Θεέ μου σ'αγαπώ

[Dimitris39]

Η Προσευχή του παπα-Τύχωνα του Καρουλιώτη

Άγιε Γολγοθά, θείε Γολγοθά,

Παρακαλώ πες μου πόσες χιλιάδες, εκατομμύρια αμαρτωλούς ανθρώπους καθάρισες και έστειλες και γιόμισες τον γλυκό Παράδεισο. Θεμέλιο για τον γλυκό Παράδεισο είναι ο άγιος Γολγοθάς.

Αμαρτωλοί ελάτε εδώ, να μην αργήσετε. Ο άγιος Γολγοθάς ανοικτός. Η σταύρωσις. Ο Χριστός Ελεήμων. Μας περιμένει να του λούσουμε τα πόδια.

Μακάριοι εμείς, αν μας αξιώσει ο Χριστός, με ταπείνωση, με φόβο Θεού, με ζεστή καρδιά, με ζεστά δάκρυα να πλύνουμε τα άγια πόδια του Χριστού και, αν θελήσουμε πολλές φορές. Ύστερα ο Χριστός θα πλύνη τις αμαρτίες μας και θα γίνη καθαρή η ψυχή μας και θ' ανοίξει τον γλυκό Παράδεισο.

Ύστερα εμείς μετά χαράς θα πάμε στον γλυκό Παράδεισο, γιατί ο Χριστός και η Παναγία και οι άγιοι Πάντες μας περιμένουν. Μαζί με Αρχαγγέλους και Αγγέλους, Χερουβείμ και Σεραφείμ θα δοξολογούμε την Αγία Τριάδα εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

αμαρτωλός Τύχων
(Η προσευχή του Γολγοθά, από χειρόγραφο του παπα-Τύχωνος)

[Dimitris39]

Χριστέ, το πλήρωμα της αληθείας, ανατειλάτω η αλήθειά σου εν ταις καρδίαις ημών, και κατά το θέλημα σου γνώμεν πορευθήναι εν τη οδώ σου.


Κύριε, πλήρωσον την καρδίαν μου ζωής αιωνίου.


Κύριε, ο Θεός μου, συ φωτιείς το σκότος μου.


Κατά το θέλημά σου, Κύριε, ούτω γενέσθω εν εμοί.


Δόξα, Κύριε, τη χάριτί σου τη αμέτρω. Ιδού, Κύριε, τα κύματα της χάριτός σου σιωπήσαι με εποίησαν. Και ουκ απηλείφθη εν εμοί έννοια εξ εναντίας των ευχαριστιών σου. Ποίοις στόμασιν εξομολογησόμεθά σοι , Βασιλεύ αγαθέ, ο αγαπών την ζωήν ημών; Δόξα σοι επί τοις δυσί κόσμοις, οις εδημιούργησαν προς αύξησιν και τρυφήν ημών, άγων ημάς εκ πάντων ων εδημιούργησας προς γνώσιν της δόξης σου από του νυν και έως του αιώνος. Αμήν.


(Ισαάκ ο Σύρος)


Λιμένα σε γινώσκω γαλήνιον, Δέσποτα, Δέσποτα Χριστέ, αλλ' εκ των αδύτων βυθών της αμαρτίας και της απογνώσεως προφθάσας ρύσαι με.


Από το « Αγιοπατερικό Προσευχητάρι »

[Katerinar]

Η Αγάπη είναι το κλειδί της βασιλείας των ουρανών, για αυτό και πρέπει να μοιράζεται αδιάκριτα σε όλους, είτε είναι η οικογένεια μας είτε οι φίλοι μας είτε οι εχθροί μας, διαφορετικά όσα σε αγαπώ Χριστέ μου και να Του πούμε, όσα Παναγιά μου σε αγαπώ και να πούμε δεν εισακούγονται.

Πως αγαπάς την ίδια Την Αγάπη όταν δεν αγαπάς τον γείτονα που δεν μιλάς;
Πως αγαπάς όταν δεν συγχωρείς;
Πως αγαπάς όταν μνησικακείς;
Πως αγαπάς όταν κατακρίνεις;

Μήπως τελικά Τον παροργίζουμε;
Μήπως μας αξίζουν τα λόγια που είπε στους γραμματείς και στους φαρισαίους που τους είπε "Ουαί υμιν γραμματείς και φαρισαίοι υποκριται οτι παρομοιάζετε ταφοις κεκονιαμενοις οιτινες εξωθεν μεν φαίνονται ωραιοι εσωθεν δε γεμουσιν οστεων νεκρών και πασης ακαθαρσίας."

Χρειάζεται καθημερινή χρήση των ακτινών Ρέντγκεν (Röntgen) προς ακτινογραφία της ψυχής μας από τον εκάστοτε Ιατρό-Πνευματικό του καθενός ώστε βήμα βήμα να φτάσουμε στην γέφυρα όπου από εκεί θα απλώσει Την δεξιά Του για να μας περάσει απέναντι στο απάνεμο λιμάνι της απέραντης ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ.
Αμην.

[gkou]

Η Αγάπη είναι το κλειδί της βασιλείας των ουρανών, για αυτό και πρέπει να μοιράζεται αδιάκριτα σε όλους, είτε είναι η οικογένεια μας είτε οι φίλοι μας είτε οι εχθροί μας, διαφορετικά όσα σε αγαπώ Χριστέ μου και να Του πούμε, όσα Παναγιά μου σε αγαπώ και να πούμε δεν εισακούγονται.

Πως αγαπάς την ίδια Την Αγάπη όταν δεν αγαπάς τον γείτονα που δεν μιλάς;
Πως αγαπάς όταν δεν συγχωρείς;
Πως αγαπάς όταν μνησικακείς;
Πως αγαπάς όταν κατακρίνεις;

Μήπως τελικά Τον παροργίζουμε;
Μήπως μας αξίζουν τα λόγια που είπε στους γραμματείς και στους φαρισαίους που τους είπε "Ουαί υμιν γραμματείς και φαρισαίοι υποκριται οτι παρομοιάζετε ταφοις κεκονιαμενοις οιτινες εξωθεν μεν φαίνονται ωραιοι εσωθεν δε γεμουσιν οστεων νεκρών και πασης ακαθαρσίας."

Χρειάζεται καθημερινή χρήση των ακτινών Ρέντγκεν (Röntgen) προς ακτινογραφία της ψυχής μας από τον εκάστοτε Ιατρό-Πνευματικό του καθενός ώστε βήμα βήμα να φτάσουμε στην γέφυρα όπου από εκεί θα απλώσει Την δεξιά Του για να μας περάσει απέναντι στο απάνεμο λιμάνι της απέραντης ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ.
Αμην.

Τι όμορφα που τα έγραψες Κατερίνα... Τέτοιοι είμαστε (εγώ δηλαδή, δυστυχώς... )

[stathis73]

Η Αγάπη είναι το κλειδί της βασιλείας των ουρανών, για αυτό και πρέπει να μοιράζεται αδιάκριτα σε όλους, είτε είναι η οικογένεια μας είτε οι φίλοι μας είτε οι εχθροί μας, διαφορετικά όσα σε αγαπώ Χριστέ μου και να Του πούμε, όσα Παναγιά μου σε αγαπώ και να πούμε δεν εισακούγονται.

Πως αγαπάς την ίδια Την Αγάπη όταν δεν αγαπάς τον γείτονα που δεν μιλάς;
Πως αγαπάς όταν δεν συγχωρείς;
Πως αγαπάς όταν μνησικακείς;
Πως αγαπάς όταν κατακρίνεις;

Μήπως τελικά Τον παροργίζουμε;
Μήπως μας αξίζουν τα λόγια που είπε στους γραμματείς και στους φαρισαίους που τους είπε "Ουαί υμιν γραμματείς και φαρισαίοι υποκριται οτι παρομοιάζετε ταφοις κεκονιαμενοις οιτινες εξωθεν μεν φαίνονται ωραιοι εσωθεν δε γεμουσιν οστεων νεκρών και πασης ακαθαρσίας."

Χρειάζεται καθημερινή χρήση των ακτινών Ρέντγκεν (Röntgen) προς ακτινογραφία της ψυχής μας από τον εκάστοτε Ιατρό-Πνευματικό του καθενός ώστε βήμα βήμα να φτάσουμε στην γέφυρα όπου από εκεί θα απλώσει Την δεξιά Του για να μας περάσει απέναντι στο απάνεμο λιμάνι της απέραντης ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ.
Αμην.

Τι όμορφα που τα έγραψες Κατερίνα... Τέτοιοι είμαστε (εγώ δηλαδή, δυστυχώς... )

Είδες Γεωργία παιδί μου τι παθαίνει όποιος κάνει παρέα μαζί μου σε λίγα χρόνια θα την κάνω Αγία.

[Dimitris39]

Έλα, το φως το αληθινό, έλα, η αιώνια ζωή,
έλα, το απόκρυφο μυστήριο, ο ανώνυμος θησαυρός,
το ανεκφώνητο πράγμα, το ακατανόητο πρόσωπο,
η παντοτινή αγαλλίαση, το ανέσπερο φως,
έλα, η αληθινή προσδοκία αυτών που μέλλουν να σωθούν.
Έλα, των πεσμένων η έγερση, έλα, των νεκρών η ανάσταση.
Έλα, Δυνατέ, που δημιουργείς, μεταπλάθεις κι αλλοιώνεις τα πάντα με μόνη τη θέλησή σου!
Έλα, αόρατε, ανέγγιχτε κι αψηλάφητε.
Έλα, συ που μένεις πάντα αμετακίνητος,
μα κάθε στιγμή μετακινείσαι ολόκληρος,
για να 'ρθεις σε μας, που κειτόμαστε στον άδη,
ο υπεράνω πάντων των ουρανών.
Έλα, πολυπόθητο και πολυθρύλητο όνομα,
που όμως αδυνατούμε να περιγράψουμε τι ήσουν ακριβώς,
ή να γνωρίσουμε την ουσία και τις ιδιότητές σου.
Έλα, παντοτινή χαρά, έλα, αμαράντινο στεφάνι,
έλα, πορφύρα του μεγάλου Θεού και βασιλιά μας.
Έλα, κρυστάλλινη ζώνη διαμαντοστόλιστη,
έλα, απλησίαστο υπόδημα, έλα βασιλική αλουργίδα
κι όντως αυτοκρατορική δεξιά!
Έλα, συ που πόθησε και ποθεί η ταλαίπωρή μου ψυχή,
έλα, συ ο Μόνος προς εμένα τον μόνο γιατί,
καθώς βλέπεις είμαι μόνος!…
Έλα, συ που με ξεχώρισες απ' όλα και μ' έκανες μοναδικό πάνω στη γη.
Έλα, συ που έγινες ο πόθος της ψυχής μου και μ' αξίωσες να σε ποθήσω
τον απρόσιτο παντελώς!
Έλα, πνοή μου και ζωή, έλα της ταπεινής μου ψυχής παρηγοριά,
έλα, χαρά και δόξα μου κι' ατέλειωτη τρυφή.

Θεέ μου σ΄αγαπώ

[Dimitris39]

Σ' ευχαριστώ, που έγινες ένα πνεύμα μαζί μου
ασυγχύτως, ατρέπτως κι αναλλοιώτως,
Θεέ του παντός, κι' έγινες για χάρη μου τα πάντα σε όλα:
Τροφή ανεκλάλητη που ποτέ δεν τελειώνει,
που ξεχύνεται ακατάπαυστα από της ψυχής μου τα χείλη
και πλούσια αναβλύζει απ' την πηγή της καρδιάς μου.
Ένδυμα, που αστράφτει και καταφλέγει τους δαίμονες.
κάθαρση, που με πλένεις με τ' άφθαρτα κι' άγια δάκρυα
που η παρουσία σου χαρίζει σ' όσους επισκεφθείς.
Σ' ευχαριστώ, γιατί για χάρη μου έγινες ανέσπερο φως
και ήλιος αβασίλευτος, που δεν έχεις πού να κρυφτείς,
αφού γεμίζεις με τη δόξα σου τα σύμπαντα.
Ποτέ δεν κρύφτηκες από κανένα αλλ' εμείς κρυβόμαστε
πάντοτε από σένα, μη θέλοντας ναρθούμε κοντά σου.
Μα πού να κρυφτείς αφού πουθενά δεν υπάρχει τόπος
για την κατάπαυσή σου;
Και γιατί να κρυφτείς εσύ που δεν αποστρέφεσαι κανένα
ούτε κανένα ντρέπεσαι;
Και τώρα, σε ικετεύω, Δέσποτά μου,
έλα να στήσεις τη σκηνή σου στην καρδιά μου,
να κατοικήσεις και να μείνεις εντός μου
αχώριστος κι ενωμένος μέχρι τέλους με μένα τον δούλο σου,
αγαθέ, για να βρεθώ κι' εγώ στην έξοδό μου κι έπειτα απ' αυτήν
στους αιώνες κοντά σου Αγαπημένε, και να βασιλέψω μαζί σου
Θεέ του παντός!

Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου

Θεέ μου σ'αγαπώ

[Dimitris39]

Αισθάνομαι μια φλόγα μυστικιά για σε Χριστέ,
να καιει στην ψυχή μου,
γι'αυτό απόλαυση δεν έχω πιο γλυκιάπαρ’
όταν Σου μιλώ στην προσευχή μου.

Και είναι η μονάχη θερμή μου προσευχή στου θρόνου Σου τα πόδια
να φέρω μια ψυχή.

Προσεύχεται η πλάση Σου πιστή,
τον όρθρο και το δείλι και το βράδυ,
στο μεγαλείο Σου εμπρός γονατιστή
μες της νυχτιάς το ήρεμο σκοτάδι.

Κι εγώ με την καρδιά μου μια κάνω προσευχή,
στου θρόνου Σου τα πόδια να φέρω μια ψυχή.

Χριστέ Σου δίνω υπόσχεση ιερά,
στα πέρατα της γης να ξεκινήσω
με ζήλο και μ’αμέτρητη πολλή χαράπ
ολλούς κακούς κι αθέους να γυρίσω.

Υπόσχεση Σου δίνω, Σου κάνω και ευχή
στου θρόνου Σου τα πόδια να φέρω μια ψυχή.

Θεέ μου σ'αγαπώ

[Dimitris39]

Οι ερασταί του Θείου ειλκύσθησαν προς τον θείον έρωτα υπό της επενεργησάσης επί της καθαράς αυτών καρδίας θείας χάριτος,
της αποκαλυφθείσης τη ψυχή και ελκυσάσης αυτήν προς τον Θεόν.
Ο εραστής του θείου αυτός πρώτος υπό του Θείου ηράσθη,
και είτα αυτός ηράσθη του Θείου.
Ο εραστής του Θείου πρότερον εγένετο υιός αγάπης και είτα τον ουράνιον ούτος ηγάπησεν Πατέρα.


Η ερώσα του Θεού ψυχή μελέτην αυτής έχει τα λόγια του Θεού και ενδιατριβήν αυτής τα σκηνώματα αυτού. Φθεγγομένη διηγείται τα θαυμάσια του Θεού και διαλεγομένη λαλεί περί της δόξης και μεγαλοπροπέπειας αυτού. Αίνον και ύμνον απαύστως αναπέμπει τω Θεώ, πόθω δε θείω λατρεύει αυτόν. Ούτως ο θείος έρως όλην την ψυχήν εαυτώ μεθηρμόσατο, εαυτώ περιεποιήσατο και εξωκειώσατο.


Η ερώσα του Θείου ψυχή μεταρσιουμένη υπό της αγάπης υπεξίσταταί πως των σωματικών αισθήσεων και αυτού του σώματος πως αποχωρεί και εαυτής επιλανθάνεται διά την τελείαν προς το Θείον αφοσίωσιν.
Η ανερμήνευτος γλυκύτης της θείας αγάπης την μεν καρδίαν καταθέλγει και κατακυριεύει, τον δε νουν έλκει προς το Θείον, ίνα του Θεού απολαύσει εν αγαλλιάσει.


Ω αγάπη αληθής και βεβαία! Ω αγάπη, της θείας εικόνος ομοίωμα ! Ω αγάπη, της εμής ψυχής γλυκυτάτη απόλαυσις ! Ω αγάπη, της εμής καρδίας θείον πλήρωμα! Ω αγάπη, της εμής ψυχικής ισχύος το κραταίωμα ! Ω αγάπη, της εμής διανοίας διηνεκές μελέτημα. Συ την ψυχήν μου αεί διακατέχουσα αυτήν περιέπεις και διαθερμαίνεις. Συ αυτήν ζωογονείς και προς την θείαν αγάπησιν ανάγεις. Συ την καρδίαν μου πληρούσα τη φλoγί του θείου έρωτος εκκαίεις, και την του άκρου εφετού ζωπυρείς επιπόθησιν. Συ την ισχύν της ψυχής μου τη ζωογόνω σου δυνάμει ενισχύουσα ικανοίς, όπως την οφειλομένην τη θεία αγάπη προσφέρη λατρείαν. Συ την διάνοιάν μου κατέχουσα ελευθεροίς αυτήν των δεσμών των γηίνων και παρέχεις αυτή την ελευθερίαν, ίνα προς την εν Ουρανοίς θείαν αγάπην ακωλύτως ανάγηται. Συ είσαι το πολυτιμότατον των πιστών θησαύρισμα, διότι είσαι το τιμιώτατον των θείων χαρισμάτων δώρημα. Συ είσαι το θεοειδές της ψυχής και της καρψίας αγλάϊσμα, διότι αναδεικνύεις τους πιστούς υιούς Θεού. Συ είσαι το των πιστών εγκαλλώπισμα, διότι σεμνύνειs τους φίλους σου. Συ είσαι το μόνον διηνεκές αγαθόν, διότι είσαι αιωνία. Συ είσαι το ωραιότερον των φίλων του Θεού περιβόλαιον, διότι δι' αυτού περιβεβλημένοι οι πιστοί εμφανίζονται ενώπιον της θείας αγάπης. Συ είσαι το ήδιστον των πιστών εντρύφημα, διότι είσαι καρπός του αγίου Πνεύματος . Συ εισάγεις τους υπό σου αγιασθέντας πιστούς εις την βασιλείαν των Ουρανών. Συ είσαι η ευωδία των πιστών. Διά σου της τρυφής του παραδείσου μεταλαμβάνουσιν οι πιστοί. Διά σου το φως του νοητού ηλίου εν τη ψυχή των πιστών ανατέλλει. Διά σου οι νοεροί οφθαλμοί των πιστών αυγάζονται. Διά σου οι πιστοί θείας δόξης και αιωνίου ζωής μέτοχοι γίνονται. Διά σου ο πόθος των ουρανίων εν ημίν εγγίγνεται. Συ την βασιλείαν του Θεού επί της γης αποκαθιστάς. Συ την ειρήνην τοις ανθρώποις βραβεύεις. Συ την γην προς τον Ουρανόν εξομοιοίς. Συ τους ανθρώπους τοις αγγέλοις συνάπτεις και αρμονικήν υμνωδίαν τω Θεώ αναπέμπεις. Συ εν πάσι νικάς. Συ εν πάσιν υπερτέρα δείκνυσαι. Συ τα πάντα αληθώς κυβερνάς. Συ τα πάντα σοφώς διέπεις. Συ τα πάντα κρατείς και συνέχεις. Συ ουδέποτε εκπίπτεις.


Ω αγάπη, καρδίας της εμής πλήρωμα! Ω αγάπη, yλυκύτατον του γλυκυτάτου Ιησού ομοίωμα. Ω αγάπη, των μαθητών του Κυρίου ίερώτατον έμβλημα. Ω αγάπη, του γλυκυτάτου Ιησού σύμβολον. Συ τω πόθω σου τρώσον την εμήν καρδίαν, πλήρωσον αυτήν χρηστότητος και αγαθωσύνης, έμπλησον αυτήν αγαλλιάσεως. Συ οικητήριον ταύτην ανάδειξον της χάριτος του παναγίου Πνεύματοs. Συ πύρωσον όλην τη θεία φλογί σου όπως καταφλέξη τα ταπεινά αυτής πάθη, αγιάση αυτήν και εις άπαυστον ανελκύση υμνωδίαν. Συ πλήρωσον την καρδίαν ,μου γλυκασμού της σης αγάπης, όπως τον μόνον γλυκήτατον αγαπώ Ιησούν Χριστόν τον Κύριον μου και αυτώ άπαυστον αναπέμπω την υμνωδίαν εξ όλης καρδίας, εξ όλης της ισχύος και εξ όλης της διανοίας.


Ο αγαπών τον Θεόν, ως πεπληρωμένη έχων την εαυτού καρδίαν εκ της θείας αγάπης, αγαπά τους εχθρούς αυτού, ευλογεί τους καταρωμένους αυτόν, καλώς ποιεί τους μισούντας αυτόν και προσεύχεται υπέρ των επηρεαζόντων και διωκόντων αυτόν.
Ενέργεια και απόδειξις της προς τον Θεόν τελείας αγάπης εστίν η γνησία δι' ευνοίας προς τον πλησίον διάθεσις. Εν τούτω εγνώκαμεν την αγάπην, ότι εκείνος υπέρ ημών την ψυχήν αυτού έθηκε και ημείς οφείλομεν υπέρ των αδελφών τας ψυχάς ημών τιθέναι.
Η αγάπη καλύπτει πλήθος αμαρτιών.
Η αγάπη παρρησίαν δίδωσιν εν τη ημέρα της κρίσεως.

Ταύτα ομολογώ και πιστεύω και κηρύττω και φθέγγομαι.

Θεέ μου σ'αγαπώ

[Dimitris39]

Επειδή σ' αγαπώ
ως κι οι πέτρες ανθίζουν στη γλάστρα
Επειδή σ' αγαπώ
το φεγγάρι φιλιέται με τ' άστρα

Επειδή σ' αγαπώ
σ' αγαπώ γράφω σ' όλους τους τοίχους
Επειδή σ' αγαπώ
ξαγρυπνώ στης καρδιάς σου τους ήχους

Επειδή σ' αγαπώ
τα φτερά ξαναράβω στους ώμους
Επειδή σ' αγαπώ
ξαναβγαίνω με τσέρκι στους δρόμους
και φωνάζω στους δρόμους σ' αγαπώ

Επειδή σ' αγαπώ
τα λαμπιόνια του ο ήλιος ανάβει
Επειδή σ' αγαπώ
το κρεβάτι μας είναι καράβι

Επειδή σ' αγαπώ
το ταξίδι αυτό δεν τελειώνει
Επειδή σ' αγαπώ
τούτη η λέξη ποτέ δεν παλιώνει

Επειδή σ' αγαπώ
τα φτερά ξαναράβω...




Ταύτα ομολογώ και πιστεύω και κηρύττω και φθέγγομαι.

Θεέ μου σ'αγαπώ