Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Είμαστε τελικά σκοτάδι και φως μαζί.
Χώμα μα και ουρανός, σάρκα μα και πνεύμα.
Ακόμα και μέσα στην αγιότητα υπάρχει κάτι το πεπερασμένο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει αξία, ότι παραθεωρείται η Χάρις, αντιθέτως.
Η Χάρις αγιάζει και όμως ο άνθρωπος ακόμα και στην πιο μεγάλη μετοχή του σ'αυτήν την κατάσταση, φέρει πάνω του τα ψεγάδια, τις πληγές της φθοράς, του σκότους, της αμαρτίας· και ακριβώς γι'αυτό και η αγιότητα δεν είναι αλλαγή του ανθρώπου σε κάτι που δεν είναι, αλλά ουσιαστικά πραγματώνεται η εξΑνθρώπισή του...

Το σκοτάδι γίνεται τροφή για το φως, το χώμα γίνεται η βάση για να φτάσεις ουρανό, η σάρκα γίνεται συνοδοιπόρος του πνεύματος.
Όλα εναρμονίζονται, ακόμα και τα πιο ακραία ενώνονται, βγάζουν νόημα...τότε που θα πάψει να υπάρχει σύγκριση καλού και κακού, ηθικής και ανηθικότητας· σ' εκείνο το πηγάδι των Μυστηρίων.
Τότε που θα πάψει ο άνθρωπος να φοβάται τον Θεό. Τότε που όπως τον τελώνη θα νιώσει την αποδοχή Του, την ασφάλεια της αγκαλιάς Του, με μια καρδιά που θα κτυπά πλέον τεταπεινωμένη. Τότε που η ανεπάρκειά μας θα ντυθεί την ελπίδα...θα γλυκοχαράζει ο παράδεισος.

αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[aposal]

«Όταν σεις οι γονείς νηστεύετε, προσεύχεσθε, κάνετε ελεημοσύνες, φυλάει ο Θεός τα παιδιά σας».
Αγ. Κοσμάς ο Αιτωλός

[toula]

Αν η γη δεν σπέρνεται και δεν φυτεύεται, χορταριάζει,

έτσι και η ψυχή, όταν δεν κάνει κάτι από τα πνευματικά αναγκαία και

μένει αργή, παραδίδεται στη σκέψη και εκτέλεση πονηρών έργων.

Ιερός Χρυσόστομος

[aposal]

«Η Θεοτόκος βλέπει αδιάκοπα τη δόξα του Θεού, αλλά δεν λησμονεί και μας τους φτωχούς και αγκαλιάζει με την ευσπλαχνία της όλη τη γη και όλους τους λαούς».
Όσιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

[toula]

Εάν πράττουμε το δίκαιο,

αυτό μοιάζει σαν να προσφέρουμε θυσία (και λογική λατρεία)

στον Θεό.

Μέγας Αθανάσιος

[toula]

Σήμερα, εορτή της Υπαπαντής, η Εκκλησία μας τιμά τις μητέρες.
-------------------
Προερχόμενος από μια πολύτεκνη οικογένεια, όσο μεγαλώνω αρχίζω να εμβαθύνω περισσότερο στους κόπους, πόνους, αγωνίες, λύπες που η μητέρα μου γεύτηκε από πέντε παιδιά. Τώρα καταλαβαίνω πόση αυταπάρνηση είχε και έχει αυτή η γυναίκα. Τώρα καταλαβαίνω πόση αγάπη -που γεννά υπομονή και συγχώρεση- είχε και έχει αυτή η γυναίκα.
-------------------
Ίσως της έχουμε δώσει και κάποιες χαρές, όμως είναι ασύγκριτη η αγάπη της, οι θυσίες της μπροστά στα δικά μας αντίδωρα.
-------------------
Όσο κι αν μεγαλώσω πάντα μένω το παιδάκι της, για το οποίο θα νοιαστεί για το αν ντύνομαι καλά, για το αν τρώω καλά, αν ξεκουράζομαι όσο πρέπει. Η μανούλα μου όμως αγωνιούσε πάντοτε όχι μόνο για την σωμάτική μου υγεία αλλά και για την πνευματική μου προκοπή.
-------------------
Είναι δώρο Θεού και μεγάλη ευλογία να έχεις μία τέτοια μάνα. Μάνα που είναι έτοιμη πάντα να σε βοηθήσει, να σε στηρίξει, να σε αγκαλιάσει, να σε μαλώσει θέλοντας να μην ξεφύγεις από τον δρόμο της Αλήθειας.
-------------------
Όλες οι μανούλες έχουνε ως άνθρωποι και τις αδυναμίες τους, κάνουνε και λάθη. Όμως παρά τα λάθη που ίσως ως άνθρωποι θα κάνουνε πάνω απ’ όλα η καρδιά τους χτυπά στους ρυθμούς της μητρότητος, και αυτό δεν τις αφήνει ποτέ να μένουνε αμέτοχες στις χαρές και στις λύπες των παιδιών τους, ποτέ δεν μπορούνε να μείνουνε αναίσθητες στις αγωνίες των παιδιών τους. Ως άνθρωποι και αυτές θα έχουνε τους εγωισμούς τους, τις "παραξενιές" τους. Όλοι μας έχουμε. Είναι όμως οι μανούλες μας. Είναι οι άνθρωποι αυτοί που μας κράτησαν μέσα στα σπλάχνα τους, που μας νανούρισαν, που μας διάβασαν τα μαθήματα, που μας καμάρωναν στις σχολικές εορτές, που μας σπούδασαν, που μας αγκάλιασαν όταν μας πρόδωσαν φίλοι, που μας παρηγόρησαν στις αποτυχίες μας...
-------------------
Αχ, μανούλα…αυτά τα χέρια σου είναι για φίλημα. Αυτά πλένανε, μαγείρευαν, σκούπιζαν, καθάριζαν πέντε παιδιά. Αυτά τα μάτια σου είναι για φίλημα. Αυτά δάκρυζαν από τα λάθη μας, αυτά αγρυπνούσαν όταν αργούσαμε το βράδυ, αυτά ξενυχτούσαν τα βράδια όταν αρρωσταίναμε. Τώρα που μεγάλωσα το καταλαβαίνω καλύτερα. Τώρα συνειδητοποιώ ποια είναι η μητέρα μου: Άνθρωπος για φίλημα...

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Ότι διαβάσατε, ότι ακούσατε, ότι γέμισε με παραστάσεις το νου σας, πρέπει μια μέρα που θα ΄χει ισχυρά μελτέμια να τα πετάξετε στην θάλασσα. Να χαθούν, να φύγουν όσο πιο μακριά σας, γίνεται. Τότε μονάχα θα ανοίξει ο δικός σας δρόμος προς τον Θεό....

π. Χαρ. Λίβυος Παπαδόπουλος

[toula]

Ο διάβολος προσπαθεί να υπενθυμίζει σε κάθε άνθρωπο τα αμαρτωλά του έργα ή τις αρετές του ώστε είτε να τον ρίχνει στην απελπισία είτε στην υπερηφάνεια.
---------------------------
Όλοι μας πέφτουμε στις παγίδες αυτές. Αφήνουμε τον εαυτό μας να απογοητεύεται ή να γεμίζει οίηση.
---------------------------
Ο δρόμος της πνευματικής ασφάλειας είναι η μετάνοια και η ταπείνωση. Να θυμάσαι τα λάθη σου, τις αμαρτίες σου και να ζητάς συγχώρεση αλλά συγχρόνως να μην μένεις στο παρελθόν αλλά να ατενίζεις με ελπίδα το μέλλον, διότι η μετάνοια δεν είναι μια κίνηση προς τα πίσω αλλά προς τα εμπρός. Ο άσωτος υιός γύρισε πίσω δια της μετανοίας όμως ο δρόμος του τελικά ήταν ένας δρόμος που δεν τον κράτησε στο παρελθόν αλλά τον οδήγησε προς τα εμπρός. Ο άσωτος γύρισε πίσω, μα ο γυρισμός του ήταν που τον εξέλιξε πνευματικά, υπαρξιακά διότι ήταν ένας γυρισμός με μετάνοια και ταπείνωση.
---------------------------
Κι αν έχεις κατορθώσει κάτι να μην υπερηφανεύεσαι αλλά να δοξάζεις τον Θεό που σου έδωσε την δύναμη και την φώτιση για να το πραγματώσεις. Αν έχεις καταφέρει να ξεπεράσεις κάποια πάθη μην κατακρίνεις τους άλλους που ακόμα παλεύουν μ'αυτά. Μην κουνάς το χέρι σου επιδεικτικά προς αυτούς, μην απαιτείς μετάνοια, μην επιζητείς την δική σου δικαίωση, μην προσβλέπεις στην αναγνώρισή σου διότι έτσι ομοιάζεις με τον αδελφό του ασώτου ο οποίος μέσα στην αρετή του έμεινε εκτός του Πατρικού Οίκου.
---------------------------
Εάν κι εσύ αποστάτησες με τον τρόπο σου από τον Θεό γύρνα πίσω. Άσε την ξένη γη της αμαρτίας και γύρνα πίσω στο Πατρικό σου με αίσθημα ευθύνης, με μετάνοια δηλαδή με ελπίδα. Μην φοβηθείς. Κανείς δεν θα σου κουνήσει το χέρι ελεγκτικά. Αγκαλιά σε περιμένει. Ο Πατέρας σου σε περιμένει να σε ντύσει και πάλι την στολή την καλή, την λαμπρή· την στολή της αποδοχής Του προς εσένα.
---------------------------
Ένα θα σου πω ακόμη: μην το σκέφτεσαι πολύ. Απλά γύρνα. Μην αναλύεις πώς θα έρθεις, τί θα γίνει, τί θα πεις... Όταν πάψεις να το σκέφτεσαι θα το κάνεις. Υπάρχει κάπου εκεί κοντά ένας πνευματικός πατέρας που θα σε δεχτεί στο πατρικό όλων μας που είναι η Εκκλησία. Το πρώτο έργο μετανοίας μας είναι η εξομολόγηση. Και ο πρώτος καρπός της είναι η ειρήνη στην καρδιά.
---------------------------
Ελπίζω να το κάνεις... Ραντεβού στον Πατέρα μας. Ραντεβού εκεί που κανείς δεν είναι καλύτερος από τον άλλο, μα όλοι ως αδέλφια αλληλοστηριζόμαστε μέχρι να αγγίζουμε τα κράσπεδα του Ουρανού.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Γνώρισμα της πραγματικής και σταθερής αγάπης είναι

να θέλουμε ‘όχι μόνο εμείς να σωθούμε,

αλλά και όλοι οι αδελφοί μας.

Αγ. Πολύκαρπος Σμυρνης.

[aposal]

«Ο πόνος είναι δαχτυλίδι που προσφέρει ο Κύριος στους εκλεκτούς του».
Αγ. Νεκτάριος Πενταπόλεως