"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Ας νηστέψουμε και από τα Μ.Μ.Ε.

Οι ακολουθίες της Μεγ.Σαρακοστής μας εισάγουν σε μια ξεχωριστή ατμόσφαιρα, βοηθώντας μας να επικεντρωθούμε στον εαυτό μας και να κατευθύνουμε τη σκέψη μας στο Θεό. Αυτή την πνευματική κατασταση πρέπει να προσπαθήσουμε να την διατηρήσουμε και όταν εγκαταλείψουμε τον ναό.Ο κύριως εχθρός αυτής της προσπάθειας ειναι τα Μ.Μ.Ε., κυρίως η τηλεόραση, η οποία έχει γίνει ένα πραγματικό είδωλο των σπίτιών όπου τα μέλη της οικογένειας θυσιάζουν τον χρόνο τους και την προσοχή τους.

Σκορπίζει τον νου και μας αποσπά από την προσευχή την οποία προσφέρουμε στο Θεό μεταξύ χασμουρητών και με τον νου σκορπισμένο. Νηστεύεις; Κλείσε την τηλεόραση, μείωσε το "σερφάρισμα" στο διαδίκτυο, μελέτησε ένα βιβλίο. Νηστεύεις; Όταν οδηγείς, δεν χρειάζεται να ακούς με τις ώρες ραδιόφωνο. Προσευχήσου λίγες στιγμές. Νηστεύεις; Άφησε στην άκρη τις εφημερίδες με τα ένθετα καί τα περιοδικά και αποφάσισε - επιτέλους - να συζητήσεις με τους ανθρώπους που αγαπάς και μοιράζεσαι την ίδια στέγη.

www.orthmad.gr

Σημάδι της ψυχής που αδιαφορεί είναι

το να μην ακούει με ευχαρίστηση τις Άγιες Γραφές,

ενώ η ψυχή που αγρυπνά

δέχεται τους θείους λόγους, όπως η γη που διψά για βροχή.

Άγιος Ευφραίμ ο Σύρος

Όταν αρχίζεις να ζεις ενάρετα, με φόβο Θεού, ταπεινά και Μυστηριακά πολλοί γνωστοί και φίλοι σου τον πρώτο καιρό θα σε παρακολουθούν και θα παραξενευτούν.
Μετά ίσως σε φθονήσουν, ίσως σε αντιπαθήσουν γιατί θα τους ελέγχεις με την ζωή σου, με τον ζήλο σου, με την μετάνοιά σου, με την τόλμη σου. Ίσως σε μιμήσουν γιατί οι ίδιοι δεν θέλουν να αλλάξουν και όχι γιατί τους έκανες κάτι κακό. Θα προσπαθούν να απαξιώσουν την αγάπη σου για τον Χριστό, για την ριζική σου αλλαγή. Θα σου λένε: "Εντάξει να είσαι της Εκκλησίας αλλά μην γίνεις και θεούσα, να νηστεύεις όχι όμως και όλες τις ημέρες ή και αλάδωτο, να εξομολογείσαι αλλά όχι και κάθε λίγο...να ακούς τον πνευματικό σου αλλά άκου και εμάς". Η άποψη αυτή όμως δείχνει ότι οι άνθρωποι δεν έχουνε καταλάβει τίποτα. Είναι σα να λένε: "εντάξει παντρέψου αλλά να βλέπεις κι άλλες γυναίκες ή άνδρες, να πηγαίνεις σπίτι σου όμως όχι και κάθε ημέρα, να αγαπάς τα παιδιά σου όμως όχι και συνέχεια"!
--------------------------
Εάν οι φίλοι και γνωστοί σου είναι έξυπνοι άνθρωποι αργά ή γρήγορα θα σε μιμηθούν. Εάν δεν γίνει αυτό μη λυπάσαι που θα απομακρυνθούν ή που θα χρειαστεί να απομακρυνθείς από κοντά τους. Το να κάνεις παρέα με ανθρώπους που δεν τολμούν να ζήσουν Αληθινά, (δηλαδή Χριστομίμητα, δηλαδή με τον τρόπο της Εκκλησίας) βγάζει σε αδιέδοξο. Είτε αυτοί θα αποδεχτούν την Αλήθεια και θα μετανοήσουν είτε εσύ θα αρχίζεις να ζεις χλιαρά την πίστη προσπαθώντας να συνδυάσεις την αγάπη σου προς τον Χριστό αλλά και τα χατίρια των φίλων και γνωστών που πολλές φορές έρχονται σε αντίθεση με το θέλημα του Θεού, μια κατάσταση που δημιουργεί μια ψευδαίσθηση ορθότητας βίου που όμως μας κρατά μέσα στην πλάνη ότι μπορούμε να έχουμε στο κέντρο της καρδιάς μας και τον Χριστό και το κοσμικό φρόνημα.
Προτεραιότητα της ζωής μας ας είναι ο Χριστός και μετά όλα τ΄άλλα.
--------------------------
Πολλοί λένε ότι η ζωή δεν είναι μόνο άσπρο και μαύρο (δηλαδή ή θα είσαι της Εκκλησίας 100% ή δεν θα είσαι)...μπορείς να είσαι και της Εκκλησίας αλλά να ζεις και σύγχρονα! Δηλαδή; Τι πάει να πει σύγχρονα; Μήπως θέλουν να πούνε ότι μπορείς να είσαι του Χριστού αλλά και να ζεις αμαρτωλά, μήπως θέλουν να αποδεχτούμε ως μια φυσιολογική κατάσταση να λες ότι πιστεύεις στον Χριστό αλλά συγχρόνως να ζεις ως αντίχριστος; Κανείς νοήμων άνθρωπος δεν θα υποστηρίξει ότι εάν θέλεις να ζήσεις θεάρεστα θα πρέπει να ζήσεις σε κάποια παλιά εποχή. Ο χριστιανός καλείται να ζει σύγχρονα, μάλλον όχι μόνο σύγχρονα αλλά και πολύ μπροστά από την εποχή του, διότι η Εκκλησία είναι μπροστά από την εποχή μας, βρίσκεται στα Έσχατα, στο τέλος που θα είναι η αρχή ενώ εμείς είμαστε κολλημένοι στο τώρα μας. Δυστυχώς έχει ταυτιστεί η έννοια του σύγχρονου ανθρώπου με τον άνθρωπο της αμαρτίας. Ακούμε συχνά "οι εποχές άλλαξαν". Σίγουρα οι εποχές άλλαξαν. Όμως δεν είναι το θέμα μας εάν οι εποχές άλλαξαν και κατα πόσο άλλαξαν αλλά εάν άλλαξε ο Χριστός! Ο Χριστός λοιπόν είναι ο ίδιος πάντοτε και δεν χρειάζεται καμία διόρθωση και αλλαγή, άρα ως οδοδείκτη ζωής μας δεν πρέπει να έχουμε τις "εποχές" αλλά τον Χριστό που ενσαρκώνεται και εκφράζεται και είναι η Εκκλησία Του. Ούτε φυσικά είναι επιχείρημα "μα όλοι το κάνουν αυτό ή όλοι ζούνε έτσι...". Επειδή το κάνουν πολλοί δεν σημαίνει ότι είναι το σωστό...μάλλον σημαίνει ότι είναι το εύκολο και βολικό!
--------------------------
Πάντα θα υπάρχουν εξυπνάκηδες...και συνήθως επιλέγουν να μένουν εκτός Εκκλησίας.
Όμως, δόξα τω Θεώ, υπάρχουν και έξυπνοι άνθρωποι που έχουν την ταπείνωση να αφήσουν στην άκρη την γνώμη τους, να μετανοήσουν για τα λάθη τους, να τολμήσουν να αρνηθούν τον αλάθητο εαυτούλη τους και να εισέλθουν με φρόνημα υπακοής (δηλαδή ελεύθερα...δηλαδή υπεύθυνα) μέσα στην Εκκλησία όπου υπάρχει σωτηρία και εν Χριστώ τελείωση.
--------------------------
Οι φίλοι και οι γνωστοί μας ίσως είναι καλοί άνθρωποι, όμως είναι εξυπνάκηδες ή έξυπνοι; Τελικά, κι εμείς που ανήκουμε; Στους εξυπνάκηδες που προσπαθούν να συνδυάσουν την ανομία, την αμετανοησία με την ζωή της Χάριτος; Ή στους έξυπνους ανθρώπους που παρά τα λάθη, τις ατέλειες και τις αμαρτίες τους ζούνε με μετάνοια αγωνιζόμενοι όπως η Εκκλησία τους υποδεικνύει διψώντας και πεινώντας για τον Χριστό χωρίς να δικαιολογούν τις πτώσεις τους;
--------------------------
Να έχεις μπροστά σου το θάρρος, την αυταπάρνηση, την ταπείνωση, την αγάπη αλλά και τον ζήλο των Αγίων μας χωρίς να συμβιβάζεσαι με τις απόψεις του κόσμου περί πίστεως και σωτηρίας. Σ'αυτά τα θέματα δεν χωρούν συζητήσεις και υποχωρήσεις (ούτε σε φιλικό επίπεδο), διότι την Αλήθεια εάν και λίγο την αλλάξεις παύει να είναι η Αλήθεια και γίνεται ψέμμα.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

Εκατονταπλάσια

Κάποτε ένας χωρικός άκουσε στην εκκλησία ότι αν δώσεις ελεημοσύνη θα λάβεις εκατονταπλάσια από τον Θεό. Είπε λοιπόν στην γυναίκα του να δώσουν ως ελεημοσύνη το μοναδικό βόδι που είχαν και ο Κύριος θα τους επέστρεφε 100 βόδια για την καλή τους πράξη. Δεν δίστασε δε καθόλου να δώσει το βόδι του, έχοντας πλήρη εμπιστοσύνη στον Κύριο. Έδωσε λοιπόν το βόδι και περίμενε την ανταπόδοση από τον Θεό.

Περνούσε ο καιρός και τα 100 βόδια δεν ερχόταν. Ένα πρωί λοιπόν αποφάσισε να ανέβει στο γειτονικό βουνό για να βρει τον Θεό και να τον ρωτήσει πότε θα του έδινε τα 100 βόδια που άκουσε στο κήρυγμα του ιερέα.

Ανεβαίνοντας στο βουνό συνάντησε έναν ασκητή. «Πού πηγαίνεις;» ρώτησε ο ασκητής. «Πάω να βρω τον Θεό να τον ρωτήσω πότε θα μου στείλει τα εκατό βόδια, για την ελεημοσύνη που έκανα». «Όταν Τον συναντήσεις», είπε ο ασκητής, «ρώτησέ Τον και για μένα. Είμαι στο βουνό και ζω ασκητικά εδώ και σαράντα χρόνια. Κέρδισα τελικά την Βασιλεία των Ουρανών;». «Ευχαρίστως να Τον ρωτήσω» αποκρίθηκε ο χωρικός και συνέχισε τον δρόμο του.

Λίγο πιο πάνω συνάντησε έναν γέρο άντρα με λευκή γενιάδα. «Ποιόν ψάχνεις;» ρώτησε ο γέροντας. «Άκουσα στην εκκλησία ότι αν κάνω ελεημοσύνη, θα πάρω εκατονταπλάσια από τον Θεό. Ψάχνω λοιπόν τον Θεό να μου πει πότε θα με ανταμείψει για την ελεημοσύνη μου». «Γύρνα στο σπίτι σου και σκάψε κάτω από το δέντρο στην αυλή σου. Θα βρεις ένα τσουκάλι με λίρες. Μη το πεις πουθενά, μόνο συνέχισε να βοηθάς τον κόσμο και δεν θα στερηθείς τίποτα στη ζωή σου». «Σε ευχαριστώ γέροντα. Και κάτι ακόμα. Ερχόμενος να σε βρω, συνάντησα έναν ασκητή και μου ζήτησε να σε ρωτήσω αν μετά από σαράντα χρόνια πνευματικών αγώνων και άσκησης, κέρδισε τελικά την Βασιλεία των Ουρανών».

«Να πεις σε αυτόν τον ασκητή ότι κι άλλα σαράντα χρόνια να κάτσει στο βουνό δεν θα κερδίσει την Βασιλεία των Ουρανών. Του ασκητή αυτού του δίνω κάθε μέρα ένα παξιμάδι εδώ και σαράντα χρόνια. Σήμερα, ξέροντας ότι θα έρθεις του έδωσα δύο παξιμάδια, ένα για αυτόν και ένα για σένα. Αυτός όμως αντί να σου δώσει το ένα, τα κράτησε και τα δύο για τον εαυτό του, χωρίς να έχει εμπιστοσύνη σε μένα. Εσύ όμως χωρίς δισταγμό έδωσες το βόδι σου πιστεύοντας σε αυτό που άκουσες στην εκκλησία».

Ι. Ν. Αγίας Κυριακής Αμφιθέας-Παλαιού Φαλήρου
www.inak.gr

Εάν πράττουμε το δίκαιο,

αυτό μοιάζει σαν να προσφέρουμε θυσία (και λογική λατρεία)

στον Θεό.

Μέγας Αθανάσιος

Κάπου εκεί στην ανθισμένη μας κόλαση υπάρχει ένας μαραμένος παράδεισος· πότισέ τον με την ελπίδα σου στον Κύριο, με την μετάνοιά σου, με τα έργα μετανοίας σου, κι άσε την κόλαση να ξεραθεί με την απλότητα του βίου, με την ταπείνωση, την προσευχή και την Μυστηριακή ζωή.
Εμπιστέψου τον Χριστό, μαζί Του μπορείς τα πάντα να καταφέρεις.
----------------------
Πίστεψέ με, σε όλα τα προβλήματα υπάρχουν λύσεις. Μπορεί οι λύσεις να μην είναι σύμφωνα με το δικό μας μυαλουδάκι και με τα δικά μας "θέλω" και χρονικές προδιαγραφές άλλα λύσεις υπάρχουν.
----------------------
Καμία κόλαση δεν είναι ισχυρότερη από την αγάπη του Χριστού μας, καμία κόλαση, κανένα πρόβλημα δεν μπορεί να νικήσει την λύτρωση που προσφέρει ο Χριστός.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

Μην φύγεις, είμαι κι' γώ αμαρτωλός...

Ένας από τους μεγαλύτερους πειρασμούς, είναι η τάση μας να αναλαμβάνουμε τον ρόλο του Θεού στην ζωή των άλλων. Είτε λέγοντας, ότι εμείς θα τους λυτρώσουμε, είτε καταδικάζοντας τους στην κόλαση ως άχρηστους και αμαρτωλούς. Δεν υπάρχει ειδεχθέστερη πράξη, από το να θέλουμε να ορίζουμε την σχέση του Θεού με τους ανθρώπους, μοιράζοντας καταδικαστικές αποφάσεις.
Όταν κάλεσαν τον Αββά Ιωσήφ να ενώσει την φωνή του στην καταδίκη ενός ανθρώπου, αντέδρασε λέγοντας, «και ποιος είμαι εγώ;» Και όταν ένας πρεσβύτερος απέβαλε έναν αδελφό που αμάρτησε από την σκήτη, ο Αββά Βησσαρίων, σηκώθηκε πάνω και φώναξε, «περίμενε, φεύγω και εγώ μαζί σου. Είμαι και εγώ αμαρτωλός…».
Οι άγιοι της εκκλησίας, σε αντίθεση με τους "ευσεβείς" θρησκευόμενους των ημερών μας και οχι μόνο, ήξεραν καλά δύο πράγματα. Πρώτον, ότι ο αμαρτωλός άνθρωπος θέλει αγάπη και κατανόηση. Όχι απαξίωση και μεταφυσική απειλή. Και δεύτερον, ότι όσο σκεπάζεις τα λάθη του αδελφού σου, σκεπάζει ο Θεός και τα δικά σου, δείχνοντας μακροθυμία. Όταν με κακία και αυτοδικαιωτισμό σέρνεις την κουρτίνα ώστε να φανούν οι πληγές του άλλου, αργά ή γρήγορα θα έρθει η στιγμή που θα αποκαλυφθεί και η δική σου τραγική γύμνια.

π. Χαρ. Λίβυος Παπαδόπουλος

Κανείς άνθρωπος δεν προόδευσε στην πνευματική ζωή επειδή απλά έμαθε κάποια θεογικά γράμματα.
Ένα ακόμη τέτοιο παράδειγμα είναι ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς τον οποίο η Εκκλησία μας τιμά την Κυριακή Β' Νηστειών για τους αγώνες του υπέρ της Ορθοδοξίας μας.
Ο Άγιος Γρηγόριος ήταν ένας μορφωμένος άνθρωπος. Αυτό όμως που τον έκανε δοχείο της Χάριτος, αυτό που τον κατέστησε Μέγα θεολόγο, αυτό που τον έκανε θεόπτη δεν ήταν οι ακαδημαϊκές σπουδές του αλλά οι ασκητικοί του αγώνες, το ταπεινό του φρόνημα, η καθαρή και προσεκτική του ζωή.
Μία απόδειξη αυτών των αγώνων του Αγίου είναι η σπηλιά στην οποία έμεινε περίπου για δέκα χρόνια στην Σκήτη της Βέροιας κοντά στον ποταμό Αλιάκμονα. Αυτήν την μικρή σπηλιά -που για να μπεις μέσα χρειάζεται σχεδόν να γονατίσεις- ο Άγιος την έκανε τόπο παράκλησης, τόπο προσευχής, τόπο θεοπτιών. Είναι φοβερό το γεγονός πως ο Θεός έρχεται στους πιο "ασήμαντους" τόπους, σε χρόνους που ίσως δεν Τον περιμένουμε και αφήνει το αιώνιο άγγιγμά Του στις καρδιές των ανθρώπων που διψούν και πεινούν για την Αλήθεια.
---------------------------
Όσοι μπορείτε καλό είναι να επισκεφθείτε το Μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου Σκήτης Βεροίας και την σπηλιά του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά που βρίσκεται λίγο έξω από το τείχος της Μονής. Να πάτε και να αγγίξετε αυτά τα βράχια που πολλά βράδια φωτίστηκαν από το Άκτιστο Φως, να αγγίξετε το χώμα όπου ο Άγιος έκανε τις μετάνοιές του, που πότισε με τα δάκρυά του.
---------------------------
Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς είναι παράδειγμα άσκησης και θείου ζήλου για όλους μας. Χωρίς άσκηση, χωρίς καθαρή και προσεκτική ζωή, χωρίς συμμετοχή στα Μυστήρια δεν θα μπορέσουμε ποτέ να γνωρίσουμε τον Χριστό και να μετέχουμε στις Άκτιστες ενέργειες του Παρακλήτου.
---------------------------
Οι περισσότεροι δεν είστε μοναχοί και μοναχές, έχετε οικογένειες και υποχρεώσεις που δεν σας επιτρέπουν να έχετε μία ασκητική ζωή όπως οι μοναχοί και γι'αυτό δεν θα σας ζητηθεί λόγος περί ακτημοσύνης ή παρθενίας ή αγρυπνιών ή μεγάλων νηστειών και "ακραίων" ασκητικών παλαισμάτων· όμως όλοι μας μπορούμε να έχουμε μια ησυχαστική ζωή κάνοντας την καρδιά μας να κτυπά με Θείο ζήλο, στους ρυθμούς της νοεράς προσευχής "Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με"· μπορούμε να κάνουμε το δωμάτιό μας μια μικρή σπηλιά -όπως του Αγίου Γρηγορίου- όπου εκεί θα προσευχόμαστε ζητώντας το έλεός και τον φωτισμό του Θεού. Όλοι μας μπορούμε να νηστέψουμε όπως λέγει η Εκκλησία μας, όλοι μας μπορούμε να μετέχουμε στην κοινή λατρεία. Καλούμαστε να έχουμε μία προσεκτική ζωή, μια καθαρή ζωή μακρυά από αμαρτίες που μολύνουν το σώμα και την ψυχή μας. Κι αν πέσουμε ας σηκωθούμε, ας καθαρθούμε με το Μυστήριο της Εξομολογήσεως.
---------------------------
Μπορεί ο τόπος στον οποίο ζούμε να παίζει τον ρόλο του στην πνευματική μας προσπάθεια όμως πιο πολύ είναι ο τρόπος και όχι ο τόπος που θα επιλέξουμε να ζήσουμε. Και δεν εννοώ εάν παντευτήκατε ή όχι ή τι εργασία κάνετε ως τον "τρόπο¨ζωής αλλά ως "τρόπος" ζωής λογίζεται ο τρόπος του κόσμου ή της Εκκλησίας, των πολλών ή των Αγίων, του βολέματος ή της άσκησης, της τετράγωνης λογικής ή της Χάριτος. Ο τρόπος ζωής μας δεν είναι το τι κάνουμε στην ζωή μας, αλλά πως το κάνουμε και γιατί το κάνουμε. Εάν στόχο της ζωής μας έχουμε τον Χριστό το "πως" και το "γιατί" διαφέρουν από κάποιον που στόχο της ζωής του έχει το χρήμα, την αναγνώριση, την δόξα, την επίγεια επιτυχία κι ας έχουμε την ίδια εργασία, κι ας ζούμε στην ίδια γειτονιά, κι ας έχουμε και οι δυο οικογένειες.
---------------------------
Δεν είναι η σπηλιά που κάνει Αγίους, αλλά η Χάρις του Θεού που σκηνώνει και φωτίζει τις καρδιές των ανθρώπων που ασκούνται μέσα στην καθημερινότητα του βίου με αίσθημα αυταπάρνησης, ταπεινά και αθόρυβα, προσευχητικά και μυστηριακά κι ας μην ξέρουν πολλά θεολογικά γράμματα. Και ξέρετε τελικά, δεν είναι η γνώση που αγιάζει είναι η παραδοχή της αγνωσίας μας· γι'αυτό και ο Άγιος Γρηγόριος -αυτός ο φωστήρας- προσευχόταν λέγοντας "Κύριε, φώτισόν μου το σκότος".

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος