Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Μην προσπαθείς να με πείσεις με τα λόγια αλλά με τις πράξεις. Μισώ την διδασκαλία αυτών που ο βίος είναι αντίθετος σ' αυτά που λένε.

Αγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος

[toula]

Όταν μας κυριεύει η κακία τίποτε δεν βλέπουμε από όσα πρέπει να βλέπουμε, τίποτε δεν πράττουμε από όσα πρέπει να εκτελούμε.

[toula]

Πολλοί κινδύνεψαν μαζί με εκείνους που διέτρεξαν κάποιο κίνδυνο, δεν ευχαριστήθηκαν όμως, όταν πρόκοψαν αλλά λυπήθηκαν.

Ιερός Χρυσόστομος

[toula]

Αν ντρεπόμαστε τους ανθρώπους, πολύ περισσότερο πρέπει να ντρεπόμαστε τον Θεό που ελέγχει, όσα γίνονται κρυφά στο σκοτάδι.

Εφραίμ ο Σύρος

[toula]

Η προδομένη αγάπη

Ο πατήρ Ονούφριος είναι μοναχός στην ιερά Μονή του Αγίου Παντελεήμονος στην Πεντέλη Αττικής. Κάποτε, λοιπόν, που επισκέφθηκα το μοναστήρι του, γιατί γίνονταν παράκληση στον άγιο, μας διηγήθηκε χάριν ωφέλειας πνευματικής, το εξής συγκλονιστικό περιστατικό:
Πολλές φορές επισκεπτόταν την ογκολογική κλινική του Ιπποκράτειου νοσοκομείου, για να κάνει πράξη την αγάπη του προς τον πάσχοντα συνάνθρωπο. Διακονούσε τους ασθενείς, που ήταν βέβαια καρκινοπαθείς!

Γνώρισε εκεί και μία ασθενή, που είχε εγχειρισθεί στο παχύ έντερο και την οποία διακονούσε με πολύ αγάπη και πιστότητα κάποια άλλη κυρία. Ο πατήρ Ονούφριος παρατηρούσε εντυπωσιασμένος αρκετές ημέρες τη φροντίδα αυτής της κυρίας, γιατί όπως μας είπε, εξ αιτίας της αφαίρεσης τμήματος του παχέους εντέρου, οι γιατροί είχαν ανοίξει παρά φύση έδρα στο πλάι της κοιλιάς της ασθενούς, για να εξυπηρετείται η λειτουργία του εντέρου και αυτή η ταλαιπωρία της ασθενούς συνοδευόταν και από δυσοσμία. Κάποια ημέρα όμως δεν ήλθε εκείνη η κυρία που τη διακονούσε και την ανάπαυε και προσφέρθηκε ο πατήρ Ονούφριος να τη διακονήσει.

Καθώς τη διακονούσε την ρώτησε: «Γιατί δεν ήλθε σήμερα εκείνη η συγγενής σας;» Η ασθενής με σιγανή φωνή, του είπε: «δεν είναι συγγενής μου», και ο μοναχός απάντησε: «Να με συγχωρείται, αλλά με την αγάπη που σας δείχνει, νομίζει κανείς ότι είναι αδελφή σας».

Τότε η ασθενής βούρκωσε και με τρεμάμενη φωνή είπε στον μοναχό να πλησιάσει να του πει μυστικά. Ο πατήρ Ονούφριος έσκυψε και συγκλονισμένος ακούει την ασθενή να λέει πως: «εκείνης της γυναίκας, που με διακονεί με τόση αγάπη, εγώ κάποτε της έκλεψα τον άνδρα και διέλυσα το σπίτι της!

Πηγή: hristospanagia3.blogspot.gr

[toula]

Η μεγαλύτερη αρρώστια είναι ο εγωισμός.

Αυτός σε κάνει να πιστεύεις σε δικές σου (υπερφυσικές) θεωρίες.
Αυτός σε κάνει να πιστεύεις στον Θεό αλλά με τον δικό σου τρόπο.
Αυτός σε κάνει να μην πιστεύεις ότι μόνο εσύ σκέφτεσαι σωστά.
Αυτός σε κάνει να θεοποιείς την ομορφιά σου, τις γνώσεις σου, τις πράξεις σου, τις αρετές σου.
Αυτός σε κάνει να μην πεις συγνώμη, να μην αναγνωρίσεις το λάθος σου.
Αυτός σε κάνει να βλέπεις τους άλλους απαξιωτικά.
Αυτός σε κάνει να είσαι αυταρχικός, ιδιότροπος και απότομος.
Αυτός σε κάνει να μην καταλαβαίνεις όταν πληγώνεις τους άλλους με την συμπεριφορά σου.
Αυτός σε κάνει σκληρό απέναντι στους άλλους όταν πρόκειται για το συμφέρον σου.
Αυτός σε κάνει να δικαιολογείς πάντοτε τον εαυτό σου.
Αυτός σε κάνει να κατακρίνεις όλους τους άλλους.
Αυτός σε κάνει δέσμιο της αμετανοησίας.
Αυτός σε κάνει να βλέπεις το ψέμα ως αλήθεια και την αλήθεια ως ψέμα.
Αυτός σε κάνει να ζεις αντίχριστα ενώ νομίζεις ότι ζεις θεάρεστα.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Η καρδιά εκείνου που ερωτεύεται τον Κύριο ποτέ, δεν κοιμάται, αλλά πάντα αγρυπνεί, λόγω του υπερβολικού έρωτος. Ο άνθρωπος κοιμάται για την ανάγκη της φύσεως, μα άγρυπνη η καρδιά υμνεί το Θείον.

Άγιος Νεκτάριος Αιγίνης

[toula]

Πριν δούμε το φώς θυμήσου ότι σερνόμαστε στα σκοτάδια. Πριν γελάσουμε θυμήσου πως κλαίγαμε ώρες στις όχθες των ονείρων μας. Συρθήκαμε στην κολασμένη γη μας, χαθήκαμε σε πλανεμένους ουρανούς, και μονάχα όταν απελπιστήκαμε έως κολάσεως, γεννήθηκε ο παράδεισος στη ψυχή και το κορμί μας. Είναι πάντα ο σταυρός που προηγείται της ανάστασης. Γι αυτό σου λέω θα γελάσουμε και πάλι, όσο κι αν τώρα δεν το πιστεύεις, θα ξημερώσει ξανά...

π. Χαρ.Λίβυος Παπαδόπουλος

[toula]

Σημάδι ότι ο νους μένει στα ελπιζόμενα αγαθά είναι να φθάσει σε τέλεια λήθη των εδώ και να εκτείνεται στη γνώση των μελλόντων.

Όσιος Θαλάσσιος ο Λίβυος

[toula]

Ό,τι κι αν έχεις κάνει στην ζωή σου,
ό,τι λάθος απόφαση κι αν πήρες,
όσο κατεστραμμένος κι αν νιώθεις,
όσο αμαρτωλός κι αν λογαριάζεσαι,
όσο κι αν σε απαξιώνουν οι γύρω σου,
εγώ σου λέγω ότι αξίζες.
------------------
Ποτέ δεν έπαψες να αξίζεις,
ακόμα και τότε που έκανες λάθη μεγάλα,
ακόμα και τότε που έβλεπες το ψέμα για αλήθεια,
ακόμα και τότε που ζούσες ανάξια της αξίας σου.
------------------
Εγώ σου λέγω ότι αξίζεις.
Και στο λέγω, γιατί στο λέγει και ο ίδιος ο Χριστός.
Ο Κύριος δεν σου γυρνά την πλάτη, δεν σε απαξιώνει ακόμα και τότε που όλοι θα σε προδώσουν, θα σε απακαλέσουν "λάθος της ζωής τους", θα σε χλευάσουν, θα σε μισήσουν για λάθη που έκανες.
------------------
Ο Χριστός σου λέγει "αγάπη της ζωής μου, είμαι εδώ για σένα".
------------------
Γι'αυτό σου λέγω και γω ότι αξίζεις για είσαι εσύ. Αξίζεις παρόλα τα λάθη σου και τις αμαρτίες σου. Γιατί εκτός απ'αυτά (που έχουμε όλοι μας) έχεις και φως και αρετή και μετάνοια.
Γι'αυτό μην αφήσεις ποτέ την καρδιά σου να αποδεχθεί ότι δεν αξίζεις, ότι είσαι ανάξιος της αγάπης του Χριστού, ανάξιος της ζωής και της αιωνιότητας. Είσαι άξιος· όχι γιατί είσαι τέλειος αλλά γιατί τέλεια είναι η αγάπη του Χριστού. Αυτό μας καθιστά "αξιους" της αγάπης Του, όχι η δική μας άμεμπτη ζωή αλλά η απεραντοσύνη της δικής Του αγκαλιάς και συγχώρεσης.
------------------
Εάν λοιπόν ο Αναμάρτητος σε αγαπά και μανικώς σε ποθεί αιώνια, ποιος είμαι εγώ που θα σου πω ότι δεν είσαι άξιος, ότι δεν είσαι ικανός να σωθείς, ότι δεν είσαι "αρκετός" για να γίνεις άγιος;
------------------
"Αρκετός" για να γίνει άγιος, δεν είναι ο ηθικός, ο καθαρός, ο γνώστης των Γραφών, ο "ενάρετος"· αλλά είναι ο τεταπεινομένος μετανοών...κανείς άλλος.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος