χέρι και απομάκρυνε κάθε κακό ἀπό μένα.

Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου

www.proseuxi.gr

H μεταβολή, δεν εξαρτάται απ΄Αυτόν που έσπειρε, αλλ΄απ΄αυτούς που δεν θέλησαν ν΄αλλάξουν.

Ιερός Χρυσόστομος

Μου είχανε πει ότι υπάρχει το συγκεκριμένο μαγαζί αλλά δεν ήθελα να το πιστεύσω. Σήμερα το απόγευμα περνούσα από την περιοχή και το είδα μπροστά μου!!! Αίσχος...
----------
Τόση πρόοδος, τόση διαφώτιση, τόση γνώση ρε Έλληνες (Ημαθιώτες) δεν περίμενα!
Μετά λέτε γιατί ο τόπος δεν πάει μπροστά! Να γιατί! Διότι υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που δίνουν σημασία στα σημάδια του καφέ τους και εμπιστεύονται τα διαμόνια και τους απατεώνες!
----------
Πού είναι η κρατική μέριμνα και αντίδραση για να μην πέφτουν οι πολίτες θύματα επιτήδειων; ή μήπως μέσα στους πελάτες είναι και πρόσωπα που ασχολούνται με τα κοινά; Μήπως θα πρέπει και γι'αυτό να σιωπήσουμε; να πούμε "δεν βαριέσαι";
----------
Όποιος ή όποια έχει πάει στο συγκεκριμένο μαγαζί ή έχει κάνει κάτι παρόμοιο έστω και για αστείο να το εξομολογηθεί και να κλάψει διότι έδωσε στους δαίμονες πολλά δικαιώματα.
----------
Ο Θεός μαζί σας! Στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου!

(Φωτογραφία : Μαγαζί καφεμαντείας - χαρτομαντείας στην Βέροια)

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

Υπάρχουν κάποια πατώματα σπιτιών που είναι «αγία γη». Ποτισμένα με δάκρυα απελπισμένων, αγκαλιασμένα απο κορμιά απεγνωσμένων, σμιλεμένα με γροθιές και ουρλιαχτά ψυχών τυραννισμένων. Σε τέτοια σπίτια, αφανών "αγίων" της ζωής, θέλω να κάνω ένα ιερό προσκύνημα, γη να πάρω από την γη τους, να μπολιάσω την σκληρότητα του κόσμου..

π. Χαρ. Λίβυος Παπαδόπουλος

Προσωπικά το κατάλαβα και γι'αυτό το λέγω και το ξαναλέγω ότι όσο καλός κι αν είσαι, όση καλή διάθεση κι αν έχεις, όσο κι αν πιστεύεις, όσο κι αν εκκλησιάζεσαι και τηρείς το νόμο του Θεού, όσο κι αν ζεις απλά και με διάκριση, δεν θα γίνει στην ψυχή σου εκείνο το καλό που θα γίνει, όταν ακριβώς θα έρθει ο άλλος -καθώς θα επιτρέψει ο Θεός- και με τον χειρότερο τρόπο που μπορεί θα σε αδικήσει, θα σε απαξιώσει, θα σε αγνοήσει, θα σε προδώσει, θα σε κατηγορήσει, θα σε πονέσει.
Εκείνες τις στιγμές θα δεις τελικά κάτα πόσο απέβαλες την μεγάλη ιδέα για τον εαυτό σου, πόσο νέκρωσες το εγώ σου, πόσο έχει ανοίξει η καρδιά σου στον Χριστό.
-------------------------
Δεν είναι αυτό καθ'αυτό το πάθημα που είναι καλό για την ψυχή σου αλλά το πάθημα σε βοηθά να δεις τον εγωισμό σου και να μετανοήσεις και να ταπεινωθείς.
-------------------------
Εκείνη την ώρα της προσβολής (όποια μορφή κι άν έχει) θα πρέπει να δεις την κίνηση της καρδιάς σου. Ταράσσεσαι; Εκνευρίζεσαι; Έχεις σκοτώσει τον άλλον μέσα σου; Τότε πρέπει να καταλάβεις ότι ακόμα αρχή δεν έβαλες. Η χριστιανική ζωή δεν είναι απλά η τήρηση κάποιων ηθικών κανόνων και εκκλησιαστικών "νόμων", αλλά διαμέσου της ασκητικής που προτείνει η Εκκλησία να απεκδυθούμε τον εγωισμό μας, να πάψουμε να αυτοδικαιωνόμαστε, να σταματήσουμε να βλέπουμε τον άλλον ως εχθρό. Μπορεί ο άλλος να έσφαλε σε εμάς. Ευκαιρία να ταπεινωθούμε. Μπορεί ο άλλος να μας μίλησε απότομα και απαξιωτικά. Δεν είναι εχθρός μας. Ασθενής είναι. Μην βάλουμε κακό λογισμό γι'αυτόν. Ας τον δούμε ως αδελφό που θέλει αγάπη και αποδοχή.
-------------------------
Μερικές φορές έρχονται οι άνθρωποι στην εξομολόγηση και είναι έτοιμοι να τρελαθούν από τους λογισμούς εναντίον κάποιων που τους φέρθηκαν σκληρά, με κακία και εμπάθεια. Και αυτό συμβαίνει όχι διότι είναι τόσο μεγάλη η αδικία που τους έγινε (που μπορεί και να είναι) αλλά κυρίως είναι εγωιστικός ο τρόπος που αντιμετωπίζεται η αδικία.
Ο μεγάλος αδικημένος της ιστορίας είναι ο Ιησούς, κι όμως δεν έπαψε να είναι Χριστός για τον καθένα, ακόμα και για τους σταυρωτές Του. Αυτός είναι το παράδειγμά μας.
Και ακριβώς αυτός είναι ο αγώνας μας.
-------------------------
Να πω και αυτό: Πολλές φορές τα παίρνουμε τα πράγματα πολύ στα σοβαρά και δεν σηκώνουμε μύγα στο σπαθί μας, ακόμα και με τους οικείους μας. Αμέσως παρεξηγούμαστε. Αυτό δείχνει μια σκληρότητα της καρδιάς μας, μια δυσκινησία της αγάπης μας. Κάποιες φορές χρειάζεται χαλαρότητα· μια "καλή αναισθησία" όπως έλεγε ο Όσιος Παΐσιος Αγιορείτης.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

Όποιος υποφέρει με χαρά την αδικία, αυτός έχει παρηγοριά από τον Θεό.

Ισαάκ ο Σύρος